Wat is een klaplong (pneumothorax)?

Een klaplong of pneumothorax is een inzakking van een deel van een long of een volledige long. Daardoor kan de zuurstof niet op een normale manier opgenomen worden in het bloed. In het borstweefsel is er een gaatje ontstaan, waardoor er lucht aanwezig is in de pleuraholte (de ruimte tussen het borstvlies en het middenborstvlies). Die verminderde zuurstoftoevoer naar de vitale organen is een levensbedreigende situatie. De situatie verergert iedere keer wanneer de patiënt inademt.

Symptomen

symptomen van een klaplong:

  • Plotse, hevige pijn in de borst
  • Kortademigheid
  • Snelle ademhaling
  • Verzwakking, bleekheid, snelle hartslag
  • Duizeligheid
  • Bij minder zware klaplongen: hoest, koorts

Oorzaken

Spontane klaplong: er ontstaan scheuren in het longoppervlak, zonder duidelijke oorzaak. Wel kan de lichaamsbouw een rol spelen. Een risicogroep voor klaplongen zijn jonge, lange en magere mannen. Bij hen kunnen zich belletjes vormen aan de longtoppen.Vaak zijn zij op het moment van de klaplong een lichamelijke inspanning aan het leveren.

Een klaplong kan het gevolg zijn van een messteek of ongeval. Bij een ongeval kunnen bijvoorbeeld de ribben breken en het long- en borstvlies doorboren. Dat noemen we een traumatische pneumothorax. De lucht die de pleuraholte binnenstroomt, komt dan van buiten.

Verder kunnen allerlei lichamelijk problemen, vooral longaandoeningen, aan de basis liggen van een klaplong:

  • Slijm door infecties en ander longaandoeningen
  • Tumors of bloedvaatjes buiten de luchtwegen, die druk uitoefenen op de luchtwegen
  • Ingeademde voorwerpen, bijvoorbeeld kleine speeltjes, pindanoten,..
  • Borstletsel of gebroken ribben

Een iatrogene pneumothorax is een klaplong veroorzaakt door een medische ingreep.

Risicofactoren:

  • Roken
  • COPD (emfyseem en chronische bronchitis)
  • Gebruik van geneesmiddelen en drugs die het bewustzijn verlagen: sedativa (hynotica), barbituraten, kalmeermiddelen, alcohol, …

Behandeling

Bij kleine, spontane pneumothoraxen wacht men eerst af. Vaak herstelt de long zich vanzelf. Bij een grotere pneumothorax zuigt men de lucht meestal af. Als de long zich niet snel genoeg in de oorspronkelijke staat ontplooit, moet men overgaan tot een zuigdrainage, waarbij lucht wordt weggezogen door een thoraxdrain. Dat duurt minstens 24 uur. Als de long na een paar dagen weer ontplooit, mag de patiënt naar huis gaan.

Bij herhaalde klaplongen of als de drainage niet helpt, kan men overgaan tot een pleurodese oftewel het ‘plakken van de longbladen’. In de pleuraholte brengt men dan een stof in, die de pleurae prikkelt en een ontstekingsreactie uitlokt, waarna de long terug met de borstwand vergroeit.

Complicaties

Longontsteking, klein longabces, permanent littekenvormsel op het longweefsel. Een klaplong ten gevolge van fysiek letsel kan begeleid worden door bloedingen in de borstholte. Infecties ten gevolge van een wonde (bijvoorbeeld messteek).

De gevaarlijkste complicatie die kan voorkomen is de spanningspneumothorax, waarbij een ventiel ontstaat tussen de luchtwegen en de borstholte. De lucht kan wel uit de long lopen maar niet weer erin. Op dat moment moet er snel een opening gemaakt worden in de thoraxwand.

Meestal geneest een klaplong goed, zonder sporen na te laten. Maar het risico op herval is wel erg groot! Na een eerste klaplong heeft de patiënt een risico van 50% op een nieuwe klaplong, na een tweede klaplong wordt dat risico 65%.

Dit bericht is gepost op 10 september 2007 om 11:07 am uur en is geplaatst in longen en luchtwegen.

Andere interessante artikels: Wat is COPD of rokerslong?
Wanneer en waarom gebruik je noodanticonceptie?