Wat is een arthroscopie of kijkoperatie?

Medische termen zijn vaak moeilijk te begrijpen voor leken. Zeg nu zelf, heb jij al gehoord van een arthroscopie? Waarschijnlijk zegt de term kijkoperatie je meer. Maar wat is een anthroscopie nu precies en waarom, wanneer en hoe wordt het gebruikt?

Wat

Arthroscopie is een procedure waarbij men met behulp van glasvezel de binnenkant van weefsel van een gewricht kan onderzoeken. In de volksmond wordt het vaak een kijkoperatie genoemd. Bij een arthroscopie wordt er via een snede in de huid met een buisje van glasvezel (een arthroscoop) in het gewricht gekeken.

Waarom

Een arthroscopie wordt gebruikt om allerlei weefsel- en gewrichtsaandoeningen op te sporen. Een kijkoperatie laat namelijk vaak toe om de diagnose beter te stellen. Een arthroscopie wordt daarnaast echter ook gebruikt om dergelijke aandoeningen te opereren. Waar een kijkoperatie aanvankelijk slechts een middel was om te zien of het nodig was over te gaan tot een ‘echte’ operatie, wordt het tegenwoordig ook gebruikt om instrumenten door de arthroscoop heen in de holte te brengen en daarmee in de holte te werken om alzo de aandoening ook effectief te opereren.

Wanneer

Arthroscopie is vaak aangewezen wanneer men kampt met artritis. Artritis of gewrichtsontsteking is een medische aandoening die pijn en bewegingsvermindering veroorzaakt in de gewrichten. Aangezien je gewrichten gebruikt worden bij alle alledaagse bewegingen, spreekt het voor zich dat het een erg vervelende en pijnlijke aandoening is.

Arthroscopie kan gebruikt worden om de diagnose te stellen, maar ook om de aandoening ook effectief te behandelen. De randen van het beschadigde kraakbeen worden dan glad gemaakt, waardoor de pijn verlicht wordt. Het herstellen of vernieuwen van kraakbeen is helaas (nog) niet mogelijk.

Hoe

Via prikgaatjes worden er een aantal ‘poorten’ gemaakt waarlangs men kan opereren. De gaatjes worden gemaakt met een trocar. Die bestaat uit een kijkbuis (een arthroscoop) en een lichtbuis. Zij bestaan uit glasvezel en maken alle onderdelen goed zichtbaar. De kijkbuis sluit men meestal aan op een videocamera waardoor de ingreep zeer goed gevolgd kan worden. Vervolgens wordt het geïnspecteerde lichaamsdeel vaak wat opgeblazen, bijvoorbeeld met koolzuurgas, om ruimte voor de werkinstrumenten te maken. De operatie vindt plaats onder plaatselijke of volledige verdoving. Na de operatie worden de sneetjes met één of meerdere hechtingen gesloten.

Dit bericht is gepost op 1 augustus 2008 om 1:54 pm uur en is geplaatst in Algemeen.

Andere interessante artikels: Herkenning en behandeling van artritis
Alle feiten over borstvoeding