Oorzaken en gevolgen van een miskraam

Wanneer de zwangerschap vóórde 20ste week afgebroken wordt, spreekt men van een miskraam. Want als de baby voor die periode geboren wordt, is hij nog niet levensvatbaar. Als je 21 weken ver bent en dan bevalt, spreekt men van een vroeggeboorte. In veel gevallen weet de vrouw in kwestie niet eens dat ze zwanger was en krijgt ze haar maandstonden gewoon een paar dagen later. Over het algemeen onderscheiden we drie soorten miskramen:

Dreigende miskraam

Krampen en bloedverlies kunnen duiden op een dreigende miskraam. Maar  bij bloedverlies alleen is er niet meteen reden tot paniek. Verlies je echter enkele opeenvolgende dagen bloed, ga dan naar de gynaecoloog. Hij kan een bloedtest afnemen of een geluidstest doen om na te gaan of de foetus nog leeft.

Onvermijdelijke miskraam

Heb je als zwangere vrouw echter ernstige vaginale bloedingen en hevige krampen, dan duidt dat op een onvermijdelijke miskraam. Vaak is de baarmoederhals al geopend en is de foetus al onderweg om geboren te worden. Verwittig in dat geval onmiddellijk de hulpdiensten.

Onvolledige miskraam

Soms kan het zijn dat de placenta of de foetus nog in de baarmoeder achterblijven na een spontane miskraam. In dat geval zal de gynaecoloog je baarmoeder leegmaken om infectie en hevig bloedverlies te voorkomen.

Wat zijn de oorzaken van een miskraam?

In bijna 60% van alle gevallen ligt de oorzaak van de miskraam bij fouten in de chromosomen van de ouders. Hierdoor kan de foetus zich niet ontwikkelen zoals het zou moeten en kan je een miskraam krijgen. Andere oorzaken zouden onder andere afwijkingen in het sperma, het eitje of de baarmoeder zijn. Daarnaast kunnen ook een slechte voeding van de moeder en het gebruik van drugs, alcohol of sigaretten een rol spelen.

Als de moeder lijdt aan bepaalde ziektes zoals een infectie, hoge bloeddruk, diabetes, hart- of nierziekten zou dat een miskraam kunnen veroorzaken. Het is echter niet bewezen dat hevige emoties zoals angst, verdriet of woede tot een miskraam zouden leiden. Wel is geweten dat fysieke oefenactiviteitenngen als springen, aerobics en seks een miskraam niet zullen uitlokken.

In een kwart van alle gevallen wordt de werkelijke oorzaak niet achterhaald.

Hoe weet je of je een miskraam gehad hebt?

Bloedverlies alleen is geen doorslaggevende factor om te vermoeden dat je een miskraam had. Je kunt een medisch onderzoek laten doen waarbij de arts zal nagaan of je het HCG-hormoon in je bloedt afneemt. Ook wordt een geluidstest gedaan om te horen of het hartje van de foetus nog klopt.

Kun je een miskraam voorkomen?

Jammer genoeg kun je een miskraam niet voorkomen. Als je een miskraam dreigt te krijgen, zal de arts je bedrust voorschrijven en je vragen niet te douchen of gemeenschap te hebben.

Als je een miskraam gehad hebt…

… is dat zeker geen prettige ervaring. Praat er daarom over en blijf niet met dat gevoel zitten. Voel je dat je het alleen niet verwerkt krijgt, roep dan professionele hulp in.

Dit bericht is gepost op 18 december 2008 om 12:16 pm uur en is geplaatst in zwangerschap en baby.

Andere interessante artikels: Wat is bewegingsziekte of reisziekte?
Wat is Minimal Change Disease (MCD)?