Rouwen, natuurlijke reactie op een verlies

Verdriet is een natuurlijke reactie op verlies. Het grootste verlies dat je je kan indenken is de dood van iemand die je dierbaar is. Andere vormen van verlies zijn bijvoorbeeld het verlies van je gezondheid of een relatie. Een mogelijk proces van genezing kan pas op gang komen wanneer je het verlies aanvaardt en wanneer je het een plaats kan geven in je leven. Hieronder vertellen we je meer over het proces van verliezen en aanvaarden. Veel mensen maken opeenvolgend verschillende fasen mee, die leiden van ontkenning naar aanvaarding. Het gaat hier echter om erg persoonlijke ervaringen die voor iedereen anders kunnen zijn.

Het proces van verliezen

Wanneer je oog in oog komt te staan met verlies, kan je je aanvankelijk verward of zelfs gevoelloos voelen. Het lijkt dan alsof alles onwezenlijk is en niet echt gebeurt. Je hebt moeite om de gebeurtenissen in de realiteit te plaatsen en je verkeert als het ware in shock. Dit noemt men de ontkenningsfase.

Na de eerste schok zal de realiteit dan langzaam doorsijpelen. Je begint je te realiseren dat het echt gebeurd is. Op dat moment kan je je verlaten en boos voelen. Die boosheid richt zich vaak tegen artsen, tegen de overledene of tegen jezelf.

Bij vele mensen ruimt de boosheid na een tijd plaats voor herinnering en mijmeren. Je voelt de aanwezigheid van de dierbare en denkt hem op straat te herkennen, of zijn of haar stem te horen. In deze fase grijpen mensen voortdurend terug naar herinneringen, die zij steeds in hun hoofd blijven afspelen. Sommige mensen betrappen zichzelf erop dat zij tegen de overledene aan het praten zijn, alsof die in de kamer was.

Wanneer je beseft dat de overledene weg is en niet meer terugkomt, zal je de zwaarte van je verlies ervaren. Dit besef is angstaanjagend, omdat de gevoelens die je ervaart erg sterk zijn, en je kan het gevoel krijgen dat je de greep op jezelf verliest. Dit kan gevoelens van depressie en hopeloosheid met zich meebrengen. Ook schuldgevoelens kunnen de kop opsteken. Mensen voelen zich soms schuldig omdat zij er nog zijn en de overledene niet meer. Dit is de pijnlijkste fase op weg naar aanvaarding.

Aanvaarding komt dan meestal zeer geleidelijk. Stilaan voel je je energie terugkomen en kan je plannen maken. Dit betekent niet dat je de dierbare vergeet, integendeel. Het betekent wel dat je het overlijden een plaats geeft in je leven, maar ook verder gaat.

Dit bericht is gepost op 20 september 2010 om 10:37 am uur en is geplaatst in Algemeen.

Andere interessante artikels: Wat is een verslaving?
Partydrugs, verslavend en gevaarlijk?