De pindanotenallergie is de meest voorkomende notenallergie. Zoals bij andere voedselallergieën, houdt het in dat je lichaam onterecht pindanoten als vijandige elementen beschouwt. Bij het eten van pindanoten zal je immuunsysteem dan overreageren en een allergische reactie ontketenen. Daarbij komen chemicaliën, zoals histamine, in je bloed. Deze stoffen tasten verschillende vormen van weefsel in je lichaam aan. Dit leidt dan weer tot de symptomen van allergie. In sommige gevallen kan een allergische reactie op pindanoten levensbedreigend zijn. Hieronder vertellen we je meer over pindanotenallergie.
De symptomen hangen af van de ernst van de allergie. Indien je licht allergisch bent, kan je na het eten van pinda’s last krijgen van uitslag en bijhorende jeuk, een tintelend gevoel in je lippen of tong, buikpijn, netelroos of een loopneus. Mensen met een zwaardere allergie kunnen bijkomende symptomen vertonen, zoals een hese stem, hoest, vernauwde keel en piepende ademhaling. Ook kunnen zij te kampen krijgen met diarree en braakneigingen.
Mensen die heel erg allergisch zijn aan pinda’s, kunnen een anafylactische schok krijgen. De symptomen van een anafylactische schok zijn duizeligheid en slik- en ademhalingsmoeilijkheden. De bloeddruk van de patiënt duikt gevaarlijk de diepte in en zijn of haar lippen, keel en tong zwellen op. Een anafylactische schok die niet behandeld wordt, kan levensbedreigend zijn.
Je arts of allergiespecialist zal je vragen eventuele vroegere reacties op pindanoten of pindaproducten te beschrijven. Het is belangrijk dat men weet hoeveel tijd er zit tussen het eten van pinda’s en de allergische reactie. Men zal je ook vragen of er veel allergieën in je familie voorkomen. Een volgende stap is een huidtest. Tijdens zo’n test zal men in je huid prikken en er een zeer kleine hoeveelheid pindavloeistof op plaatsen. Indien je daar rode plekken of uitslag krijgt, lijd je waarschijnlijk aan een pindanotenallergie. Een andere mogelijke test is een bloedonderzoek. Daaruit kan men opmaken of je lichaam antistoffen aanmaakt die een allergische reactie zouden kunnen ontketenen.
De oorzaak van pindanotenallergie is voorlopig onbekend. Sommige artsen menen echter dat mensen die op jonge leeftijd babyvoeding met pinda’s eten kregen, de allergie ontwikkelen. Jonge kinderen kunnen immers nog niet alle componenten van pindanoten verteren. Dit zou dan tot gevolg hebben dat hun lichaam een allergie ontwikkelt voor deze peulvrucht.
allergie, pindanotenallergie Anafylaxie, ook wel anafylactische schok genoemd, is een allergische reactie die heel snel wordt uitgelokt, zeer ernstig is en zelfs dodelijk kan zijn. Als een persoon in aanraking komt met iets waarvoor hij of zij allergisch is (bv. een bijensteek) kan dit een effect hebben op het hele lichaam. Allergenen (ongeacht de hoeveelheid) kunnen reactie uitlokken na inademing, huidcontact of injectie.
Voedingsstoffen zijn een belangrijk allergeen. Vaak voorkomende allergenen in de categorie voedingsmiddelen zijn melk, pinda’s en andere noten, sojabonen, vis- en schaaldieren, gluten en eieren.
Medicijnen zoals penicilline, contrastvloeistof, aspirine en ibuprofen veroorzaken ook vaak anafylaxie. Stoffen die enkel de huid raken kunnen echter ook voor een extreme allergische reactie zorgen. Een bekende is latex. Een vierde belangrijke oorzaak van allergie zijn insectensteken en -beten, zoals deze van bijen en wespen. Een eerder ongewone allergische reactie is inspanningsgerelateerde anafylaxie.
Bij een anafylactische schok laat het lichaam een grote hoeveelheid histamine vrij. Hierdoor gaan de luchtwegen vernauwen, verwijden de bloedvaten zich en raakt het lichaam in schok. Verder kan men last krijgen van een lage bloeddruk, flauwvallen, bewusteloosheid, galbulten, rode kleur, opgezwollen gelaat, hals en keel, tranende ogen, jeuk en angstaanvallen.
Hoe lang het duurt eer deze symptomen zich voordoen hangt af van de gevoeligheid van een patiënt en de hoeveelheid allergeen. Het kan gaan van enkele seconden tot enkele uren. Eens de anafylactische reactie begint, volgen de symptomen elkaar echter snel op.
Soms kan het zijn dat een persoon de eerste keer geen allergische reactie kijgt. Bij een anafylactische reactie moet men gesensibiliseerd zijn voor de allergene stof. Men moet met andere woorden eerst antilichamen aanmaken vooraleer er een allergische reactie opduikt. Bij een anafylactoïde reactie is dit niet nodig. Bij bijengif bijvoorbeeld hebben de allergenen een vaatverwijdende werking, ze stimuleren de histamine dus.
Roep zo snel mogelijk professionele hulp in! Vernauwing van de luchtwegen kan zorgen voor een zuurstofgebrek in de hersenen, wat uiteindelijk kan zorgen voor een hersenletsel. Mond-op-mondbeademing is dan ook al een eerste goede hulpmiddel in afwachting van de ziekenwagen. Verder heeft een patiënt adrenaline nodig.
Patiënten waarbij reeds eerder de diagnose anafylaxie werd gesteld, dragen meestel een adrenaline-autoinjector met zich mee. De adrenaline verwijdt de luchtwegen, vernauwt de bloedvaten, laat de bloeddruk stijgen en het hart krachtiger kloppen. Na de levensreddende adrenaline dienen artsen vaak nog extra zuurstof en antihistaminemedicijnen toe.
allergie, anafylaxie Je hebt een lopende of verstopte neus en moet veel hoesten. De klachten lijken op die van een verkoudheid, maar het zou ook je allergie kunnen zijn die opspeelt. Hoe kun je beide nu uit elkaar houden?
Een verkoudheid kan door honderden verschillende virussen veroorzaakt worden. Als een van deze virussen je lichaam kan binnendringen, zal je immuunsysteem reageren. Een paar van de effecten hiervan zijn de klassieke symptomen van een verkoudheid, zoals verstopping van de neus en hoesten. De virussen die een verkoudheid kunnen veroorzaken zijn besmettelijk. Je kunt besmet geraken wanneer een geïnfecteerde persoon niest, hoest of je aanraakt, bijvoorbeeld door je handen te schudden. Na maximum een paar weken wint je immuunsysteem het van het virus en verdwijnen je klachten.
Duur: 3-14 dagen
Periode: meestal in de winter, maar kan het hele jaar voorkomen
Symptomen: de symptomen beginnen een paar dagen na blootstelling aan het virus
Allergieën worden veroorzaakt door een overactief immuunsysteem. Bij een allergie ziet je lichaam onschuldige stoffen, zoals pollen of schimmels voor een microbe en gaat het aanvallen. Je lichaam laat dan chemicaliën vrij, zoals histamine, precies zoals wanneer het een verkoudheid moet bestrijden. Dit kan leiden tot verstopping van de neus, een lopende neus, hoesten of niezen.
Duur: paar dagen tot maanden
Periode: het hele jaar door mogelijk, hoewel sommige allergieën seizoensgebonden zijn (bijvoorbeeld hooikoorts)
Symptomen: de symptomen kunnen meteen na blootstelling aan het allergeen beginnen.
allergenen, allergie, hoesten, niezen, verkoudheid, verstopte neus Een allergie is een abnormale reactie van het lichaam op een stof of substantie die eigenlijk onschuldig is. Als iemand die allergisch is hiermee in contact komt via ademhaling of inhalatie, zal zijn lichaam hierop reageren. Die reactie kan zich uiten in de vorm van zwellingen, niezen of uitslag. De allergie ontstaat doordat je lichaam een onschuldige stof (zoals pollen) aanziet voor schadelijk.
Wat de precieze oorzaak is van allergieën, is tot nu toe een raadsel. Gelijkaardige allergieën komen vaak voor binnen een familie. Allergieën kennen niet alleen erfelijke oorzaken, maar ook andere.
De allergie die het meest voorkomt is allergische rinitis. Typische symptomen van dit soort allergieën zijn hoesten, niezen, een lopende of verstopte neus. Ook jeuk is een veel voorkomen symptoom. Die jeuk aan ogen, neus en keel leidt vaak tot tranende ogen.
Een andere bekende allergie is astma. Symptomen hiervan zijn onder meer hoesten, ademhalingsproblemen, een piepende ademhaling en een beklemmend gevoel in de borststreek.
Contactallergieën zijn allergieën die het gevolg zijn van contact van de huid met een stof. De huid kan daardoor rood worden en jeuken of er kan een brandend gevoel optreden.
Bij erg zware allergische reacties kan iemand in het ergste geval zo slecht reageren dat hij of zij ademhalingsmoeilijkheden krijgt. Die kunnen het gevolg zijn van zwellingen in de mond of keel. Ten gevolge van een zware allergische reactie kan iemand ook in shock geraken. Roep dan zo snel mogelijk de hulpdiensten erbij.
Een allergie kan doorgaans opgespoord worden aan de hand van huid- of bloedtesten. Als familieleden van je met allergieën kampen, is de kans vrij groot dat jij ook een allergie hebt.
Als je een allergie hebt, kan je natuurlijk proberen zo weinig mogelijk in aanraking te komen met de stof waar je allergisch voor bent. Maar een allergie kan in veel gevallen ook bestreden worden met medicijnen. Er bestaat medicatie die je moet nemen vóór je in aanraking komt met de stof waarvoor je allergisch bent, maar ook medicatie die je moet innemen op het moment van je allergische reactie. Zoek eens uit wat voor jou het meest efficiënt is.
Immunotherapie is een zware behandeling die je van je allergie af kan helpen. Houd er rekening mee dat deze therapie geen waterdichte kans op slagen garandeert. Immunotherapie duurt lang en is vaak erg duur. Andere benamingen voor immunotherapie zijn hyposensibilisatie en desensibilisatie. Immunotherapie wordt gebruikt voor patiënten met hooikoorts, en huisdieren- of een huisstofmijtallergie. De behandeling bestaat eruit dat de patiënt het allergeen, de stof waar hij allergisch voor is, ingespoten krijgt.
allergie, allergische rinitis Het ligt makkelijker in de mond om te zeggen dat je allergisch bent voor een bij of wesp. Terwijl je eigenlijk niet allergisch bent voor het beestje zelf maar wel voor zijn gif. Het gif zorgt namelijk voor de irritaties die iedereen krijgt, maar het kan ook allergische reacties uitlokken bij anderen. De meest gekende bijtende en stekende beestjes zijn: bijen, hommels, wespen, horzels, muggen en mieren. Al die soorten kunnen hevige reacties uitlokken als je erdoor gestoken of gebeten wordt. Nieuw in het rijtje is de vuurmier die zich letterlijk vastbijt en je vervolgens meerdere keren steekt. Zijn gif kan serieuze gevolgen hebben.
Eerst krijg je een vervelend gevoel op de plaats waar je aangevallen werd. Meestal ontstaat er een bultje dat rood wordt, irriteert en jeuk veroorzaakt. Die reacties kunnen onmiddellijk of na een paar uur optreden. Vaak kun je ervan uitgaan dat hoe sneller je op een beet reageert, hoe erger het is. Andere lichamelijke reacties treden in de eerste 10 à 20 minuten na de aanval op. Zo kun je last krijgen van opgezwollen lymfeklieren, gewrichtspijn en koorts.
Wanneer een bij je steekt, laat hij zijn angel achter. Omdat je het gif per ongeluk kunt uitpersen, is het beter de angel niet vanboven vast te nemen, maar hem er voorzichtig met je nagel of een mes uit te duwen. Begin ook niet op de huid te duwen om het gif er zogezegd uit te persen want zo duw je het namelijk dieper in de huid. Hommels steken vaak meerdere keren en nemen nadien hun angel gewoon terug met zich mee. Net zoals bij een bijensteek is het best de wonde te wassen en te ontsmetten zodat die niet gaat ontsteken. Om te voorkomen dat het gif zich verspreidt en om zwelling tegen te gaan, kun je ijs gewikkeld in een doek zo’n 20 à 30 minuten op de wonde laten liggen.
Vuurmieren bijten zich eerst vast en steken vervolgens meermaals met hun angel. Dat zorgt voor irritatie en rode opgezwollen puntjes. Het beste wat je kunt doen is de beet wassen en ontsmetten. Om de zwelling en de pijn tegen te gaan kun je eventueel een pijnstiller innemen.
Als je weet dat je allergisch bent voor insectenbeten moet je zo snel mogelijk geïnjecteerd worden met adrenaline. Wanneer het erger wordt, kun je zelfs in shock geraken of in ademnood zijn. Als dat gebeurt, moet je zo snel mogelijk naar het ziekenhuis gebracht worden. De dokter zal je ook wel aanraden om steeds een eerste hulp-kit bij je te hebben als je allergisch bent. Hierin zit dan onder andere een adrenalinespuit.
… loop je buiten beter niet op blote voeten.
… dek je best vuilnisbakken goed af.
… eet je ’s zomers liever niet buiten.
… let je goed op met suikerhoudende drankjes.
allergie, insecten, insectenbeet, insectensteek Wat als je niet meer alles mag eten omdat je lichaam er allergisch aan is? Zo allergisch zelfs dat je eraan kan sterven. Het bestaat en het heeft een naam: voedselallergie. Maar wat doe je er aan?
Veel mensen verwarren voedselallergie met voedselintolerantie. Bij het laatste geeft je lichaam ook een reactie op bepaalde bestanddelen in voedsel maar kan je er nog steeds kleine hoeveelheden van eten. Dat is dus niet mogelijk bij een voedselallergie. Lactose-intolerantie is nog iets anders. Hierbij ontbreekt er een enzym in je lichaam dat melkproducten normaal afbreekt. Je vermijdt dus best melkproducten omdat je last kan krijgen van diarree en dergelijke, maar je sterft er niet van. Bij een voedselallergie is het zo dat bepaalde voedingsstoffen –meestal proteïnen- door het lichaam als vreemd, als indringers gezien worden. Om die indringers buiten te houden, reageert je lichaam door antilichamen aan te maken.
Wanneer je lichaam reageert op bepaalde bestanddelen in voedsel, gaat dat meestal gepaard met een aantal symptomen. De meest voorkomende zijn:
- zwelling van de lippen of de tong
- jeukende mond en lippen
- maagkrampen
- braken
- diarree
- eczeem
- niezen
- ademhalingsproblemen
Kinderen reageren vooral sterk op koemelk, eieren, soja en bloem terwijl volwassenen eerder allergisch zijn aan vis of noten.
Als je allergisch bent aan bijvoorbeeld pinda’s maar je blijft ervan eten, kan je een anafylactische shock krijgen. In principe kan alle soort eten voor zulke reactie zorgen maar de meest voorkomende zijn vis, noten, melk en eieren. Symptomen die anafylaxis aangeven zijn onder andere ademhalingsproblemen, gezwollen mond en lippen, verlies van bewustzijn en sterk verlaagde bloeddruk. Wanneer je merkt dat je last hebt van deze symptomen, is het van levensbelang dat je zo snel mogelijk naar het ziekenhuis gaat. Ook al lijken de symptomen op het eerste zicht weer weg te trekken.
Vermoed je dat je allergisch bent aan bepaalde voedingsstoffen? Houd dan een gedetailleerd dagboek bij waarin je letterlijk alles opschrijft wat je eet en hoe je lichaam reageert. Als je dit een aantal weken doet, kan je waarschijnlijk zelf al achterhalen waar je lichaam sterk op reageert. Begin zelf geen dieet waarbij je die voedingsstoffen vermijdt want dat kan nefast voor je gezondheid zijn. Je gaat beter naar je arts met het dagboek dat je bijgehouden hebt. De dokter zal dan enkele medische tests uitvoeren om te onderzoeken of en waar je effectief allergisch aan bent. Eens de diagnose gesteld is, zal de dokter je eventueel medicatie voorschrijven om de allergie te controleren.
allergie, voedselallergie, voedselintolerantie Wat als je moet overgeven, buikloop of uitslag krijgt van melk, boter of koffiekoeken? Wat doe je dan? Het nooit meer eten om erger te voorkomen? Of het toch nog in minutieuze porties eten? Dat hangt ervan af of je voedselintolerant bent of je een voedselallergie hebt. We geven je graag meer informatie over beide begrippen.
Als je allergisch bent aan melk, eieren of boter reageert je lichaam daar vrij sterk op. Maar wat gebeurt er nu precies? Vanaf het moment dat je iets eet waar je allergisch voor bent, produceert je immuunsysteem immunoglobuline E (IgE), een allergisch antilichaam. Als reactie op dat antilichaam krijg je symptomen zoals veelvuldig niezen, diarree en overgeven.
Als je lichaam sterk reageert op bepaald voedsel durft men al snel te zeggen dat je er allergisch aan bent. Maar is dat ook wel zo? Want er bestaat wel degelijk een verschil tussen voedselintolerant zijn en een voedselallergie hebben. Het grootste verschil is dat je bij een voedselallergie absoluut bepaalde voeding dient te vermijden om erger te voorkomen. In sommige zeldzame gevallen is zo’n voedselallergie zelfs dodelijk. Als je voedselintolerant bent kan je vaak toch nog kleine porties eten van het voedsel waarop je lichaam sterker reageert zonder dat je er ziek van wordt. Het is nog iets anders als je lactose-intolerant bent. Bij mensen die lijden aan lactose-intolerantie ontbreekt het enzym dat suiker in melk afbreekt. Hierdoor kunnen ze last krijgen van zwellingen, buikkrampen en diarree.
De symptomen van melkallergie kunnen onder verschillende vormen optreden:
- astma
- eczeem (jeukend gevoel)
- rhinitis (rode neus)
- bloedingen
- longontsteking
Melkallergie is vooral gevaarlijk voor jonge kinderen. Let als ouder dus op als je kind een van deze symptomen krijgt.
Om erachter te komen of je al dan niet allergisch bent, kan je zelf een soort eliminatiedieet toepassen. Dat wil zeggen dat je een aantal weken bepaald voedsel vermijdt totdat je merkt dat de symptomen afnemen. Let wel: begin niet zelf aan zo’n dieet, maar vraag raad aan je dokter.
Als je op meerdere producten slecht reageert en zelfs ademhalingsproblemen krijgt, is het misschien verstandig een bloed- of huidtest te ondergaan. Zo kan men er precies achter komen welke allergie je hebt. Wanneer je dat weet, kan je de zuivelproducten die je lichaam niet verdraagt, proberen te vermijden (onder dokterstoezicht weliswaar) en vervangen door andere producten. Verder kan medicatie je ook al een stuk verder helpen. Hierdoor zal de allergie niet verdwijnen, maar het kan je de symptomen wel onderdrukken.
allergie, voedselallergie, voedselintolerantie Allergische rinitis is een verzamelnaam voor allergieën die een allergische reactie van de neus tot gevolg hebben. Een allergie is een overgevoeligheidsreactie van het afweersysteem van het lichaam op onschadelijke stoffen zoals stuifmeel, huidschilfers van dieren, huisstofmijt en schimmels.
De meest bekende vorm van allergische rinitis is wellicht hooikoorts. Deze allergie veroorzaakt een ontsteking van de neusslijmvliezen door een allergische reactie op pollen. Pollen zijn microscopisch kleine korreltjes die in de meeldraden van bloemen, grassen, struiken en bomen ontwikkeld worden. Hooikoorts is de meest voorkomende allergie. Naar schatting kampt één op de vijf personen ermee. Aangezien pollen seizoensgebonden zijn, komt hooikoorts enkel voor aan het begin van de lente.
Allergische rinitis kan verkoudheidachtige symptomen veroorzaken zoals een lopende neus, verstopping, niezen, sinusdruk, ademhalingsproblemen, , prikkelende ogen, tranende ogen enz.
De symptomen lijken op het eerste zicht wat banaal, maar als ze samen voorkomen kunnen ze ernstige klachten teweegbrengen. Zo leiden de symptomen vaak tot aantasting van de slaap, waardoor er vermoeidheid en hoofdpijn optreedt.
Het krijgen van allergieën, met inbegrip van hooikoorts, wordt erfelijk bepaald. Indien er in je familie allergieën en astma voorkomen, zal je meer risico lopen om ook zelf hooikoorts te ontwikkelen. Daarnaast blijken ook mannen, rokers en eerstgeborenen meer risico te lopen.
De diagnose kan eenvoudig gesteld worden met een huidtest. Daarmee kan men bepalen voor welke pollen of andere stoffen iemand allergisch is.
De behandeling gebeurt meestal via medicijnen. Deze kunnen worden verdeeld in beschermende middelen die continu gebruikt moeten worden én medicijnen die enkel gebruikt worden als er reeds klachten van allergie zijn.
Neussprays of neusdruppels om de zwelling van het neusslijmvlies te verminderen zijn vaakgebruikte medicijnen. De beste methode is echter preventie: zo weinig mogelijk in contact komen met de stoffen waarvoor je allergisch bent.
allergie, allergische rinitis, hooikoorts, neus, rinitis Een allergie voor dieren komt veel voor, maar is ook erg vervelend, zeker bij kinderen. De makkelijkste oplossing is om gewoon uit de buurt te blijven van dieren, maar dit zorgt soms voor problemen. Het is moeilijk om afscheid te moeten nemen van je eigen huisdier of om nooit meer langs te gaan bij vrienden met een huisdier. Sommige mensen hebben zoveel last van hun allergie dat ze, zelfs in huizen waar een jaar geleden een kat was, niet kunnen komen zonder een allergische reactie tot gevolg.
De allergie wordt meestal opgewekt door de aanwezigheid van speeksel of haren van het dier. Door hiermee in contact te komen, kunnen de symptomen van een allergie opduiken. Bij honden vormt dit geen groot probleem indien je enkel allergisch bent voor hun speeksel. Het is zelfs mogelijk om in dezelfde kamer te vertoeven, op voorwaarde dat je gewoon uit de buurt van de hond blijft. Bij katten is dit anders. Zij zitten zichzelf het grootste deel van de dag schoon te likken. Hierdoor zit er bijna op iedere haar speeksel. Dit haar vliegt nogal snel rond doorheen de kamer.
Eén van de mogelijke behandelingen tegen allergie is immunotherapie. Dit is een goede optie als je kind regelmatig in contact komt met dieren. In het andere geval moet je altijd voor of na het contact met het dier medicatie aan je kind geven.
Volgens sommige dokters is het volledig vermijden van contact met dieren de beste oplossing voor mensen met een allergie. Dit is soms moeilijk, mensen beschouwen hun huisdier vaak als een deel van het gezin. Maar in plaats van het dier weg te doen, kan je bijvoorbeeld zijn bewegingsvrijheid in het huis beperken. Daarnaast moet je de persoon die allergisch is nooit de eet- en drinkbakken van het dier laten vervangen. Dit zal sowieso een allergische reactie teweegbrengen.
Je kan bij de vaststelling van een allergie best de volgende vragen door je huisarts laten beantwoorden:
allergie, dierenallergie, huisdierenallergie, immunotherapie Immunotherapie tegen allergieën is een proces waarbij je langdurig wordt blootgesteld aan de stof waarvoor je allergisch bent. Het is de bedoeling dat je lichaam uiteindelijk gewenning creëert voor de stof, met als gevolg dat jouw allergie verdwijnt. De stof wordt meestal onder je huid ingespoten in een reeks behandelingen. De dosis wordt altijd groter waardoor je steeds beter tegen de stof opgewassen bent. Heel het proces kan één jaar tijd in beslag nemen.
Het doel van je immuunsysteem is het opsporen en vernietigen van gevaarlijke organismen zoals bacteriën en andere gevaarlijke stoffen. Dit doet het door witte bloedcellen aan te maken. Deze zullen op hun beurt schadelijke stoffen aanvallen.
Per dag eten, drinken en ademen we duizenden verschillende stoffen in. Dit heeft als gevolg dat je lichaam niet alle vreemde stoffen kan aanvallen. Het maakt zelf een selectie tussen wat wel en wat niet goed voor je is. Door onder meer overerving van genen kan je lichaam de verkeerde stoffen aanvallen. Stoffen die helemaal niet schadelijk zijn.
Hierdoor kan is het mogelijk dat iemand allergisch is voor berkenpollen maar niet voor eikenpollen. Het lichaam beschouwt de berkenpollen dan bijvoorbeeld als gevaarlijk waardoor je immuniteitssysteem deze stoffen gaat aanvallen. Het gaat bijgevolg het weefsel, bijvoorbeeld je neus, beschermen tegen deze stof. Dit heeft de typische allergische aanvallen tot gevolg. Het niezen, de lopende neus en tranende ogen zijn het gevolg van deze aanval van je lichaam tegen de pollen.
De behandeling wordt bepaald in functie van de graad van je allergie. Mensen die enorm slecht reageren op bepaalde stoffen zullen een mindere dosis krijgen dan mensen met een lichtere allergie. Je krijgt de stof waarvoor je allergisch bent tijdens de behandeling tweewekelijks ingespoten en dit gedurende een niet vooraf bepaalde periode.
Je moet allereerst weten waarvoor je precies allergisch bent en ook waarvoor niet. Gedurende je leven kan je plots allergisch worden voor een stof waar je tot op dat moment nog niet allergisch voor was. Om zeker te zijn, kan je best een allergietest ondergaan zodat je de stoffen kent waarvoor je allergisch bent.
Ten tweede moet je samen met je arts overleggen of de spuiten wel effect gaan hebben. Het is namelijk zo dat bij sommige mensen deze spuiten weinig of geen effect hebben. Het heeft dan ook geen enkele zin om deze behandeling te starten. Vraag zeker ook wat de neveneffecten van de behandeling kunnen zijn.
Tenslotte ga je best na hoelang deze behandeling effect heeft en wat de risico’s zijn. Zorg dat je zeker het laatste volledig begrijpt alvorens je aan de behandeling begint.
allergie, immunotherapie, immuunsysteem