Tag

Baarmoederkanker, niet hetzelfde als baarmoederhalskanker.

De baarmoeder behoort tot de inwendige geslachtskenmerken van de vrouw, en bevindt zich in het kleine bekken. Er zijn twee delen te onderscheiden: enerzijds de baarmoederhals en anderzijds het baarmoederlichaam – dit laatste vormt het breedste deel van de baarmoeder. In de binnenste laag van de baarmoeder vind je cellen die samen het endometrium noemen.

Baarmoederhalskanker komt voor in het gebied tussen de baarmoederhals en de baarmoedermond. Baarmoederkanker ontstaat in het endometrium. Deze twee soorten kanker hebben een geheel verschillende manier van ontwikkelen en dus ook verschillende behandelingswijze.

Baarmoederkanker

Je kan twee soorten baarmoederkanker onderscheiden, namelijk type 1 en type 2:

Type 1 endometriumkanker: De kanker groeit traag en heeft te maken met het vrouwelijke hormoon oestrogeen.
Type 2 endometriumkanker: Een agressieve kanker die sneller groeit en geen relatie heeft met oestrogeen.

Type 1 endometriumkanker komt het voor bij 80% van de vastgestelde baarmoederkankerpatiënten. Buiten baarmoederkanker en baarmoederhalskanker zijn er nog andere meer zeldzame vormen van kanker.

Hoe vaak komt baarmoederkanker voor?

Baarmoederkanker komt in de meeste gevallen voor bij vrouwen die de menopauze voorbij zijn, of die in de overgang zitten. Dit komt doordat type 1 baarmoederkanker te maken heeft met het vrouwelijke geslachtshormoon oestrogeen. Verandering in oestrogeengehalte, kunnen verhoogde gevoeligheid voor baarmoederkanker met zich meebrengen. Baarmoederkanker is de vierde meest voorkomende kanker bij vrouwen. Een bijkomende risicofactor, buiten oestrogeengehalte is overgewicht.

Baarmoederkanker, wat nu?

Wanneer er baarmoederkanker wordt vastgesteld, gaat men vervolgens over op de behandeling ervan. Mogelijkheden zijn:

- Het chirurgisch verwijderen van de baarmoeder
- Radiotherapie, namelijk uitwendige of inwendige bestraling
- Hormoontherapie
- Chemotherapie

Je kans op genezing is afhankelijk van het type kanker en de fase waarin de uitzaaiing zich bevindt. Type 1 baarmoederkanker wordt vaak in een vroege fase ontdekt en kan effectief en snel behandeld worden. Type 2 baarmoederkanker daarentegen is problematischer en wordt gevolgd door een ingrijpende behandeling. Een optimale nazorg is bij ieder type baarmoederkanker zeer belangrijk.

Tags , ,

Hysterectomie, verwijdering van de baarmoeder

Een hysterectomie is een zware operatie waarbij de baarmoeder weggenomen wordt. Er bestaan verschillende soorten hysterectomie. Een totale hysterectomie staat voor een verwijdering van zowel de  baarmoeder als de baarmoederhals. Bij een subtotale hysterectomie wordt alleen de baarmoeder weggenomen. Een radicale hysterectomie betekent dat de baarmoeder, baarmoederhals, de eileider en eierstokken, de lymfeklieren en een gedeelte van de vagina weggehaald worden.

Waarom?

Als er sprake is van volgende gynaecologische klachten, kan een hysterectomie overwogen worden.

- Zeer zware en pijnlijke menstruatie
- Vleesbomen: goedaardige gezwellen of knobbels in de baarmoederwand. Vleesbomen veroorzaken zware, pijnlijke menstruatie.
- Prolaps (verzakking): verzakking van de baarmoeder of delen van de vaginawand.
- Endometriose: bij deze aandoening komt het baarmoederslijmvlies (endometrium) buiten de baarmoeder in het bekken voor. Dit kan leiden tot littekenvorming rond de baarmoeder en als gevolg hebben dat de endeldarm of blaas aan de baarmoeder of eileiders plakt.
- Verschillende vormen van kanker: baarmoederhalskanker, eileider- of eierstokkanker.

Meestal wordt een hysterectomie alleen uitgevoerd als andere behandelingen niet geholpen hebben.  Alleen als er sprake is van kanker is dat niet het geval.

Operatie

Er bestaan verschillende manieren om een hysterectomie uit te voeren. Meestal neemt de chirurg de baarmoeder weg via de vagina. Dit is een vaginale hysterectomie. Een abdominale hysterectomie is een zwaardere ingreep. Voor die operatie wordt in het onderste deel van de buikwand een snede gemaakt, waarlangs de arts de organen kan verwijderen. Als een vaginale hysterectomie niet mogelijk is, kiest de arts voor een laparoscopische hysterectomie. Ten slotte is er ook nog een laparoscopische hysterectomie. Dat is een vaginale operatie met behulp van laporoscopisch materiaal.

Risico’s

Een hysterectomie is een ingreep die vaak voorkomt en waar meestal geen complicaties bij komen kijken. Wel bestaat er een klein risico op schade aan de urineleiders of de blaas. Zwaarlijvige vrouwen lopen een groter risico op complicaties. Zware bloedingen is een van de meest voorkomende complicaties.

Er is een klein risico op schade aan de blaas of de urineleiders. Vrouwen met obesitas hebben vaker last van complicaties, zoals zware bloedingen. Na een hysterectomie kan de vrouw nog steeds een bevredigend seksleven hebben.

Tags , , ,

Hoe gaat een hysterectomie in zijn werk?

Soms is het nodig om (een deel van) de vrouwelijke geslachtsorganen te verwijderen. Daarbij neemt de chirurg soms de baarmoeder weg omwille van een gezwel, een tumor of om een andere bedreiging. Die operatie noemen we een hysterectomie. Hoe het in zijn werk gaat en wat de gevolgen zijn kun je hieronder lezen.

Drie manieren

Je baarmoeder laten verwijderen gebeurt niet op één twee drie. Het is namelijk een ingrijpende operatie. Vooraf zal de chirurg met jou bespreken wat de beste manier is om bij jou de baarmoeder weg te halen. Want er bestaan zo een drietal verschillende manieren waarop de chirurg te werk kan gaan.

- Abdominale uterusextirpatie

Via een incisie in de buik wordt de baarmoeder weggenomen.

- Vaginale uterusextirpatie
Bij een vaginale hysterectomie verwijdert de chirurg de baarmoeder via de vagina.

- Laparoscopische hysterectomie
Hierbij maakt de chirurg kleine incisies in de buik. Langs een van die kleine sneden brengt hij een camera in om beter te kunnen volgen op een scherm wat hij doet. De baarmoeder wordt dan losgesneden en via de vagina verwijderd.

Mogelijke risico’s

De baarmoeder verwijderen is niet zomaar een chirurgische ingreep. Hoewel chirurgen ze regelmatig uitvoeren betekent dat niet dat het volledig zonder risico’s is. Zo is er na de ingreep bijvoorbeeld gevaar voor (veel) bloedverlies of voor bloedklonters in je longen of benen. Bloedklonters kunnen gevaarlijk zijn als ze in je hart of hersenen terechtkomen. Wanneer je bloedklonters zou hebben, zal de dokter je bloedverdunners geven.

Een ander risico zijn infecties die je in je blaas, in de wondjes of vagina kan oplopen na de operatie. Normaal gezien krijg je voor de operatie preventieve antibiotica voorgeschreven die mogelijke infecties moet tegengaan. Soms slaat de antibiotica echter niet aan en krijg je toch last van infecties.

Omdat de baarmoeder vrij dicht tegen andere organen, zoals de blaas en de darmen ligt, is het soms ook mogelijk dat die organen bij de ingreep aangetast worden. Meestal kan men dat dan vrij snel achterhalen en kan de chirurg het zonder veel problemen ongedaan maken. Als je alleen je baarmoeder maar je eierstokken niet hebt laten verwijderen, kom je ongeveer vier jaar vroeger in de menopauze.

Advies

Als je te horen krijgt dat je baarmoeder verwijderd moet worden, bespreek het dan rustig met de arts. Hij zal je graag meer informatie geven en al je vragen beantwoorden.

Tags , , ,

Wat is cervixinsufficiëntie?

Vroeggeboorte (in de volksmond ook wel ‘miskraam’ genoemd) treedt vaak op. De oorzaken zijn divers en kunnen van vrouw tot vrouw verschillen. Cervixinsufficiëntie is één van de oorzaken. In dit artikel geven we meer uitleg.

 Wat

Cervixinsufficiëntie is een initieel pijnloze, progressieve ontsluiting van de baarmoederhals (cervix), onder welke omstandigheden vroeggeboorte zonder interventie onvermijdelijk lijkt. Dat is het gevolg van een zwakte in het afsluitingssysteem van de baarmoederhals. Of, om het in andere woorden te stellen: de baarmoederhals is te slap (insufficiënt) waardoor hij reeds tijdens de zwangerschap open gaat staan zodat het risico op vroeggeboorte reëel is.

Diagnose

Cervixinsufficiëntie vaststellen is enorm moeilijk aangezien er geen diagnostische tests beschikbaar zijn die verricht kunnen worden. De diagnose kan alleen via uitsluiting van alle andere mogelijke oorzaken van vroeggeboorte gesteld worden.

Symptomen

Naast de vroegtijdige ontsluiting van de baarmoederhals zijn er geen andere symptomen die op cervixinsufficiëntie wijzen. De ontsluiting zelf verloopt meestal onopgemerkt. Pas daarna voelt de vrouw een massa in haar vagina zakken. Vervolgens breken haar vliezen waardoor de foetus te snel geboren wordt. Bij de geboorte leeft het kindje meestal nog maar door de onvolgroeidheid -cervixinsufficiëntie treedt meestal reeds in het tweede trimester van de zwangerschap op- zal het snel daarna overlijden.

Oorzaken

De oorzaken van cervixinsufficiëntie zijn niet geheel bekend. Wat wel vaststaat is dat de aandoening kan ontstaan als gevolg van het sterk uitrekken van de baarmoederhals. Dat gebeurt wel eens bij abortussen in een gevorderd stadium van de zwangerschap. Ook bij meerlingzwangerschappen is er een grotere kans op de aandoening. Tot slot is ook gebleken dat een eerder trauma van de baarmoederhals, door operaties als een curretage, conisatie, cauterisatie of amputatie, kan leiden tot cervixinsufficiëntie.

Behandeling

Wanneer cervixinsufficiëntie optreedt, is het kwaad eigenlijk al geschied. Cervixinsufficiëntie kan dus met andere woorden niet behandeld worden. Preventie is daarentegen wél mogelijk. Dat kan via een cerclage, ook wel Shirodkar-operatie genoemd. Dat is een operatieve ingreep, die meestal vanaf de veertiende week zwangerschap wordt verricht, waarbij een band(je) of draad(je) om de baarmoederhals wordt aangebracht. Deze band of draad houdt de baarmoederhals dicht totdat de zwangerschap voldragen is en de band of draad verwijderd kan worden.

Tags , ,

Wat is cervicitis?

Heeft u al eens gehoord van cervicitis? De kans is groot van niet. Hoewel 1 vrouw op 2 er vroeg of laat mee te kampen krijgt, is de term cervicitis over het algemeen vaak niet bekend. Daarom wijden we dit artikel aan deze vaakvoorkomende gynaecologische aandoening.

Wat

Cervicitis wijst op een ontsteking of infectie (-itis) van de baarmoederhals (cervix).

Symptomen

Wanneer vrouwen met cervicitis kampen, hebben ze vaak een heldere, grijze of gele vaginale afscheiding. Ook bloeding na geslachtsverkeer of tussen twee menstruaties in komt vaak voor. Vaak hebben patiënten ook pijn tijdens de geslachtsgemeenschap. Op plaatsen rond de uitwendige geslachtsdelen kan daarnaast jeuk en/of een brandend gevoel ontstaan. Tot slot kunnen ook andere infecties van aangrenzende organen bijkomende klachten geven zoals veel en vaak pijnlijk urineren, buikpijn en rugpijn.

Oorzaken

Cervicitis kan ontstaan door de ontsteking van de scheurtjes en/of schrammen in de baarmoeder die bij de bevalling of een abortus ontstaan. Daarnaast kan er ook baarmoederhalsontsteking voorkomen als gevolg van een vaginale infectie -bijvoorbeeld door een vergeten tampon-, SOA’s (seksueel overdraagbare aandoeningen) en de ontsteking van het kleine bekken.

Behandeling

Wanneer cervicitis niet behandeld wordt, kan dat leiden tot de onmogelijkheid om een (gezonde) baby op de wereld te brengen. Het is daarom erg belangrijk om de symptomen ernstig te nemen en een arts te raadplegen. Cervicitis is namelijk, met behulp van de juiste medicijnen om de bacteriën in de vagina en baarmoederhals te doden, erg goed te behandelen. De genezing neemt over het algemeen ongeveer 6 tot 8 weken in beslag.

Preventie

Hoewel cervicitis goed te behandelen is, is preventie- zoals het cliché luidt- nog het beste medicijn. Onmisbaar voor een goede preventie is het laten nemen van een uitstrijkje. De betreffende arts kan dan kijken of er zich aan de baarmoederhals abnormaliteiten voordoen en vroegtijdig ingrijpen indien dit nodig zou blijken. Een andere preventiemaatregel is het direct behandelen van vaginale infecties en geslachtsziektes zodat de infectie zich niet kan ontwikkelen tot cervicitis. Tot slot is het ook aangewezen om katoenen ondergoed te dragen. Ander ondergoed veroorzaakt namelijk vlugger een vochtige, warme omgeving waarin infecties snel ontwikkelen.

Tags ,

Oorzaken en behandeling van baarmoederhalskanker

Baarmoederhalskanker treft jaarlijks een enorm groot aantal vrouwen. Daarmee is deze ziekte het tweede, na borstkanker, grootst voorkomende type kanker bij jonge vrouwen. Tijd dus om even stil te staan bij deze boosdoener. Wat is het precies, hoe ontstaat het, wat zijn de symptomen en hoe verloopt de behandeling ervan?

Wat

Baarmoederhalskanker is kanker van het onderste gedeelte van de baarmoeder dat in verbinding staat met de vagina (de baarmoederhals of cervix).

Oorzaken

In tegenstelling tot andere vormen van kanker wordt dit type kanker veroorzaakt door een seksueel overdraagbaar virus: het humaan papillomavirus. Dit virus is in staat om normale cellen in de baarmoedermond om te vormen tot afwijkende cellen. Deze cellen kunnen zich dan uiteindelijk ontwikkelen tot kankercellen met baarmoederhalskanker als gevolg. Toch betekent besmetting met het virus niet noodzakelijk altijd de ontwikkeling van baarmoederhalskanker. Wanneer de afwijkende cellen op tijd ontdekt worden, hoeven ze niet te ontwikkelen tot kankercellen.

Net zoals bij andere typen kanker zijn er tal van risicoverhogende factoren die baarmoederhalskanker in de hand kunnen werken. Hieronder kunnen we onder meer het roken van sigaretten, pilgebruik, wisselende seksuele contacten en SOA’s onderscheiden.

Symptomen

Vaak zijn vrouwen besmet met het humaan papillomavirus zonder dat ze het zelf beseffen aangezien ze (nog) geen klachten ervaren. Wanneer het virus reeds meer schade heeft aangericht komen symptomen zoals ongewoon tussentijds bloedverlies, bloederige afscheiding en/of bloedverlies na seksueel contact voor.

Behandeling

Wat de behandeling betreft is het erg belangrijk te noteren dat hoe vroeger baarmoederhalskanker wordt ontdekt, hoe efficiënter de kanker behandeld kan worden. Het is dus zeer aangewezen om regelmatig een uitstrijkje te laten afnemen. Met een uitstrijkje kan de arts constateren of er al dan niet afwijkende cellen aanwezig zijn in de baarmoedermond. Wanneer baarmoederhalskanker vroegtijdig geconstateerd wordt, is de kans op genezing zeer reëel.

De behandeling van baarmoederhalskanker is afhankelijk van het stadium waarin de kanker gevorderd is. Wanneer het gaat om beginnende tumoren en de patiënt nog een kinderwens heeft, wordt een deel van of de totale baarmoederhals weggehaald. Is er geen kinderwens (meer) dan worden de baarmoederhals, de baarmoeder, de eierstokken en de lymfeklieren in het kleine bekken verwijderd. Om de achtergebleven kankercellen te verwijderen, volgt meestal nog nabestraling. Heeft de kanker zich echter al ontwikkeld in een ver gevorderd stadium, is een combinatie van radiotherapie en chemotherapie noodzakelijk, eventueel gevolgd door de verwijdering van de baarmoeder, baarmoederhals, eierstokken de lymfeklieren in kleine bekken.

Tags , ,

Wat is een hysterectomie?

Een hysterectomie is een zware chirurgische ingreep waarbij de baarmoeder weggenomen wordt. Er bestaan verschillende types van hysterectomie. Bij een totale hysterectomie worden zowel de baarmoeder als de baarmoederhals weggenomen. Een subtotale hysterectomie is de verwijdering van de baarmoeder. Een radicale hysterectomie is de verwijdering van de baarmoeder, de baarmoederhals, de eileider en de eierstokken, de lymfeklieren en een deel van de vagina.

Waarom?

Een hysterectomie kan uitgevoerd worden wanneer er sprake is van volgende gynaecologische klachten:

  • Zware en pijnlijke menstruatie
  • Aanwezigheid van vleesbomen: vleesbomen zijn goedaardige gezwellen of knobbels in de baarmoederwand, die zware en pijnlijke menstruatie kan veroorzaken.
  • Prolaps of verzakking: de baarmoeder of delen van de vaginawand zijn naar onder verzakt.
  • Endometriose: aandoening waarbij het baarmoederslijmvlies (endometrium) buiten de baarmoeder in het bekken voorkomt. Dit kan littekens rond de baarmoeder veroorzaken en kan ertoe leiden dat de blaas of de endeldarm aan de baarmoeder of eileiders ‘plakt’.
  • Verschillende vormen van kanker: baarmoederhals-, baarmoeder-, eileider- of eierstokkanker.

In de meeste gevallen, behalve bij kanker, wordt een hysterectomie alleen uitgevoerd als de andere behandelingen nergens toe geleid hebben.

Operatie

Een hysterectomie kan op verschillende manieren uitgevoerd worden. In de meeste gevallen kan de operatie uitgevoerd worden via de vagina. De chirurg neemt de baarmoeder weg via de vagina. Dit noemen we een vaginale hysterectomie. Een zwaardere ingreep is een abdominale hysterectomie. In dit geval wordt in het onderste deel van de buikwand een snede gemaakt, waarlangs de arts de organen verwijdert. Artsen kiezen voor een abdominale hysterectomie als de operatie via de vagina niet mogelijk is. Een laparoscopische hysterectomie is een vaginale operatie met behulp van laparoscopisch materiaal dat in de buikwand ingebracht wordt;

Risico’s

Een hysterectomie is een ingreep die vaak voorkomt. De meerderheid van de vrouwen ondergaat de operatie zonder complicaties. Er is een klein risico op schade aan de blaas of de urineleiders. Vrouwen met obesitas hebben vaker last van complicaties, zoals zware bloedingen. Een vrouw die een hysterectomie onderging, kan nog steeds een zeer bevredigend seksleven hebben. Volgens veel vrouwen is hun seksleven na de operatie zelfs verbeterd.

Tags , , ,