Tag

Wat is MRSA of ziekenhuisbacterie?

Meticilline-resistente Staphylococcus aureus (stafylokokken) is een bacterie die resistent is tegen meticilline, een antibioticum dat verwant is aan penicilline. De bacterie veroorzaakt infecties aan verschillende lichaamsdelen.

Wat is MRSA?

De symptomen van MRSA hangen af van de plaats van de infectie. Over het algemeen veroorzaakt het infecties aan de huid, zoals zweren, etterende wonden of meer ernstige huidinfecties. Het kan ook operatiewonden, de bloedbaan, de longen of de urinewegen treffen.

De meeste vormen van MRSA-infecties zijn niet ernstig, maar er zijn levensbedreigende gevallen bekend. De reden dat het zo een angstaanjagende bacterie is, komt voort uit het feit dat het zich zo snel verspreid en zo moeilijk te behandelen is.

Wat zijn de oorzaken van MRSA?

Veel gezonde mensen dragen de stafylokokken bacterie zonder een infectie op te lopen. Ongeveer 25 tot 30 % heeft de bacterie in de neus. Het wordt pas een probleem wanneer de bacterie in ons lichaam weet te dringen, bijvoorbeeld door een wonde. Nu is de weg vrijgemaakt voor een infectie.

Omdat MRSA resistent is tegen bepaalde soorten antibiotica, is het moeilijk om de infecties te bestrijden. Sinds de eerste ontdekking van MRSA in 1961, heeft de bacterie behalve tegen meticilline ook een weerstand ontwikkeld tegen amoxilline, penicilline, oxalline en nog andere vormen van antibiotica. Omdat MRSA zich voortdurend aan de nieuwe soorten antibiotica aanpast, hebben onderzoekers het moeilijk om het bij te houden.

Wie wordt door MRSA infecties getroffen?

MRSA verspreidt zich snel. Je kan het krijgen door het aanraken van personen, dieren of dingen die de bacterie draagt. In 2010 zou in België al 10% van de bevolking drager zijn van de bacterie, hoewel de meesten niet geïnfecteerd zijn.

MRS- infecties komen vooral voor bij mensen met een zwak immuunsysteem, vooral in ziekenhuizen, bejaardentehuizen, en soortgelijke plaatsen.

MRSA-infecties die opgelopen worden door gezonde mensen buiten het ziekenhuis of bejaardentehuis, worden aangeduid met de term Community-Associated MRSA. CA-MRSA ontstaat door toevallige mutaties en verspreiding. Deze vorm is pas bekend van de late jaren negentig en is in Europa nog zeldzaam. Dat komt omdat het tegen minder soorten antibiotica resistent is. Het infecteert daarentegen wel meer kinderen en jonge volwassenen. Scholen, gevangenissen, sportclubs en dergelijke instellingen zijn de grootste boosdoeners voor de verspreiding van CA-MRSA.

Tags , , ,

Het verschil tussen een virus en een bacterie

Een virus kan je niet zien met het blote oog. Virussen moeten een gastcel aanvallen en het mechanisme ervan overnemen. Zo kunnen ze zichzelf verspreiden in het lichaam van de mens. De gastcellen hebben genetisch materiaal (DNA of RNA) en een beschermlaagje. Virussen moeten doorheen dat beschermingslaagje geraken. Daardoor zullen ze vaak slijmerige cellen aanvallen die gemakkelijker indringbaar zijn.

Een bacterie is een cel die zichzelf kan splitsen en voortplanten. Bacteriën kunnen van vorm veranderen en zichzelf onderverdelen. Bacteriën vind je overal, zowel in als buiten het lichaam. Vaak zijn bacteriën niet schadelijk en zelfs nuttig voor de mens. Soms vallen ze ons wel aan of zijn ze slecht voor ons als ze op de verkeerde plaats in het lichaam terecht komen.

Hoe geraak je geïnfecteerd?

Een infectie met een virus of een bacterie gebeurt op dezelfde manier. Dit zijn enkele mogelijke manieren waarop je besmet geraakt:

- door dicht bij iemand te staan die hoest of niest
- door iemand een hand te geven
- door voedsel met de handen aan te raken
- door contact met iemand anders zijn lichaamsvloeistoffen (bijvoorbeeld tranen of bloed)

Hoe voorkom je een infectie?

Enkele gemakkelijke handelingen zorgen ervoor dat je een infectie kan voorkomen:

- je handen regelmatig wassen
- als je iemand een hand hebt gegeven ervoor zorgen dat je erna niet je ogen of neus aanraakt
- groenten en vlees apart bewaren na het koken
- vlees goed doorbakken

Zelfs al let je op deze richtlijnen, dan nog kan je gemakkelijk besmet geraken.

Hoe behandel je een infectie?

Bij een infectie met een bacterie kan de dokter antibiotica voorschrijven. Die doodt de bacterie die de oorzaak was van de ziekte. Om de juiste bacterie te vinden zal de dokter soms vragen een urinestaal te geven. Die wordt in het labo onderzocht zodat men de juiste bacterie vindt.

Bij een virus zal het eigen immuunsysteem de ziekte moeten uitschakelen. Een antibioticum helpt immers niet tegen een virus. Soms bestaan er wel vaccinaties tegen bepaalde virussen. Zorg ervoor dat je zeker niet overbodig antibiotica inneemt bij een virus, want anders zal die enkel minder effectief worden in situaties waar je echt antibiotica nodig hebt. Je kan je lichaam helpen met het uitschakelen van een virus door:

- veel water te drinken
- thuis te blijven zodat je anderen niet infecteert maar er ook voor zorgt dat je zelf niet met andere virussen of bacteriën geïnfecteerd geraakt
- een pijnstiller nemen

Tags , , ,

Wat is chlamydia?

Chlamydia is een bacterie. De bacterie wordt overgedragen via seksueel contact met een persoon die geïnfecteerd is met de bacterie. Een pasgeborene kan chlamydia krijgen als de moeder tijdens het laatste deel van de zwangerschap geïnfecteerd geraakte met de bacterie.

Het risico op chlamydia verhoogt bij een aantal factoren. Die zijn de volgende:
- Bij seksueel contact met een nieuwe partner
- Als je veel sekspartners hebt
- Als je sekspartner veel sekspartners heeft
- Als je geen condoom gebruikt.

Wat zijn de symptomen van chlamydia?

De symptomen van chlamydia zijn vaak niet uitgesproken in de eerste fase van de infectie. Daarom weten veel mensen niet dat ze de bacterie dragen.

Na 1 tot 3 weken komen er wel symptomen. Die kunnen zijn:

- Pijnlijk urineren
- Lage buikpijn
- Pijn bij de geslachtsgemeenschap
- Bij vrouwen: onregelmatige maandstonden en vaginale afscheiding
- Bij mannen: pijn in de teelballen

Hoe behandel je chlamydia?

Voorkomen is beter dan genezen. Daarom is het belangrijk steeds te weten met wie je seksueel contact hebt, het seksueel contact met verschillende partners te limiteren, en steeds een condoom te gebruiken. Bij personen jonger dan 25 jaar met een actief seksueel leven is het aangewezen elk jaar een routineonderzoek naar chlamydia en andere seksueel overdraagbare aandoeningen te laten doen.

Om te weten of je de bacterie hebt, wordt een uitstrijkje van de vagina of penis naar het laboratorium gestuurd, of een urinetest afgenomen. Bij zwangerschappen wordt in ieder geval gecontroleerd op chlamydia, wegens het gevaar voor de pasgeborene.

De behandeling van chlamydia gebeurt aan de hand van antibiotica in pilvorm. Als je chlamydia niet behandelt kan de bacterie zich overdragen naar andere lichaamsdelen.

Dit is gevaarlijk:

- Ogen: kan leiden tot een ooginfectie of blindheid
- Baarmoeder of eileider: leidt tot onvruchtbaarheid of zwangerschappen buiten de baarmoeder
- Teelballen of prostaat: zorgt voor pijnlijk urineren, koorts en rugpijn
- Baby’s: kan zorgen voor een ooginfectie of blindheid bij de pasgeborene

Het belangrijkste is dat je, zodra je weet dat je chlamydia hebt, dit vertelt aan al je sekspartners. Je mag geen seksuele contacten hebben totdat al de antibiotica correct ingenomen zijn. Als je partner ook chlamydia heeft, moet je ook wachten met seksueel contact tot hij de antibioticakuur afgerond heeft.

Tags , , ,

Wat is de veteranenziekte?

De veteranenziekte is een ernstige bacteriële infectie van de luchtwegen veroorzaakt door de bacterie genaamd Legionella pneumophilia.

Deze ziekte werd bekend toen er in 1976 in de Verenigde Staten veel mensen ineens ziek werden.  Ze kregen allemaal last van de ademhalingswegen, zo erg zelfs dat ze allemaal een longontsteking kregen en niet op de antibiotica regeerden die normaal dient om longontstekingen te bestrijden.  Uiteindelijk, toen alles onderzocht was, bleek dat er een bacterie verantwoordelijk was voor deze uitbraak van ziekte: de Legionella pneumophila. De bacterie plantte zich voort in het systeem van de airconditioning van het hotel waar de mensen verbleven.

Oorzaken

Je kan de veteranenziekte oplopen bij waterreservoirs (denk daarbij aan airconditioning, zwembaden,…) waarbij het water ook nog eens in nevel verspreid wordt. Ook meren en beekjes kunnen de bacterie huisvesten.  De besmetting gebeurt door het uitademen van druppeltjes waarin de bacterie ook zit. De ziekte is niet overdraagbaar tussen mensen (er is dus geen direct besmettingsgevaar).

Sommige mensen zijn vatbaarder voor de veteranenziekte:

- Rokers
- Mensen met een chronische longziekte
- Mensen die medicijnen krijgen die het immuunsysteem onderdrukken
- Mensen met een hartkwaal, nierziekte of kanker zijn ook vatbaarder voor de veteranenziekte

Symptomen

De symptomen van de veteranenziekte komen overeen met de symptomen van veel ziekten van de ademhalingswegen. Dat maakt de diagnose er wel moeilijker op. De symptomen zijn:

- Hoesten (vooral een droge hoest)
- De patiënt heeft een hoge koorts
- De patiënt rilt veel
- Diarree
- Kortademigheid
- Pijn op de borstkas
- Misselijk zijn
- Veel zweten
- Veel last van hoofdpijnen hebben
- Moeten overgeven
- Pijn in de buik
- Soms hoest de patiënt fluimen met bloed op

Diagnose

Zoals we al gezegd hebben, is de diagnose veteranenziekte moeilijk te stellen omdat het veel symptomen gemeen heeft met andere ziekten van de luchtwegen. Ga sowieso naar de dokter wanneer de ziekte erger wordt en wanneer er een erge koorts optreedt. De ziekte wordt vaak veel erger tijdens een periode van ongeveer vier dagen.

Tags , , ,