Tag

Bloedonderzoek, test van je bloed

Bloedtests zijn nodig voor het stellen van verschillende diagnoses. Hoe dit in zijn werk gaat, wordt hier kort belicht.

Hoe verloopt een bloedtest?

Om te beginnen moet even vermeld worden dat er gebruik gemaakt wordt van enerzijds het plasma (het vloeibare gedeelte) en anderzijds van het serum (het vloeibare gedeelte dat overblijft na het stollen van het bloed bij bijvoorbeeld een wonde). Dat laatste kan gebruikt worden in chemische testen en in onderzoek naar de werking van het immuunsysteem. Dan zijn er nog de bloedcellen, die later besproken worden.

Bloed wordt soms afgenomen door een prikje in de vinger, zoals bij onderzoek naar diabetes, maar wordt meestal afgenomen uit een ader.

In de meeste gevallen wordt bloed getrokken uit een ader, en gewoonlijk ter hoogte van de elleboog. Wanneer bloed getrokken wordt uit een ader, gebeurt dat doorgaans uit de pols. Dat kan een stuk ongemakkelijker aanvoelen dan ter hoogte van de elleboog, omdat hier meer zenuwen samenkomen.

Veel mensen hebben moeite met het idee of zicht van naalden en kunnen zich slap voelen. Dat kan verholpen worden door te zitten of te liggen tijdens het bloedprikken. Als je je nog steeds slap voelt, meld dit dan meteen aan de persoon die de test uitvoert.

Wat wordt juist in het bloed onderzocht?

In het bloed vind je drie soorten cellen terug: de rode bloedcellen, de witte bloedcellen en de bloedplaatjes.

- Rode bloedcellen:
Een voorbeeld van testen met rode bloedcellen zijn de hemoglobinetest, wat de concentratie aan hemoglobine (wat zuurstof vervoert in je lichaam) onderzoekt. Een hematocriettest meet het volume dat de rode bloedcellen inneemt in het bloed. Wie bijvoorbeeld relatief weinig rode bloedcellen heeft, zou kunnen lijden aan bloedarmoede. Een hoog aandeel aan rode bloedcellen daarentegen, kan dehydratatie betekenen ten gevolge van bijvoorbeeld diarree of een operatie. Dit zijn uiteraard maar enkele voorbeelden van de tests die ze op bloed uitvoeren, om nog maar te zwijgen van de vele diagnosen die ermee bevestigd of uitgesloten kunnen worden.

- Witte bloedcellen:
Het aantal witte bloedcellen kan een aanwijzing zijn van meerdere aandoeningen. Een hoog aantal kan bijvoorbeeld een symptoom zijn van een bacteriële infectie, kanker, malaria of zelfs stress. Het aantal witte bloedcellen kan dalen door onder andere een defect aan het auto-immuunsysteem of een virale infectie.

- Bloedplaatjes:
Bloedplaatjes vormen de basis van het gestolde bloed dat zich vormt bij een wonde. Een te laag aantal bloedplaatjes kan tot gevolg hebben dat je bloed minder goed stolt, wat gevaarlijke gevolgen kan hebben. Dit kan meerdere oorzaken hebben, variërend van virale infecties tot het ondergaan van chemotherapie.

Een hoog aantal bloedplaatjes maakt je dan weer kwetsbaar voor bloedklonters. Dat kan veroorzaakt worden door bijvoorbeeld leukemie.

Tags , ,