Tag

Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een zwangerschap die plaatsvindt buiten de baarmoeder. Het is een gevaarlijke situatie, want de gebieden rond de baarmoeder zijn niet gemaakt om een embryo in te laten groeien. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap staat ook bekend onder de wetenschappelijke term extra uteriene graviditeit (EUG).

Bij een normale zwangerschap vindt de bevruchting plaats in de eileider of buiten de eierstok. Het embryo nestelt zich vervolgens in de baarmoeder. Wanneer het embryo zich in de eileider nestelt, leidt dit tot een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Zeldzamer zijn de gevallen waarbij het embryo zich in de eierstok, buik of baarmoederhals nestelt. Een vrucht kan bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap niet voldragen worden.

Oorzaken

Een van de belangrijkste oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een beschadiging van de eileiders. Dat kan komen door een ontsteking aan de eileider, een  eerdere EUG of een operatie aan de eileider.

Risico’s

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is de belangrijkste doodsoorzaak bij zwangere vrouwen. De eileider is niet gemaakt om een embryo te huisvesten. Naarmate het embryo zich ontwikkelt, blijft de eileider uitzetten tot er een bepaalde limiet bereikt wordt. Op dat ogenblik zal de eileider scheuren, wat ernstige bloedingen tot gevolg heeft. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vergroot het risico dat de volgende zwangerschap weer een buitenbaarmoederlijke wordt.

Symptomen

In het begin van de EUG kunnen klachten nog ontbreken. Na verloop van tijd zal er bloedverlies optreden en kan de vrouw pijn aan een kant of onderin de buik krijgen.  De symptomen kunnen lijken op die van een late of abnormale menstruatie of aan een miskraam. Klachten treden meestal op tussen de 5de en de 12de week van een zwangerschap.

Een gescheurde eileider is een nog gevaarlijkere situatie. De vrouw ervaart dat als een hevige buikpijn. Het kan gepaard gaan met de symptomen van een shock: braken, misselijkheid, snelle pols, flauwvallen., transpireren.

Diagnose

Na het horen van de klachten, zal je huisarts je verwijzen naar een gynaecoloog. Die kan via een inwendige en vaginale echo zien of er sprake is van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Emoties

Als je als vrouw te horen krijgt dat je zwangerschap niet loopt zoals het zou moeten, is dat een zware klap. Daarom kan psychologische bijstand nodig zijn. Ook de vele onderzoeken die je moet doorlopen en de operatie om de vrucht te verwijderen zullen immers niet gemakkelijk zijn. Een ontsteking van de eierstokken of andere complicaties kunnen ook veel emoties teweeg brengen. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap mag niet onderschat worden, want in feite is het hetzelfde als een miskraam.

Behandeling

De EUG kan op twee manieren behandeld worden. In de meeste gevallen wordt gekozen voor een operatieve verwijdering van de vrucht. Dit kan gebeuren via een kijkoperatie of een bikinisnede, afhankelijk van de aard van de klachten. In bepaalde gevallen zal ook de eileider verwijderd worden. wat het schadelijkst is voor de vruchtbaarheid is nog niet helemaal duidelijk.

Als de waarde van het HCG-hormoon laag is, is soms behandeling door middel van injecties met het celdodend middel methotrexaat. Daarbij is geen gevaar voor de vruchtbaarheid of voor volgende zwangerschappen.

Tags , ,

Alles over een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een buitenbaarmoedelijke zwangerschap vindt, zoals het woord het eigenlijk al zelf zegt, plaats buiten de baarmoeder. Dit is een heel gevaarlijke situatie omdat de gebieden buiten de baarmoeder niet gemaakt zijn om een vrucht te laten groeien.

De normale situatie is als volgt: de bevruchting vindt plaats in de eileider of buiten de eierstok en het embryo nestelt zich in de baarmoeder. Als het embryo zich gaat nestelen in de eileider ontstaat er dus een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Wat zijn de grootste risico’s van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?

De grootste risico’s van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn ontstekingen en beschadigingen van de eileiders, of een miskraam.

Hoe wordt de juiste diagnose gesteld?

Al s er klachten zijn en de vrouw is inderdaad zwanger, dan zal de arts je doorsturen naar een gynaecoloog. Daar krijg je dan een inwendige en vaginale echo waarmee je gynaecoloog kan zien of er sprake is van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap of niet.

Wat als je buitenbaarmoederlijk zwanger bent?

Als de diagnose is gesteld, moet je er echt rekening mee houden dat het zo goed als onmogelijk is om het vruchtje te voldragen. De vrucht kan trouwens ook niet in de baarmoeder geplaatst worden.

Buitenbaarmoederlijke zwangerschap en emoties

Het is zwaar als je als vrouw te horen krijgt dat de zwangerschap niet verloopt zoals het zou moeten verlopen. Daar komt dan nog bij dat er een zeer grote kans is dat de vrucht nooit voldragen kan worden. Een hele zware klap dus waarbij psychologische bijstand nodig kan zijn, al is het maar preventief. Daarbij komen ook nog de vele onderzoeken die je dan als vrouw moet ondergaan en een operatie om de vrucht te verwijderen.

Er kan ook een ontsteking optreden van de eierstokken of andere complicaties wat ook weer veel emoties teweeg kan brengen. Soms worden er ook medicijnen gegeven. Het is dus zeker geen ingreep die je mag onderschatten, eigenlijk gebeurt er hetzelfde als wanneer je een miskraam hebt. Het is dan ook heel fijn als je dan terug kan vallen op de steun van  je partner, vrienden en familie.

Tags , , ,