«Glutenvrij», lees je soms op de verpakking van voedingswaren…maar wat betekent dat precies en waarom mogen sommige mensen die dingen niet eten? Mensen die geen gluten verdragen, lijden aan een ziekte genaamd coeliakie. Hier lees je meer over de symptomen, de diagnose en de behandeling van deze aandoening.
Coeliakie is een darmaandoening waarbij het darmslijmvlies negatief reageert op een bepaalde proteïne, namelijk gluten. Deze voedingsstof komt onder andere voor in granen zoals tarwe, rogge, gerst en haver. Als reactie tegen de gluten vormt het lichaam antistoffen, die de darmvlokken aantasten. De darmvlokken (of villi) zijn uitstulpingen in de darmwand die verantwoordelijk zijn voor het absorberen van voedingsstoffen. Bij coeliakie sterven de darmvlokken af of verplatten ze, waardoor er geen absorptie meer kan plaatsvinden.
Het gaat hier om een auto-immuunziekte, waarbij je afweersysteem in de war is en overgevoelig reageert op een stof die het ten onrechte als een bedreiging beschouwt.
Vroeger dacht men dat coeliakie zich hoofdzakelijk uitte in ondergewicht en maag –en darmproblemen, maar meer recente ontwikkelingen in de geneeskunde tonen aan dat de symptomen veel gevarieerder zijn. Diarree, constipatie en buikpijn blijven wel belangrijke symptomen voor het vaststellen van de ziekte. Verder kan niet enkel ondergewicht, maar ook overgewicht duiden op coeliakie.
Andere mogelijke symptomen zijn bloedarmoede en onvruchtbaarheid. Ook lactose-intolerantie kan een aanwijzing zijn, net zoals irritaties van de huid, uitslag en blaren. Een vitaminetekort, ondanks het feit dat je veel vitaminerijke voeding eet, kan er op wijzen dat er een probleem is met je darmvlokken. Ten slotte signaleren we nog mentale symptomen zoals depressie of een voortdurend gevoel van vermoeidheid, ondanks voldoende rust.
Je arts zal in eerste instantie een bloedtest uitvoeren, om te kijken of er in je bloed sporen zijn van antilichamen die negatief reageren op gluten. Het is natuurlijk belangrijk om voor zo’n test genoeg glutenrijk voedsel te eten, zodat men kan vaststellen of er in het bloed negatieve reacties plaatsvinden. Algemeen geldt dat hoe meer gluten je eet voor een bloedtest, hoe betrouwbaarder de resultaten zullen zijn.
Andere testen die men kan uitvoeren, zijn bijvoorbeeld een biopsie, waarbij men een stukje weefsel uit de darmwand onderzoekt, en een stoelgangtest.
Er is geen specifieke medicatie die coeliakie bestrijdt, een glutenvrij dieet is de enige oplossing… Dit betekent niet dat je alle granen moet mijden: rijst en maïs zijn bijvoorbeeld niet schadelijk. Een glutenvrij dieet omvat verder verse groenten en fruit, vlees, zuivel, noten, zaden en aardappelen. Zo’n dieet is dus geen drastische ingreep in je bestaan, maar eerder een lichte aanpassing van je voedingsgewoonten.
coeliakie, darmaandoening, darmen, gluten, glutenvrij Een aantal eenvoudige maatregelen kunnen in veel gevallen constipatie of obstipatie helpen voorkomen. Ter preventie van constipatie kan je:
- Vezelrijke voeding eten. Voedsel dat rijk is aan vezels, is onder meer groenten, fruit, volkorenproducten en brood.
- Vezelarme voeding vermijden, bijvoorbeeld ijs, kaas en geraffineerde voeding.
- Voldoende drinken: hoeveel je moet drinken, is afhankelijk van factoren als geslacht, leeftijd, je gezondheid en hoeveel je beweegt. Consumeer niet te veel cafeïnerijke producten, want dat kan de symptomen van constipatie verminderen.
- Beweeg regelmatig: lichaamsbeweging als wandelen, fietsen of zwemmen, kunnen je darmfunctie stimuleren. Het is aan te raden om minstens 30 minuten per week te trainen.
- Ga naar het toilet als je voelt dat je moet gaan: negeer de drang om naar de wc te gaan. Hoe langer je dit uitstelt, hoe meer vocht aan je stoelgang onttrokken wordt.
- Wees voorzichtig met laxeermiddelen: als je regelmatig laxeermiddelen gebruikt, wordt je darm ervan afhankelijk en zal je steeds meer moeten innemen. Geef kinderen geen laxeermiddelen zonder ten rade te gaan bij een arts.
constipatie, darmen, obstipatie, stoelgang De ziekte van Crohn is een chronische ontstekingsziekte van het darmkanaal. De oorzaak van de ziekte is tot nu toe onbekend.
In meer dan de helft van de gevallen treft de ziekte alleen het darmkanaal. Een derde van de patiënten heeft zelfs alleen in de dunne darm last van ontstekingen. Een derde van de patiënten heeft alleen last van de dunne darm, 20% heeft enkel problemen met de dikke darm.
De precieze oorzaak van de ziekte van Crohn is op dit moment nog niet gekend. In het lichaam wordt de ziekte veroorzaakt door een abnormale reactie van het immuunsysteem op het lichaam.
De ziekte komt voor de eerste keer voor op jonge leeftijd. Roken is een van de factoren die de ziekte kan verergeren. Ook stress zou een rol spelen bij het uitlokken van aanvallen van de ziekte.
Doordat de ziekte op verschillende plaatsen in het lichaam kan voorkomen, verschillen de symptomen steeds. Klachten die op de ziekte kunnen wijzen zijn: diarree, buikpijn, pijn rond de navel, vermoeidheid, lusteloosheid, koorts en gewichtsverlies. Rond de anus kan de huid geïrriteerd raken en kunnen er pijnlijke zweren en blaren optreden.
De symptomen van de ziekte kunnen behandeld worden. Ontstekingsremmers en antibiotica worden vaak voorgeschreven om ontstekingen te laten verdwijnen. Medicijnen worden bijna altijd oraal en intraveneus toegediend.
Om het zieke gedeelte van de darm te verwijderen, kan bij zware gevallen van Crohn een operatie noodzakelijk zijn. Als de medicatie niet meer of niet voldoende werkt, gaat men vaak over tot een operatie. De operatie zal de ziekte niet genezen maar wel het ontstekingsprobleem oplossen.
Hoewel de ziekte niet volledig te genezen is, kan je er perfect mee leven zonder jezelf beperkingen op te leggen.
darmen, darmontsteking, darmziekte, ziekte van crohn Buikgriep of gastro-enteritis is een ziekte die vooral in de winter voorkomt. Dan is er vaak sprake van echte epidemieën. Buikgriep is eigenlijk een overkoepelende naam voor alle maag-darmontstekingen. Het kan een bacteriële of virale oorsprong hebben. Er zijn veel verschillende virussen en bacteriën die buikgriep kunnen veroorzaken.
Virale buikgriep komt het vaakst voor, buikgriep die door virussen veroorzaakt wordt, komt het vaakst voor. De infectie wordt vaak overgedragen door vuile handen. Wie iets aanraakt waarop virussen zitten, heeft prijs. Epidemieën breken dan ook vaak uit op plaatsen waar veel mensen samenleven, zoals op scholen en in rusthuizen.
Bacteriële gastro-enteritis komt minder voor maar is wel ernstiger. Salmonella is de meest voorkomende oorzaak van bacteriële gastro-enteritis. Salmonella komt voor in voedingsmiddelen als vlees, eieren, zuivelproducten, enz.
Als alleen de maag betrokken is, spreekt men van een gastritis. Als ook de darmen betrokken zijn, spreekt men van een enteritis.
• Acute diarree
• Buikkrampen
• Misselijkheid
• Koorts
• Braken
• Spierpijn
Buikgriep gaat doorgaans vanzelf over. Een behandeling bestaat niet. Uitzieken is de boodschap! Na 1 tot 5 dagen zou je je beter moeten voelen. Drink voldoende en in kleine beetjes tegelijk. Bij jonge kinderen en baby’s is een rehydratievloeistof aan te raden, zodat ze niet uitgedroogd geraken.
Om je situatie iets aangenamer te maken, kan je geneesmiddelen tegen de diarree gebruiken, maar overdrijf hier niet mee! Je kunt gewoon verder blijven eten zoals je het gewoon bent.
Als de symptomen niet geleidelijk aan verminderen, moet de arts verder blijven zoeken naar de oorzaak. Hij kan je stoelgang laten onderzoeken en zo vaststellen of er sprake is van bacteriën die de voedselvergiftiging veroorzaken. Indien nodig kan de dokter je antibiotica voorschrijven.
buikgriep, darmen, maag Het irritable bowel syndrome (IBS) of prikkelbare-darmsyndroom (PDS), ook wel eens spastische darm genoemd, is een aandoening waaraan wereldwijd miljoenen mensen lijden. Er is nog geen verklaring gevonden voor de klachten.
Het prikkelbare-darmsyndroom is een vervelende maar vrij onschuldige aandoening van het maag-darmstelsel. De spieren in de darmwand maken continu een ritmische beweging. Ze vernauwen en ontspannen zich terug. Daardoor zal de inhoud van de darm naar onder glijden. Dat proces is de peristaltiek. Bij mensen met irritable bowel syndrome is de peristaltiek sterker en frequenter.
10 à 20% van de mensen heeft een spastische darm. Veel mensen weten niet dat ze de aandoening hebben en gaan er nooit mee naar de dokter. Bij vrouwen komt het prikkelbare-darmsyndroom twee keer zo vaak voor als bij mannen. Bij mensen tussen 20 en 30 jaar is de aandoening het hevigst
De belangrijkste symptomen van IBS zijn:
- Herhaaldelijke buikpijn
- Constipatie
- Diarree & wisselend ontlastingspatroon
- Opgezwollen gevoel
- Winderigheid
- Hoofdpijn
Andere mogelijke symptomen:
- Boeren
- Slechte adem
- Vermoeidheid
- Misselijkheid
- Gevoel dat je na een bezoek aan het toilet nog niet helemaal klaar bent
- Klachten bij het plassen
De precieze oorzaak van een spastische darm is onbekend. Stress, angst en depressie worden wel genoemd als mogelijke oorzaken. In sommige gevallen ontstaan de klachten pas na een ernstige darminfectie. Soms is er sprake van een overgevoeligheid voor voedsel.
Het prikkelbare-darmsyndroom is vrij onschuldig. Een bezoek aan de huisarts zal in de meeste gevallen niet nodig zijn. Als je zelf ernstige lichamelijke klachten ondervindt, zoals blijvende buikpijn of diarree, bloed bij de ontlasting, koorts,… kun je best een bezoekje brengen aan de dokter.
Er bestaat nog geen behandeling. Een gezond dieet met vers fruit en groenten is een aanrader. Vermijd pikant en vet eten, alcohol, thee en koffie en groenten die winderigheid veroorzaken.
Bepaalde medicijnen kunnen de symptomen verzachten: laxeermiddelen, anti-diarreemiddelen, bulkvormers, enz. Toch wordt het gebruik van medicijnen in de meeste gevallen afgeraden.
darmen, darmziekte, prikkelbare darmsyndroom, spastische darm Een darmontsteking is een ontsteking van het slijmvlies van de darmen. Erg vervelend dus, maar wist je dat er ook verschillende soorten darmontsteking kunnen onderscheiden?
Een acute darmontsteking wordt doorgaans veroorzaakt door bacillen en treedt op door het eten van besmette voedingsmiddelen of het drinken van besmet water. Een tot twee weken na de besmetting begint het slijmvlies van de darm en het onderliggende weefsel te ontsteken. Daardoor kunnen de bacillen zich via de bloedbaan in het lichaam verspreiden. De Bij tyfusbacillen zijn de belangrijkste symptomen diarree, met soms bloed en slijm in de ontlasting, koorts en rode vlekjes op de buik. Paratyfusbacillen veroorzaken dezelfde ziekteverschijnselen, alleen niet zoveel.
Een chronische darmontsteking wordt doorgaans veroorzaakt door bacillen of door het eten van besmet voedsel of het drinken van besmet water. Chronische ontstekingen komen vooral voor in de dikke darm. Ziekten die we tot de chronische darmontstekingen rekenen zijn onder meer colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn.
Een regionale darmontsteking komt voor in het laatste deel van de kronkeldarm en gaat gepaard met bindweefsel- en zweervorming.
darmen, darmontsteking Inflammatory Bowel Disease is de Engelse verzamelnaam voor alle chronische ontstekingen aan de darmen. In het Nederlands verwijst men naar de ziekte als chronische inflammatoire darmziekten. Over het algemeen wordt IBD verdeeld in twee groepen: de Ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Bij het laatste ontsteekt de dikke darm en ontstaan er ook chronische zweren. Mensen die lijden aan deze ziekte hebben vaak last van diarree die gepaard gaat met bloed.
De Ziekte van Crohn is de meest bekende chronische darmziekte. Deze ziekte tast de slijmvliezen van het maag-darmkanaal aan. Naast de dikke of de dunne darm kan ook de mond, de maag of de anus aangetast worden.
Beide ziektes zijn chronisch omdat je ze vaak je hele leven hebt. Dat wil echter niet zeggen dat je er voortdurend last van hebt. In sommige gevallen kun je zelfs jarenlang geen symptomen waarnemen totdat ze plots opduiken. Daarna kunnen ze ook weer weggaan. Dokters kunnen niet voorspellen wanneer je last krijgt van de symptomen en wanneer en waarom ze weer verdwijnen.
Hoewel er verschillende theorieën bestaan over de oorzaken van IBD hebben wetenschappers nog altijd geen wetenschappelijke verklaring gevonden. Zo zou roken negatief zijn en zou erfelijkheid een belangrijke factor spelen. Mensen die lijden aan IBD hebben over het algemeen problemen met hun immuunsysteem.
Maar het is nog niet bewezen dat dat een oorzaak voor chronische darmziektes zou zijn. Als we de dokters mogen geloven liggen stress en bepaalde diëten wel aan de basis van IBD. Om te bepalen of je lijdt aan IBD is je medische geschiedenis van belang en moet je bepaalde tests ondergaan.
In principe kan de ziekte iedereen, elke bevolkingsgroep en beide geslachten, treffen.
Mogelijke symptomen zijn:
- diarree
- maag- en darmpijn
- rectale bloeding
- koorts
- vermoeidheid
- gewrichtspijn
- gewichtsverlies
Een chirurgische ingreep kan eventueel een oplossing bieden voor colitis ulcerosa. Tijdens deze operatie verwijdert de chirurg de dikke darm en het rectum. Via een incisie in de lage buikholte bevestigt de arts dan een stoma. Hierin wordt de ontlasting dan opgevangen. De Ziekte van Crohn daarentegen kan niet genezen worden door een operatie. Vaak merken chirurgen dat het deel naast het weggenomen deel begint te ontsteken. Toch kiezen sommigen om verschillende redenen ervoor om een deel van hun darm operatief te laten verwijderen.
Tot nu toe heeft men nog geen medicijn gevonden tegen de Ziekte van Crohn of colitis ulcerosa. Wel bestaat er verschillende medicijnen die de ziekte onder controle kunnen houden en die de pijn verlichten.
colitis ulcerosa, darmen, darmontsteking, darmziekte, IBD, Inflammatory Bowel Disease, ziekte van crohn De ziekte van Crohn is een chronische ontstekingsziekte van de darmen en het spijsverteringsstelsel. Dat wil zeggen dat de patiënt regelmatig last heeft van ontstekingen in de darmen, maag of keel.
In de meeste gevallen, ongeveer zo’n 50%, treft de ziekte enkel het darmkanaal, en dan vooral de overgang van de dunne naar de dikke darm. Bij een derde van de patiënten is het enkel de dunne darm die regelmatig last heeft van ontstekingen. De overige 20% heeft enkel last van de dikke darm.
De exacte oorzaak van de ziekte van Crohn is momenteel nog niet volledig achterhaald. De ziekte in het lichaam wordt veroorzaakt door een abnormale reactie van het immuunsysteem op de spijsvertering. De reden waarom dit gebeurt, is niet duidelijk. Het kan genetisch bepaald zijn of externe factoren als oorzaak hebben.
De ziekte komt het meeste voor bij mensen tussen de 15 en 35 jaar. De infecties worden veroorzaakt door bacteriën en virussen. Maar er is geen verband aangetoond met de Ziekte van Crohn. De ziekte komt wel vaak voor binnen dezelfde familie. Het is ook aangetoond dat roken de ziekte verergert.
Doordat de ziekte op verschillende plaatsen in het lichaam kan voorkomen, zijn de symptomen altijd anders. De eerste aanwijzingen van deze ziekte zijn: buikpijn, diarree, pijn rond de navel, lusteloosheid, vermoeidheid, koorts en gewichtsverlies. Door de ziekte kan de huid rond de anus geïrriteerd raken. Er kunnen pijnlijke zweren en barsten in de huid rond de anus komen.
Op dit moment is er nog geen eenduidige test waarmee de diagnose van de ziekte gesteld kan worden. De ziekte wordt waargenomen doordat verschillende ontstekingen en symptomen regelmatig de kop op steken. De stappen die doorgaans gemaakt worden, zijn: röntgenfoto’s maken, een CT-scan en een onderzoek van de darmen en buik.
De behandeling van de ziekte bestaat uit het genezen van de symptomen wanneer deze zich voordoen. Vaak worden ontstekingsremmers en antibiotica voorgeschreven om de ontstekingen te laten verdwijnen. De medicatie wordt bijna altijd oraal en intraveneus toegediend.
Bij zwaardere gevallen kan een operatie nodig zijn om het zieke gedeelte van de darm te verwijderen. Men gaat meestal wel pas over tot opereren indien de medicatie niet meer, of gewoon niet werkt. De operatie zal, net zoals de medicatie, geen genezing voor de ziekte bieden, maar wel de oplossing voor het ontstekingsprobleem.
Hoewel de ziekte niet volledig te genezen is, hoeft dit geen weerslag te hebben op het dagelijkse leven. Mensen met de ziekte hebben nagenoeg geen beperkingen. Ook niet op het gebied van eetgewoonten.
darmen, darmziekte, ziekte van crohn Darmkanker is de verzamelterm van kankers op de darmen. Dit houdt in de dunne darm, de dikke darm en de endeldarm.
De darmen bestaan uit verschillende soorten cellen die normaal op een ordelijke manier splitsen wanneer het lichaam meer cellen nodig heeft. Als de cellen splitsen als het niet nodig is, wordt er een tumor gevormd. Deze tumor kan goed- of kwaadaardig zijn.
Darmkanker ontstaat uit poliepen die uit de darmwand groeien als kleine paddenstoelen, uit platte gezwellen op het darmoppervlak of uit adenocarcinomen (kwaadaardige tumoren). Darmkanker verspreidt zich via de binnenkant naar aanliggende weefsels, waardoor de tumor verspreid kan worden tot andere lichaamsdelen als de lymfeklieren, lever en botten.
Darmkanker komt zelden voor bij jonge mensen. Minder dan 6% van de gevallen komt voor bij mensen jonger dan 50. Tussen 50 en 75 worden de meeste gevallen ontdekt.
Mogelijke oorzaken:
- Poliepvorming
- Genetische afwijkingen op chromosoom 2, 5, 17 en 18
- Een familiegeschiedenis van darmkanker
- Een vetrijk dieet
- Weinig beweging
- Bij darmziektes krijg je meteen duidelijke symptomen, de volgende symptomen kunnen een teken zijn van een aandoening:
- Diarree of constipatie
- Bloed in de constipatie
- Smalle stoelgang
- Algemene maagklachten
- Frequent last van gas
- Onverklaarbaar gewichtsverlies
- Bloedarmoede
De diagnose van darmkanker wordt gedaan via het bestuderen van de familiegeschiedenis, een lichamelijk onderzoek en verschillende laboratorium- en diagnosetesten. Er worden onder andere een digitaal rectaal toucher gedaan waarbij gevoeld wordt of er afwijkingen zijn. In het labo wordt er een onderzoek gedaan naar bloed in de stoelgang en bloed- en urinetesten. Bij de diagnosetesten wordt er een sigmoidoscopie en indien nodig een colonoscopie en een barium lavement, om zo onregelmatigheden in de darmen te ontdekken.
Via een test kan men onderzoeken hoe ver de kanker gevorderd is. Die testen houden röntgenstralen, echo of CT-scans in van de borst, buik en heupen. Na die testen weet je dokter in welk stadium de ziekte zich bevindt:
- Fase 0 De tumor zit aan de binnenkant van de darmwand
- Fase I De tumor is gevorderd tot de derde laag van de darmwand
- Fase II De tumor zit door de darmwand
- Fase III Tumor in de darmen en kwaadaardige lymfeklieren
- Fase IV Tumor in de darmen en over de rest van het lichaam
De behandeling van darmkanker kan verschillen. De grootte en plaatsing van de tumor, het stadium van de ziekte en nog veel andere factoren bepalen welke behandeling de beste is. Opereren, stralingstherapie en/of chemotherapie zijn de drie meest voorkomende behandelingswijzen.
Een operatie wordt het meest uitgevoerd bij darmkanker. Er wordt een poliepectomie, colectomie of colostomie uitgevoerd:
Bij een poliepectomie wordt een poliep verwijderd die door sigmoidoscopie of colonoscopie is ontdekt.
Bij colectomie wordt een deel van de darm verwijderd en worden de gezonde delen aan elkaar vastgenaaid.
Bij een colostomie kunnen de gezonde delen niet meer aan elkaar worden genaaid, waardoor er een snee in de buikwand gemaakt wordt en de patiënt gebruik zal moeten maken van een stoma, tijdelijk of permanent.
Bij stralingstherapie worden sterke stralen gebruikt om het groeien en vermenigvuldigen van de cellen te stoppen. Soms wordt het ook voor een operatie gebruikt om de tumor te krimpen.
Hierbij worden medicijnen gebruikt om de kankercellen te vernietigen. Deze medicijnen worden oraal ingenomen of geïnjecteerd. Vaak wordt er na een operatie ook preventief chemo gegeven om een regressie tegen te gaan.
Patiënten moeten na welke behandeling ook, steeds scans laten doen om eventueel herval spoedig te detecteren.
De volgende dingen kan je doen om darmkanker te voorkomen:
- Op tijd scans laten uitvoeren, zeker na je 50ste verjaardag
- Een vetarm dieet
- Veel antioxidantrijk voedsel eten
- Minstens een half uur per dag proberen te sporten
- Stoppen met roken
- Weinig alcohol verbruiken; niet meer dan 1 glas wijn per dag voor oudere volwassenen
darmen, darmkanker, kanker Veel mensen kampen met appendicitis of blindedarmontsteking. Maar wat is dat nu eigenlijk? Wat zijn de meest voorkomende klachten? En hoe is het te behandelen?
Appendicitis is de ontsteking (-itis) van de blinde darm (appendix). De blinde darm is het wormvormige aanhangsel van de dunne darm. Eigenlijk heeft dit aanhangsel geen enkele functie voor het menselijk lichaam. Toch heeft men er meestal geen last van. Zolang het niet ontstoken raakt natuurlijk. Bij een appendicitis is dit het geval. De appendix is geprikkeld en gezwollen, met een branderig gevoel tot gevolg.
Hoewel de symptomen sterk verschillen kampen mensen met een appendicitis vaak met (hevige) buikpijn, misselijkheid, braken, koorts en diarree. Het is belangrijk een appendicitis vroegtijdig op te sporen. Een acute appendicitis kan namelijk geperforeerd worden, openbarsten, en dat loopt soms (in 5% van de gevallen) fataal af.
De oorzaken van appendicitis zijn onduidelijk. De appendix kan ontsteken zonder enige aanleiding of oorzaak. Het treft dan ook alle leeftijden, hoewel het meest voorkomt bij adolescenten.
Er bestaan geen specifieke tests om na te gaan of iemand aan appendicitis lijdt. Toch zijn er verscheidene methoden om een ontsteking van de appendix te constateren. Een vaak gebruikte methode is een bloedtest. Het bestuderen van de witte bloedcellen maakt duidelijk of er al dan niet sprake is van een ontsteking. Hierbij doet men ook vaak een urinetest om andere oorzaken van ontstekingen (zoals bijvoorbeeld zwangerschap of blaasontsteking) uit te sluiten. Daarnaast neemt men vaak een echografie. Hiermee kan men zeer gericht de pijnlijke plaats onderzoeken. Indien ook de echografie geen uitsluitsel geeft, is een CT-scan aangewezen.
Een appendicitis kan enkel operatief verwijderd worden. Dit doet men zo snel mogelijk na het opduiken van de eerste symptomen om te vermijden dat de appendix geperforeerd wordt en de inhoud ervan in de buikholte terecht komt.
Afhankelijk van de ernst van de ontsteking zal de chirurg een klassieke operatie dan wel laparoscopische chirurgie uitvoeren. Bij laparoscopische chirurgie gebruikt men een kleine camera die men via de maag inbrengt. Na enkele dagen mag men normaal gezien het ziekenhuis verlaten. Het herstel duurt vervolgens hoogstens enkele weken en is blijvend.
appendicitis, blindedarmontsteking, darmen, darmziekte