Tag

Bloedarmoede en je hart

Bloedarmoede (anemie) is een aandoening die wordt gekenmerkt door een verlaagd niveau van hemoglobine in het bloed. Hemoglobine bevindt zich in de rode bloedlichaampjes, die instaan voor het transport van zuurstof en andere voedingsstoffen voor het lichaam. Veel mensen denken namelijk dat bloedarmoede een tekort aan bloed is, maar niets is minder waar. In feite betekent het dus een tekort aan rode bloedlichaampjes.

Oorzaken van bloedarmoede

Er bestaan verschillende vaak voorkomende oorzaken die bloedarmoede tot gevolg hebben. Zo kan een ijzertekort of een tekort aan vitamine B125 ervoor zorgen dat er te weinig rode bloedcellen aanwezig zijn. Een andere mogelijke oorzaak kan een onderliggende aandoening (zoals kanker of beenmergziektes) zijn.

Ook kunnen er meer rechtstreekse oorzaken zijn, zoals plotseling bloedverlies door een ongeval of operatie. Tot slot is er eventueel ook nog een erfelijk aspect dat kan voorkomen, omdat er misschien al een geschiedenis van gevallen van anemie in de familie is.

Symptomen van bloedarmoede

Bloedarmoede zorgt ervoor dat de spieren en organen die het lichaam doen werken niet voldoende zuurstof krijgen. De symptomen van anemie zullen daar dus rechtstreeks door worden veroorzaakt.

Over het algemeen keren de volgende symptomen vaak terug:

- Een bleke huid
- Moeheid en een gevoel van zwakheid
- Snel buiten adem geraken
- Hoofdpijn en pijn in de borstkas
- Een abnormaal versnelde hartslag

Een belangrijk gevolg van bloedarmoede is dat het hart harder en sneller zal gaan pompen om voldoende zuurstof door het lichaam te krijgen. Uiteraard is dit niet wenselijk en moet de oorzaak grondig aangepakt worden. Het is zelfs zo dat veel hartproblemen als onderliggende oorzaak bloedarmoede hebben. Het hart moet, zoals gezegd, hard werken om zuurstof rond te pompen en zal daardoor zelf meer zuurstof verbruiken. Op die manier komt men in een neerwaartse spiraal terecht.

Voorkomen en genezen

Door preventief bloedonderzoek kan je al laten vaststellen of je lijdt aan bloedarmoede. Indien dat het geval is, kan je huisarts op basis van dit onderzoek ook de oorzaak ervan vaststellen. Zo kan hij dan een eventueel supplement of geneesmiddel voorschrijven.

Om te voorkomen dat je anemie ontwikkelt, zou je in feite een evenwichtig dieet moeten volgen, waarin je voldoende mineralen en vitaminen opneemt. Raadpleeg zeker een huisarts om je eventueel te laten onderzoeken.

Tags , , ,

Hoe beweging je een gezonder hart oplevert

Het is belangrijk om op de hoogte te zijn van de risico’s van hartziektes. Jezelf een gezonde levensstijl aanmeten kan het risico op hartritmestoornissen en andere ziektes verminderen. Stoppen met roken, minder drinken, voor gezonde voeding kiezen en regelmatig bewegen zijn aanbevelingen die je hart gezond houden. Zelfs als er een hartziekte bij je werd vastgesteld, kan een gezonde levensstijl je leven aangenamer maken.

Actief bewegen

Voldoende dagelijkse beweging houdt je hart en bloedvaten in conditie. Je hart is immers een spier, en als je voldoende sport wordt je hart sterker en verlaagt je bloeddruk. Beweging zorgt er bovendien voor dat de weefsels in je lichaam meer zuurstof uit je bloed kunnen halen.

Een gezonde bloedspiegel aanhouden, bevordert en versnelt je metabolisme. Fitness is uitstekend voor een gezond en sterk hart.

Aerobics voor een gezonder hart

Cardiovasculaire oefeningen zoals aerobics zorgen ervoor dat je ademhaling versnelt en je dieper inhaleert. Lopen, zwemmen, dansen of bepaalde fitnessmachines zoals de roeimachine sterken de conditie van je hart

Ze verhogen namelijk de capaciteit van je lichaam om zuurstof uit het bloed te halen en het te transporteren naar de rest van je lichaam. Aerobics zorgen er bovendien voor dat je lichaam zuurstof efficiënter gebruikt. Je lichaam verbrandt vetten en je zal je er gezonder door voelen, zowel op mentaal al fysiek vlak.

Behoud een gezond gewicht

Mensen met overgewicht hebben 80 procent meer kans op hartziektes. Voldoende bewegen en een gezond dieet zijn essentieel voor een gezond gewicht, en bijgevolg voor een gezond hart.

Oefening baart kunst

Oefeningen die gebaseerd zijn op spiersterkte, zorgen voor een gezonde lichamelijke conditie. Het verhoogt de weerbaarheid van je botten zodat je minder kans hebt op het oplopen van letsels. Door te werken met gewichten ontwikkel je meer spiermassa. Regelmatig sit-ups doen of zelfs zware boodschaptassen dragen kan de weerstand van je lichaam al verhogen.

Trainingsoefeningen gericht op weerstand en sterkte doen echter niets met je hart. Wat het wel doet, is je gewicht onder controle houden omdat spieroefeningen meer calorieën verbran dan vetten. Deze oefeningen worden afgeraden bij mensen met een hoge bloeddruk of indien je reeds een hartziekte hebt.

Het is bovendien voornaam dat je telkens stretcht. Zowel op voorhand als achteraf. Stretchen helpt de spieren ontspannen en bevordert de bloedtoevoer naar je hart. Het kalmeert lichaam en geest, en verlaagt de stress. Efficiënte stretchoefeningen zijn te vinden in bijvoorbeeld yoga- en pilatesoefeningen.

Tags , , ,

Wat is een hartritmestoornis?

De hartslag van een mens varieert van persoon tot persoon. Dit is in de eerste plaats door de natuur bepaald, maar ook omstandigheden kunnen je hartslag beïnvloeden. Het hartritme van de gemiddelde mens bij rust varieert tussen de 60 en 100 slagen per minuut. Stress en een gejaagd leven verhogen je hartslag, terwijl rust en meditatie de hartslag terug kunnen doen dalen. Elke afwijking van het normale hartritme noemen we een hartritmestoornis (of arrythmie). Hieronder lees je meer over de symptomen, de diagnose en de behandeling van hartritmestoornissen.

Wat zijn de symptomen van een hartritmestoornis?

Het is volkomen normaal dat je hart een tijdje razendsnel doortikt na een zware fysieke inspanning. Enkel wanneer de gemiddelde hartslag zonder aanleiding te snel of te traag is, of net zeer onregelmatig, is er sprake van een stoornis. Een ander symptoom is het – plots of geleidelijk –  stoppen en weer starten van de hartslag Het is ook mogelijk dat de patiënt zich duizelig voelt en licht in het hoofd. Dit kan leiden tot flauwvallen en tijdelijke bewusteloosheid. De patiënt kan ook lijden aan hartkloppingen, bij rust of bij het uitvoeren van aanzienlijke arbeid. Tot slot voelt de patiënt een pijn in de borst en is hij kortademig.

Hoe stelt men de diagnose? Hoe behandelt men een hartritmestoortnis?

In een eerste instantie zal je arts je hartslag aandachtig beluisteren met een stethoscoop, waarna hij of zij zal beslissen of verdere tests noodzakelijk zijn. Men gebruikt een drietal medische testen om hartritmestoornissen op te sporen.

Een eerste test is een elektrocardiogram. Hiermee kan men de hartritmestoornis in kaart brengen. Een elektrocardiogram geeft de hartslag weer, zoals die gemeten is gedurende een korte tijd. Maar sommige ritmestoornissen zijn op die manier moeilijk te vatten. In die gevallen waarbij de patiënt dagelijks last heeft van arrythmie, kan men een draagbare monitor gebruiken, die alle hartritmestoornissen opneemt. De patiënt draagt deze monitor dan gedurende 24 uur, terwijl hij een dagboek bijhoudt waarin hij zijn symptomen beschrijft.

Wanneer men ten slotte een chronische en levensbedreigende ritmestoornis vermoedt, kan men elektrofysiologische onderzoeken verrichten. Voor deze laatste test moet de patiënt gedurende enkele dagen in een ziekenhuis verblijven.

Tags , ,

Leven met een pacemaker

Mensen met een te traag of te snel hartritme, met hartfalen en met het risico op een hartstilstand, lopen grote risico’s wanneer dit onbehandeld blijft. Door het plaatsen van een pacemaker kunnen de risico’s sterk verminderd worden. Een pacemaker is een apparaat dat de functies van het hart ondersteunt. Hoe dat in zijn werk gaat en hoe je kan leven met een pacemaker, kan je hier lezen.

Wat is een pacemaker en hoe werkt het?

Een pacemaker is een klein apparaatje dat de werking van het hart ondersteunt. Het wordt met het hart verbonden door elektrodes die prikkels afgeven aan de hartspier, om zo het hart te laten samentrekken.

De pacemaker wordt gestuurd door een microcomputer en past zich zo aan het gedrag van de patiënt aan. Zo kan je de pacemaker op die manier programmeren dat hij niet geactiveerd wordt wanneer het hart verondersteld wordt trager te kloppen, bijvoorbeeld tijdens het slapen. De pacemaker zal enkel geactiveerd worden wanneer het hart afwijkend klopt.

Een pacemaker wordt gevoed door een batterij die acht tot tien jaar meegaat. Daarna zal men deze moeten vervangen.

Omdat de pacemaker vlak onder de huid geplaatst wordt, is het geen zware ingreep. Het gebeurt onder plaatselijke verdoving en duurt ongeveer een uur.

Meestal moet je een dag op de intensieve zorgafdeling verblijven, en erna een week in het ziekenhuis ter observatie.

Na de operatie

Na de operatie kan het zijn dat je een lichte kneuzing of een gevoel van ongemak ondervindt waar de pacemaker geplaatst is. Pijnstillers als paracetamol voldoen al om dat gevoel te verlichten.

Je zal ook de wond rondom de pacemaker nog moeten verzorgen. Je dokter zal alles uitgebreid met je bespreken.

Het is belangrijk dat je een teken bij je draagt om aan te geven dat je een pacemaker hebt, net zoals je kaartjes bezit waarop je bloedgroep wordt aangegeven. Dat kan belangrijk zijn en bepaalde noodgevallen en spaart de hulpdiensten veel kostbare tijd.

Leven met een pacemaker

Wat je moet vermijden wanneer je een pacemaker hebt:

- Vermijd sterke elektromagnetische straling, zoals MRI-scanners. Maar houd bijvoorbeeld ook je mobiele telefoon minstens vijftien centimeter van je pacemaker weg. Wees altijd op je hoede voor instrumenten die de werking van je pacemaker kunnen beïnvloeden. Bij je huisdokter kan je een foldertje vinden met daarin een lijst met risicofactoren. Voor je een bepaalde behandeling ondergaat, zoals radiologie, is het belangrijk dat je dit eerst met je huisdokter bespreekt.

- Draag altijd je identificatiekaart bij je, zodat je altijd kan aangeven dat je een pacemaker hebt. Dit kan van belang zijn in de luchthaven, omdat je daar de controlepoort moet vermijden, of in noodgevallen, zodat het de hulpdiensten kostbare tijd spaart.

- Competitiesporten of sporten met een groter risico op een lichamelijk letsel worden sterk afgeraden

Tags , ,

Alles wat je moet weten over een bypassoperatie

Een bypassoperatie is nodig wanneer je een hartaanval hebt gehad of wanneer je ernstige verstoppingen in de hartaderen hebt. Aangezien dat niet meer terug te draaien is, is een bypassoperatie vaak noodzakelijk: de aderen zijn dichtgeslibd of functioneren slecht na bijvoorbeeld een hartaanval.

Leven na een hartaanval

Tijdens een hartaanval stroomt er minder zuurstofrijk bloed door je aderen waardoor je flauwvalt. Het kan zelfs zo zijn dat je hart helemaal stil staat door het tekort aan zuurstof. Deze situatie moet natuurlijk zo snel mogelijk opgelost worden. De artsen stellen dan vaak een bypassoperatie voor om zo het hart weer te kunnen versterken.

Dichtgeslibde aderen: zeer gevaarlijk

Ook wanneer je last hebt van dichtgeslibde aderen, is een bypassoperatie een uitkomst: zo krijgt je hart niet de kans om in een hartaanval terecht te komen.

Wat houdt een bypassoperatie exact in?

Een arts zal je tijdens de bypassoperatie eerst onder narcose brengen en dan aderen die nog in een hele goede conditie verkeren, uit je been (of ander lichaamsdeel) halen. Deze gezonde aderen worden dan in de plaats van de slechte aderen geplaatst.

Tijdens deze operatie zal het hart ook eventjes stilgelegd worden maar er wordt ondertussen wel voor gezorgd dat de functies van het hart goed blijven werken.

Zo neemt het risico op een (volgende) hartaanval af met een groot percentage.

Wat na een bypassoperatie?

Na een bypassoperatie kan je je nog moe en slap voelen maar dat is zeker normaal: je lichaam heeft een zware operatie achter de rug en moet daarvan bekomen. Probeer na de operatie een goede levensstijl aan te kweken: verminder stress, eet gezond(er) en zorg voor een goede routine.

Misschien heb je nog een keer een bypassoperatie nodig, dat hangt van je hart en van je levensstijl af. Vaak zijn een paar maatregelen al voldoende om een volgende operatie te kunnen voorkomen.

Een bypassoperatie is een operatie die jammer genoeg vaak uitgevoerd moet worden door chirurgen en daarom is het een operatie die zeer veel kans op slagen heeft. Je kan ook altijd nog terecht bij de dokter voor vragen.

Tags , , ,

Wat zijn ischemische hartklachten?

Een ischemische hartklacht is een aandoening waarbij er onvoldoende bloedtoevoer naar het hart is. Dit komt meestal door een vernauwing van de kransslagaders.

Omschrijving

Het hart is een spier die ervoor zorgt dat het bloed door ons lichaam stroomt. Dit gebeurt door te pompen. Om goed te functioneren, heeft het hart zelf zuurstof nodig. Deze zuurstof wordt aangevoerd door de kransslagaders. Wanneer deze verstopt raken, door bijvoorbeeld cholesterol, kan het hart niet meer naar behoren functioneren.
Als een lichaamsdeel te weinig doorbloed wordt, spreken we van ischemie. Wanneer dit met het hart gebeurt, krijgt de patiënt pijn in de borst, vaak het gevolg van een hartaanval.

Symptomen en behandeling

Ischemische hartklachten zijn moeilijk op te sporen. Ze komen vaak pas aan het licht nadat er een hartaanval heeft plaatsgevonden. Vaak hebben patiënten ook last van angina pectoris. Dit komt doordat het hart niet voldoende zuurstof krijgt en dus niet goed kan werken. De symptomen van Angina pectoris zijn onder andere: borstpijn (vooral in de hartstreek), kortademigheid, misselijkheid, overgeven en zweten.

De symptomen van een hartaanval zijn: verpletterende hartpijn, het gevoel van samengeperst te worden, koude, klamheid, kortademigheid, duizeligheid, misselijkheid, flauwvallen en zweten.

De diagnose van ischemische hartklachten kan gesteld worden door een fysieke test, een ECG (elektrocardiogram), een bloedtest of een röntgenfoto.

Behandeling

Ischemische hartklachten kunnen dodelijk zijn maar dat wil niet zeggen dat er geen behandeling bestaat. De beschadiging aan de kransslagaders kan geremd en zelfs volledig gestopt worden door je levenswijze aan te passen en medicatie te nemen.

De mogelijke veranderingen voor iemand met ischemische hartklachten zijn stoppen met roken, diëten en voldoende bewegen iedere dag. De medicatie die voorgeschreven wordt, hangt geheel van patiënt tot patiënt af. Vaak worden bètablokkers, nitraten en calciumblokkers voorgeschreven.

Indien de belangrijkste aders verstopt geraken, kan een operatie een oplossing bieden. Er zijn twee mogelijke operaties: een bypass en een angioplastie. Bij een bypass wordt het verstopte deel van de ader overbrugd zodat het bloed er weer door kan. Bij een angioplastie wordt met behulp een plastieke buisje de ader terug open gezet zodat het bloed er weer door kan stromen.

Preventie

Voorkomen is beter dan genezen, neem daarom deze tips ter harte:

- Eet niet overdreven veel rood vlees. Eet wel voldoende groenten, fruit en producten met een laag vetgehalte.
- Houd je cholesterol in de gaten.
- Beweeg dagelijks en zoveel mogelijk.
- Neem regelmatig een lage dosis aspirine.
- Limiteer stress tot een minimum.
- Rook zo weinig mogelijk of rook zelfs liefst niet.

Tags , , , ,

Wat zijn de oorzaken van hartfalen?

In normale omstandigheden pompt het hart bloed door je lichaam om het weefsel en de organen van zuurstof te voorzien. Je hart past zijn ritme aan om in alle omstandigheden je lichaam van voldoende zuurstof te voorzien. Bij hartfalen, al dan niet veroorzaakt door ophopingen, is het hart er niet in geslaagd om voldoende bloed rond te pompen om alle organen te voorzien van zuurstof.

Statistieken

-  Mensen ouder dan 40 jaar hebben 1 kans op 5 om hartfalen op te lopen.
-  Door vettig te eten, loopt dit aantal op. In de VS hebben ongeveer 5 miljoen mensen te maken met hartfalen.
- De meest voorkomende aandoeningen in ziekenhuizen hebben te maken met hartfalen.

Omschrijving

Het falen van je hart kent drie mogelijke oorzaken:

Ten eerste pompt het hart niet genoeg bloed doorheen het lichaam. Dit is de meest voorkomende vorm van hartfalen. Het hart bestaat namelijk uit twee pompen, één pomp voor de longen en een andere voor de rest van het lichaam. Wanneer één van deze pompen zijn werk niet meer doet, door bijvoorbeeld een verstijving van de hartspier, kan je lichaam niet genoeg zuurstof rondpompen. Oorzaken hiervoor kunnen zijn: een voorgaande hartaanval, overdreven gebruik van alcohol, drugsmisbruik, virale infecties, te veel vet in de bloedsomloop of bepaalde soorten chemotherapie.

Een tweede oorzaak: de hartkleppen binnenin het hart kunnen falen. Je hart heeft namelijk vier kleppen die het bloed van de ene kamer naar de andere pompen. Deze kleppen kunnen verstopt geraken of verzwakken waardoor bloed ook terug kan stromen. Als de kleppen niet goed functioneren, ontstaat er hartruis. De oorzaak kan liggen bij een aangeboren aandoening, calcinose van de hartklep, een ontsteking of een voorgaande hartaanval.

De elektrische controle rond het hart kan slecht werken, dit vormt een derde oorzaak. De snelheid van het hart en de bewegingen worden geregeld vanuit deze elektrische controlekamer. Te snel, te traag of onregelmatig kloppen kan resulteren in hartfalen. Meestal is dit het gevolg van een slechte samenwerking tussen de hartkamers.

Symptomen

Veel voorkomende symptomen van hartfalen zijn:

-    kortademigheid
-    moeilijkheden met ademhalen
-    witte tot blauwe huidskleur
-    een gevoel van zwakheid
-    flauwvallen
-    misselijkheid
-    duizeligheid
-    vermoeidheid
-    opgezwollen benen
-    gezwollen buik

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt in de eerste plaats gesteld aan de hand van enkele vragen. Daarnaast wordt een EKG (elektrocardiogram ) genomen. Hiermee bepaalt een arts of er een aandoening is. Vaak wordt er ook bloed genomen om eventuele afwijkingen waar te nemen.

De behandeling bestaat vaak uit medicatie. De juiste samenstelling wordt voor iedere patiënt apart bepaald. Er kan natuurlijk ook een pacemaker worden geïnstalleerd waarmee het grootste probleem vaak al opgelost wordt. Daarnaast is een verandering van dieet vaak vereist om een tweede hartfalen te voorkomen. Zout, vetten, cafeïne, nicotine en alcohol dienen zoveel mogelijk gemeden te worden bij hartpatiënten.

Tags , , ,

Bradycardie: een te langzame hartslag

Een hart dat gezond is, klopt ongeveer 60 tot 80 keer per minuut. Wanneer je hart minder dan 60 keer per minuut klopt (50- 60), spreekt men in de medische wereld van bradycardie. Let wel op, niet iedereen met een trage hartslag heeft direct een hartritmestoornis: vaak hebben goed getrainde sporters een trage hartslag (het zogenaamde ‘sportershart’).

Wat is bradycardie?

Zoals gezegd, is bradycardie een hartritmestoornis die ervoor zorgt dat het hart trager klopt dan normaal (minder dan 60 keer per minuut). Niet alle gevallen van bradycardie zijn daarom gevaarlijk: denk maar aan natuurlijke gevallen van bradycardie zoals een sportershart of een hart dat minder snel klopt tijdens het slapen.

Kinderen en baby’s hebben een snellere hartslag dan volwassenen en daarom ligt bij hen de grens van bradycardie bij 100 hartslagen per minuut.

Symptomen van bradycardie

De symptomen van bradycardie zijn: je heel flauw voelen, flauwvallen, kortademig zijn en vermoeidheid. Ga voor een echte symptoomcheck altijd langs bij de dokter.

Kijk ook altijd de bijsluiter na als je medicijnen neemt.  Mocht je het idee hebben dat je last hebt van bradycardie door een bepaald medicijn, laat dat dan ook aan de dokter weten.

Bij de dokter: welke tests moet ik ondergaan?

Wanneer je dokter vermoedt dat je aan bradycardie lijdt, zal hij ervoor zorgen dat je hart grondig onderzocht wordt: je zal een hartfilmpje moeten laten maken en misschien met een hartmonitor moeten rondlopen. Zo krijg je een duidelijk en gedetailleerd beeld van je hartritme. Ook wordt er soms bloed geprikt om na te gaan of je aan bradycardie lijdt.

Is er een remedie?

Als uit onderzoeken is gebleken dat je daadwerkelijk aan bradycardie lijdt, zal de dokter samen met jou medicatie uitzoeken. Soms is het niet nodig om iets aan de bradycardie of trage hartslag te doen, als je geen klachten hebt bijvoorbeeld. Dan wordt de bradycardie wel geconstateerd (door te luisteren door een stethoscoop) maar hoeft er verder niets aan gedaan te worden.

Als je wel last hebt van de symptomen is er zeker een remedie: je kan medicatie nemen die je hartslag verhoogt. Soms krijgt de patiënt een pacemaker.

Extreme bradycardie kan levensgevaarlijk zijn (minder dan 30 slagen per minuut): de patient kan in shock geraken en door een gebrek aan zuurstof in de hersenen kan hij sterven.

Tags , ,

Wat is angina pectoris?

Angina pectoris is de toestand waarbij het hart niet voldoende bloed toegediend krijgt om zijn werk te kunnen doen.

Beschrijving van angina pectoris

Angina pectoris is een vaak voorkomend bijverschijnsel van kransslagaderziekte. De pijn wordt veroorzaakt door een verminderde bloedtoevoer aan een segment van de hartspier. Hij blijft meestal slechts enkele minuten duren en een aanval kan vaak gemakkelijk verlicht worden door rust of medicijnen. Je kan ook een kransslagaderziekte hebben zonder last te hebben van angina pectoris.

Gewoonlijk wordt angina beschreven als een drukkende of knijpende pijn die begint in het midden van de borst en kan uitdijen tot de schouders of de armen, de nek, kaak of rug. Meestal wordt de angina op gang gebracht door een extra belasting van het hart: inspanning, emotionele gebeurtenis, koude, een zware maaltijd verteren…

Sommige mensen hebben angina als ze slapen of rusten. Dit type van angina pectoris kan veroorzaakt worden door een spasme in een kransslagader.

De meeste mensen met angina pectoris leren hun leven aanpassen om aanvallen te beperken. Er zijn ook gevallen waarbij dat aanvallen frequent en zonder directe aanwijzing gebeurt. Dit wordt onstabiele angina genoemd. Het is vaak de voorbode van een hartaanval en verdient een speciale behandeling, voornamelijk met medicijnen. Angina komt zowel bij mannen als vrouwen voor, gewoonlijk van middelbare leeftijd. Mannen hebben meer kans om de kwaal te krijgen voor hun zestigste. Het kan weken, maanden of zelfs jaren duren voordat de hartaanval volgt op de angina. Sommigen krijgen pas last van angina na een hartaanval.

De oorzaken van angina pectoris

De twee belangrijkste oorzaken van angina zijn hartslagaderspasme en verstopping van de hartslagader door arteriosclerose (=aderverkalking).

risicofactoren: roken, zittende levensstijl, hoge bloeddruk, hoge cholesterol, diabetes, familiale geschiedenis van angina pectoris

Mannen lopen meer risico dan vrouwen.

Symptomen

Klassieke angina pectoris komt voor wanneer de patiënt fysieke inspanningen doet of sterke emoties heeft. De angina gaat gewoon weer weg als de patiënt rust.

De meeste mensen beschrijven de pijn als een knijpende druk, spanning of zwaarte. De pijn begint in het midden van de borststreek en kan zich verspreiden tot de schouders en armen en zelfs tot de kaak.

De pijn kan gepaard gaan met angst, versnelde of onregelmatige hartslag, bleekheid en koud zweet. De symptomen zijn dezelfde als die van een hartaanval.

In sommige gevallen kan borstpijn wijzen op andere hartproblemen, zoals ziektes van de hartspier. Andere mogelijke oorzaken zijn maagzweren, galstenen, abnormale contracties van de slokdarm of angst en paniekaanvallen. Als je deze symptomen hebt, is het toch aangeraden om onmiddellijk medische hulp te zoeken. Stop met wat je bezig bent en verwittig de hulpdiensten. Neem eventueel een aspirinetablet.
Diagnose
De diagnose van angina pectoris wordt gemaakt op basis van een geschiedenis van borstpijn bij inspanning en door tests die de aanwezigheid van kransslagaderziekte aantonen.

Behandeling

In de meeste gevallen zijn medicijnen aangewezen ter behandeling van angina vooral een operatie wordt overwogen. De hoofdklassen van medicijnen zijn:

Nitraten:
Er zijn verschillende vormen. Zo is er bijvoorbeeld het nitroglycerinetablet dat onder de tong geschoven wordt bij een aanval. Er is ook zalf die door de huid opgenomen wordt. Vervolgens bestaan er ook langwerkende huidplaatjes of tabletten. De laatste drie worden eerder ter preventie gebruikt.De nitraten -voorkomen een zuurstoftekort van de hartspier.
Bètablokkers:
Zij verminderen de behoefte van het hart aan zuurstof door de hartslag te vertragen en de bloeddruk te verlagen. Zij kunnen een nieuwe hartaanval voorkomen onder voorwaarde dat je  snel na de eerste aanval met deze medicatie start  en dat je ze gedurende twee jaar neemt.
Calciumkanaalblokkeerders:
Deze medicatie wordt voorgeschreven in het geval van angina pectoris die veroorzaakt wordt door spasmen van de kransslagaders of door inspanning. Alle spieren hebben namelijk wisselende hoeveelheden calcium nodig om te kunnen samentrekken.Door de hoeveelheid calcium die de spiercellen in de wand van de kransslagaders binnendringt, te beperken, kunnen spasmen voorkomen worden. Sommige calciumblokkers verminderen ook de belasting van het hart of vertragen de hartslag.

Wat vraag je aan de dokter?

Kan de pijn in mijn borst andere oorzaken hebben dan angina pectoris?
Waardoor word de angina veroorzaakt?
Moet ik tests ondergaan om  te bepalen hoe ernstig mijn hartkwaal is?
Hoe verloopt zo’n test?
Welke medicatie moet ik nemen en wat zijn de neveneffecten?
Verlicht de medicatie enkel de symptomen of werkt ze ook genezend?
Bestaat de kans dat ik geopereerd moet worden?

Tags ,