Tag

Wat is een epidurale bloeding?

De menselijke hersenen bevinden zich in de schedel, een dik stuk been dat onderdeel is van het skelet. Tussen de schedelpan en de hersenen zelf zit er nog een taaie beschermlaag die het dura genoemd wordt. Het dura voorziet de hersenen van bloed en de nodige voedingsstoffen. Wanneer men een klap tegen het hoofd krijgt, kan er natuurlijk schade optreden, met epidurale bloedingen tot gevolg. Hierdoor kan in het gebied tussen het vlies en de schedel het bloed zich ophopen en beginnen klonteren. Een direct gevolg hiervan is dat de hersenen gaan opzwellen, terwijl er niet genoeg ruimte binnen de schedel is voor zowel het uitzettende brein en het bloed en de klonters. Om dit tegen te gaan moet er waarschijnlijk geopereerd worden om het overtollige bloed te verwijderen.

Symptomen epidurale bloeding

Zoals je je wel kan voorstellen zal een van de belangrijkste symptomen een flinke hoofdpijn zijn. Ook duizeligheid, misselijkheid, braken, verwijde pupillen of verlies van kracht in een van de ledematen zou kunnen wijzen op een epidurale bloeding. Als de bloeding blijft toenemen, en de hersenen hierdoor steeds meer samengedrukt raken, kunnen verregaande symptomen optreden zoals het verliezen van het bewustzijn, slaperigheid, of verwarring. In erge gevallen kan men zelfs in een coma terechtkomen.Hoe dan ook is deze aandoening zo mogelijk dodelijk en moet er in alle gevallen zo snel mogelijk medische hulp geboden worden.

Oorzaken epidurale bloeding

Zoals gezegd kan een klap tegen het hoofd een van de oorzaken zijn, dit kan een gevolg zijn van een verkeersongeval of een valpartij. Personen met een verhoogd risico zijn zij die bloedverdunners nemen en bejaarden.

Diagnose en behandeling

Wanneer je een van de bovenstaande symptomen hebt, zal een dokter waarschijnlijk al vermoeden waarover het gaat. Indien het erg dringend is, zal je worden doorverwezen om met spoed opgenomen te worden. De behandelende artsen zullen dan zo snel mogelijk een CT-scan laten maken, waarop ze dan perfect de diagnose kunnen stellen. In de meeste gevallen zal men moeten overgaan tot het chirurgisch verwijderen van het overtollige bloed. De ingrepen verschillen uiteraard naargelang de ernst van de symptomen en de omvang van de klonter. Voor het echter zover is, zal de chirurg in kwestie uiteraard haarfijn kunnen uitleggen wat het probleem is en hoe hij te werk zal gaan.

Tags , ,

Wat is een hersenbloeding?

Een hersenbloeding wordt in de volksmond ook wel eens een ‘beroerte’ genoemd. Bloedingen in de schedel zijn vaak het gevolg van een trauma. Vaak situeren deze bloedingen zich tussen de schedel en de hersenen en minder vaak in het hersenweefsel zelf.

Bloedingen in het hersenweefsel

De symptomen van een bloeding in het hersenweefsel zelf, zijn een plotse hevige hoofdpijn, misselijkheid en braken, een plots spraakgebrek en eenzijdige verlamming. Niet zelden leidt een hersenbloeding tot een coma of zelfs de dood. Soms kunnen er ook kleine hersenbloedingen optreden, die vaak weinig tot geen symptomen vertonen.

Bloedingen buiten de hersenen

Bloedingen die gelokaliseerd zijn tussen de schedel en de hersenen, kunnen we opdelen in 3 grote groepen:

- Arachnoïdale bloeding: de bloeding is gesitueerd in de zogenaamde arachnoïdale ruimte (de ruimte tussen het spinnenwebvlies en het zachte hersenvlies).
- Subdurale bloeding:  bloedingen tussen de dura (harde hersenvlies) en de arachnoïdea (spinnenwebruimte).
- Epidurale bloeding: deze bloedingen ontstaan tussen de dura en de schedel.

Arachnoïdale bloeding
De arachnoïdale bloeding is vaak het gevolg van een aneurysma (verwijding van een slagader door verzakking van de vaatwand). Een te hoge bloeddruk is de belangrijkste veroorzaker van een aneurysma. Een aneurysma groeit erg langzaam en wordt vaak slechts per toeval ontdekt tijdens een operatie of onderzoek. Helaas wordt maar al te vaak een aneurysma pas ontdekt wanneer de vaatwand scheurt en een bloeding met meestal een ongunstige afloop een feit is.

Subdurale bloedingen
Deze bloeding is vaak het resultaat van een slag of stoot op het hoofd. De symptomen variëren naargelang de ernst van de klap, maar bij een redelijke slag treedt er onmiddellijk bewustzijnsverlies op, met vaak een comatoestand of de dood tot gevolg.

Epidurale bloeding
Ook deze vorm van een hersenbloeding buiten de hersenen zelf is vaak het gevolg van een ernstig hoofdletsel, veroorzaakt door een val, slag, stoot,… Bij een epidurale bloeding hoopt het bloed zich op tussen de schedel en het harde hersenvlies, waardoor een verhoging van de hersendruk ontstaat. Kort na het ongeval kan de patiënt een nog normaal bewustzijn hebben, maar doordat de druk toeneemt en de bloeding groter wordt, zal zonder onmiddellijke behandeling een coma ontstaan.

Tags , ,

Wat is een hersentumor?

Een hersentumor is een ernstige vorm van kanker die in bijna alle gevallen leidt tot een overlijden. Omdat de hersenen misschien wel het belangrijkste orgaan in het lichaam vormen, kan een tumor ernstige gevolgen hebben. De hersenen controleren namelijk alle activiteiten die het lichaam uitvoert.

Goedaardig of kwaadaardig

Net zoals bij alle tumoren is er een onderscheid te maken tussen goed- of kwaadaardige tumoren. In een goedaardige tumor zitten namelijk geen kankercellen, terwijl dat bij de andere wel het geval is. Maar dat wil niet zeggen dat een goedaardige tumor niet gevaarlijk kan zijn. Het is namelijk zo dat naarmate een tumor groeit, met name in de hersenpan, er minder ruimte zal zijn voor de omvangrijke hersenen. Er is sowieso al weinig ruimte, wat bij de ingewanden minder het geval is.

Daardoor kunnen belangrijke hersenfuncties uitgeschakeld of verstoord worden. Dit is natuurlijk ook het geval bij een kwaadaardige tumor, maar hier zullen de kankercellen ook gezonde hersencellen aanvallen. Een goedaardige tumor kan in de meeste gevallen worden weggehaald via een chirurgische ingreep. Bij een kwaadaardige tumor is dit niet mogelijk omdat gezonde cellen aangetast worden.

Uitzaaiingen

Op ander vlak is er ook een onderscheid tussen tumoren, namelijk of het gaat om een primaire tumor of een uitzaaiing. Wanneer de originele tumor, waarmee de kanker begon, in de hersenen zit, is er sprake van een primaire hersentumor, het is mogelijk dat de ziekte zich verder heeft verspreid naar andere delen van het lichaam, dit worden uitzaaiingen genoemd. Maar in de meeste gevallen is het omgekeerd, een tumor in een ander lichaamsdeel die uitzaait naar de hersenen. Statistisch gezien zaaien primaire tumoren in de huid, borst, darmen en longen het vaakst uit naar de hersenen via de zenuwbanen.

Diagnose hersentumor

De diagnose van een hersentumor kan pas gesteld worden nadat er last is van bepaalde klachten. Als een arts merkt dat bepaalde hersenfuncties aangetast zijn, zal er een beeld moeten gevormd worden van de hersenen. Op een CT-scan of een NMR zal de tumor dan duidelijk zichtbaar zijn.

Tags , ,

Eerste hulp bij hersenschudding: klachten en behandeling

Als je een ongelukkige val maakt of je hoofd hard stoot, kan je een hersenschudding hebben. Je schedel krijgt een harde klap en de impact van de botsing verstoort de werking van je hersencellen, waardoor je hersenfuncties tijdelijk onderbroken worden. Waarschijnlijk verlies je even het bewustzijn. Wanneer je bijkomt, kan je uiteenlopende symptomen ervaren. In sommige gevallen moet je een arts raadplegen. Mogelijk ondervind je blijvende schade na een hersenschudding.

Wat zijn de symptomen van een hersenschudding?

Een hersenschudding gaat vaak gepaard met tijdelijke bewusteloosheid. Wanneer je bijkomt, herinner je je waarschijnlijk weinig of niets over het ongeval en over je bezigheden op het moment dat eraan voorafging. Tijdelijk geheugenverlies is een normaal gevolg van een hersenschudding, maar je moet wel medische hulp zoeken wanneer je bijkomende geheugenproblemen opmerkt.

Veel mensen hebben na een hersenschudding last van minder ernstige symptomen, zoals hoofdpijn, misselijkheid of wazig zicht. In de meeste gevallen verdwijnen deze klachten vanzelf na een aantal dagen of weken.

Wat moet je doen na een hersenschudding?

Wanneer een kind een hersenschudding heeft of wanneer een volwassene langer dan een paar minuten bewusteloos is na een hersenschudding, moet hij zich laten onderzoeken door zijn huisarts. De arts zal zijn toestand dan beoordelen en eventueel beslissen om hem te laten opnemen in het ziekenhuis voor observatie, gewoonlijk voor een periode van vierentwintig uur.

Toch is het niet altijd nodig om naar de dokter te gaan na een hersenschudding. Als je snel opnieuw bij bewustzijn bent en geen ernstige klachten ondervindt, volstaat het om je lichaam en je hersenen rust te gunnen. Concreet betekent dat: geen zware lichamelijke arbeid verrichten, zo veel mogelijk uitrusten en afzien van activiteiten die de hersenen prikkelen, zoals lezen. Artsen raden aan om je door iemand anders te laten observeren als je ervoor kiest om thuis te herstellen. Vraag een familielid of vriend om je de eerste vierentwintig uur na de klap elk uur een simpele persoonlijke vraag te stellen, zoals ‘Wat is je naam?’ of ‘Wat is je adres?’.  Als blijkt dat je niet kan antwoorden op de vraag, moet hij meteen contact opnemen met je huisarts.

Als je thuis herstelt van een hersenschudding, moet je een arts raadplegen in de volgende gevallen:
- Je voelt je aanhoudend slaperig.
- Je geeft over.
- Je ondervindt geheugenproblemen.
- Je wordt plots onwel.
- Je hebt een epileptische aanval.
- Je kan je niet concentreren op gesprekken.

Je herstelperiode is afgelopen. Wat nu?

De meeste mensen herstellen volledig na een hersenschudding, maar sommigen ondervinden blijvende schade. Meestal gaat het om concentratiemoeilijkheden, geheugenverlies of evenwichtsproblemen.

Over het algemeen is het risico op aanhoudende klachten kleiner als je voldoende rust neemt na een hersenschudding en als je verdere hoofdtrauma’s vermijdt. Daarom is het aangewezen om voorzichtig te zijn bij het sporten en een helm te dragen op de fiets.

Tags ,

Wat is een herseninfarct?

Een herseninfarct (wordt ook’ beroerte’ genoemd) ontstaat door een blokkade van een bloedvat in de hersenen. Hierdoor krijgt een deel van de hersenen geen zuurstof en voedingsstoffen en lijden de hersenen schade, gaan ze minder functioneren of sterven af. Een beroerte is de derde doodsoorzaak in de Westerse wereld, na hartaandoeningen en kanker. Van alle patiënten met een beroerte overlijdt een derde binnen het eerste jaar na de beroerte. Ongeveer 10% van de patiënten krijgt opnieuw een beroerte in de loop van het eerste jaar.

Oorzaken

Er bestaan twee soorten herseninfarcten:

1. Trombo-embolisch

Bij een embolie is een bloedklonter van een ander deel van de slagaderlijke circulatie losgeschoten, deze zit vast in een slagader. Een embolie kan voorkomen in de hersenen zelf, maar ook in een ader die naar de hersenen leidt. Een embolie kan leiden tot een infarct. Belangrijkste plaatsen waar de stolsels vandaan komen zijn de halsslagaders en het hart en door afwijkingen van de vorm van het hart of de kleppen.

2. Atherosclerotisch

Bij een atherotrombotische of -sclerotische beroerte is aderverkalking de veroorzaker. Vetten hebben zich aan de binnenkant van de bloedvaten vastgezet. Hiervan kan een stukje afbreken. Als dit stukje een bloedvat in de hersenen blokkeert, leidt dit tot een infarct.

Behandeling

Trombolyse is een directe behandeling van een acute infarct. Indien een patiënt met een herseninfarct (ruim) binnen 4.5 uur in het ziekenhuis aanwezig is, kan een directe behandeling worden gegeven om het stolsel te proberen op te lossen door medicijnen toe te dienen binnen 3 uur na de eerste symptomen. Het medicijn (r-tPA, actilyse®) kan bijwerkingen hebben: kleine maar ook ernstige bloedingen in de hersenen en elders in het lichaam.

Preventie

Alle patiënten krijgen een behandeling ter preventie van nieuwe hart- en vaatziekten en herseninfarcten. Deze bestaat uit leefregels (afvallen, stoppen met roken, gezonde voeding, regelmatige lichaamsbeweging en matig met alcoholgebruik) en uit medicijnen. Bijna alle patiënten komen in aanmerking voor bloedverdunners in de vorm van bloedplaatjesremmers. Daarnaast zullen de meeste patiënten medicijnen krijgen om de bloeddruk en het cholesterolgehalte te verlagen

Gevolgen

De gevolgen van een herseninfarct zijn afhankelijk van waar in de hersenen het infarct optreedt en de hoeveelheid hersenweefsel die beschadigd is.
Mogelijke gevolgen zijn: frontaal syndroom, verlamming (meestal halfzijdig), gevoelsstoornissen, gezichtsvelduitval, slikstoornissen, afasie. De gevolgen worden bepaald door de plaats in de hersenen waar een beroerte zich voordoet. Lichamelijke gevolgen van een beroerte kunnen zijn: eenzijdige verlamming, gedeeltelijke blindheid (hemianopsie), afasie/dysartrie.

Tags , ,

Wat is de ziekte van Creutzfeldt-Jacob?

De ziekte van Creutzfeldt-Jacob is een hersenziekte die gekenmerkt wordt door heel snel voortschrijdende dementie. De ziekte is een prionenziekte en is heel zeldzaam, ze komt wereldwijd gemiddeld bij amper 1 op 1.000.000 personen voor. BSE (bovine spongiforme encefalopathie), bekend onder de naam ‘gekke koeienziekte’, kan een vorm van Creutzfeld-Jacob veroorzaken.  Er bestaat geen behandeling voor de ziekte en na 1 à 2 jaar na de eerste symptomen (meestal rond het vijftigste levensjaar) sterft de patiënt. De ziekte is genoemd naar twee neurologen, Hans Gerhard Creutzfeldt en Alfons Maria Jakob.

Prionziekte

Prionen zijn deeltjes die ontstaan uit bepaalde eiwitten die normaal voorkomen in de hersenen.  Het zijn abnormale vormen van eiwitten,  ‘prionproteïnes’ (PrP) genoemd. Bekende prionenziektes die bij de mens voorkomen zijn Kuru, de ziekte van Creutzfeld-Jacob, vCJD (een variant van de ziekte van Creutzfeld-Jacob), Gerstmann Straussler Schenker Syndroom (GSS), Fatale Familiale Insominia (FFI).

Oorzaken ziekte van Creutzfeldt-Jacob

In 15% van de gevallen is de ziekte erfelijk bepaald, je kan ook ziek worden door bloedcontact of via lymfeklieren- en hersenweefsel van een drager van de ziekte. In heel zeldzame gevallen treedt de ziekte op bij medische ingrepen, bijvoorbeeld bij een weefseltransplantatie.

Symptomen ziekte van Creutzfeldt-Jacob

De incubatietijd is afhankelijk van patiënt tot patiënt en kan tot 20 jaar duren, maar het ziektebeeld verloopt volgens een vast patroon. Het begint met licht geheugenverlies, lichte gedragsstoornissen, waanideeën en/of stuurloosheid (ataxie), die symptomen evolueren al gauw naar snel voortschrijdende dementie. In een later stadium beginnen de spieren onwillekeurig te trillen. De symptomen verschillen naar gelang welk hersendeel is aangetast, zo zorgt aantasting van de kleine hersenen voor coördinatieverlies, aangetaste hersenschors voor geheugenverlies en aangetaste hersenstam voor een verminderde motoriek. De ziekte is pas definitief vast te stellen na het overlijden van de patiënt. Alle bekende prionziektes hebben bijna altijd de dood tot gevolg.

Behandeling ziekte van Creutzfeldt-Jacob

Er bestaat geen vaccin tegen een prionziekte, bijna alle patiënten sterven 1 à 2 jaar na de eerste symptomen.

Preventie

Door het eten van met BSE besmet voedsel kan je besmet worden met een nieuwe Creutzfeld-Jacob-variant vCJD (die meestal optreedt bij veertigers). Door het voedsel te koken of te bakken maak je de afwijkende prionen niet onschadelijk omdat ze zo stabiel zijn dat ze hoge druk en hitte overleven. De enige manier om de ziekte te voorkomen is door de verspreiding van BSE tegen te gaan, dit kan door vlees dat onderdelen van de hersenen, ruggenmerg, zenuwen, zwezerik… bevat, te bannen.

Tags , ,

Wat zijn gliomen?

Gliomen zijn tumoren die in de hersenen ontstaan. Men maakt een onderscheid tussen verschillende soorten gliomen, op basis van het celtype waarin de tumor zich ontwikkelt. Het meest voorkomende type gliomen zijn de zogenaamde astrocytomen. Naargelang de ernst en de omvang van de tumoren, klasseert men hen in vier categorieën.

4 categorieën astrocytomen

In de eerste twee categorieën gaat het om een tumor die cellen bevat die minder kwaadaardig zijn. Deze cellen groeien traag en men kan hen soms volledig operationeel verwijderen. In de derde categorie vinden we de zogenaamde anaplastische astrocytomen. Deze kankercellen groeien sneller dan de eerstgenoemde soort en kunnen kwaadaardig zijn. Een gepaste behandeling van deze tumoren bestaat uit een operatie, gevolgd door een chemokuur en bestralingstherapie.

De vierde en laatste categorie bevat de glioblastoma multiforme astrocytomen. Deze tumoren zijn het agressiefst en komen helaas het vaakst voor. De kwaadaardige kankercellen groeien erg snel en tasten het omliggende weefsel aan. Ook hier bestaat de behandeling uit operatie en bestralingstherapie, eventueel gevolgd door chemo.

Gemengde en andere gliomen

Sommige tumoren bevatten meerdere types cellen. In dergelijke gevallen concentreert de behandeling zich op het meest kwaadaardige celtype dat zich in de tumor bevindt. Wanneer de tumor zich in de hersenstam bevindt, spreken we van een hersenstamglioom. Dit komt vaker voor bij kinderen en jongvolwassenen. Tot slot is er nog het oogzenuwglioom. Deze tumor is ook genoemd naar de plaats waar hij zich ontwikkelt, namelijk in de zenuw achter de oogkas.

Behandeling gliomen

De behandeling van gliomen hangt af van de aard van de tumor en de snelheid waarmee deze groeit. Andere belangrijke factoren zijn de locatie van de tumor en de symptomen die hij veroorzaakt. Er is meer kans op genezing wanneer de tumor in een vroeg stadium ontdekt wordt. Bij goedaardige tumoren kan een operatie volstaan. Gliomen van de eerste en tweede categorie moeten, indien mogelijk, operationeel verwijderd worden. Daarna kan men overgaan tot bestraling van de patiënt. Bij matig tot zeer kwaadaardige tumoren zijn operaties van weinig nut. In deze gevallen is bestralingstherapie aangewezen. Deze therapie kan eventueel gecombineerd worden met chemo. Een nadeel van bestralingstherapie is dat de radioactieve straling hersenschade kan aanrichten.

Tags , , ,

Alles over epilepsie

Een epilepsieaanval is een gebeurtenis in het lichaam die voortkomt uit een elektrische storing in de hersenen. Het resultaat hiervan is dat de patiënt ongecontroleerde bewegingen uitvoert, buiten bewustzijn kan geraken en een vreemd gevoel heeft over heel het lichaam.

Omschrijving

Er zijn veel soorten epilepsie. Het type epilepsie wordt bepaald door de manier waarop de hersenen reageren op de foute communicatie in de hersencellen. Normaal communiceren deze hersendeeltjes met elkaar via korte elektrische signalen. Bij epilepsie is er een storing op de lijn in één deel van de hersenen of over heel het brein. Een aanval kan beginnen in één deel van het brein en verder gaan over het hele brein.

Wanneer een aanval over het gehele brein plaatsvindt, wordt de patiënt bijna altijd bewusteloos. Dit wordt gevolgd door stuiptrekkingen van de armen en benen. Deze aanval kan enkele minuten duren en heeft als risico dat de patiënt stikt door het inslikken van zijn eigen tong. De aanval wordt gevolgd door een diepe slaap of verwardheid van de patiënt.

Een aanval in een gedeelte van de hersenen is iets wat vooral voorkomt bij kinderen. Mensen die hier last van hadden tijdens hun jeugd, hebben er vaak geen last meer van eens ze volwassen zijn. Tijdens een aanval stopt het kind met wat hij bezig is en krijgt plots stuiptrekkingen. Na de aanval is het kind verward en weet het niet meer wat er is gebeurd.

Oorzaken

De oorzaken van epilepsie zijn meestal niet voor 100% bekend. Vaak gaat het om een structureel probleem in de hersenen, veroorzaakt door hersenschudding, infecties of een gebrek aan zuurstof. Daarnaast kan de oorzaak ook een aangeboren aandoening zijn.
De praktijk leert dat in veel gevallen de exacte oorzaak niet kan achterhaald worden. Ook niet na langdurig testen.

Behandeling

De behandeling tijdens een epilepsieaanval bestaat uit het in bedwang houden van de patiënt tijdens de aanval. Bel best altijd de hulpdiensten en stel andere omstanders gerust. Zorg ervoor dat de directe omgeving veilig is, haal dus scherpe of gevaarlijke voorwerpen weg. Daarnaast zorg je er ook voor dat de patiënt geen kleding aan heeft die de ademhaling belemmert. Je mag ook niet vergeten dat je de patiënt niet belemmert zijn bewegingen te maken. Dit heeft hoogstwaarschijnlijk als gevolg dat jij of de patiënt een blessure krijgt.

Preventie

De preventie van epilepsieaanvallen omvat vooral het innemen van medicatie, uit de buurt blijven van dingen die een aanval kunnen veroorzaken of een operatie.
Er bestaan tegenwoordig enkele soorten medicatie die de aanvallen tegenhouden. Let wel dat de patiënt de medicatie regelmatig moet innemen, anders verliest het zijn werking.

Bij een operatie wordt het deel van het hersenweefsel, dat de aanval veroorzaakt, weggenomen. Als dit weefsel weg is, zullen de aanvallen meestal stoppen. Deze operatie is wel enkel mogelijk indien de aanvallen enkel een gedeelte van de hersenen beslaan.

Tags ,

Alles over hersentumoren

Hersentumoren zijn een van de meest voorkomende tumoren.  Bij kinderen is het zelfs de meest voorkomende soort kanker.

Ontstaan van een hersentumor

Tumoren in de hersenen zijn erfelijk, voor de rest weet de medische wetenschap nog niet zo heel goed hoe de tumoren ontstaan. Er zijn redenen om aan te nemen dat de kans op hersentumoren al vanaf de geboorte aanwezig is, dat er een soort van aanleg voor het aanmaken van hersentumoren bestaat.

Er zijn geen verbanden aangetoond met roken, drinken, een algemeen ongezond leefpatroon of het gebruik van mobiele telefoons (en straling in het algemeen).

Soorten hersentumoren

Over het algemeen kunnen we 3 soorten hersentumoren onderscheiden:

- Glioblastoom
- Astrocytoom graad II
- Oligodendroglioom

Er zijn ook nog gradaties in deze 3 soorten.

Symptomen van een hersentumor

Soms drukt een tumor te veel op een plaats in de hersenen. Dan kan je last krijgen van de volgende symptomen: erge hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid en braken. Soms oefent de tumor geen druk uit op een gebied in de hersenen maar kan je last krijgen van deze symptomen: spraakstoornissen, ernstige psychische veranderingen, epileptische aanvallen en zelfs verlammingsverschijnselen.

Wanneer moet je naar de dokter?

Niet iedere hoofdpijn wijst dus gelijk op een hersentumor. Wanneer je ook moet braken of vaak misselijk bent, ga dan eens naar de huisarts. Speel nooit zelf dokter: als je twijfelt, is het beter een afspraak te maken met een arts.

Welke onderzoeken moet ik ondergaan?

Meestal zullen de doktoren je onderzoeken door middel van een CT-scan: deze scan geeft een algemeen beeld van de tumor. Verder kan er ook een MRI-scan uitgevoerd worden: zo krijgen de artsen een erg gedetailleerd beeld van de hersentumor.

Om nog meer zekerheid te krijgen zullen de artsen een biopsie nemen van het hersenweefsel. Ze verwijderen dan een klein stukje hersenweefsel om het soort tumor te kunnen bepalen, dit doen ze via een stereotaxie of neuronavigatie.

Behandeling van een hersentumor

Een hersentumor kan operatief verwijderd worden als de toestand van de patiënt het toelaat. Wanneer de patiënt al te veel schade heeft in de hersenen, kan dat het herstel bemoeilijken.

Recidieven

Een hersentumor komt vaak terug, al hangt dat af van de leeftijd, gezondheid en nog andere factoren. Een hersentumor is een ernstige ziekte, die, als ze in een hoge graad aanwezig is, de dood als gevolg kan hebben. Gelukkig evolueert de medische wetenschap meer en meer, waardoor er nieuwe kansen komen voor patiënten met een hersentumor.

Tags , ,

Wat is de Ziekte van Parkinson?

De Ziekte van Parkinson is een progressieve, degeneratieve hersenziekte, waar tot nu toe nog geen medicijn tegen bestaat. Patiënten hebben moeilijkheden met het bewegen van hun armen en benen en beginnen te trillen. Ze worden geleidelijk aan minder mobiel.

De Ziekte van Parkinson treft over het algemeen mensen van meer dan 40 jaar oud. Na de Ziekte van Alzheimer is de Ziekte van Parkinson de meest voorkomende aandoening bij oudere mensen. De ziekte ontwikkelt zich langzaam maar zeker en wordt vooral geassocieerd met het trillen van armen en benen, stijfheid en van de spieren en trage bewegingen.
Patiënten sterven uiteindelijk aan bijkomende complicaties als longontsteking, infecties van de urinewegen, doorligwonden, bloedvergiftiging en beroertes.

Symptomen

De symptomen verschillen van patiënt tot patiënt, komen langzaam en in onwillekeurige volgorde naar boven:

  • beven van de handen, benen of voeten in rust
  • traagheid van de bewegingen
  • evenwichtsstoornissen
  • stijfheid van de ledematen
  • gebogen houding

In een later stadium kan de ziekte nog leiden tot symptomen als:

  • uitdrukkingsloos gezicht
  • spraakstoornissen
  • moeilijkheid met slikken
  • geheugenverlies
  • depressie

Oorzaak

In de hersenen zorgen bepaalde cellen voor de aanmaak van de chemische stof dopamine. Bij Parkinsonpatiënten sterven die cellen in verhoogde mate af, waardoor er een tekort ontstaat aan dopamine. De oorzaak hiervan is niet bekend.

Behandeling

De Ziekte van Parkinson is ongeneesbaar. De behandeling bestaat dus vooral uit de behandeling van de symptomen. Patiënten nemen meestel levodopa of dopamine-agonisten ter vervanging van de dopamine. Levodopa wordt in de hersenen omgezet in dopamine, maar veroorzaakt heel wat motorische complicaties.
soms gaat men over tot chirurgie, waarbij de delen van de hersenen die het beven veroorzaken, worden stilgelegd of via elektrische impulsen worden gestimuleerd. Fysiotherapie en spraak- en taaltherapie spelen een belangrijke rol in het onder controle houden van de ziekte.

Tags ,