Tag

Meer weten over de menopauze?

De menopauze is het einde van de vruchtbare periode in het leven van een vrouw. Tijdens de menopauze produceren de eierstokken minder vrouwelijke hormonen oftewel minder oestrogeen en progesteron.

Wanneer?

Bij de meeste vrouwen duikt de menopauze op tussen de leeftijd van 45 en 55 jaar. Maar het kan ook vroeger of later voorkomen. Als de hormonentoevoer stopt, zal de vrouw geen maandelijkse menstruatie meer hebben. Als de menstruatiecyclus al een jaar gestopt is, wordt de kans heel klein dat de vrouw nog zwanger kan worden. De menopauze kan ook op een kunstmatige manier in gang gezet worden door de operatieve verwijdering van de eierstokken. Dat is dan de kunstmatige menopauze. Vrouwen die chemotherapie ondergaan ter bestrijding van kanker, kunnen ook eerder in de menopauze komen.

Wat zijn de symptomen?

De periode waarin de vrouw de eerste symptomen ervaart, is de ‘perimenopauze’ of ‘overgangsperiode’. Dat zijn meestal de zes jaar voor de menopauze doorbreekt. Een van de eerste klachten is een onregelmatige menstruatie. Een andere typische overgangsklacht zijn warmteaanvallen of opvliegers, in de volksmond ook wel ‘vapeurs’ genoemd.

Aangezien het lichaam zich nog moet aanpassen, brengt de menopauze doorgaans onaangename symptomen met zich mee. Een verminderd libido, een droge vaginaschede, osteoporose en blaasontstekingen behoren symptomen die heel vaak voorkomen. Slapeloosheid, prikkelbaarheid, hoofdpijn, vermoeidheid, duizeligheid, gewichtstoename, neerslachtigheid en pijnlijke borsten zijn nog andere symptomen.

Behandeling

Vrouwen die echt te veel last hebben van overgangsklachten, zijn soms gebaat bij hormoonvervangingstherapie. In Europa is men daar echter erg voorzichtig mee. Studies tonen namelijk aan dat de therapie een verhoogd risico op borstkanker en hartziekten met zich meebrengt. Tegen bepaalde symptomen, zoals osteoporose, zijn er medicijnen op de markt.

Tags , , ,

Wat is het Syndroom van Cushing?

Wanneer je hormonen overhoop liggen kan je behoorlijk geïrriteerd raken. Je kan je zelfs depressief voelen en je anders gaan gedragen. Je hormonen heb je zeker niet altijd in de hand. In bepaalde gevallen kan een te hoge hormoonspiegel veroorzaakt worden door het Syndroom van Cushing.

Wat houdt het Syndroom van Cushing in?

Bij mensen die lijden aan het Syndroom van Cushing is de hormoonspiegel verstoord. Dit komt omdat er te veel corticosteroïden in hun lichaam aanwezig zijn. Vandaar dat we de ziekte ook onder een andere naam kennen, namelijk hypercortisolisme. De ziekte wordt veroorzaakt door een tumor in de bijnieren die extra corticosteroïden afscheidt, door het innemen van medicatie met corticosteroïden of door vergrote bijnieren. Dat laatste noemt men de Ziekte van Cushing. Medicatie met corticosteroïden wordt onder andere voorgeschreven bij ontstekingen, zoals reumatische artrose, darmontstekingen en astma.

Mogelijke oorzaken en symptomen

Hoewel iedereen het syndroom kan krijgen, komt het toch vaker voor bij mensen van middelbare leeftijd. De meeste gevallen zijn een gevolg van het langdurig innemen van medicatie met corticosteroïden. Toch moeten we erop wijzen dat die laatste gevallen vrij mild zijn en niet onder de noemer Syndroom van Cushing vallen. De Ziekte van Cushing, waarbij de hypofyse in overdrive gaat, komt  over het algemeen vaker voor bij vrouwen.

Als je het Syndroom van Cushing hebt, kun je enkele fysieke veranderingen ondergaan. Je kan dikker worden en je gezicht kan roder en ronder worden. Je huid wordt gevoeliger en je botten zijn minder stevig, waardoor je sneller iets kan breken. Verder kan je last krijgen van acne en striae op benen en borsten.

Sommige vrouwen krijgen zelfs te kampen met meer beharing (hirsutisme). Ook mentaal kan er wat veranderen. Je kan last hebben van slapeloosheid, negatieve gedachten of soms zelfs van een depressie. Ongeveer een vijfde van de patiënten krijgt ook te maken met diabetes.

Kan je het behandelen?

Als je vermoedt dat je lijdt aan het Syndroom van Cushing kan je best eens bij je arts langsgaan. Hij zal een urine- en bloedstaal afnemen om het te laten onderzoeken.

Eens de ziekte vastgesteld is, bestaan er verschillende manieren om het te behandelen. Het doel van de behandeling is om de hormoonspiegel terug op een normaal niveau te krijgen. Dat kan door medicatie in te nemen, door een stralingsbehandeling of door een operatie.

Als je een tumor op (een van) de bijnieren hebt, zal men die wegsnijden tijdens een operatie. In de eerste plaats zal de arts proberen om met bestralings- of chemotherapie de hypofyse af te zwakken. Op die manier zou hij minder hormonen moeten produceren die de bijnieren aanzetten corticosteroïden aan te maken. Als dat niet lukt en er is geen andere oplossing, zal men de bijnieren wegnemen. Overloop met je arts alle mogelijke oplossingen voor je een beslissing neemt. Hij zal je graag verder helpen en een antwoord geven op al je vragen.

Tags , ,

Wat is HGH?

Eind jaren ’50 begon men met het gebruik van het menselijk groeihormoon (HGH) om de groei van kinderen die klein bleven te bevorderen. Vroeger werd het hormoon gewonnen uit de hersenen van overleden mensen, maar sinds men ontdekt heeft dat de ontvangers zo besmet werden met de Ziekte van Creutzfeldt-Jakob, een hersenziekte, gebruikt men alleen nog maar kunstmatige HGH.

HGH of somatotropine wordt geproduceerd in de menselijke hypofyse., een klier in het onderste gedeelte van de hersenen. HGH, een proteïneachtige substantie, wordt in korte perioden tijdens de eerste fasen van de slaap afgescheiden.  De hypofyse produceert een heel mensenleven lang menselijk groeihormoon, maar tijdens de jeugd wordt er een grotere hoeveelheid aangemaakt. HGH stimuleert de groei van kinderen en heeft een positieve invloed op het metabolisme.

HGH werd eerst gebruikt om de groei van kleine kinderen te stimuleren. Als zij HGH innamen, kregen ze als volwassene een normale grootte. Nu wordt HGH op veel verschillende manieren gebruikt. Bij AIDS-patiënten kan het bijvoorbeeld de afbraak van spieren tegengaan. Veel atleten en bodybuilders gebruiken het hormoon ter verbetering van hun prestaties. HGH doet de spiermassa en -kracht toenemen. Het menselijk groeihormoon wordt gerekend tot de dopingmiddelen en is voor sporters dus verboden.  HGH wordt gepromoot voor verschillende commerciële toepassingen: als verjongingstherapie, om de haargroei te bevorderen, … Maar veel van die commerciële toepassingen zijn niet wetenschappelijk onderbouwd.

Bij een verhoogde dosis HGH kunnen er neveneffecten optreden: het opzwellen van de zachte weefsels in het lichaam, abnormale groei van de handen, voeten en het gezicht, hoge bloeddruk, verhoogde transpiratie en een overmatige haargroei.

De Ziekte van Creutzfeldt-Jakob werd enkel overgedragen door het HGH dat onttrokken werd uit de hypofyses van overleden personen. De incubatieperiode van Creutzfeldt-Jakob kan oplopen tot 30 jaar, waardoor veel patiënten die het natuurlijke hormoon toegediend kregen, lange tijd niets afwisten van hun besmetting.

Tags , , ,

Wat is de menopauze?

De menopauze betekent het einde van de vruchtbare levensperiode van een vrouw. De eierstokken produceren minder vrouwelijke hormonen (oestrogeen of progesteron).

Bij de meerderheid van de vrouwen duikt de menopauze op tussen de leeftijd van 45 en 55, maar het kan ook vroeger voorkomen. Eens de hormonentoevoer gestopt is, zal de vrouw geen maandelijkse menstruatie meer hebben. Als de menstruatiecyclus minstens een jaar gestopt is, is de kans zeer klein dat de vrouw nog zwanger kan worden.
De menopauze kan ook ingezet worden door de chirurgische verwijdering van de eierstokken. Dit noemen we de kunstmatige menopauze. Vrouwen die chemotherapie ondergaan hebben ter bestrijding van kanker kunnen ook eerder in hun menopauze komen.

De periode waarin de eerste symptomen optreden, noemen we de ‘perimenopauze’ of ‘overgangsperiode’. Deze term slaat op de 6 jaar voor de menopauze zijn intrede doet. Een van de eerste symptomen is een onregelmatige menstruatie. Een van de typische overgangsklachten zijn warmteaanvallen of opvliegers (‘vapeurs’).

De menopauze of overgang brengt onaangename symptomen met zich mee omdat het lichaam zich nog moet aanpassen aan de veranderingen: een droge vaginaschede (waardoor seks erg pijnlijk wordt), verminderd libido, blaasontstekingen en osteoporose. Andere symptomen zijn: slapeloosheid, prikkelbaarheid, vermoeidheid, hoofdpijn, duizeligheid, gewichttoename, gevoelige borsten, neerslachtigheid, …Vaak heeft de menopauze ook een invloed op het gemoed: vrouwen belanden in een depressie, ze voelen zich angstig,…

Vrouwen met zware overgangsklachten krijgen soms hormoonvervangingstherapie. In Europa is men daar echter zeer voorzichtig mee, omdat studies aantonen dat de therapie een verhoogd risico op borstkanker en hartziekten inhoudt.

Tags , ,

Zwangerschapshormoon tegen MS?

Multiple Sclerose (MS) is een aandoening van het centrale zenuwstelsel. De myelineschede die om de zenuwvezels zit wordt door de aandoening aangetast. Myeline is een vettige stof die ervoor zorgt dar zenuwimpulsen sneller worden doorgestuurd. Bij aantasting krijgt de patiënt last van verlammingsverschijnselen. De oorzaak van MS is voorlopig nog onbekend.

Wetenschappers uit Canada hebben nu vastgesteld dat prolactine, een hormoon dat vrijkomt bij de zwangerschap, de schade die de zenuwen oplopen kan herstellen. Prolactine zou mogelijk ingezet kunnen worden als behandeling tegen MS. De wetenschappers wusten wel met zekerheid dat de symptomen van MS verminderen bij zwangere vrouwen, waarschijnlijk dankzij prolactine. Zij onderzochten het effect van het hormoon op vrouwtjesmuizen.

De Canadezen deelden de vrouwtjesmuizen op in twee groepen: zwangere en maagdelijke muizen. De zwangere muizen hadden meer prolactine en myelineproducerende cellen. De myelinelaag herstelde zich bovendien sneller. Maar ook als de proclactine in de maagdelijke muizen geïnjecteerd werd, was er een verrassend positief effect: het aantal myelineproducerende eicellen groeide en de myelinelaag herstelde sneller.

Prolactine zou dus een veelbelovend middel kunnen zijn in de strijd tegen MS, maar eerst dient er verder onderzoek naar te gebeuren.

Tags , , , , ,

Hou je honger onder controle

Om je gewichtsverlies blijvend te houden, is het erg belangrijk om je honger onder controle te krijgen. Honger is een natuurlijk bijproduct wanneer je mindert in je voedselinname, het is belangrijk om een onderscheid te kunnen maken tussen echte honger en een psychologische behoefte om te eten. Wanneer je eens deze gevoelens kunt onderscheiden, moet je nog enkel leren om je respons erop te controleren.

Het basisproces van honger kan je vergelijken met een verkeerslicht. Groen betekent starten met eten, oranje waarschuwt je dat je dicht bij je verzadigingspunt bent en rood wil zeggen dat je moet stoppen. Onze fysiologie is zo gevormd dat het ons groen, oranje of rood licht geeft. Dit zou theoretisch al je calorie-tellen kunnen stoppen en je toelaten om te eten in respons op fysieke honger en te stoppen wanneer je verzadigd bent. Maar in praktijk is het natuurlijk niet zo simpel. Er zijn veel afleidingen die je fysieke gewaarwordingen maskeren. Wanneer je lichaam je “groen licht” geeft, kan het zijn dat je op dat moment niet kan eten. Vaak eten mensen wanneer ze te hongerig zijn, ze blijven dan eten, zelfs wanneer ze voorbij het comfortabele, verzadigde gevoel zijn. Wanneer je dit regelmatig doet, kan het leiden tot gewichtstoename. Er is ook een hele lijst met hormonen die je verzadigingsgevoel beïnvloeden. Bij voorbeeld: een laag glucosegehalte in het bloed en het hormoon neuropeptide Y stimuleren honger. Hormonen zoals serotonine en cholecystokinine dragen dan weer hun steentje bij aan het gevoel van verzadiging.

Ondanks de waslijst van reacties die fysiologische honger en verzadiging veroorzaken, is zin in eten de belangrijkste determinant van hoeveel we eten. Er wordt veel gegeten om andere redenen dan gewoon honger. Sommige mensen hebben altijd geleerd om te eten op bepaalde tijdstippen, dus dan eten ze volgens dit schema, of ze honger hebben of niet. Anderen eten volgens hun gemoed. Dit is psychologische honger, deze kan een zeer sterke oorzaak zijn om te eten en zelfs om te overeten. Om dit onder controle te houden, is het handig om een voedingsdagboek bij te houden wanneer je schrijft wat je eet en hoe je je voor en na de maaltijd voelt.

Mechanismen die het leergedrag hierin controleren kunnen erg variëren. Honger en zin zijn de grootste signalen om te eten; verzadiging en het “vol zitten” zijn de belangrijkste signalen om te stoppen met eten. Je kan je hongergevoel op een schaal zetten van één tot tien, waarbij één een enorm hongergevoel is, wanneer je je zelfs duizelig voelt van de honger. Tien is dan het gevoel van verzadiging, dat je zo vol zit dat je enkel op de sofa kan gaan liggen. Als je merkt dat je dikwijls te lang wacht voor je eet of dat je meer eet dan comfortabel is, kan het handig zijn om je hongergevoelens bij te houden door middel van deze schaal. Kijk naar wat en hoeveel je eet en let hierbij op het verschil wanneer je veel en weinig honger hebt. Zoek uit of je je eetschema kan aanpassen aan je echte behoefte aan voedsel.

Tags , ,