Tag

Wat is tinea cruris?

Tinea cruris is een veel voorkomende schimmelinfectie. Ze komt vaak voor bij mensen die veel zweten (bijvoorbeeld atleten) en bij mensen met overgewicht. Tinea cruris is een huiduitslag die zich in de lies, de binnenkant van de dijen of aan de genitaliën voordoet. Het zorgt ervoor dat de huid rood of bruin wordt. Tinea cruris irriteert de huid maar is op zich niet gevaarlijk. De huid wordt jeukerig, branderig, droog en schilferig. Krabben helpt niet. Integendeel, dat zorgt ervoor dat de huid nog meer geïrriteerd wordt. Ga best naar de dokter als je denkt dat je tinea cruris hebt.

Hoe krijg je tinea cruris?

Tinea cruris is een huidaandoening die van de ene persoon op de andere wordt overgegeven. Het overdragen van de huidaandoening kan gebeuren door in contact te komen met besmette mensen. Tinea cruris wordt veroorzaakt door dezelfde schimmel als ringvuur, een andere huidaandoening. Je komt in risico om tinea cruris van iemand anders te krijgen als je:

- Een douche neemt zonder je fatsoenlijk af te drogen.
- Strakke kleding draagt, waardoor je lichaam niet meer kan transpireren.
- Je handdoek of kleding met andere mensen deelt.

Hoe behandel je tinea cruris?

Als je denkt dat je tinea cruris hebt, kan je best de dokter opzoeken. Die zal de uitslag onderzoeken en mogelijks een paar huidcellen opsturen naar het laboratorium voor microscopisch huidonderzoek. De behandeling van tinea cruris wordt vaak al gestart voordat men het resultaat van het labo heeft gekregen. Dat resultaat kan immers een maand op zich laten wachten.

De behandeling van tinea cruris zal gebeuren aan de hand van een spray, poeder of zalf. Afhankelijk van de omstandigheden zal men langer behandelen, maar vaak duurt de behandeling maar enkele weken. Zorg er in ieder geval voor dat je huiduitslag proper en droog blijft, je losse kleding draagt en je enige tijd wegblijft van de gym.

Hoe voorkom je tinea cruris?

Enkele manieren om tinea cruris te voorkomen zijn:

- Je veel douchen en goed afdrogen. Neem zeker een douche nadat je gesport hebt. Tinea cruris ontwikkelt zich immers bij het sporten en in de warmte. Na een douche zal je minder kans lopen op deze huidaandoening.
- Je sokken en ondergoed dagelijks vervangen.
- Geen douche of handdoeken delen met anderen.
- Je badkamer desinfecteren.
- Je sportattributen poetsen na gebruik.

Tags , , ,

Huidziektes: Lichen planus

Lichen planus is een huidziekte die een ontstekingsreactie van de huid teweegbrengt. Lichen planus gaat gepaard met uitslag en jeuk. Dat kan overal op het lichaam zijn. 1 persoon op 50 krijgt te maken met deze aandoening. Lichen planus treft meestal mensen van middelbare leeftijd (tussen de 30 en 50 jaar). Bovendien worden vrouwen vaker getroffen dan mannen. Bij kinderen komt het echter zelden voor.

Lichen planus herkennen

Je herkent lichen planus aan de roodkleurige bultjes op je huid. Het oppervlakte is glanzig en reflecteert het licht. De grootte varieert van 3mm tot 5mm. De bultjes kunnen in groep voorkomen, of langs de rand van een wonde.

Omdat lichen planus een huidziekte is die overal op het lichaam kan voorkomen, verwart men het vaak met een andere huidaandoening zoals psoriasis. In sommige gevallen hebben patiënten met lichen planus en psoriasis eenzelfde medisch geschiedenis, waardoor er verwarring kan ontstaan.

De uitslag veroorzaakt een jeukerig gevoel. Het verspreidt zich evenwel op een traag tempo. Na een aantal dagen verspreidt de uitslag zich naar de rest van het lichaam en kan zo een aantal weken verder gaan.

Lichen planus tref je aanvankelijk aan op flexibele huidoppervlakten zoals je handen, polsen en binnenkant van je knieën. Sommigen krijgen de rode vlekjes in de mond. Lichen planus kan zich uiteindelijk zelfs naar de genitaliën en slijmvliezen verspreiden.

Oorzaken van lichen planus

Het wordingsproces van Lichen planus is niet gekend. Onderzoekers vermoeden dat je de huidziekte oploopt wanneer de lichaamscellen van je interne afweersysteem reageren op een bepaalde prikkel, bijvoorbeeld medicijnen. Vervolgens komen witte bloedcellen samen op de besmette huidzones.

Lichen planus krijg je normaliter naar aanleiding van een ziekte die je immuunsysteem heeft aangetast. Er is een verband tussen het krijgen van lichen planus en hepatitis C. De uitzaaiing van de uitslag over het lichaam kan gestimuleerd worden door een verhoogd stressgehalte. Lichen planus is niet besmettelijk en ook niet erfelijk.

Behandeling van Lichen planus

Bij de helft van de personen met lichen planus, verdwijnt de uitslag na een zestal maanden. De ziekte kan dus vanzelf verdwijnen, maar kan zich evengoed voortzetten naar andere lichaamsdelen. Na verloop van tijd worden de vlekjes donkerder van kleur, afhankelijk van de huidskleur van de patiënt.

Wanneer de vlekjes niet jeuken is er geen behandeling nodig. Is dit echter wel het geval, zijn er kalmerende crèmes en zalfjes die jeuk en irritaties verhelpen. Zalfjes op basis van havermout hebben een natuurlijk therapeutisch effect op de huid, en verlichten het ongemak.

Indien de uitslag grote proporties aanneemt is een intensievere behandeling vereist, zoals lichttherapie en medicijnen die het immuunsysteem versterken.

Tags , , ,

Alles over psoriasis

Psoriasis is een chronische huidaandoening waarbij klachten bestaan uit rode vlekken die bedekt zijn met witte schilfers

Symptomen

Er verschijnen rode bobbeltjes op het lichaam. Deze worden steeds groter en worden bedekt met schubben (plaques). Soms worden ook de gewrichten aangetast, dit noemt men psoriasis-artritis.

Oorzaken

De precieze oorzaak van psoriasis kent men nog niet. De ziekte is het gevolg van huidcellen die zichzelf te snel vervangen. De cellen worden om de drie à vier dagen vervangen in plaats van om de paar dagen.

Psoriasis komt dikwijls voor binnen een bepaalde familie. Het komt vaak voor de eerste keer voor in de adolescentie. Ook kinderen en volwassenen kunnen plots psoriasis ontwikkelen.  Factoren die psoriasis kunnen uitlokken, zijn onder meer keelontstekingen, bepaalde medicijnen en stress.

Soorten

Er bestaan verschillende soorten psoriasis. Die worden ingedeeld volgens het uitzicht van de vlekken op het lichaam.

-    Gewone psoriasis of psoriasis vulgaris: rode, symmetrische plaques op de ellebogen, knieën, onderrug en kruin.
-    psoriasis capitis: plaques op de behaarde hoofdhuid
-    psoriasis inversa: plaques in de lichaamsplooien (oksels, lies, onder de borsten)
-    Psoriasis pustulosa: rode plaques gaan gepaard met puisten
-    psoriasis capitis: plaques op de behaarde hoofdhuid
-    psoriasis unguum: psoriasis aan da nagels van handen en voeten
-    psoriasis guttata (druppelpsoriasis): smalle ronde vlekken verspreid over het hele lichaam

Behandeling

Psoriasis is ongeneesbaar. De juiste behandeling kan er wel voor zorgen dat de patiënt er minder last van ondervindt. Zalfjes en crèmes op basis van vitamine D hebben een goede invloed op de verandering van de huidcellen.

Sommige  patiënten hebben baat bij UV-therapie. Er bestaan ook een aantal orale medicijnen voor de patiënten die onvoldoende op de andere medicijnen reageren.
Veel patiënten kampen met psychische problemen als depressie en angst. Zij kunnen er best op tijd hulp voor zoeken.

Tags , , ,

Gordelroos, de pijnlijke huidziekte

Gordelroos, ook wel herpes zoster of zona genaamd, is een pijnlijke en plotse huidinfectie die zich kenmerkt door rode huidplekken en met vocht gevulde blaasjes. Gordelroos wordt veroorzaakt door het varicella zostervirus, het virus dat ook waterpokken veroorzaakt.

Iedereen kan gordelroos krijgen, maar de ziekte treedt voornamelijk op bij mensen boven de 60. Mensen met een verlaagde weerstand lopen meer risico op gordelroos. Bij een zeer slechte weerstand kan de infectie zelfs de hele huid beslaan. Gordelroos is meestal niet zo ernstig, maar wel hinderlijk en pijnlijk. Meestal duurt het enkele weken, maar vaak ook langer.

Ontstaan

Bij iemand die als kind waterpokken heeft gehad, trekt het varicella zostervirus zich terug in de zenuwcellen van het ruggenmerg, vooral in de zenuwcellen die verbonden zijn met de huid. Het virus blijft altijd in deze cellen aanwezig. Bij een verlaagde weerstand kan het virus weer actief worden. Het virus groeit dan langs de zenuwbaan naar de huid toe en leidt in de vorm van gordelroos tot een acute ontsteking van de zenuwknopen.

Iemand die nog nooit waterpokken gehad heeft en daarom geen antistoffen ontwikkeld heeft, kan door iemand met gordelroos besmet worden. De besmetting met het virus kan gebeuren via het vocht uit de blaasjes of door de lucht. Gordelroos ontstaat in het verzorgingsgebied van één zenuw en komt dus altijd maar aan een kant van het lichaam voor. Dit aangetaste huidgebied noemt men dermatoom. Kinderen kunnen waterpokken krijgen als ze die nog nooit gehad hebben en in aanraking komen met iemand die gordelroos heeft.

Symptomen

De eerste klachten bij gordelroos zijn gevoeligheid van een bepaalde huidplek, die gevolgd wordt door pijn. De brandende, stekende pijn gaat soms gepaard met koorts of een algemeen gevoel van ziek zijn. Op de vierde of vijfde dag ontstaat een rode huiduitslag met kleine blaasjes die hevig kunnen jeuken. Ruim tien dagen later verdrogen de blaasjes en vormen korstjes die littekentjes kunnen achterlaten. De rode huiduitslag verdwijnt geleidelijk. Soms kunnen tijdens het verdrogen nieuwe blaasjes ontstaan. Gordelroos kan overal op het lichaam voorkomen, maar meestal rond buik en taille.

De blaasjes zijn na een paar weken verdwenen. De huid daarentegen kan nog weken daarna pijn blijven doen. Gordelroos kan soms in het gezicht of op het voorhoofd voorkomen, wat veel gevaarlijker is. De patiënt kan dan last krijgen van hevige hoofdpijn. Ook kunnen de gezichtsspieren soms uitvallen. Een ander neveneffect dat vooral bij ouderen opduikt is de post-herpetische pijn, een ernstige zenuwpijn die jarenlang kan aanslepen.

Gordelroos komt doorgaans maar een keer voor, maar  in zeldzame gevallen meerdere keren. Dat is het gevolg van een sterk verzwakte afweer. Bij herhaalde aanvallen van gordelroos is een onderzoek naar de verminderde weerstand nodig.

Omdat een infectie voor pasgeborenen en baby’s gevaarlijk kan zijn moeten mensen met actieve gordelroos het contact met kinderen vermijden. Gordelroos kan soms in of rond de ogen voorkomen. Raadpleeg dan altijd de oogarts.

Behandeling

Gordelroos moet je over het algemeen spontaan laten genezen. De behandeling bestaat vaak uit pijnstillers en een zalfje voor de blaasjes. In bepaalde gevallen zijn ook antivirale medicijnen aan te raden. Wanneer men in de eerste 3 dagen met anti-virale therapie begint, zullen de duur van de aanval en de pijn sterk verminderd worden.

Tags , , ,

Wat is eczeem?

Eczeem is een huidaandoening die patiënten vaak vanaf hun jeugd hebben. De patiënt heeft normaal gezien enkel gedurende bepaalde periodes last van de aandoening. De rest van de tijd heeft hij er nagenoeg geen last van. De ziekte wordt gekarakteriseerd door een droge, jeukerige en rode huid.

Omschrijving

Eczeem is een aandoening die vaak voorkomt, gecombineerd met allergieën zoals hooikoorts of astma. Maar in tegenstelling tot deze allergieën zijn pollen of stof geen aanleiding tot eczeem.

De aandoening begint meestal al op jonge leeftijd en bestaat uit rode, geschilferde plekken op de huid. Deze plekken komen vooral voor op het voorhoofd en jeuken erg veel. Kinderen blijven daarom vaak krabben op deze plekken om de jeuk te verlichten. De symptomen zijn gelijkaardig bij patiënten van alle leeftijden.
Artsen merken dat de meeste medische klachten te maken hebben met de jeuk en het krabben. Door teveel op de droge plekken te krabben, verergert de ziekte.

Oorzaken

Mensen met eczeem hebben vaak een geschiedenis van allergieën of bloedverwanten met allergieën. Eczeem wordt, net als een allergie, veroorzaakt door een verkeerde reactie van ons immuunsysteem op bepaalde stoffen.

Ook kunnen omgevingsfactoren een oorzaak zijn. Zo kunnen hitte, stress, zweet, medicatie of verkeerde kleding eczeem veroorzaken. De belangrijkste oorzaak blijft uitdroging. Patiënten moeten er op letten dat ze niet te veel uitdrogende zeep gebruiken. De patiënt kan zijn huid best zo vochtig mogelijk houden.
Mensen met eczeem zijn sneller vatbaar voor bepaalde virussen zoals herpes. Deze ziekte heeft droge plekken en koorts als symptomen.

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt gesteld door een dermatoloog, meestal op basis van de droge plekken op de huid. Bij twijfel kan er een staal genomen worden van de huid maar dit is zelden nodig.

Er is geen geneesmiddel om eczeem volledig te genezen maar er bestaan verschillende producten om de symptomen te verlichten. Er bestaan erg veel soorten zalf die de jeuk doet wegnemen. Indien dit niet genoeg is, bestaan er ook zalfjes op basis van corticoïden. Deze kan je enkel op voorschrift van een dermatoloog verkrijgen.

Daarnaast bestaan er ook orale middelen. Deze middelen zijn erg zwaar en kunnen misselijkheid en andere symptomen veroorzaken. Het is ook enkel in extreme gevallen dat deze worden voorgeschreven.

Indien ook deze medicatie niet het gewenste resultaat geeft, is er de mogelijkheid om lichttherapie te volgen. De huid wordt dan bestraald met ultraviolet licht. Dit lost de droge plekken snel op.

Patiënten kunnen zelf natuurlijk eczeem proberen te voorkomen. Enkele vuistregels zijn:

- Houd de huid vochtig.
- Blijf uit de buurt van stoffen die allergische reacties teweeg brengen.
- Vermijd ruwe kleding zoals wol.
- Zoek zeep die de huid niet te veel uitdroogt.
- Na het wassen moet je je huid droog dempen en niet ruw met je handdoek over je lichaam wrijven.

Tags , , ,

Wat is zwemmerseczeem?

Zwemmerseczeem is een infectie van de voet die veroorzaakt wordt door een schimmel uit de groep van de dermatofyten. Zwemmerseczeem staat ook wel bekend onder de naam ‘voetschimmel’. De schimmel dringt door tot de dode buitenlaag van de huid. De schimmels nestelen graag in een warme, vochtige en donkere omgeving.

Oorzaken

Aangezien ze zich graag in een warme, vochtige omgeving ophouden, vormen slecht geventileerde schoenen en sokken een echte broeihaard voor deze schimmels. Contact met oppervlakken die het organisme dragen dragen ook bij tot de ontwikkeling van het probleem. De schoenen dragen van iemand met zwemmerseczeem leidt ook tot besmetting.

Symptomen

Typische symptomen zijn roodheid en schilfering tussen de tenen. Dat gaat meestal wel niet vergezeld van pijn, geur of jeuk. De infectie kan zich ook uitbreiden tot de voetzolen, waar het zich kan voordoen als roodheid, blaren en schilfers.

Na een tijd kan deze aandoening leiden tot een secundaire bacteriële infectie. De schimmel kan een reactie veroorzaken die leidt tot een afbraak van het weefsel, een vochtige huid en uitgebeten stukken huid tussen de tenen. In een vergevorderd stadium kunnen de vliezen tussen de tenen wit worden,verzachten, vochtig worden, verschrikkelijk jeuken en vaak ook stinken.

Soms gaat de aandoening gepaard met een kalknagel, een schimmelinfectie van de teennagels. In de meeste gevallen blijft het echter bij een oppervlakkige infectie.

Behandeling en preventie

Op de droge en schilferige delen kan je zalf tegen de schimmel aanbrengen. Als de aandoening verder ontwikkeld is, kan orale medicatie noodzakelijk zijn.

Droog na het zwemmen altijd je voeten af en besteed extra aandacht aan de teenvliezen.
Draag sokken gemaakt van absorberende vezels en wissel ze dagelijks
Draag watersandalen in openbare zwembaden en douches.
Loop zoveel mogelijk op blote voeten als het warm is
Verlucht je schoenen ’s nachts. Draag niet altijd hetzelfde paar schoenen.

Tags , , , , ,

Wat is een steenpuist?

Een steenpuist of furunkel is een ontstoken haarzakje in de huid, dat de vorm aanneemt van een rode, harde onderhuidse bult, gevuld met etter. Een steenpuist kan ‘zo hard zijn als steen’, vandaar de naam.

Uitzicht

Een steenpuist ziet eruit als een harde, rode onderhuidse bult. Een steenpuist is pijnlijk en wordt steeds rijper. In het midden ontstaat eerst een gele puskop. Later kan er ook een zwart korstje op komen. Na een tijd barst de steenpuist vanzelf open en komt er etter vrij.

Het verschil met een gewone puist is dat een steenpuist veel groter is en pijn doet. Steenpuisten komen vooral voor in de oksels, de liezen, op de billen en tussen de beharing op je hoofd. Soms komen ze ook voor in de neus of het oor.

Oorzaak

Steenpuisten worden veroorzaakt door een bacterie (stafylokokken). Die bacterie dringt de huid binnen via de porie waar de haar de huid uitsteekt. Je vindt ze dus ook alleen op de behaarde delen van de huid. Een opengebarste steenpuist is besmettelijk. Ook mensen die de bacterie in zich dragen, maar geen steenpuist ontwikkelen, zijn besmettelijk.

Een slechte hygiëne, strakke kleding, overmatig zweten, warmte en overgewicht vergroten het risico op steenpuisten.

Behandeling

In de meeste gevallen is er geen speciale behandeling nodig.  Steenpuisten verdwijnen vanzelf. Probeer van de steenpuist af te blijven. De rijping van de puist kun je versnellen door er een warm compres op te leggen. Als je de puist zelf open knijpt, wordt de kans op besmetting groter.
Als de puist gebarsten is, kun je hem best desinfecteren met jodium of chloorhexidine en afdekken met een steriel gaasje. Op die manier voorkom je dat er meer steenpuisten ontstaan.
Als je een steenpuist krijgt in het gezicht (oor, neus, lip), neem dan contact op met je huisarts.

Tags , ,

Van moedervlek tot melanoom

Moedervlekken (naevi naevocellulares) zijn licht tot donker gekleurde vlekjes in de huid. Op de plek waar een moedervlek zit, doet zich een opeenhoping van pigmentvormende cellen (melanocyten) in de huid voor. Moedervlekken zijn meestal goedaardig en het is dan ook een normaal verschijnsel. De meeste mensen krijgen ongeveer 25 moedervlekken. Deze kunnen verschillen in grootte, vorm en kleur.

Ontstaan

Sommige moedervlekken zijn al aanwezig vanaf de geboorte. Dit noemt men congenitale moedervlekken. De meeste vlekken ontstaan tussen het 3de en 20ste levensjaar. Erfelijke aanleg speelt een rol in het ontwikkelen ervan. Ook het blootgesteld zijn van de huid aan zonlicht heeft invloed op het ontstaan van moedervlekken.

Melanomen

Een moedervlek is goedaardig. Toch is er een kleine kans dat een moedervlek zo ontaardt in een melanoom. Een melanoom is een zeer agressieve vorm van huidkanker die snel uitzaait. Wanneer zo’n huidvlek in een vroeg stadium wordt ontdekt en verwijderd, is de kans dat de kanker is uitgezaaid klein. Aangezien deze vlekken zich op de huid bevinden en dus ook goed zichtbaar zijn, worden ze meestal snel ontdekt.

Het is belangrijk dat je de vlek door een arts laat onderzoeken als je de volgende dingen opmerkt aan een moedervlek:
• Van kleur veranderen
• Van grootte veranderen
• Steken, jeuken of pijn doen
• Bloeden
• Korstjes op de moedervlek

Een melanoom is groter dan een moedervlek. De vorm is grillig en asymmetrisch. Ook de pigmentatie is vaak onregelmatig. Zo kunnen bruine, zwarte, rode, paarse of witte tinten voorkomen.

Risico

Je loopt een hoger risico om melanomen te ontwikkelen als je:
• Meerdere familieleden hebt die ook melanomen hebben
• Meer dan 50 moedervlekken hebt
• Een bleke huid hebt met sproeten en blonde of rode haren
Zonverbrandingen hebt opgelopen op jonge leeftijd
• Aangeboren moedervlekken hebt die groter zijn dan 8 centimeter

Tags , , ,

Littekens: afdruk van een wonde

De meeste mensen hebben wel 1 of meerdere littekens. Meestal geeft dit geen problemen. Wanneer een litteken echter groot is of op een duidelijk zichtbare plaats voorkomt, kan dit zeer storend zijn.

Ontstaan

Een litteken ontstaat wanneer de huid zich herstelt na een beschadiging door ongeval, operatie of huidaandoening (bijvoorbeeld acne). Wanneer alleen de opperhuid wordt beschadigd, zoals bij oppervlakkige schaafwonden, laat dit meestal geen littekens na. Wanneer ook de lederhuid beschadigd werd, blijft een litteken achter. Een litteken bestaat uit bindweefsel of collageen. Hoe groter de beschadiging, hoe langer het genezingsproces, hoe groter de kans op een zichtbaar litteken.

Soorten littekens

Hypertrofisch litteken
Dit type litteken is rood, dik en ligt verheven op de huid. Het bezorgt de patiënt jeuk en pijn. Een hypertrofisch litteken komt vaak voor bij brandwonden of na het verwijderen van een tattoo.

Keloïd litteken
Dit is een bijzondere soort hypertrofisch litteken, maar dan zeer dik en hard. Dit soort litteken is vaak ook groter dan de oorspronkelijke verwonding.

Atrofisch litteken
Een atrofisch litteken ligt verzonken in de huid en valt ook het minste op. Vooral acne laat atrofische littekens achter.

Welk soort litteken er achterblijft, is afhankelijk van:
Type verwonding: een brandwonde laat een ander litteken achter dan een snijwonde.
Plaats op de huid: littekens op gespierde, beweeglijke lichaamsdelen zoals de rug, zetten gemakkelijk uit en worden dan ook wijder waardoor ze beter te zien zijn.
Aanleg voor het aanmaken van littekens: Afrikanen hebben een grotere aanleg voor het aanmaken van abnormale littekens (voornamelijk keloïdlittekens)
Leeftijd: hoe ouder men is, hoe langer het duurt voordat de wond geneest.

Het is belangrijk dat je een nieuw litteken niet blootstelt aan hoge temperaturen. Zonnebanken en sauna is dan ook uit den boze. Draag ook geen strakke kledingstukken die de littekens zouden kunnen beschadigen. Pas ook op met sporten, je huid is op de plek van het litteken immers niet zo elastisch.

Behandeling

Dermabrasie
Met behulp van een elektrisch toestel wordt het litteken weer gelijk met de huid gemaakt. Deze techniek wordt voornamelijk gebruikt bij atrofische littekens. Bij kleine littekens kan 1 behandeling al voldoende zijn.

Chemische spoeling
Er wordt een stof op de huid aangebracht die de celdeling doet versnellen. Je opperhuid wordt zo vernieuwd. Men past het voornamelijk toe op oppervlakkige littekens.

Laserbehandeling
Met behulp van een laser kan er voor gezorgd worden dat de littekens minder zichtbaar worden.

Injecties met litteken verminderde stoffen
Hier wordt corticosteroïde direct in het littekenweefsel ingespoten. Deze behandeling moet maandelijks herhaald worden en kan zeer pijnlijk zijn.

Behandeling met siliconen
Siliconen verzachten het littekenweefsel, vlakken het litteken af en maken het gladder. Het kan ook de pijn en de jeuk verminderen. Siliconen kunnen aangebracht worden via een pleister of in een gel of spray.

Tags , ,

Wat is couperose?

Personen die last hebben van couperose, hebben bij momenten last van rode vlekken op de wangen, de neus en het voorhoofd. Heel soms bevinden deze vlekken zich ook op de kin.

De rode vlekken worden veroorzaakt door verwijde bloedvaten in de huid. Soms worden enkel de wangen rood, maar er kunnen ook stervormige plekken en lijnen ontstaan in het gezicht. Meestal komt deze aandoening in opstoten voor: het ene moment heb je er geen last van, het andere moment wel.

Couperose treedt meestal op rond de leeftijd van 20 jaar en bereikt zijn hoogtepunt op de leeftijd van 45 jaar. Vooral mensen in Noord-West-Europa met een licht huidtype hebben er last van. Men schat dat ongeveer 10% van alle Belgen en Nederlanders couperose heeft.

Hoewel in sommige culturen rode wangen net als aantrekkelijk wordt beschouwd, ervaren de meeste personen bij ons het als zeer storend. Vaak wordt immers verkeerd gedacht dat deze personen alcohol gedronken hebben of blozen.

Couperose kan behandeld worden met een laser. De laser zendt een lichtstraal uit op de plek die wordt behandeld. De lichtstraal dringt dan door de huid in de bloedvaten en vernietigt ze. Hou er rekening mee dat je huid enkele dagen na de behandeling rood ziet.

Hoe kan je een opstoot van couperose voorkomen?
• Zuig op een ijsblokje als je voelt dat je gezicht rood begint aan te lopen.
• Vermijd alcohol, warmte en zon
• Eet weinig of geen specerijen
• Gebruik enkele milde reinigingsproducten
• Vermijd medicatie met cortisonen

Tags , ,