Lightproducten doen het alsmaar beter. Vaak wordt in deze lightproducten de suiker vervangen door kunstmatige zoetstoffen als aspartaam. Maar zijn zoetstoffen als aspartaam en sacharine wel zo gezond?
Van aspartaam hoor je vaak dat het ongezond en zelfs kankerverwekkend is. Aspartaam zou in de darmen voor een deel (10%) omgezet worden in methanol, dat kankerverwekkend is. De hoeveelheid methanol die vrijkomt is echter nog steeds een pak minder dan bij fruit- en groentesappen. En die zijn toch ook niet schadelijk.
Aspartaam is enkel schadelijk als je er grote hoeveelheden van gebruikt. Dagelijks mag je volgens de Wereldgezondheidsorganisatie van aspartaam 40 milligram per kg. gebruiken. Als je een gewoon voedingspatroon er op nahoudt, geraak je nooit aan deze hoeveelheden. In een blikje lightfrisdrank zit ongeveer 79 milligram aspartaam. Je moet dus al heel wat blikjes drinken voor de aspartaam echt schadelijk wordt.
Ook van de zoetstof sacharine denken veel mensen dat ze kankerverwekkend is. Voor deze stof geldt hetzelfde als voor aspartaam. Ze is alleen schadelijk in heel grote hoeveelheden.
aspartaam, kanker, kankerverwekkend, sacharine, schadelijk Moedervlekken, met de wetenschappelijke benaming naevi naevocellulares, zijn gekleurde vlekjes in de huid. Ze kunnen licht of donker gekleurd zijn. Moedervlekken bestaan meestal uit opeenhopingen van melanocyten oftewel pigmentvormige cellen. Over het algemeen zijn de moedervlekken goedaardig. Gemiddeld krijgt een mens ongeveer 25 moedervlekken.
Sommige moedervlekken zijn aanwezig vanaf de geboorte. Deze noemen we de congenitale moedervlekken. Maar de meeste moedervlekken ontstaan tussen het 3de en 20ste levensjaar. Erfelijke aanleg speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van moedervlekken. Regelmatige blootstelling van de huid aan het zonlicht heeft ook een invloed op het ontstaan van moedervlekken.
Een moedervlek is in principe goedaardig, maar er is een kleine kans dat zo’n moedervlek verandert in een melanoom. Een melanoom is een erg agressieve vorm van huidkanker die snel uitzaait. Als een melanoom in een vroeg stadium ontdekt en verwijderd wordt, is de kans op uitzaaiing van de kanker erg klein.
Als je een van volgende veranderingen opmerkt aan een moedervlek, is het belangrijk dat je de vlek door een arts laat onderzoeken.
- de vlek verandert van kleur
- de vlek verandert van grootte
- de vlek jeukt, steekt of doet pijn
- de vlek bloedt
- er ontstaan korstjes op de moedervlek
Een melanoom ziet er anders uit dan een moedervlek. De vorm ervan is grillig en asymmetrisch, terwijl de pigmentatie onregelmatig is. Melanomen kunnen een bruine, rode, zwarte, paarse of witte tint hebben.
Volgende factoren leiden tot een groter risico op melanomen:
- Je hebt verschillende familieleden met melanomen.
- Je hebt meer dan 50 moedervlekken.
- Je hebt een bleke huid met veel sproeten en rosse of blonde haren.
- Je bent op jonge leeftijd zwaar verbrand door de zon.
- Je hebt aangeboren moedervlekken die een doorsnee hebben van meer dan 8 cm.
huid, huidkanker, kanker, melanoom, moedervlek De term leukemie dekt alle verschillende vormen van bloedkanker oftewel kanker van de witte bloedcellen. Leukemie is een naam die uit het Grieks komt en letterlijk ‘wit bloed’ betekent. Het lichaam maakt dan te veel witte bloedcellen aan. Daardoor wordt de balans tussen de rode en de witte bloedcellen verstoord en kunnen er problemen optreden met de organen.
Mensen die aan leukemie lijden, zijn vaak heel vermoeid. Ze zijn ook vatbaarder voor ziektes en infecties. Hun weerstand is minder goed. Ze hebben vaak last van buitensporig bloedverlies en worden snel ziek.
Leukemie kan dodelijk zijn. Patiënten sterven soms aan interne bloedingen die verhinderd worden door bloedplaatjes. Door hun verzwakte weerstand kan ieder virus hen al fataal zijn.
Over de oorzaken van leukemie is niet veel bekend. Patiënten sterven soms aan interne bloedingen die normaal gezien verhinderd worden door de bloedplaatjes. Er bestaan een aantal erfelijke vormen van leukemie. Risicofactoren bij de ontwikkeling van leukemie zijn blootstelling aan chemicaliën, bepaalde medicijnen, toxines en straling.
Als een patiënt aan leukemie lijdt, worden er in zijn lichaam te veel witte bloedcellen aangemaakt. Daardoor wordt de balans tussen de rode en witte bloedcellen verstoord en kunnen er problemen ontstaan met het beenmerg. Leukemiecellen kunnen dan verschillende organen binnendringenen aantasten. De lever en de milt kunnen dan vergroten, waardoor er problemen optreden met de organen.
bloed, bloedkanker, kanker, leukemie Een hysterectomie is een zware operatie waarbij de baarmoeder weggenomen wordt. Er bestaan verschillende soorten hysterectomie. Een totale hysterectomie staat voor een verwijdering van zowel de baarmoeder als de baarmoederhals. Bij een subtotale hysterectomie wordt alleen de baarmoeder weggenomen. Een radicale hysterectomie betekent dat de baarmoeder, baarmoederhals, de eileider en eierstokken, de lymfeklieren en een gedeelte van de vagina weggehaald worden.
Als er sprake is van volgende gynaecologische klachten, kan een hysterectomie overwogen worden.
- Zeer zware en pijnlijke menstruatie
- Vleesbomen: goedaardige gezwellen of knobbels in de baarmoederwand. Vleesbomen veroorzaken zware, pijnlijke menstruatie.
- Prolaps (verzakking): verzakking van de baarmoeder of delen van de vaginawand.
- Endometriose: bij deze aandoening komt het baarmoederslijmvlies (endometrium) buiten de baarmoeder in het bekken voor. Dit kan leiden tot littekenvorming rond de baarmoeder en als gevolg hebben dat de endeldarm of blaas aan de baarmoeder of eileiders plakt.
- Verschillende vormen van kanker: baarmoederhalskanker, eileider- of eierstokkanker.
Meestal wordt een hysterectomie alleen uitgevoerd als andere behandelingen niet geholpen hebben. Alleen als er sprake is van kanker is dat niet het geval.
Er bestaan verschillende manieren om een hysterectomie uit te voeren. Meestal neemt de chirurg de baarmoeder weg via de vagina. Dit is een vaginale hysterectomie. Een abdominale hysterectomie is een zwaardere ingreep. Voor die operatie wordt in het onderste deel van de buikwand een snede gemaakt, waarlangs de arts de organen kan verwijderen. Als een vaginale hysterectomie niet mogelijk is, kiest de arts voor een laparoscopische hysterectomie. Ten slotte is er ook nog een laparoscopische hysterectomie. Dat is een vaginale operatie met behulp van laporoscopisch materiaal.
Een hysterectomie is een ingreep die vaak voorkomt en waar meestal geen complicaties bij komen kijken. Wel bestaat er een klein risico op schade aan de urineleiders of de blaas. Zwaarlijvige vrouwen lopen een groter risico op complicaties. Zware bloedingen is een van de meest voorkomende complicaties.
Er is een klein risico op schade aan de blaas of de urineleiders. Vrouwen met obesitas hebben vaker last van complicaties, zoals zware bloedingen. Na een hysterectomie kan de vrouw nog steeds een bevredigend seksleven hebben.
baarmoeder, hysterectomie, kanker, operatie Slokdarmkanker is een vorm van kanker in de slokdarm. De slokdarm is een buis van ongeveer dertig centimeter die in de hals begint. Er zijn twee soorten slokdarmkanker:
- Plaveiselcelcarcinoom. Deze kwaadaardige tumor gaat uit van de cellaag die de binnenkant van de slokdarm bekleedt. De kanker ontstaat vooral in het middelste en onderste deel van de slokdarm.
- Adenocarcinoom. Deze tumor gaat uit van het klierweefsel, de cellaag die zich in de loop van jaren in de slokdarm heeft gevormd door een chronische blootstelling aan maagzuur. Adenocarcinoom ontstaat vrijwel altijd in het onderste deel van de slokdarm.
Er zijn een aantal factoren die het risico op slokdarmkanker verhogen. Zo komt de ziekte 20 keer meer voor bij mannen dan bij vrouwen. De meeste patiënten zijn ouder dan 60 jaar. Roken en alcohol drinken werken het ontstaan van slokdarmkanker ook in de hand. Als je veel rookt én vaak alcohol drinkt is het risico het grootste. Het risico stijgt naargelang de gebruikte hoeveelheid. Ook veel gekruide voedingsmiddelen eten en een slechte mond- en tandhygiëne horen tot de risicofactoren. Slokdarmkanker komt ook vaker voor bij personen waarbij kanker in de naaste familie voorkomt.
Patiënten zullen het gevoel hebben dat hun eten niet wilt zakken. Ze voelen vaak een krampende pijn achter het borstbeen en moeten hikken en hoesten. De voedselpassage wordt belemmerd, waardoor ze gewicht verliezen. Patiënten krijgen vaak een gevoel van misselijkheid en braken. Veel patiënten kunnen hard en droog voedsel moeilijker verdragen. Deze klachten duiken helaas pas op wanneer het kankergezwel in een vergevorderd stadium is. De lichamelijke conditie van de patiënt is er dan al erg op achteruit gegaan.
Ter behandeling van slokdarmkanker wordt vaak gekozen voor een combinatie van chirurgie, radiotherapie en chemotherapie. Genezing van slokdarmkanker kan er alleen maar komen na een operatieve ingreep waarbij de slokdarm of een deel ervan weggehaald wordt. Enkel een zeer kleine tumor kan nog via een endoscopie (met een kijkbuis) weggehaald worden.
Bij slechts 60% van de patiënten is een operatie mogelijk. Bij de overige 40% zijn er al zo veel uitzaaiingen of heeft de ziekte zich al zo ver uitgebreid dat genezing niet meer mogelijk is.
kanker, slokdarm, slokdarmkanker Net zoals een aantal andere ziektes komt borstkanker ook nog in een reeks andere vormen voor. Eén daarvan is IBC, Inflammatoire borstkanker (Engels: Inflammatory Breast Cancer). De ziekte treft tussen de 1 en 4% van alle vrouwen die met borstkanker te maken krijgen.
Men gaat ervan uit dat borstkanker in de lobben, een soort klieren, ontstaat. Bij IBC is het zo dat de kanker in de lymfevaten van de borst terechtkomt. Daar blokkeert de ziekte als het ware de vaten waardoor je huid roder wordt. Vandaar dat men ook spreekt van inflammatory breast cancer. Onderzoekers hebben de oorzaak van borstkanker nog niet kunnen achterhalen. Soms spelen erfelijke factoren een belangrijke rol maar dat is niet bewezen.
- knobbeltje in de borst
- opeens grotere borsten krijgen
- dikkere borsten krijgen
- pijn in de borst of de tepel
- warme borsten
- gezwollen of rode borsten
- peau d’orange (het gevoel van kleine gaatjes in je borst, sinaasappelhuid)
- (een teruggetrokken tepel)
Soms kan je enkele symptomen waarnemen maar ze zijn niet altijd even duidelijk. Hierdoor kan jij je -en zelfs de dokter zich- vergissen en het aanzien voor een gewone infectie. Hij zal je dan antibiotica voorschrijven om de infectie tegen te gaan. Als je na een aantal dagen merkt dat je nog steeds last hebt van de symptomen, laat je best een biopsie uitvoeren.
Het is van belang dat je tijdig met de behandeling van start gaat. Inflammatoire borstkanker is namelijk een vorm van borstkanker die snel uitzaait in de borst zelf maar ook naar andere weefsels en organen. Zoals de meeste kankers wordt ook borstkanker behandeld met chemo- en bestralingstherapie. Die therapieën helpen om de kankercellen te vernietigen. Om uitzaaiingen te beperken en om de kanker onder controle te krijgen, raden artsen soms aan om je borst operatief te verwijderen. Raak niet meteen in paniek, maar praat erover met je arts en chirurg. Zij zullen je de verschillende behandelingen voorstellen en bespreken welke voor jou het meest doeltreffend zou zijn.
borstkanker, inflammatoire borstkanker, kanker Kanker is een ziekte waarbij abnormale cellen ongecontroleerd groeien. Longkanker is een type kanker die betrekking heeft op de longen. Het is een veel voorkomende doodsoorzaak bij mannen en vrouwen.
De longen zijn de organen waardoor we kunnen ademen. De hoofdfunctie van de longen is het uitwisselen van zuurstof waardoor alle organismen in ons lichaam verder kunnen leven. De lucht komt binnen via de neus waar het gefilterd wordt, ook wordt het er warm en vochtig gemaakt. Daarna gaat de zuurstof via de luchtpijp naar de longen, waar het in de bronchiën terecht komt.
Er bestaan vooral twee soorten kanker, afhankelijk van de grootte van de cellen onder de microscoop: kleincellige en niet- kleincellige longkanker genaamd:
- Kleincellige longkanker: ook wel oat cell cancer genaamd: dit is de soort kanker die het meest voorkomt bij rokers. De kanker manifesteert zich in het slijm van de bronchiën. Deze soort kanker verspreidt zich snel en verplaatst zich snel over het gehele lichaam. Deze soort kanker is ongeveer een kwart van alle types longkanker. Meestal hebben de patiënten die aan kleincellige longkanker lijden, een rokersverleden (en dat kan zowel actief als passief roken zijn).
- Niet- kleincellige longkanker: Deze soort kanker komt voor bij ongeveer tien procent van alle longkankergevallen en ontstaat in de kleine bronchiën.
Er is een duidelijke oorzaak van longkanker: roken. Voor de rest zijn er nog een paar andere oorzaken van longkanker:
- Blootstelling aan asbest, chroom, nikkel, ether, beryllium en arsenicum (eigenlijk alle zware metalen die je in kan ademen)
- Passief roken (meeroken)
Er zijn een paar factoren die ervoor zorgen dat je sneller longkanker kan krijgen:
- Roken
- Ouder dan 50 jaar zijn
- Gerookt hebben (ook al ben je dan gestopt)
- Passief roken (je inhaleert de ongefilterde rook van rokers. Dit is zelfs schadelijker dan de gefilterde rook inademen van een sigaret)
- Er is longkanker in de familie
- Je hebt al een longziekte gehad
- Hoesten
- Bloed ophoesten
- Borstpijn hebben
- Kortademig zijn
- Moe zijn, geen honger meer hebben, …
- Moeilijk kunnen slikken
- Gewichtsverlies
- Longontsteking
Naarmate de uitzaaiing van de kanker, kan je ook op andere plaatsen last krijgen (hart,…). Longkanker wordt behandeld met chemotherapie.
kanker, longen, longkanker Leukemie is een kanker die zich vooral manifesteert in het bloed. Wanneer een patiënt aan leukemie lijdt, worden er in het lichaam te veel witte bloedcellen gemaakt. Daardoor is het beenmerg te nauw om bloed goed door te laten.
De term leukemie betekent letterlijk ‘wit bloed’ en komt uit het Grieks. Er kunnen problemen optreden met het beenmerg en daardoor wordt de balans tussen rode en witte bloedcellen verstoord. Leukemiecellen dringen verschillende organen binnen (bijvoorbeeld de nieren, de lever,…) en tasten zo deze organen aan. Daardoor kunnen de lever en de milt vergroten en kunnen er problemen optreden met deze organen.
Normaal gezien functioneert de milt als een filter van het bloed: de verouderde rode bloedcellen en de bloedplaatjes worden dan uit het bloed gefilterd. Wanneer de milt te groot is geworden, kan hij overactief worden en zijn job veel te goed gaan uitoefenen. Dan verdwijnen er te veel verouderde rode bloedcellen en bloedplaatjes.
Mensen die aan leukemie lijden, kunnen zeer vermoeid zijn, heel vatbaar zijn voor infecties en ziektes (de afweer is bij leukemiepatiënten heel erg laag). Ook hebben ze last van excessief bloedverlies en worden ze erg vaak ziek.
Leukemie kan fataal zijn. Soms sterven patiënten aan interne bloedingen die normaal gezien verhinderd worden door de bloedplaatjes. Vaker sterven ze aan infecties of ziektes die ze opgelopen hebben. Leukemiepatiënten hebben een hele slechte afweer en daarom kan ieder virus noodlottig voor hen zijn.
Eigenlijk zijn er geen oorzaken bekend van leukemie. Er bestaan een paar erfelijke vormen van leukemie en sommige risicofactoren die ervoor zorgen dat je leukemie kan krijgen zijn: blootstelling aan chemicaliën, toxines, medicijnen en straling.
- Vermoeidheid
- Te veel witte bloedcellen in het bloed
- Anemie
Meestal wordt leukemie behandeld met chemotherapie, dat vaak een goed resultaat geeft. Soms kan de patiënt niet behandeld worden omdat hij in een erg slechte gezondheid verkeert, dan wordt er gewacht met de chemotherapie tot de ziektes en infecties onder controle zijn. Ook is er soms een beenmergtransplantatie nodig om de patiënt weer beter te maken.
bloed, kanker, leukemie Kanker is een ziekte waarbij abnormale cellen ongecontroleerd groeien. Longkanker is een type kanker die zich manifesteert in de longen.
De longen zijn de organen waardoor we kunnen ademen. De hoofdfunctie van de longen is het uitwisselen van zuurstof waardoor alle organismen in ons lichaam verder kunnen leven. De lucht komt binnen via de neus waar hij gefilterd wordt, warm en vochtig gemaakt. Daarna gaat de zuurstof via de luchtpijp naar de longen waar het in de bronchiën terecht komt.
Er bestaan twee soorten kanker, afhankelijk van de grootte van de cellen onder de microscoop: kleincellige en niet-kleincellige longkanker genaamd:
Kleincellige longkanker: ook wel oat cell cancer genaamd: deze kanker komt het meest voor bij rokers. De kanker manifesteert zich in het slijm van de bronchiën. Deze soort kanker verspreidt snel en verplaatsen zich snel over het gehele lichaam. Deze soort kanker is ongeveer een kwart van alle types longkanker. Meestal hebben de patiënten die aan kleincellige longkanker lijden, een rokersverleden (en dat kan zowel actief als passief roken zijn).
Niet-kleincellige longkanker: Deze soort kanker is ongeveer tien procent van alle longkankergevallen en komt voor in de kleine bronchiën.
Er is een duidelijke oorzaak van longkanker: roken. Voor de rest zijn er nog een paar andere oorzaken van longkanker:
- Blootstelling aan asbest, chroom, nikkel, ether, beryllium en arsenicum (eigenlijk alle zware metalen die je in kan ademen)
- Passief roken (meeroken)
Er zijn een paar risicofactoren die ervoor zorgen dat je sneller longkanker kan krijgen:
- Roken
- Ouder dan 50 jaar zijn
- Gerookt hebben (ook al ben je dan gestopt)
- Passief roken (je inhaleert de ongefilterde rook van rokers. Dit is zelfs schadelijker dan de gefilterde rook inademen van een sigaret)
- Er is longkanker in de familie
- Je hebt al een longziekte gehad
- Hoesten
- Bloed ophoesten
- Pijn in de borst
- Kortademigheid
- Moe zijn, geen honger meer hebben, …
- Moeilijk kunnen slikken
- Gewichtsverlies
- Longontsteking
Afhankelijk van de uitzaaiing van de kanker, kan je ook op andere plaatsen last krijgen (hart,…).
Longkanker wordt behandeld met chemotherapie.
kanker, longen, longkanker Een borstsparende operatie is een operatie, die zoals de naam het zelf al zegt, de borst spaart die door borstkanker getroffen is. Alleen de tumor wordt dan verwijderd en niet de hele borst.
Soms is er geen keuze en moet de borst afgezet worden omdat de kanker te uitbebreid is en er nog een risico zou zijn op verdere uitzaaiingen. Een borstsparende operatie zorgt ervoor dat de borst nog bewaard blijft na de operatie. Normaal gezien wordt de borst afgezet wanneer er borstkanker vastgesteld wordt.
Het is erg belangrijk dat je zo snel mogelijk naar de dokter gaat wanneer je borstkanker vermoedt. Als je er snel bij bent, is het vaak helemaal niet meer nodig om een borst af te laten zetten en kan de tumor via een borstsparende operatie verwijderd worden.
Voor een vrouw kan het zeer zwaar zijn om een borst te verliezen, niet alleen moet je dan vechten tegen borstkanker, je voelt je ook minder vrouwelijk. Daarom verkiezen veel vrouwen een borstsparende operatie.
Wanneer de kanker nog niet uitgezaaid is en de tumor redelijk klein is, kan er voor een borstsparende operatie gekozen worden. Tijdens de operatie wordt er een snee in de tepel gemaakt om zo de kankercellen te kunnen verwijderen. Wanneer dat gebeurd is, wordt de tepel weer dichtgenaaid en kan het herstel beginnen. Het kan zijn dat de borst iets kleiner is dan de andere borst.
Na de operatie moet je nog een paar keer chemotherapie ondergaan om een verder herstel te bevorderen. Ook is het belangrijk om na de operatie nog regelmatig chemotherapie te krijgen omdat dan de overgebleven weefsels niet de kans krijgen om ook kanker te gaan ontwikkelen.
borsten, borstkanker, borstsparende operatie, kanker