Acute diarree kan je zelf verzorgen. Als je geen medicijnen inneemt, zal de diarree binnen twee à drie werkdagen verdwijnen.
Volwassenen die diarree hebben moeten ervoor zorgen dat ze niet uitdrogen. Dit kunnen ze door zoveel mogelijk vloeistof te drinken. Wat je drinkt is niet zo belangrijk. Aan te raden zijn vooral water en thee, maar ook andere dranken zijn goed. Vermijd melk, want dat zal je diarree verergeren.
Probeer te eten, maar vermijd vettig voedsel. Aan te raden is voedsel als bananen, rijst, appelmoes, beschuit en yoghurt. Dit is licht voedsel met weinig vezels, dat gemakkelijk te verteren is.
Af te raden zijn alcoholische drankjes en pikant voedsel. Vermijd dit ook nadat de diarree gestopt is nog twee dagen.
Kinderen hebben dezelfde behandeling nodig als volwassenen, maar bij jonge kinderen moet je er extra aandacht voor hebben dat zij niet uitdrogen. Geef jonge kinderen regelmatig te drinken. Geef het kind ook orale rehydratievloeistof (ORS) om het vocht- en elektrolytenverlies goed te maken.
Zware diarree kan je behandelen met een anti-diarreemiddel als loperamide (Imodium). Deze medicijnen zijn af te raden voor peuters en kinderen met diarree.
Diarree is in de meeste gevallen van virale oorsprong, maar kan soms ook een bacteriële oorzaak hebben. Antibiotica zijn soms aan te raden bij diarree. De dokter zal je symptomen onderzoeken en op basis daarvan beslissen of je antibiotica kan gebruiken.
behandeling, diarree, kinderen, volwassenen Roodvonk of Scarlatina is een zware keelinfectie die door bacteriën (streptokokken) veroorzaakt wordt. De ziekte begint met een keelontsteking en gaat gepaard met huiduitslag. Roodvonk kan op alle leeftijden voorkomen, maar treft vooral kleuters.
Roodvonk begint plots met keelpijn, hevige koorts (tot 40 graden) verlies van eetlust en pijnlijke klieren in de hals. Dit kan gepaard gaan met overgeven, buik- en hoofdpijn.
Na ongeveer 24 uur verschijnen er rode puntjes. Die rode puntjes komen vooral voor op de borst, rug en oksels, en verspreiden zich daarna over het hele lichaam. De huid wordt daarna helemaal rood. Rond de mond en de neus komt de uitslag niet voor. Dit noemen we het ‘roodvonkmasker’.
De tong wordt na enkele dagen rood, dik en bobbelig (frambozentong). Na drie tot vijf dagen daalt de koorts en een paar dagen later verdwijnt ook de uitslag. Complicaties zijn zeer zeldzaam en kunnen bestaan uit een ontsteking van de nieren, gewrichten of hartkleppen.
Besmetting gebeurt via contact met zieke kinderen meestal direct contact, maar soms ook indirect (hoesten, niezen).
Roodvonk geneest spontaan na enkele dagen, maar de huisarts zal vaak wel een antibioticum voorschrijven. Geef je kind voldoende te drinken. Kleine kinderen lopen bij hoge koorts immers risico op uitdroging. Dat wordt nog versterkt als ze veel moeten braken. Van zodra je kind zich iets beter voelt, gaat het beter eten en drinken.
keel, keelpijn, kinderen, kinderziekte, roodvonk Mazelen is een heel besmettelijke virusinfectie, die voornamelijk voorkomt bij kinderen. De ziekte kenmerkt zich vooral door koorts en huiduitslag.
Het virus dat mazelen veroorzaakt, het morbillivirus, verspreidt zich via direct contact en via druppeltjes in de lucht. Iemand die de mazelen heeft, blijft besmettelijk van een tot drie dagen voor tot vijf dagen na de huiduitslag. De incubatietijd, de tijd tussen de besmetting met het virus en de eerste tekenen van huiduitslag, bedraagt gemiddeld 8 tot 14 dagen.
De eerste symptomen van de mazelen lijken op die van een griep of een stevige verkoudheid. De patiënt heeft hoge koorts, moet veel hoesten, heeft een loopneus, moet veel hoesten, voelt zich vermoeid en lusteloos en heeft rode ogen.
Na een paar dagen verschijnen er rode vlekjes in het gezicht, de nek en de hals. De uitslag verspreidt zich geleidelijk over het hele lichaam, behalve de armen en de benen. De vlekjes worden geleidelijk aan groter. Na zes dagen beginnen de vlekjes langzamerhand te verdwijnen.
Kinderen die nog geen 3 jaar oud zijn en jongvolwassenen van boven de 20 hebben de zwaarste symptomen.
Meestal verloopt de ziekte goedaardig. Om de koorts te bestrijden kan je je kind paracetamol geven. Laat het kind ook genoeg drinken. In bepaalde gevallen kunnen er complicaties optreden als een longontsteking, hersenvliesontsteking of bronchitis. Nederlandse en Belgische kinderen krijgen dus een vaccin tegen de mazelen toegediend. Het gaat om het gecombineerde mazelen-bof-rodehond-vaccin, een vaccin dat bescherming biedt tegen drie kinderziekten.
Een eerste vaccinatie wordt toegediend rond de leeftijd van 14-15 maanden, rond de leeftijd van 9-13 jaar volgt nog een tweede vaccinatie. Het gaat om een gecombineerd vaccin tegen mazelen, bof en rode hond.
Er bestaat geen speciale medicatie voor de behandeling van mazelen. De medicatie die gebruikt wordt, is vooral gericht op het verlichten van symptomen als koorts en hoofdpijn.
kinderen, kinderziekte, mazelen Minimal Change Disease komt meestal voor bij kinderen, maar soms ook bij volwassenen. Het is een subcategorie van het nefrotisch syndroom, een nierziekte waaraan ongeveer 20% van de patiënten lijdt. Die laatste ziekte komt vaak voor bij mensen die problemen hebben met de glomerulus. De glomeruli zijn kleine organismen die het bloed in de nieren filteren. Je kunt het membraan binnen de glomerulus vergelijken met een zeef: het laat kleine moleculen door maar houdt grotere proteïnemoleculen tegen zodat die niet in het bloed komen.
Als je lijdt aan het nefrotisch syndroom, dan zitten er lekken in die zeef, waardoor grote proteïnemolecules kunnen ontsnappen en in de urine terechtkomen. Die lekken worden veroorzaakt door bijvoorbeeld diabetes of verwondingen.
Zoals al vermeld, komt MCD meestal bij jonge kinderen voor. In sommige gevallen kan de oorzaak niet achterhaald worden. In andere gevallen kunnen kinderen het krijgen door virale infecties van de bovenste luchtwegen of door tumoren zoals bij de Ziekte van Hodgkin, of door overgevoelige reacties (bijensteken bijvoorbeeld).
Mogelijke symptomen zijn:
- gezwollen onderbenen
- gezwollen onderrug
- kortademigheid
- een opgeblazen gevoel
- gevoeliger voor allerlei infecties
De symptomen kunnen variëren en hoeven niet noodzakelijk allemaal gelijktijdig aanwezig te zijn. Maar als je kans loopt op de ziekte en je neemt bepaalde symptomen waar, ga dan beslist eens naar je arts om je bloed en urine te laten checken.
De arts zal alleen kunnen vaststellen of je aan Minimal Change Disease lijdt door je volledige medische geschiedenis na te gaan en je van top tot teen te onderzoeken. Die onderzoeken houden ook bloed- en urinetests in. Verder zal hij je symptomen checken om andere ziektes uit te sluiten.
Als je hevige last hebt van een gezwollen onderrug, gezwollen onderbenen of andere infecties, kan de dokter je bedrust voorschrijven. Ook wanneer je op je voeding moet letten zal de arts je hierover inlichten en je eventueel doorverwijzen naar een diëtist. Meestal behandelen artsen MCD met corticosteroïden en reageert de patiënt hier vrij goed op. Het is wel best mogelijk dat je in het ziekenhuis opgenomen moet worden voor de kuur van start kan gaan.
kinderen, Minimal Change Disease, nefrotisch syndroom Waterpokken is de naam van een huidinfectie veroorzaakt door het varicella-zoster-virus, dat tot de familie van de herpesvirussen behoort. Deze ziekte wordt gekenmerkt door hevig jeukende huiduitslag en komt vooral voor bij kinderen van vijf tot acht jaar. Waterpokken zijn zeer besmettelijk, maar wie de ziekte eenmaal gehad heeft, blijft doorgaans immuun voor de rest van zijn leven. Het virus blijft na een eerste infectie wel aanwezig in het lichaam en kan op latere leeftijd zona (gordelroos) veroorzaken.
Gezonde kinderen overwinnen waterpokken zonder al te veel moeite, maar bij pasgeborenen en kinderen met een verzwakte immuniteit (bijvoorbeeld door een defect in het immuniteitssysteem of na een kankerbehandeling) kan de infectie ernstigere vormen aannemen. Ook zwangere vrouwen die niet immuun zijn voor waterpokken moeten bijzonder voorzichtig zijn, aangezien waterpokken misvormingen kunnen veroorzaken bij de foetus.
Waterpokken zijn zeer besmettelijk. Ze kunnen worden overgedragen door aanraking met de huidblaasjes of door hoesten en niezen. Ook directe aanraking met een door zona geïnfecteerde huid kan een infectie veroorzaken.
De incubatieperiode bedraagt 10 tot 21 dagen. Waterpokken zijn besmettelijk vanaf twee dagen voor de huiduitslag en totdat alle blaasjes zijn uitgedroogd.
Huiduitslag is niet enkel het kenmerkende, maar ook het eerste symptoom van waterpokken. In sommige gevallen wordt de uitslag voorafgegaan door koorts en vermoeidheid.
De huiduitslag doorloopt doorgaans verschillende stadia:
1. eerst verschijnen er platte rode puistjes
2. die ontwikkelen zich tot met vocht gevulde blaasjes
3. wanneer de blaasjes barsten, loopt het vocht weg en vormen zich korstjes, die vaak ernstig jeuken.
De blaasjes verschijnen na twee tot zes dagen, doorgaans eerst op het hoofd en in de mond en pas daarna op de rest van het lichaam. Ze komen het meest voor op de borst, schouders en rug. Waterpokken gaan vaak ook gepaard met lichte koorts en hoofd- en/of keelpijn.
Raadpleeg een arts als:
- de infectie een oog aantast
- de koorts hoger is dan 39,4°C
- de zieke hevig moet braken
- er gele of groene etter uit de blaasjes loopt
- er rode streepjes rond de blaasjes verschijnen
- de zieke last heeft van ademhalingsmoeilijkheden
- de zieke neurologische tekenen vertoont
Het grootste probleem bij waterpokken is de hevige jeuk. Deze jeuk kan je tegengaan door middel van een warm bad met zuiveringszout of havermeel en door middel van koude kompressen. Ook anti-jeukmedicatie kan soelaas bieden, maar je mag in geen geval anti-jeukcrèmes gebruiken die steroïden bevatten.
Kinderen en adolescenten kan je beter geen aspirines toedienen, omdat die in combinatie met waterpokken het zeldzame maar levensgevaarlijke syndroom van Reye kunnen veroorzaken.
Bij kinderen kan je best de vinger- en teennagels knippen, zodat ze zichzelf niet kunnen krabben. Blaasjes die opengekrabd worden, veroorzaken immers blijvende littekens. Jonge kinderen moet je zo vaak mogelijk handschoenen, wanten en kousen laten dragen. Vermijd pikant, sterk gekruid en zuur voedsel, aangezien dat de blaasjes in de mond zou irriteren. Ook zoute en zure dranken (bijvoorbeeld fruitsap) zijn te vermijden.
De zieke moet regelmatig zijn handen wassen en zijn huid schoon houden om het risico op bacteriële infecties te beperken.
kinderen, kinderziekte, uitslag, waterpokken EHBO staat voor eerste hulp bij ongevallen. Het omvat de eerste zorgen die iemand kan toedienen bij de gewonde meteen na een ongeluk. Bij kinderen is er extra zorg vereist omdat zij, in tegenstelling tot volwassenen, vaak niet goed kunnen beschrijven waar ze precies pijn hebben.
EHBO kan je toedienen aan iemand die gekwetst is, ongeacht hoe ernstig de situatie. Wereldwijd leidt het Rode Kruis mensen op om dit te doen. Maar ook andere mensen kunnen EHBO uitoefenen, het redt immers mensenlevens!
Wanneer je EHBO toepast, na een ernstig ongeval, dien je altijd rekening te houden met volgende punten:
- Breng jezelf of de andere niet in gevaar bij het toebrengen van EHBO
- Probeer na te gaan wat er gebeurd is en wat er aan de hand is met het slachtoffer.
- Zorg ervoor dat het slachtoffer gerustgesteld wordt en beschut hem of haar tegen regen, wind of andere ongemakken.
- Verwittig zo snel mogelijk de hulpdiensten.
- Verplaats het slachtoffer niet of zo weinig mogelijk totdat er professionele hulp is.
Bij kinderen veranderen de fundamentele EHBO-regels niet, maar je moet wel extra aandacht besteden aan bepaalde punten. Wanneer een kind gekwetst geraakt, heeft het meestal geen idee hoe ernstig de situatie is. Het is jouw verantwoordelijkheid om dit te bepalen en zo de juiste beslissingen te nemen.
Kinderen zijn kleiner en zwakker dan volwassenen, waardoor iets wat minder ernstig lijkt, toch ernstig kan zijn. Neem nooit risico’s, bij twijfel bel je best de hulpdiensten.
Je kan nooit volledig klaar zijn voor een noodgeval maar je kan je wel voorbereiden. Dit doe je door zelf een EHBO-cursus te volgen. In deze cursus is het hoofddoel niet meteen zelf mensenlevens te redden maar wel om te achterhalen hoe je je correct gedraagt in noodsituaties.
In de cursus vraag je dus steeds naar manieren of tips om kalm te blijven bij een ongeval. Daarnaast informeer je je best wanneer je de hulpdiensten precies moet verwittigen en wanneer niet. Vraag ook eens om de hoeveel tijd je de cursus moet hernemen zodat je altijd paraat blijft.
EHBO, kinderen Steeds meer kinderen krijgen op jonge leeftijd met ademhalingsproblemen te maken. Cijfers geven aan dat het zelfs om 1 op de 6 kinderen gaat in grote steden. De diagnose van astma is vaak moeilijk te stellen bij jonge kinderen omdat ze in hun kindertijd vaker te maken krijgen met kortademigheid of een vervelende hoest. Maar wat is astma nu precies en kan je als ouder je kind helpen?
Astma is een chronische aandoening van de luchtwegen waarvan je niet helemaal kan genezen. Je kan de ziekte wel onder controle krijgen door bepaalde stoffen te vermijden of door medicatie te nemen. Als je lucht inademt, gaat die door je neus, waar het gefilterd en verwarmd wordt voordat het in de longen terechtkomt.
Door bepaalde stoffen waarvoor je allergisch bent in te ademen prikkel je de cellen in de luchtwegen. Die laatste versmallen, de spieren er rond trekken snel samen en andere cellen produceren extra slijm. Door die reactie krijg je last van kortademigheid, een piepende ademhaling en een drukkend, benauwd gevoel.
Iedereen kan astma krijgen maar vooral jonge kinderen zijn er erg vatbaar voor. Je kan het niet volledig voorkomen maar je kan er wel voor zorgen dat je kind een kleiner risico loopt. Laat hem bijvoorbeeld niet in de buurt van sigarettenrook komen. Als je kind allergisch reageert op een bepaalde stof zoals huisdieren of stof, laat het dan weten aan je arts. Dit kan het begin van astma aanduiden.
Komt astma, eczeem of hooikoorts voor in de medische geschiedenis van je familie? Dan is de kans groot dat je kind ook vatbaar is voor de ziekte. Het is eveneens bewezen dat kinderen die later astma krijgen vroegervaak andere ziektes hadden die duiden op de ontwikkeling van astma. Eerst krijgen ze last van eczeem of hooikoorts, dat duidt op allergische reacties van de neus en luchtwegen.
Daarnaast zijn de twee grootste oorzaken van astma hyperactieve bronchiën (vertakkingen van de luchtpijp) en een ontsteking van de luchtwegen. In het eerste geval overreageren de bronchiën als ze blootgesteld worden aan bepaalde stoffen en bemoeilijken op die manier het ademhalen. In het twee geval worden bepaalde cellen gestimuleerd om extra slijm aan te maken waardoor je ook weer moeilijk kan ademhalen. De prikkelingen die een aanval uitlokken zijn heel uiteenlopend: stof, luchtvervuiling, pollen, huishoudproducten, huisdieren, detergenten enzovoort.
Als je merkt dat je kind ’s nachts zware hoestbuien heeft, het kortademig is –vooral tijdens het spelen -, een piepende ademhaling of pijn in de borst heeft, laat het dan eens controleren bij de dokter. Dat zijn namelijk de meest voorkomende symptomen van astma bij kinderen. Het is belangrijk dat je als ouder duidelijk bent welke symptomen je kind heeft en wanneer die het vaakst voorkomen. Op basis daarvan zal de dokter een behandeling voorstellen. Meestal is dat een longfunctieapparaat in combinatie met medicatie. Het hangt natuurlijk vooral af van het stadium waarin de astma zich bevindt.
astma, kinderen, luchtwegen Autisme ontwikkelt zich meestal voor de leftijd van drie jaar. Het is een pervasieve ontwikkelingsstoornis die gepaard gaat van afwijkingen in de verbale en non-verbale communicatie, de sociale interactie en de verbeelding.
Kinderen met autisme hebben het vaak erg moeilijk om normale relaties op te bouwen met anderen. ze hebben vaak niet dezelfde interesses als leeftijdsgenootjes. Vaak kunnen ze niet-verbale communicatie zoals gezichtsuitdrukkingen niet begrijpen. Ze hebben vaak moeite met taal. Veel autisten spreken zelfs helemaal niet.
Ongeveer 8,7 op de 10.000 kinderen zijn autistisch. Meer dan 1 op de 300 kinderen heeft een pervasieve ontwikkelingsstoornis, waarbij enkele kenmerken van autisme te onderscheiden zijn, maar niet allemaal.
Autisme is een ongeneesbare aandoening waarbij grote verschillen bestaan. Patiënten met een milde vorm kunnen meestal alleen leven, terwijl mensen met een zware vorm hun hele leven ondersteuning zullen nodig hebben.
Naar de oorzaken van autisme is al heel wat wetenschappelijk onderzoek gedaan. Toch bestaat er nog heel wat discussie over. Een van de meest aannemelijke theorieën is dat de oorzaak van autisme zich zou situeren op genetisch vlak. De interactie van verschillende genen zou leiden tot autisme. De kans dat iemand autisme heeft is 50 tot 100 keer zo groot als er binnen het gezin nog iemand autisme heeft.Mannen worden vier keer zo vaak getroffen door autisme als meisjes.
Vroeger werd de opvoeding als een mogelijke oorzaak gezien, maar die theorie geldt nu volledig als achterhaald.
De symptomen van autisme variëren enorm, maar volgen een algemeen patroon. Een autistisch kind vertoont doorgaans niet alle symptomen.
In de eerste maanden van hun leven zullen autistische kinderen vaak relatief normaal gedrag vertonen, voordat ze minder gaan reageren op hun ouders en op andere stimuli. Ze zullen vaak moeite hebben met het voeden of met op het potje gaan, lachen niet als ze de gezichten van hun ouders zien en bieden weerstand als ze geknuffeld worden.
Wanneer ze de peuterleeftijd bereiken, wordt het pas echt duidelijk dat deze kinderen in een eigen wereld leven. Ze spelen niet met andere kinderen of speeltjes, ze houden liever afstand en spelen alleen.
De verbale en non-verbale communicatievaardigheden zoals spraak- en gezichtsuitdrukkingen ontwikkelen zich op een eigenaardige manier. De symptomen kunnen variëren van mutisme tot napraten. Autistische kinderen hebben vaak een taalachterstand. De taal die ze gebruiken is concreet en zonder verbeelding.
Een ander symptoom van autisme is een extreme weerstand ten opzichte van verandering. Autistische kinderen willen het bij de bestaande gedragspatronen en omgeving houden. Ze ontwikkelen vaste speelpatronen, komen in opstand tegen verandering (bijvoorbeeld meubels die van plaats veranderen) en kunnen geobsedeerd zijn door een specifiek onderwerp van gesprek.
Andere abnormale gedragingen die aanwezig kunnen zijn, zijn flapperen met de armen en handen, wandelen op de toppen van de tenen, woedeaanvallen, rare lichaamshoudingen, onvoorspelbaar gedrag en hyperactiviteit.
Een autistisch kind heeft een slecht beoordelingsvermogen loopt daardoor meer risico. Een autist kan bijvoorbeeld een drukke straat inlopen zonder enig teken van angst.
Kinderen met autisme hebben vaak een vaardigheid waarin ze heel erg uitblinken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld heel goed de weg onthouden of kennen ze binnen de kortste keren een heel muziekstuk vanbuiten.
Vaak hebben autistische kinderen een bijkomende psychiatrische of neurologische aandoening. Mentale handicaps of epilepsieaanvallen komen vaak voor.
Een vroege diagnose is uiterst belangrijk. Wanneer de diagnose gevallen is, kunnen de ouders, fysiotherapeuten en specialisten beslissen wat het beste is voor het kind. In de meeste gevallen kunnen de ouders thuis hun kind aangepaste zorg geven.
De kinderen kunnen terecht op scholen die extra aandacht besteden aan autisme. Bij de opvoeding van een autistisch kind moet je aantal zaken steeds voor ogen houden:
Ouders moeten dus voldoende gedragstechnieken aangeleerd krijgen, zodat ze hun kind op de best mogelijke manier kunnen begeleiden.
Medicatie kan aangeraden zijn ter behandeling van specifieke symptomen als epilepsie, hyperactiviteit en stemmingswisselingen.
autisme, kinderen, ontwikkelingsstoornis Roodvonk of scarlatina is een zware keelontsteking die vooral voorkomt bij kleuters vanaf drie jaar, maar ook jongvolwassenen kunnen het krijgen. De ziekte wordt veroorzaakt door bacteriën (streptokokken).
De bacteriën worden overgedragen via druppeltjes in de lucht (hoesten,niezen, praten). Na de besmetting duurt het twee tot zeven dagen voor de eerste ziekteverschijnselen optreden. Roodvonk is alleen de eerste tien dagen besmettelijk. Als de patiënt behandeld wordt met antibiotica is hij ook niet meer besmettelijk.
• Verlies van eetlust
• Keelpijn
• Koorts die snel oploopt
• Pijnlijke klieren in de hals
• Soms overgeven en buikpijn
• Uitslag: de tong wordt eerst wit, na enkele dagen rood, dik en bobbelig (frambozentong). De tweede dag ontstaat uitslag op de borst: rode, ruwe puntjes op een rode achtergrond. De uitslag jeukt niet, maar verspreidt zich over het hele lichaam (vooral de oksels en de liezen).
De ziekte is vandaag de dag minder ernstig dan vroeger. Meestal verdwijnt de ziekte zonder behandeling spontaan na een week. De koorts daalt na 5 dagen. Enkele dagen later verdwijnt ook de uitslag, maar de huid kan wel vervellen.
Laat het kind voldoende rusten en geef het genoeg te drinken. Als de patiënt zich ziek voelt en pijn heeft, kan hij paracetamol of aspirine nemen. Als hij zich heel ziek voelt, kan de arts een antibioticakuur voorschrijven.
Er bestaat geen vaccin tegen de ziekte.
keel, keelontsteking, kinderen, kinderziekte, roodvonk Middenoorontsteking (otis media) is een ontsteking van het middenoor, die vooral voorkomt bij jonge kinderen van 1 tot 6 jaar oud.
• Gehoorverlies/ doofheid (wordt veroorzaakt door de etter die zich achter het trommelvlies bevindt)
• Koorts
• Oorsuizingen
• Algemeen ziek zijn (braken, diarree, gebrek aan eetlust, enz.)
Bacteriën die uit de neuskeelholte in het middenoor terechtkomen, veroorzaken middenoorontsteking. Het risico op oorontsteking vergroot wanneer het kind zijn neus door twee neusgaten snuit en zo het slijm in de buis van Eustachius perst. Bij een kind is de buis van Eustachius nog kort, waardoor een infectie gemakkelijk bij het middenoor geraakt.
Middenoorontsteking komt vaak voor na een zware verkoudheid of een infectie van de neusamandelen en infectieziekten als mazelen en roodvonk. Als het vocht dat tijdens de infectie wordt gevormd, niet goed wordt afgevoerd en achterblijft in het middenoor, kunnen virussen en bacteriën zich er gemakkelijk vermenigvuldigen.
De arts zal meestal antibiotica en neusdruppels voorschrijven. Neusdruppels houden de buis van Eustachius open voor een drainage van het middenoor.
kinderen, kinderziekte, Middenoorontsteking, oor, oorontsteking