Tag

Levertransplantatie: transplantatie van een gezonde lever

Een levertransplantatie bestaat uit het transplanteren van een gezonde lever (of een deel daarvan) van een overledene in het lichaam van een patiënt waarvan de lever onvoldoende functioneert, zoals dat onder andere het geval kan zijn bij cirrose en leverfalen.

Leverziektes

Er zijn veel verschillende leverziektes. Zo kan er sprake zijn van aangeboren afwijkingen, een gezwel of een erfelijke stofwisselingsstoornis die in de lever begonnen is. Vaak worden leverziekten veroorzaakt door virussen, alcoholmisbruik of medicijnen. Een leverziekte kan ook het gevolg zijn van een aandoening aan de alvleesklier of dunne darm. Bij een levertransplantatie wordt de zieke lever vervangen door een gezonde (donor)lever. Soms is het ook mogelijk om een deel van de donorlever naast de eigen zieke lever te plaatsen. Dit stukje donorlever neemt de leverfunctie tijdelijk over zodat de eigen lever zich kan herstellen (auxilaire levertransplantatie). Vergeleken met andere orgaantransplantaties zijn de overlevingskansen bij een levertransplantatie hoog. Ongeveer 75 procent van de getransplanteerde patiënten is na tien jaar nog in leven.

Vormen van levertransplantatie

- Orthotope levertransplantatie (OLT): de zieke lever van de patiënt wordt in zijn geheel verwijderd en vervangen door een donorlever. Deze methode wordt het meest gebruikt.
- Split-liver transplantatie: de donorlever wordt gesplitst in twee delen, zodat twee patiënten getransplanteerd kunnen worden. De grote rechterkwab kan aan een volwassene gegeven worden en de kleine linkerkwab aan een kind. Omdat er maar erg niet veel kinderlevers voor transplantatie beschikbaar komen, kunnen ernstig zieke kinderen op deze manier toch geholpen worden.
- Auxiliaire transplantatie: de donorlever (of een deel ervan) wordt naast de eigen lever van de patiënt geplaatst, zodat iemand tijdelijk twee levers heeft. Dit gebeurt bij patiënten met acuut leverfalen. Er is dan zeer snel een transplantatie nodig. Als na verloop van tijd de eigen lever weer hersteld is, verschrompelt de donorlever of wordt verwijderd. Deze methode wordt niet veel toegepast.
- Levende donortransplantatie: een deel van de lever van een levende donor wordt getransplanteerd. De lever van de donor groeit binnen een paar maanden weer aan. Aan deze operatie zijn vooral voor de donors belangrijke gezondheidsrisico’s verbonden. Dit soort operaties worden in België weinig toegepast

Vooronderzoek

Of je in aanmerking komt voor een levertransplantatie wordt in eerste instantie beoordeeld door de behandelend dokter in je ziekenhuis. Uw dokter bepaalt dit op basis van uw ziekte en verloop van de verschijnselen. Om tot een conclusie te komen onderwerpt de dokter zijn patiënt aan een vooronderzoek.

Tags ,

Wat is hepatitis B?

Hepatitis B is een ernstige vorm van leverontsteking, veroorzaakt door het hepatitis B-virus (HBV).
De ziekte geneest meestal spontaan, maar kan ook chronisch worden. Dit kan leiden tot levercirrose, leverkanker en overlijden. In een procent van de gevallen evolueert de hepatitis, waardoor de lever niet meer kan functioneren en er met spoed een levertransplantatie nodig is.

Symptomen hepatitis B

De mogelijke symptomen van hepatitis B zijn:

- intense vermoeidheid gedurende verscheidene maanden
- gele verkleuring van de huid en de ogen
- bleke stoelgang
- donker gekleurde urine (theekleur)
- verminderde eetlust
- misselijkheid
-  jeuk
- pijn rechts boven in de buik
-  …

Oorzaken hepatitis B

Het hepatitis B-virus wordt niet verspreid via lucht, voedsel of water.

Je kan ook niet met het virus besmet raken door speeksel. Je kan wel besmet raken door verschillende lichaamsvochten van besmette personen:

- bloed
- vocht dat vóór de zaadlozing vrijkomt
- sperma
- vaginaal vocht

Het virus wordt overgedragen als deze besmette lichaamsvochten in aanraking komen met een wondje in uw huid of met de slijmvliezen van uw mond, neus, ogen, anus of geslachtsorganen. Bijvoorbeeld door onveilig te vrijen met een partner die besmet is of door een prik met een besmette naald (bv. bij injecties, piercings, tatoeages of bij uitwisseling van spuiten door drugsgebruikers).

Het gebruik van een besmet scheermesje of een besmette tandenborstel kan ook besmetting tot gevolg hebben.

Preventie hepatitis B

Hepatitis B is een seksueel overdraagbare ziekte (soa), daarom is het belangrijk om een condoom te gebruiken bij seksueel contact.

Waarschuw je seksuele partner(s) en huisgenoten als je hepatitis B hebt. Zo kunnen ze zich tegen de ziekte kunnen laten inenten.

Laat u vaccineren. Het vaccin is heel doeltreffend en aanbevolen voor iedereen met een verhoogde kans op besmetting, bijvoorbeeld als je veel wisselende seksuele partners heeft of als je in de gezondheidszorg werkt.

Er bestaat een combinatievaccin tegen hepatitis A en B.

Behandeling hepatitis B

In de afgelopen jaren is er veel vooruitgang geboekt in de zoektocht naar nieuwe geneesmiddelen voor de behandeling van chronische hepatitis B. Er zijn twee groepen geneesmiddelen geregistreerd voor de behandeling:

- (PEG-)interferon
- Nucleoside-analogen

Een acute hepatitis B-virusinfectie benodigt doorgaans geen behandeling omdat het merendeel van de patiënten spontaan geneest. De behandeling van de chronische infectie kan noodzakelijk zijn om het risico op cirrose en leverkanker te reduceren.

Geen van de beschikbare medicijnen zijn in staat de infectie helemaal te verdringen, ze kunnen echter het virus weerhouden te repliceren en bijgevolg het ontwikkelen van levercirrose en leverkanker te laten stagneren.

Tags , ,

Levercirrose, littekenvorming op de lever

Levercirrose is een toestand waarbij de leverweefsels onherstelbaar aangetast zijn als gevolg van een infectie, vergiftiging of andere ziekte. Alle chronische leverziekten ontaarden uiteindelijk in levercirrose. De ontstoken levercellen sterven dan af en worden vervangen door littekenweefsel. Dat littekenweefsel kan nooit meer terug veranderen in  normale levercellen. De capaciteit van de lever neemt dus in grote mate af.

Als de levercellen afsterven, kan het bloed steeds moeilijker door de lever stromen. Daardoor moet het een omweg maken en wordt de concentratie van afbraakproducten in het bloed steeds groter. Dat kan ernstige complicaties tot gevolg hebben.

Oorzaken

Levercirrose kan verschillende oorzaken hebben, maar de belangrijkste is een overmatig gebruik van alcohol. In dat geval spreekt men van alcoholische levercirrose.
Een andere oorzaak is virale hepatitis (B, C of D) die chronisch wordt. Een derde belangrijke oorzaak is een eiwittekort.

Andere aandoeningen die levercirrose kunnen veroorzaken, zijn hemochromatose (ijzeroverbelasting), de ziekte van Wilson (koperoverbelasting) en auto-immuunziekten.

Symptomen

Levercirrose ontstaat zeer geleidelijk. Patiënten zullen heel lang geen symptomen ondervinden. Klachten die kunnen optreden zijn:

- Vermoeidheid
- Weinig eetlust
- Misselijkheid
- Braken
- Opgezette buik door ascites
- Oedeem aan de benen
- Uitgezette aders aan de buik (collaterale bloedvaten)
- Slokdarmvarices (aders langs de slokdarm zijn gestuwd)
- Geelzucht

Op het einde kunnen nog symptomen ontstaan als sufheid, verwardheid of coma met bevende handen. De patiënt is vermagerd en heeft een opgezette buik door al het vocht.
Als de levercellen afsterven, kan het bloed steeds moeilijker door de lever stromen.

Complicaties

Bij een levercirrose kunnen diverse complicaties optreden. Mogelijke complicaties zijn:

Portale hypertentie: Door de levercirrose vermindert de doorbloeding van de lever. Daardoor ontstaat in de leverpoortader een verhoogde bloeddruk.
Encephalopatie: Hersenfunctie verandert, bijvoorbeeld een veranderd slaap-waakritme, verminderde concentratie en zelden zelfs coma.
Ascites: Vrij vocht in de buikholte.
Oesophagus varices: Als gevolg van portale hypertensie kunnen in de slokdarmwand spataderen ontstaan.
Het hepatopulmonale syndroom: Ontstaat bij een klein deel van de patiënten met portale hypertensie. Wordt gekenmerkt door verwijding van de bloedvaten in de longen en veranderingen in de bloedsomloop.

Behandeling

Als de levercirrose een gevolg is van alcoholmisbruik, moet je natuurlijk zo snel mogelijk stoppen met drinken. Voor levercirrose zelf bestaat er nog geen medicijn, maar een aantal gevolgen ervan zijn goed met geneesmiddelen te behandelen.

Levercirrosepatiënten krijgen een afwisselend dieet voorgeschreven dat weinig vetten bevat. Bij vochtophoping krijgen patiënten een zoutarm dieet.

Tags ,

De lever, een levensbelangrijk orgaan

De lever is een erg belangrijk orgaan dat veel functies vervult. Bij een volwassene weegt de lever ongeveer 1,5 kilogram. Hij is roodbruin van kleur, heeft een sponsachtige structuur en is bijna zo groot als een kleine voetbal. Het orgaan bevindt zich net onder het middenrif . De mens kan niet overleven zonder lever.

De voornaamste functies van de lever zijn: de stofwisseling, de samenstelling van de bloedvloeistof en de zuivering van het bloed. De lever produceert gal voor de vertering van vetten, maakt bloedeiwitten aan, slaat koolhydraten uit ons voedsel op, vormt glycogeen uit melkzuur dat uit onze spieren komt, helpt giffen onschadelijk te maken, slaat ijzer op en produceert warmte voor een goede lichaamstemperatuur. Het is dan ook niet voor niets een van de grootste organen die we in ons lichaam hebben.

Ziekten

Verschillende ziekten kunnen de lever treffen. Om er maar een paar op te noemen: stofwisselingsziekten, virussen, aangeboren afwijkingen, bacteriën, medicijnen, alcohol, tumoren of verwondingen. Als de lever niet goed functioneert, ontstaan er storingen in de stofwisseling. Een bekend verschijnsel bij een lever die niet goed functioneert is geelzucht. Hierbij treedt een kleurverandering van de ogen, huid, ontlasting en urine op. Wanneer er iets mis is met de lever, kan hij vaak zichzelf herstellen. Maar dat lukt niet meer als de ziekte of verwonding te ernstig is. Een zieke lever heeft een nadelige invloed op ons hele lichaam.

Hepatitis

Hepatitis is een ontsteking van de lever. De lever is erg belangrijk voor het lichaam, dus hepatitis kan behoorlijk gevaarlijk zijn. Hepatitis wordt veroorzaakt door een virusinfectie, blootstelling aan bepaalde chemische stoffen, medicijnengebruik (toxische hepatitis), door een auto-immuunziekte of door overmatig alcoholgebruik. Als de hepatitis het gevolg is van  een virusinfectie, noemen we dat virale hepatitis. Hepatitis A, B en C,  de bekendste vormen, worden door virussen veroorzaakt. Een virale leverontsteking is besmettelijk.

De symptomen hangen samen met de ernst van de ontsteking. Vermoeidheid, weinig eetlust en een donker gekleurde urine komen vaak voor. Als de lever uitzet kun je geelzucht krijgen. Hepatitis kan acuut of chronisch zijn. De acute vorm neemt na ongeveer twee maanden af, maar leidt in zeer zeldzame gevallen binnen enkele weken tot de dood. Chronische hepatitis kan cirrose (omzetting van levercellen naar littekenweefsel) veroorzaken.

Tags , ,

Alles over hepatitis C

Hepatitis C is een virale infectie van de lever die veroorzaakt wordt door het hepatitis C-virus (HCV). De aandoening kan ook veroorzaakt worden door verkeerd of overmatig gebruik van drugs of medicatie, alsook geboren afwijkingen.

Omschrijving

Hepatitis is een virale leveraandoening die kan voorkomen in verschillende vormen (A, B, C, …). De oorzaken kunnen variëren van virussen tot aangeboren aandoeningen. Hepatitis C is een van de meest voorkomende vormen van hepatitis en is, in tegenstelling tot wat velen denken, een groter publiek probleem dan hepatitis B.
Deze chronische aandoening veroorzaakt op lange termijn levercirrose. Maar ook verschillende kankers worden in verband gebracht met hepatitis C.

Hepatitis C heeft verschillende genotypen, deze zijn genummerd. Voor de behandeling is het erg belangrijk dat het juiste type geweten is. In Europa en de VS komen vooral typen 1 en 3 voor. In Japan komen genotypen 1 en 2 het meest voor, terwijl in het Midden-Oosten type 3 het meest voorkomt.

Oorzaken

De besmetting van hepatitis C gebeurt meestal door drugsgebruikers die naalden uitwisselen en zo de ziekte van iemand anders over krijgen. Ook mensen die zich laten tatoeëren met vuile naalden lopen groot risico de ziekte op te lopen. Hoewel de ziekte hoogstwaarschijnlijk seksueel overdraagbaar is, komt dit in de praktijk slechts zelden voor.

Symptomen

Maar liefst 80% van de dragers van het hepatitis C-virus hebben geen symptomen. De symptomen die ze dan krijgen lijken erg veel op een gewone griep. Deze patiënten krijgen op termijn wel chronische symptomen zoals levercirrose en kanker.

Diagnose en behandeling

Men gaat na wanneer je precies besmet zou zijn geraakt. Dit kan bijvoorbeeld door een wonde of wanneer je bent geprikt met een naald. Daarna moet een bloedtest uitwijzen of je besmet bent.

De behandeling bestaat vooral uit het afwachten op symptomen, veroorzaakt door een zieke lever. Pas als dit voorkomt kan dit symptoom worden behandeld. Er is dus geen eenduidige behandelingsmethode die voor alle patiënten geldt.

Preventie

Er is op dit moment geen vaccinatie tegen hepatitis C beschikbaar, in tegenstelling tot de bestaande inentingen tegen type A en B. Als preventie kan je best uitkijken wanneer je in contact komt met mensen die hepatitis C hebben. Vermijd contact met verwondingen en zorg dat deze voldoende afgedekt zijn. Er is nog geen zekerheid of de ziekte seksueel overdraagbaar is maar vermoed wordt van wel.

Tags , , , ,

Wat is het Syndroom van Gilbert?

Het Syndroom van Gilbert is een chronische, maar vrij onschuldige erfelijke aandoening waarbij bepaalde enzymen in de lever niet meer goed werken.
Rode bloedcellen hebben normaal gezien een levensduur van ongeveer 120 dagen. Daarna worden ze uit de bloedbaan verwijderd en vernietigd. De hemoglobine of rode bloedkleurstof wordt daarbij afgebroken tot bilirubine (gele galkleurstof). De lever maakt de bilirubine oplosbaar in water, waardoor het uitgescheiden kan worden met de urine en in de ontlasting. Daarvoor is het enzym glucuronosyltransferase  (UGT1AI) dat in de lever zit nodig.

Voor de omzetting is de bilirubine ongeconjugeerd, daar geconjugeerd. Alleen het ongeconjugeerde biliburine kan dus uitgescheiden worden. Als er te veel  bilirubine achterblijft in het bloed, leidt dat tot geelzucht (gele verkleuring van de huid en het oogwit).  Geelzucht treedt op bij ongeveer een op drie personen met het Syndroom van Gilbert.

Oorzaak

Bij het syndroom van Gilbert  is door een erfelijke afwijking het enzym glucuronosyltransferase  minder actief in de lever. Daardoor wordt de bilirubine niet helemaal onschadelijk gemaakt en verhoogt de dosis . Het Syndroom van Gilbert kun je overerven van zowel je vader of je moeder. Het symptoom komt iets vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.

Symptomen

De meeste patiënten met het Syndroom van Gilbert hebben geen klachten. Bij de meesten wordt het syndroom zelfs puur toevallig gevonden. Sommigen klagen wel over vermoeidheid en een lichte pijn in de buik die soms op komt zetten.

Afhankelijk van de hoeveelheid bilirubine in het bloed, kan de patiënt in meer of mindere mate last krijgen van geelzucht. Het oogwit en de huid kleuren dan geel. Na een periode van vasten, een lichamelijke inspanning , bij een griepje of na een operatie kan het bilirubinegehalte stijgen.

Behandeling

Er bestaat geen doeltreffende behandeling voor de Ziekte van Gilbert. Het is wel aan te raden regelmatig en gezond te eten.

Tags ,

Hepatitis B, een ernstige leverinfectie

Hepatitis B is een virale infectie van de lever die veroorzaakt wordt door het hepatitis B-virus (HBV).

Omschrijving

Hepatitis is een virale leveraandoening die voorkomt in verschillende vormen (A, B, C, …). De vormen zijn moeilijk uit elkaar te houden maar hebben feitelijk niks met elkaar te maken. De enige gelijkenis is dat ze schade berokkenen aan de lever.

Daarom is het belangrijk om duidelijk onderscheid te maken tussen de verschillende vormen van hepatitis. De manier waarop het zich manifesteert en de behandeling zijn bij elke vorm totaal anders. Zo wordt hepatitis A door aanraking doorgegeven, terwijl hepatitis B een seksueel overdraagbare aandoening is.

Het virus manifesteert zich 2 tot 6 maanden na besmetting. Meestal gebeurt dit door een acute aanval van hepatitis. De meeste mensen recupereren van deze aanval, maar in sommige gevallen kan het lichaam geen antistoffen aanmaken. Hierdoor kan de ziekte chronisch worden. Mensen met de chronische ziekte kunnen op termijn levercirrose ontwikkelen. Ook kan er leverkanker ontstaan door de ziekte.

Oorzaken

Hepatitis B gaat van persoon tot persoon over op een gelijkaardige manier als het HIV-virus. Het is dus overdraagbaar via bloed of seks. Ook kan het van moeder op kind worden doorgegeven voor de geboorte.

Daarnaast kan een besmetting met hepatitis B ook gebeuren wanneer iemand open wondjes heeft of als de moeder borstvoeding geeft aan het kind.

Symptomen

Vaak komen volgende symptomen voor bij iemand die hepatitis B heeft opgelopen:

- misselijkheid en braken
- lichte koorts
- verlies van eetlust
- donkere urine en gele huiduitslag

Vlak na de besmetting hebben dragers van het virus vaak geen of weinig symptomen, deze komen pas als de ziekte uitbreekt.

Diagnose en behandeling

De diagnose van de ziekte gebeurt op basis van een bloedtest, het bloed wordt dan onderzocht of het virus aanwezig is.

De behandeling van hepatitis B gebeurt door middel van medicatie, er zijn verschillende vormen van medicatie mogelijk naar gelang de ziekte zich manifesteert. Wanneer de lever te fel beschadigd is kan een transplantatie nodig zijn.

Tags , ,

Wat is een levertransplantatie?

Een levertransplantatie is vaak de enige oplossing voor mensen die een slecht functionerende lever hebben door ziekte of alcoholisme. De lever is een vitaal orgaan en zonder de lever kunnen we niet leven.

Zo zorgt de lever voor:

- Opslag van vitamines en de bouwstoffen van ons lichaam
- Het zorgt voor de stolfactoren in het bloed
- De lever zorgt voor een optimale afbraak van rode bloedcellen
- De lever maakt giftige stoffen minder giftig en scheidt ze zo af in de urine

Levertransplantaties zijn een redelijk nieuw fenomeen. De eerste succesvolle levertransplantatie vond plaats in 1967 maar de operatie zelf wordt pas vaak gebruikt sinds 1983.

De lever is technisch gezien moeilijker om te transplanteren dan de nier. Het slaagpercentage is ook niet zo hoog als bij andere operaties, maar er komt steeds meer verbetering in. Dat wil zeggen betere manieren om afstoting van de nieuwe lever te voorkomen, betere methodes om de donorlever te bewaren en om de geschikte donor te vinden. Door deze factoren neemt het slaagpercentage van een levertransplantatie alleen nog maar meer toe.

Door de lever te transplanteren, kan de patiënt (als de operatie geslaagd is) weer een normaal leven leiden.  De donorlever kan afkomstig zijn van een overleden donor (vaak zijn overleden donoren overleden tijdens een ongeluk en moeten de donororganen zo snel mogelijk verwijderd worden om de versheid te garanderen) of van een familielid of kennis die opgegeven heeft een donor te willen zijn. Ook dan kan er een stuk van de lever (de donor hoeft dan niet overleden te zijn) getransplanteerd worden.

Soms kan het zijn dat de lever na de transplantatie opzwelt omdat het in een lichaam terecht is gekomen dat eerst een slechte leverfunctie had. Aangezien het een slechte leverfunctie had, moet het lichaam nog aan de nieuwe (en goedwerkende) lever wennen.

Na een transplantatie bestaat er altijd een kans dat het lichaam het donororgaan afstoot. Jammer genoeg is deze kans reëel en kan je daar als patiënt het beste rekening mee houden. Het is wel zo dat leverweefsel van een familielid minder snel afgestoten wordt.

Tags , , , , ,

Wat is Hepatitis?

Hepatitis is een erg besmettelijke aandoening waarbij de lever ontstoken is. De oorzaken kunnen variëren van virussen, medicatie tot giftige stoffen.

Omschrijving

Bij hepatitis is er een onderscheid tussen de virale en niet-virale infectie. Virale hepatitis kan acuut zijn maar ook chronisch. Wanneer de aandoening acuut toeslaat zijn de symptomen meteen zichtbaar en verergeren ze snel. Bij een chronische aandoening bouwt de ziekte zich geleidelijk op en heeft de patiënt langdurig last van zijn symptomen.

Oorzaken

Hepatitis komt voor in verschillende vormen, deze vormen hebben een eigen naam en eigen symptomen en oorzaken.

Hepatitis A is een vorm die het meest voorkomt bij kinderen in ontwikkelingslanden. Maar de aandoening komt steeds vaker voor bij volwassenen in onze contreien. Het virus wordt vermoedelijk verspreid via uitwerpselen. Deze kunnen dan onrechtstreeks voedsel besmetten. Mensen die dit opeten hebben binnen 2 tot 6 weken de eerste symptomen van de ziekte. Hepatitis is een acute aandoening.

Hepatitis B is de meest ernstige vorm van de ziekte. De aandoening wordt voortgebracht door seksueel contact, bloedtransfusie of wanneer iemand in aanraking komt met besmet bloed zoals bij tatoeages of piercings. Ook door zwangerschap wordt de ziekte overgedragen van moeder op kind. De aandoening is in 90% van de gevallen acuut. In het andere geval veroorzaakt de ziekte op lange termijn levercirrose of kanker.

Hepatitis C
is een aandoening die alleen door contact met bloed kan doorgegeven worden. De incubatietijd bedraagt 5 tot 10 weken. Meestal is het een chronische ziekte maar in ongeveer 15 % van de gevallen kan de ziekte acuut zijn.

Hepatitis D
is een vorm van de ziekte die bijna enkel bij drugsgebruikers die naalden hanteren. De ziekte kan je doorgeven wanneer je drager bent van het hepatitis B virus. De ziekte kan zowel acuut als chronisch zijn.

Hepatitis E lijkt erg veel op hepatitis A maar wordt veroorzaakt door een ander virus. De aandoening is acuut en, indien niet behandeld, erg gevaarlijk. De ziekte komt vaak voor rond de Indische Oceaan.

Andere vormen van hepatitis kunnen veroorzaakt zijn door alcoholmisbruik, overmatig drugsgebruik of verkeerd gebruik van bepaalde medicamenten. Bij deze vormen is er geen virus dat de ziekte veroorzaakt maar is de lever beschadigd door een van de bovengenoemde stoffen.

Symptomen

Wanneer hepatitis acuut toeslaat zijn de symptomen gelijkaardig aan die van een gewone griep. De patiënt heeft koorts, misselijkheid, buikpijn, diarree en voelt zich vermoeid. In dit stadion is de ziekte vaak nog niet dodelijk. Dit kan wel een aanzet zijn tot veel ergere symptomen die de dood tot gevolg kunnen hebben. Wanneer de patiënt geel wordt, donkere urine heeft, jeuk en rillingen krijgt, is de ziekte al in een verder gevorderd stadium. In dit geval moet er zo snel mogelijk een arts worden geraadpleegd voor verdere verzorging.

Diagnose en behandelingen

Een arts kan aan de hand van de symptomen, en mogelijk een bijkomend bloedonderzoek, vaak relatief snel de diagnose stellen van hepatitis. De behandeling hangt voor een deel af van het type hepatitis dat de patiënt heeft. In sommige gevallen kan het stoppen met drinken van alcohol of innemen van drugs de ziekte volledig oplossen. Hepatitis B moet in een ziekenhuis worden bestreden met een medicijnenmix.

Tags , , , ,

Wat is Hepatitis A?

Hepatitis A is een virale infectie van de lever die veroorzaakt wordt door het hepatitis A virus (HAV). Een minder voorkomende oorzaak is leverschade door medicatie of chemische stoffen in het lichaam.

Omschrijving

Hepatitis is een virale leveraandoening die kan voorkomen in verschillende vormen (A, B, C, …). De vormen zijn moeilijk uit elkaar te houden maar hebben feitelijk niks met elkaar te maken. De enige gelijkenis is dat ze schade berokkenen aan de lever.

Daarom is het belangrijk om duidelijk onderscheid te maken tussen de verschillende vormen van hepatitis. De manier waarop het zich manifesteert en de behandeling zijn bij elke vorm totaal anders. Zo wordt hepatitis A door aanraking doorgegeven, terwijl hepatitis B een seksueel overdraagbare aandoening is.

Oorzaken

Hepatitis A komt vooral voor bij kinderen in ontwikkelingslanden maar de ziekte komt steeds meer in de westerse wereld voor. Hepatitis A is wel de meest voorkomende vorm van hepatitis in Europa en de VS.

De aandoening wordt doorgegeven wanneer iemand direct of indirect in aanraking komt met uitwerpselen die besmet zijn. Hepatitis A kan dus via het grondwater of door rauw en slecht gebakken voedsel doorgegeven worden. Vooral kinderen kunnen de ziekte oplopen omdat ze met verschillende stoffen in aanraking komen.

Symptomen

Vaak komen volgende symptomen voor bij iemand die hepatitis A heeft opgelopen:

- misselijkheid en braken
- lichte koorts
- verlies van eetlust
- donkere urine en gele huid
- uitslag

De ziekte is een acute aandoening waardoor de symptomen vaak snel verergeren. De incubatieperiode bedraagt 2 tot 6 weken.

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt door een arts gesteld op basis van de symptomen. Een uitgezette lever en een gele huid zijn daarbij belangrijke indicaties voor hepatitis.
Er is geen specifieke behandeling voor hepatitis A, de meeste mensen genezen vanzelf van de ziekte. Patiënten moeten enkel gehospitaliseerd worden wanneer de symptomen verergeren of dehydratie tot gevolg hebben. Mensen met de ziekte kunnen best geen alcohol of drugs innemen, want dit verergert de symptomen alleen maar.

Preventie

Het is erg belangrijk om voldoende voorzorgen te nemen om geen hepatitis A op te lopen. Zo dien je altijd je handen te wassen na het toiletbezoek en alleen voldoende gebakken of gekookt voedsel te eten. Probeer in het buitenland geen kraantjeswater te drinken en geen ijsblokjes te vragen in je drank. Je kan je ook laten vaccineren tegen hepatitis A wanneer je naar het buitenland reist.

Tags , , , , , ,