Tag

Verkoudheid, griep of longontsteking?

Verkoudheid, griep en longontsteking worden soms met elkaar verward omdat ze voor een stuk dezelfde symptomen veroorzaken. Het gaat echter om drie verschillende aandoeningen die elk een eigen impact hebben op je lichaam. Een verkoudheid is bijvoorbeeld vervelend, maar veel minder ernstig dan de griep, terwijl een longontsteking een nog gevaarlijker ziekte is met een mogelijke dodelijke afloop. Hieronder beschrijven we in detail de symptomen van de drie aandoeningen.

Verkoudheid

Een verkoudheid wordt veroorzaakt door een virus. Verkoudheden zijn vervelend maar niets om je zorgen over te maken. De gekende symptomen van een verkoudheid zijn keelpijn, tranende ogen, hoesten en niezen, een verstopte of lopende neus en hoofdpijn. Soms hebben patiënten ook last van spierkrampen. Een verkoudheid verschilt vooral van griep en longontsteking doordat er weinig tot geen koorts optreedt en de symptomen zich erg geleidelijk ontwikkelen.

Griep

Bij griep ontwikkelen de symptomen zich zeer snel. Je krijgt koorts en er treden symptomen op die overeenkomen met die van een verkoudheid, zoals hoofdpijn, hoest en een verstopte neus. Maar griep is een ernstige besmetting, met meer en meer ernstige symptomen. Het gaat dan om zweten en rillingen, gebrek aan eetlust, vermoeidheid en misselijkheid. Wanneer je aan deze symptomen lijdt, kan je best meteen je arts raadplegen.

Longontsteking

Longontsteking (of pneumonia) is een gevaarlijke ziekte die meestal veroorzaakt wordt door een bacteriële infectie en dodelijk kan zijn bij personen met een zwak afweersysteem, zoals ouderen en jonge kinderen. Ook patiënten die lijden aan een chronische longaandoening zijn extra kwetsbaar. Longontsteking deelt enkele symptomen met griep, namelijk hoge koorts, rillingen, hoofdpijn, klamme huid en zweten en gebrek aan eetlust. Maar de ziekte gaat veel verder. De vermoeidheid wordt extreem en de patiënt kan verward worden. Verder is er sprake van het ophoesten van slijm en soms bloed. De patiënt lijdt aan ademhalingsstoornissen en ervaart een pijn in de borstholte, die verergert bij hoesten of inademen.

Er zijn ook grote verschillen tussen deze drie aandoeningen, wat de behandeling en preventie betreft. Tegen een verkoudheid kan je niet veel beginnen, maar die gaat na een tijdje ook gewoon weer voorbij. Griep en longontsteking, dat is een ander paar mouwen. Er zijn vaccins voorhanden die beschermen tegen bepaalde vormen van griep en longontsteking. Longontsteking wordt bestreden met antibiotica, terwijl voor griep andere medicatie ontwikkeld werd. Antibiotica helpen niet tegen griep, omdat zij enkel bacteriën bevechten en griep veroorzaakt wordt door een virus.

Tags , ,

Longontsteking, ernstige infectie van de longen

Een longontsteking of pneumonie is een ontsteking van de longblaasjes en het omliggende longweefsel. Het kan veroorzaakt worden door bacteriën, virussen en chemische stoffen. Pneumonie is in de meeste gevallen goed te behandelen, maar kan  vaak ook gevaarlijk zijn.

Primaire pneumonie

Primaire pneumonie ontstaat zonder dat er een zichtbare aanleiding voor is. Meestal is er wel sprake van een algeheel verminderde weerstand. Aan een pneumonie die thuis of binnen 72 uur na de opname in een ziekenhuis ontstaat, liggen andere micro-organismen  aan de basis dan een pneumonie die zich openbaart na 72 uur in het ziekenhuis.
Bij een patiënt bij wie na 72 uur in een ziekenhuis longontsteking ontstaat, spreken we van een ziekenhuisinfectie. Er is een kans dat hier resistente ziekenhuisbacteriën de oorzaak zijn. 5% van alle ziekenhuispatiënten wordt getroffen door zo’n longontsteking. Bij patiënten met een sterk verminderde weerstand kan de pneumonie een opportunistische infectie inhouden, een infectie ten gevolge van een verminderde afweer en een verzwakt immuunsysteem.

Secundaire pneumonie

Primaire afwijkingen in de longen of in de luchtwegen gaan soms vooraf aan een longontsteking. Dat is een secundaire pneumonie.  Secundaire pneumonie wordt onder meer veroorzaakt door:

-    Slijmophoping in de luchtwegen bij mensen die niet genoeg doorademen of slijm ophoesten. Kan voorkomen na een operatie of na een periode van bedlegerigheid
-    Vernauwing van de luchtwegen  ten gevolge van onder meer tumorgroei  astma of COPD (rokerslong) of inademing van een vreemd voorwerp.
-    Aangetast luchtwegslijmvlies door virussen of door inwerking van chemische of fysische irritantia (prikkelende stoffen).
-    Longembolie
-    Stuwing in de longvaten door hartfalen.

Verschijnselen

- Koorts, soms hoge koorts voorafgegaan door rillingen.
- Hoesten  en pijn in de borst.
- Opgeven van etterig sputum.
- Kortademigheid en een snelle ademhaling.
- Cyanose of blauwzucht door het wegvallen van een deel van de longen .
- Pijn bij het ademhalen in de borst.
- Koortsuitslag,  komt vooral voor bij een acuut verloop zoals bij de lobaire longontsteking.

Een ernstige pneumonie kan vergezeld gaan van een septische shock, die het gevolg is van een begeleidende bloedvergiftiging (sepsis) waardoor vaatverwijding optreedt.

Diagnose

De diagnose stelt men op basis van:

- Het klinische beeld
- Auscultatie en percussie van de borstkas
- Thoraxfoto: de ontstekingsreactie staat in contrast met het luchthoudende longweefsel. Op de thoraxfoto kan je duidelijk een lobaire pneumonie of een bronchopneumonie herkennen. Een lobaire pneumonie is  een longkwab (of meerdere longkwabben) die in zijn geheel ontstoken is . Een luchtpijptak met omliggend weefsel is ontstoken. Hoe meer longweefsel ontstoken is , des te acuter het ziektebeeld. Vooral een lobaire pneumonie kan zeer heftig verlopen. Kinderen en bejaarden behoren tot de risicogroepen.
- Sputumonderzoek: microscopisch onderzoek van het slijm dat je ophoest. Het sputum moet worden afgenomen voordat de patiënt met antibiotica is begonnen.
- Bloedonderzoek: bloed wordt getest op de toename van witte bloedcellen, CRP, een eiwit dat in het bloed aanwezig is tijdens acute ontstekingen. Serologisch onderzoek om aanwezigheid van antistoffen in het bloed aan te tonen (in verband met de diagnostiek legionella, chlamydia en myoplasma). De uitslag volgt pas na een paar weken.
- Urineonderzoek: urinesneltest voor legionellabacteriën

Behandeling

Ter behandeling van pneumonie wordt meestal een beroep gedaan op antibiotica. Daarmee begint men meteen na het stellen van de diagnose, ook al is de verwekker nog niet bekend. Daarbij gaat men af op het moment waarop de pneumonie ontstaan is.

Tags , ,

Wat zijn de kenmerken van een longontsteking?

Longontsteking of pneunomie is een infectie van het longweefsel. De twee meest voorkomende vormen van longontsteking zijn de lobaire longontsteking, de bronchopneumonie en de atypische viruspneumonie

Types en oorzaken

De lobaire longontsteking, de klassieke vorm van de ziekte, wordt veroorzaakt door pneumokokken. De ziekte verspreidt zich volledig over de longkwab.

Bronchopneunomie of lobulaire longontsteking komt vooral voor bij kinderen, oudere mensen en mensen met COPD. Het komt vaak voor na een bronchitis of een acute infectieziekte.

Atypische viruspneumonie wordt verwekt door virussen, kleine bacteriën en mycoplasma’s (bacteriën zonder celwand). De aandoening bestaat uit tal van kleine ontstekingshaarden.

De meest voorkomende oorzaken zijn dus virussen, pneumokokken, gram-negatieve bacteriën bv. Haemophilus influenzae) en atypische verwekker (komen meer voor bij adolescenten en zijn minder gevoelig voor de antibiotica)

Indeling

Verder worden longontstekingen ook ingedeeld volgens de plaats waar patiënten de longontsteking oplopen. Zo kun je een onderscheid maken tussen de ‘community-acquired pneunomia’ ( in de omgeving opgelopen longontsteking) en de ‘hospital-acquired pneunomia’(in het ziekenhuis opgelopen longontsteking).

De in de omgeving opgelopen longontsteking wordt door pneumokokken en andere bacteriën en virussen. Patiënten die in het ziekenhuis longontsteking oplopen, zijn meestal al erg verzwakt en daardoor erg vatbaar voor de micro-organismen die in het ziekenhuis circuleren.

Symptomen

Kortademigheid
Koorts en rillingen
Pijn in de borststreek
Moeizame ademhaling
Hoesten en ophoesten van sputum (gele, groene slijmen)

Soms gaat dit gepaard met:

Hoofdpijn
Transpireren
Vermoeidheid
Cyanose (blauw kleuren van voeten, vingers en lippen)
Hemoptoe (ophoesten van bloed)

Behandeling

De arts stelt de diagnose longontsteking na grondig onderzoek van de longen. Vaak moet de patiënt ook een foto van de longen laten maken.

Longontsteking kan, als het tijdig herkend wordt, goed behandeld worden met antibiotica. Binnen 2 tot 4 weken is de patient er dan helemaal bovenop. In ernstige gevallen kan een opname in het ziekenhuis noodzakelijk zijn.

Als de ziekte niet op tijd herkend wordt, verzwakken de longblaasjes heel erg en wordt de longinhoud verkleind. Dat kan de dood tot gevolg hebben. Maar veel hangt ook af van de gezondheidstoestand van de patiënt.

Vaccinatie

Een eenvoudige vaccinatie kan je immuun maken voor pneumokokken. Een vaccinatie is vooral aan te raden aan kinderen en oudere mensen.

Tags , , ,