Tag

Amenorroe of het uitblijven van de menstruatie

Men spreekt over amenorroe als een vrouw op vruchtbare leeftijd is, maar (nog) geen menstruatie heeft. Men maakt hierbij het onderscheid tussen primaire en secundaire amenorroe. Indien een meisje reeds 16 jaar is en nog steeds niet menstrueert, lijdt ze aan primaire amenorroe. Indien een vrouw wel reeds menstrueerde, maar de menstruatie uitblijft voor 3 maanden of meer, spreekt men over secundaire amenorroe.

Wat zijn de oorzaken van amenorroe?

Er zijn verscheidene factoren die kunnen bijdragen tot het uitblijven van de menstruatie. Deze oorzaken kunnen zowel mentaal als fysiek zijn. Stress, hevige emoties of de drang om zwanger te worden kunnen zo amenorroe veroorzaken.

Op fysiek vlak kan een streng dieet of strikt trainingsschema ervoor zorgen dat de menstruatie uitblijft. Vrouwen die op professioneel vlak aan atletiek of dans doen hebben vaak amenorroe, net als anorexiapatiënten door hun ongezonde eetpatroon.

Naast anorexia kunnen er ook andere ziektes aan de oorzaak liggen van amenorroe. Zo bv. diabetes, schildklierproblemen of andere ernstige fysische of psychiatrische ziekten. In zeldzame gevallen kan er een probleem zijn met de organen die de menstruatiecyclus regelen. Een verstoorde werking van de hypothalamus of de daarmee verbonden hypofyse die hormonen afscheidt en zo de menstruele cyclus regelt, een membraan dat de afvoer van menstruatiebloed blokkeert, een slechte werking of zelfs de afwezigheid van eierstokken, baarmoeder of vagina,… ze kunnen allemaal de oorzaak zijn van amenorroe.

Naast deze ziektes kan er ook een genetische factor zorgen voor amenorroe. Het syndroom van Turner is hier een voorbeeld van.

Hoe kan je amenorroe behandelen?

Om amenorroe te kunnen behandelen, moet men eerst de oorzaak vaststellen. Zo kan het slechts nodig zijn om een ander dieetplan op te stellen, maar het kan ook nodig zijn medicatie in te nemen om de bloedsuikerspiegel te regelen. Heel zelden is een operatie nodig.

Wanneer ga je het best naar de dokter?

Indien je 3 maanden of meer niet menstrueert controleer je best even of je zwanger bent. Dit kan je zelf doen met een zwangerschapstest of je kan je laten testen door je huisarts of gynaecoloog.

Indien je een onregelmatige cyclus hebt, schrijf je best op wanneer je menstruatie begint en hoe lang deze duurt. Zo krijg je een beter beeld over je menstruatiecyclus en kan je dokter exact zien hoe lang het geleden is sinds je laatste menstruatie. Ook bij een onregelmatige cyclus kan je immers zwanger raken.

Tags , ,

Last van premenstrueel syndroom?

Premenstrueel syndroom (PMS) is een verzamelnaam voor een aantal symptomen waar vrouwen last van kunnen krijgen in de periode voor hun maandstonden. PMS werd vroeger niet ernstig genomen door de geneeskunde, die toen hoofdzakelijk door mannen werd uitgeoefend. Maar tegenwoordig erkennen artsen dat het een vaak voorkomend probleem betreft waar de meerderheid van de vrouwen tussen 25 en 45 mee te maken krijgt. De meeste vrouwen ervaren slechts lichte ongemakken, maar sommige gevallen van PMS kunnen zeer ernstig zijn.

Wat zijn de symptomen van PMS?

Gewoonlijk onderscheidt men twee reeksen symptomen, naargelang ze vaak of minder vaak voorkomen. De gebruikelijke symptomen zijn spanning, huilbuien, hoofdpijn, humeurigheid, depressie, geïrriteerdheid en verwarring. Verder krijgen vrouwen last van pijnlijke borsten, constipatie of diarree. Ook kunnen ze rugpijn ondervinden en een opgeblazen gevoel ervaren.

Bij de minder frequente symptomen van premenstrueel syndroom vinden we huidproblemen (puisten), vreetbuien, vijandigheid, besluiteloosheid, slaapstoornissen, gewrichtspijn, onregelmatige hartslag en palpitaties, een verergering van astma (voor wie daaraan lijdt) en lichte tot ernstige persoonlijkheidsstoornissen.

Wat veroorzaakt PMS?

Het is niet duidelijk wat het premenstrueel syndroom precies veroorzaakt. Aangezien de hierboven vermelde symptomen ongeveer halfweg na de eisprong de kop opsteken, neemt men aan dat schommelingen in de hormonenhuishouding er iets mee te maken hebben. Deze hormonale schommelingen zijn bij elke vrouw anders en worden beïnvloed door o.a. erfelijke factoren, levensstijl, voedingsgewoonten en de emotionele toestand van de patiënt.

Hoe wordt PMS behandeld?

De behandeling van premenstrueel syndroom focust op de symptomen van de patiënt en probeert de ongemakken die deze met zich mee brengen zoveel mogelijk weg te nemen of te verlichten. Probeer dus ook je symptomen zo gedetailleerd mogelijk bij te houden. Wanneer je dan een arts raadpleegt, kan die op zoek gaan naar een gepaste remedie.

Je kan zelf ook helpen door je lichaam gezond te houden. Dit houdt in dat je genoeg rust, aan lichaamsbeweging doet en let op een evenwichtige voeding. Ook alternatieve genezingswijzen, zoals acupunctuur, massage of yoga kunnen helpen om de pijn te verlichten of om tot rust te komen. Een laatste oplossing is medicatie. Medicatie wordt enkel aangeraden bij specifieke problemen die je niet kan controleren en die je manier van dagelijks te functioneren ernstig ontregelen.

Tags , , ,

Wat zijn menstruatieklachten?

Zowat iedere vrouw heeft er wel eens last van: menstruatieklachten. Menstruatieklachten zijn over het algemeen vrij onschuldig, maar kunnen wel veel ongemak en leed veroorzaken. Hier vind je enkele veel voorkomende klachten.

Dysmenorroe

Het voorkomen van pijn en krampen tijdens de menstruatie. Ongeveer 40 tot 70% van de vrouwen heeft er wel eens last van. Naar alle waarschijnlijkheid is de pijn te wijten aan bewegingen van de baarmoeder en hormonen die tijdens je menstruatieperiode door je lichaam circuleren. Symptomen zijn buikpijn, rugpijn, hoofdpijn, misselijkheid, diarree, pijnlijke borsten, duizeligheid, vermoeidheid en braken. Soms is dysmenorroe een teken van een onderliggende ziekte. Aandoeningen die vaak gepaard gaan met dysmenorroe zijn endometriose en vleesbomen. Endometriose is het voorkomen van baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder, wat veel pijn veroorzaakt. Een vleesboom is een goedaardig gezwel in de knobbel van de baarmoeder.

Amenorroe

Amenorroe is het uitblijven van de menstruatie. Heeft de vrouw nog nooit gemenstrueerd, dan spreken we van primaire amenorroe. Als de menstruatie meer dan zes maanden uitgebleven is bij een vrouw wie eerder al heeft gemenstrueerd, spreken we van secundaire amenorroe. Ongeveer 20 tot 30% van de vrouwen heeft tijdens haar vruchtbare levensperiode last van amenorroe. De oorzaak is meestal hormonaal. Secundaire amenorroe komt vaak een tijd nadat de vrouw gestopt is met anticonceptie voor. Maar ook stress, overmatige lichaamsbeweging en ondergewicht of ondervoeding (bv. bij anorexia) kunnen amenorroe veroorzaken. De behandeling is afhankelijk van de oorzaak en van wat de vrouw wil.

Oligomenorree

Oligiomenorree is de naam voor onregelmatige maandstonden. Menstruatie komt maar om de zes weken tot zes maanden voor. De oorzaken komen overeen met die van amenorroe. Een veelvoorkomende oorzaak is polycysteus-ovariumsyndroom (PCOS). PCOS is een erfelijke hormonale ziekte waarbij de eierstokken vol cysten staan. De eicellen groeien dus niet of zeer onregelmatig, waardoor er geen of onregelmatig een eisprong plaatsvindt.

PMS (premenstrueel syndroom)

Vlak voor de menstruatie hebben veel vrouwen last van lichamelijke klachten en wisselende gemoedstoestanden. Met PMS worden meer dan 150 symptomen geassocieerd, maar de belangrijkste zijn: slechte gemoedstoestand, geïrriteerdheid, pijnlijke borsten en een opgezwollen gevoel. Aan de basis van PMS liggen hoogst waarschijnlijk hormonale veranderingen. PMS wordt vaak behandeld met hormonale anticonceptie.

Menorragie

Menorragie is de benaming voor hevig bloeden tijdens de menstruatie. Gewoonlijk verliest een vrouw ongeveer 40 ml. tijdens de menstruatie, in geval van menorragie is dat 80 ml. In de meeste gevallen is de oorzaak moeilijk te achterhalen. Soms is er sprake van een onderliggende aandoening als endometriose of een vleesboom. Het bloeden moet goed onderzocht worden, er kan altijd een zwaardere aanleiding zijn als baarmoeder- of baarmoederhalskanker. De behandeling hangt af van de oorzaak. Als er geen onderliggend probleem is, kan het bloeden vaak beperkt worden met niet-hormonale pillen of orale anticonceptie.

Tags ,