Tag

Oorzaken en gevolgen van een miskraam

Wanneer de zwangerschap vóórde 20ste week afgebroken wordt, spreekt men van een miskraam. Want als de baby voor die periode geboren wordt, is hij nog niet levensvatbaar. Als je 21 weken ver bent en dan bevalt, spreekt men van een vroeggeboorte. In veel gevallen weet de vrouw in kwestie niet eens dat ze zwanger was en krijgt ze haar maandstonden gewoon een paar dagen later. Over het algemeen onderscheiden we drie soorten miskramen:

Dreigende miskraam

Krampen en bloedverlies kunnen duiden op een dreigende miskraam. Maar  bij bloedverlies alleen is er niet meteen reden tot paniek. Verlies je echter enkele opeenvolgende dagen bloed, ga dan naar de gynaecoloog. Hij kan een bloedtest afnemen of een geluidstest doen om na te gaan of de foetus nog leeft.

Onvermijdelijke miskraam

Heb je als zwangere vrouw echter ernstige vaginale bloedingen en hevige krampen, dan duidt dat op een onvermijdelijke miskraam. Vaak is de baarmoederhals al geopend en is de foetus al onderweg om geboren te worden. Verwittig in dat geval onmiddellijk de hulpdiensten.

Onvolledige miskraam

Soms kan het zijn dat de placenta of de foetus nog in de baarmoeder achterblijven na een spontane miskraam. In dat geval zal de gynaecoloog je baarmoeder leegmaken om infectie en hevig bloedverlies te voorkomen.

Wat zijn de oorzaken van een miskraam?

In bijna 60% van alle gevallen ligt de oorzaak van de miskraam bij fouten in de chromosomen van de ouders. Hierdoor kan de foetus zich niet ontwikkelen zoals het zou moeten en kan je een miskraam krijgen. Andere oorzaken zouden onder andere afwijkingen in het sperma, het eitje of de baarmoeder zijn. Daarnaast kunnen ook een slechte voeding van de moeder en het gebruik van drugs, alcohol of sigaretten een rol spelen.

Als de moeder lijdt aan bepaalde ziektes zoals een infectie, hoge bloeddruk, diabetes, hart- of nierziekten zou dat een miskraam kunnen veroorzaken. Het is echter niet bewezen dat hevige emoties zoals angst, verdriet of woede tot een miskraam zouden leiden. Wel is geweten dat fysieke oefenactiviteitenngen als springen, aerobics en seks een miskraam niet zullen uitlokken.

In een kwart van alle gevallen wordt de werkelijke oorzaak niet achterhaald.

Hoe weet je of je een miskraam gehad hebt?

Bloedverlies alleen is geen doorslaggevende factor om te vermoeden dat je een miskraam had. Je kunt een medisch onderzoek laten doen waarbij de arts zal nagaan of je het HCG-hormoon in je bloedt afneemt. Ook wordt een geluidstest gedaan om te horen of het hartje van de foetus nog klopt.

Kun je een miskraam voorkomen?

Jammer genoeg kun je een miskraam niet voorkomen. Als je een miskraam dreigt te krijgen, zal de arts je bedrust voorschrijven en je vragen niet te douchen of gemeenschap te hebben.

Als je een miskraam gehad hebt…

… is dat zeker geen prettige ervaring. Praat er daarom over en blijf niet met dat gevoel zitten. Voel je dat je het alleen niet verwerkt krijgt, roep dan professionele hulp in.

Tags , ,

Alles over een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een buitenbaarmoedelijke zwangerschap vindt, zoals het woord het eigenlijk al zelf zegt, plaats buiten de baarmoeder. Dit is een heel gevaarlijke situatie omdat de gebieden buiten de baarmoeder niet gemaakt zijn om een vrucht te laten groeien.

De normale situatie is als volgt: de bevruchting vindt plaats in de eileider of buiten de eierstok en het embryo nestelt zich in de baarmoeder. Als het embryo zich gaat nestelen in de eileider ontstaat er dus een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Wat zijn de grootste risico’s van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?

De grootste risico’s van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn ontstekingen en beschadigingen van de eileiders, of een miskraam.

Hoe wordt de juiste diagnose gesteld?

Al s er klachten zijn en de vrouw is inderdaad zwanger, dan zal de arts je doorsturen naar een gynaecoloog. Daar krijg je dan een inwendige en vaginale echo waarmee je gynaecoloog kan zien of er sprake is van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap of niet.

Wat als je buitenbaarmoederlijk zwanger bent?

Als de diagnose is gesteld, moet je er echt rekening mee houden dat het zo goed als onmogelijk is om het vruchtje te voldragen. De vrucht kan trouwens ook niet in de baarmoeder geplaatst worden.

Buitenbaarmoederlijke zwangerschap en emoties

Het is zwaar als je als vrouw te horen krijgt dat de zwangerschap niet verloopt zoals het zou moeten verlopen. Daar komt dan nog bij dat er een zeer grote kans is dat de vrucht nooit voldragen kan worden. Een hele zware klap dus waarbij psychologische bijstand nodig kan zijn, al is het maar preventief. Daarbij komen ook nog de vele onderzoeken die je dan als vrouw moet ondergaan en een operatie om de vrucht te verwijderen.

Er kan ook een ontsteking optreden van de eierstokken of andere complicaties wat ook weer veel emoties teweeg kan brengen. Soms worden er ook medicijnen gegeven. Het is dus zeker geen ingreep die je mag onderschatten, eigenlijk gebeurt er hetzelfde als wanneer je een miskraam hebt. Het is dan ook heel fijn als je dan terug kan vallen op de steun van  je partner, vrienden en familie.

Tags , , ,

Wat is cervixinsufficiëntie?

Vroeggeboorte (in de volksmond ook wel ‘miskraam’ genoemd) treedt vaak op. De oorzaken zijn divers en kunnen van vrouw tot vrouw verschillen. Cervixinsufficiëntie is één van de oorzaken. In dit artikel geven we meer uitleg.

 Wat

Cervixinsufficiëntie is een initieel pijnloze, progressieve ontsluiting van de baarmoederhals (cervix), onder welke omstandigheden vroeggeboorte zonder interventie onvermijdelijk lijkt. Dat is het gevolg van een zwakte in het afsluitingssysteem van de baarmoederhals. Of, om het in andere woorden te stellen: de baarmoederhals is te slap (insufficiënt) waardoor hij reeds tijdens de zwangerschap open gaat staan zodat het risico op vroeggeboorte reëel is.

Diagnose

Cervixinsufficiëntie vaststellen is enorm moeilijk aangezien er geen diagnostische tests beschikbaar zijn die verricht kunnen worden. De diagnose kan alleen via uitsluiting van alle andere mogelijke oorzaken van vroeggeboorte gesteld worden.

Symptomen

Naast de vroegtijdige ontsluiting van de baarmoederhals zijn er geen andere symptomen die op cervixinsufficiëntie wijzen. De ontsluiting zelf verloopt meestal onopgemerkt. Pas daarna voelt de vrouw een massa in haar vagina zakken. Vervolgens breken haar vliezen waardoor de foetus te snel geboren wordt. Bij de geboorte leeft het kindje meestal nog maar door de onvolgroeidheid -cervixinsufficiëntie treedt meestal reeds in het tweede trimester van de zwangerschap op- zal het snel daarna overlijden.

Oorzaken

De oorzaken van cervixinsufficiëntie zijn niet geheel bekend. Wat wel vaststaat is dat de aandoening kan ontstaan als gevolg van het sterk uitrekken van de baarmoederhals. Dat gebeurt wel eens bij abortussen in een gevorderd stadium van de zwangerschap. Ook bij meerlingzwangerschappen is er een grotere kans op de aandoening. Tot slot is ook gebleken dat een eerder trauma van de baarmoederhals, door operaties als een curretage, conisatie, cauterisatie of amputatie, kan leiden tot cervixinsufficiëntie.

Behandeling

Wanneer cervixinsufficiëntie optreedt, is het kwaad eigenlijk al geschied. Cervixinsufficiëntie kan dus met andere woorden niet behandeld worden. Preventie is daarentegen wél mogelijk. Dat kan via een cerclage, ook wel Shirodkar-operatie genoemd. Dat is een operatieve ingreep, die meestal vanaf de veertiende week zwangerschap wordt verricht, waarbij een band(je) of draad(je) om de baarmoederhals wordt aangebracht. Deze band of draad houdt de baarmoederhals dicht totdat de zwangerschap voldragen is en de band of draad verwijderd kan worden.

Tags , ,

Hoe verklein je het risico op een miskraam?

Gemiddeld eindigt ongeveer 15% van de zwangerschappen op een miskraam. Meer dan je zou denken dus. Voorzichtigheid is dus zeker geboden. Hieronder vind je enkele tips om het risico op een miskraam zoveel mogelijk te verkleinen.

1. Laat je onderzoeken door een arts

Als je probeert om zwanger te worden, kun je je best eens op voorhand een volledige check-up laten doen door een arts. Zo leg je risicofactoren als diabetes, hoge bloeddruk, Polycysteus-ovariumsyndroom (PCOS, een afwijking aan de eierstokken), vleesbomen (gezwel in de baarmoederwand) of afwijkingen aan de schildklier bloot. De meeste van deze aandoeningen zijn immers zeer goed te behandelen.

Overloop samen met je arts je medische voorgeschiedenis. Vergeet niet de medicatie en supplementen te vermelden die je gebruikt. Informeer naar geneesmiddelen die een risico inhouden voor de zwangeschap (zoals ibuprofen). Overloop ook de medische problemen van je familie.

2. Vermijd stress!

Als je een ding moet vermijden als je zwanger wilt worden of als je zwanger bent, is het wel stress. Volgens lopen vrouwen die zich gelukkig, ontspannen en evenwichtig voelen 60% minder risico op een miskraam. Maar anti-stressmiddeltjes als alcohol of tabak zijn tijdens de zwangerschap natuurlijk uit den boze. Zoek eerder je toevlucht tot rustige lichaamsoefeningen, een etentje met vrienden, een middagje shoppen, een filmpje meepikken.

3. Laat een chromosomenonderzoek uitvoeren

Als je al eerder een miskraam gehad hebt, is het een aanrader een chromosomenanalyse te laten uitvoeren op de twee partners. In ongeveer 5% van de gevallen komt er een afwijkende uitslag uit, waarna je verder verwezen wordt naar een specialist. De meeste miskramen (meer 50%) zijn echter het gevolg van een toevallige chromosoomafwijking van de vrucht, die na de bevruchting plaatsvindt.

4. Meer onderzoeken

Als je al twee of drie miskramen gehad hebt en uit het chromosomenonderzoek bleek dat je chromosomen normaal waren, is er een grote kans dat je probleem op te lossen is. Maar om daar achter te komen, moet je eerst een paar extra testen ondergaan. Zo kun je getest worden op een genetische aanleg voor bloedklonters, een zwakke baarmoederhals, een hormonale onevenwichtigheid. Voor al deze problemen bestaat er trouwens een oplossing.

Tags , ,