Tag

Hysterectomie, verwijdering van de baarmoeder

Een hysterectomie is een zware operatie waarbij de baarmoeder weggenomen wordt. Er bestaan verschillende soorten hysterectomie. Een totale hysterectomie staat voor een verwijdering van zowel de  baarmoeder als de baarmoederhals. Bij een subtotale hysterectomie wordt alleen de baarmoeder weggenomen. Een radicale hysterectomie betekent dat de baarmoeder, baarmoederhals, de eileider en eierstokken, de lymfeklieren en een gedeelte van de vagina weggehaald worden.

Waarom?

Als er sprake is van volgende gynaecologische klachten, kan een hysterectomie overwogen worden.

- Zeer zware en pijnlijke menstruatie
- Vleesbomen: goedaardige gezwellen of knobbels in de baarmoederwand. Vleesbomen veroorzaken zware, pijnlijke menstruatie.
- Prolaps (verzakking): verzakking van de baarmoeder of delen van de vaginawand.
- Endometriose: bij deze aandoening komt het baarmoederslijmvlies (endometrium) buiten de baarmoeder in het bekken voor. Dit kan leiden tot littekenvorming rond de baarmoeder en als gevolg hebben dat de endeldarm of blaas aan de baarmoeder of eileiders plakt.
- Verschillende vormen van kanker: baarmoederhalskanker, eileider- of eierstokkanker.

Meestal wordt een hysterectomie alleen uitgevoerd als andere behandelingen niet geholpen hebben.  Alleen als er sprake is van kanker is dat niet het geval.

Operatie

Er bestaan verschillende manieren om een hysterectomie uit te voeren. Meestal neemt de chirurg de baarmoeder weg via de vagina. Dit is een vaginale hysterectomie. Een abdominale hysterectomie is een zwaardere ingreep. Voor die operatie wordt in het onderste deel van de buikwand een snede gemaakt, waarlangs de arts de organen kan verwijderen. Als een vaginale hysterectomie niet mogelijk is, kiest de arts voor een laparoscopische hysterectomie. Ten slotte is er ook nog een laparoscopische hysterectomie. Dat is een vaginale operatie met behulp van laporoscopisch materiaal.

Risico’s

Een hysterectomie is een ingreep die vaak voorkomt en waar meestal geen complicaties bij komen kijken. Wel bestaat er een klein risico op schade aan de urineleiders of de blaas. Zwaarlijvige vrouwen lopen een groter risico op complicaties. Zware bloedingen is een van de meest voorkomende complicaties.

Er is een klein risico op schade aan de blaas of de urineleiders. Vrouwen met obesitas hebben vaker last van complicaties, zoals zware bloedingen. Na een hysterectomie kan de vrouw nog steeds een bevredigend seksleven hebben.

Tags , , ,

Wat is een knievervanging?

Een knievervanging is een ingreep waarbij bepaalde beschadigde delen van de knie worden vervangen door nagemaakte onderdelen, deze heten protheses.
De knie is een groot scharniergewricht dat het bovenbeen met het onderbeen verbindt. De kruisbanden, die boven- en onderbeen verbinden, zorgen voor de voor- en achterwaartse stabiliteit in het kniegewricht. De zijwaartse stabiliteit wordt gewaarborgd door de collaterale banden.

De knie bestaat uit verschillende botten. De onderkant van de knie wordt gevormd door het scheenbeen en de kuitbeen. Daarnaast is er het dijbeen, dat vormt de bovenkant van de knie. Aan de voorkant wordt de knie beschermd door de knieschijf.

Redenen voor vervanging

Een knievervanging is een procedure die kan toegepast worden bij de volgende problemen:

Artrose: bij deze aandoening is er een trage gestage verslechtering van de knie. Bij artrose gaat het kraakbeen tussen het gewricht verloren. Deze aandoening komt het meeste voor bij mensen boven de 60 maar kan in uitzonderlijke gevallen ook bij jongere mensen voorkomen. Artrose veroorzaakt pijn, zwelling, kraken en stijfheid aan de knie.

Reumatoïde artritis: bij deze aandoening valt het immuunsysteem van het lichaam bepaalde delen van de knie aan. Hierdoor kunnen ontstekingen en andere ongemakken ontstaan. De ziekte begint vaak bij adolescenten en veroorzaakt pijn en stijfheid in de knie.

Post-traumatische artritis: bij deze aandoening is de knie beschadigd geraakt bij een ongeluk. Hierdoor kan je ook op lange termijn pijn ondervinden aan de knie.

Wanneer kom je in aanmerking?

Iemand kan in aanmerking komen voor totale knievervanging als hij of zij voldoet aan volgende symptomen:

- dagelijkse pijn
- de persoon niet langer werken of dagelijkse activiteiten verrichten door de hevige pijn
- grote stijfheid van de knie
- er kan niet voldoende gesteund worden op de knie
- de knie is door zwellingen misvormd en kan niet goed bewegen
- schade aan de knie door artritis

Evaluatie

Een arts zal op basis van de symptomen bepalen wat er precies dient te gebeuren. Hierbij zal hij de mogelijke bewegingen meten, die de knie kan maken, en mogelijke zwellingen of stijfheid constateren. Daarbij dienen vaak ook röntgenfoto’s gemaakt te worden. Op basis van deze gegevens bepalen de artsen wat de beste oplossing voor het probleem is.

Tags , , ,

Wat is een laparoscopie?

Nog niet zo heel lang geleden moesten mensen, die een operatie ondergingen, een hele tijd recupereren en hielden ze er een groot litteken aan over. Voor bijvoorbeeld een blindedarmoperatie was je meer dan een maand buiten strijd. Maar dit is met een laparoscopie verleden tijd. Zo’n operatie duurt minder lang. Daarnaast is de patiënt vaak de dag zelf nog thuis en binnen een week al terug in zijn normale ritme.

Omschrijving

Bij een laparoscopie volstaan enkele zeer kleine incisies, meestal rond de navel, om van hieruit de operatie te voeren met een endoscoop en trocart. In de buikholte wordt CO2 geblazen. De operatie wordt uitgevoerd met een trocart, dit is een soort priem. Er zijn vaak niet meer dan enkele kleine incisies nodig zodat de patiënt achteraf relatief weinig last heeft van de operatie. Dit is te danken aan al de kleine en lange toestellen.

Mogelijke operaties

Een laparoscopie is bij vele verschillende soorten operaties mogelijk. Het is de meest aangeraden behandeling bij: het plaatsen van een maagbandje, het opereren van een liesbreuk, een galblaasoperatie of verschillende operaties aan de darmen. Ook in de gynaecologie wordt vaak een laparoscopie toegepast. Bijvoorbeeld wanneer er een controle van de eileiders wordt uitgevoerd of bij het verwijderen van weefsel rond de baarmoeder.

Vragen voor je arts

Wanneer je dus in aanmerking komt voor een operatie, kan je best met je arts de verschillende mogelijkheden overlopen. Vergeet volgende vragen zeker niet te stellen:

- Is laparoscopie de meest aangeraden manier van opereren voor deze operatie?
- Wat zijn de voordelen van laparoscopie ten opzichte van een open operatie?
- Zijn er bijkomende risico’s bij laparoscopie?
- Moet ik volledig of plaatselijk verdoofd worden?
- Hoe wordt de operatie aangepakt?
- Blijven er na de operatie littekens of andere merktekens zichtbaar?
- Kan ik sneller revalideren door laparoscopie?

Door de nieuwste ontwikkelingen in de laparoscopie kunnen kleine ingrepen dus veel sneller en beter behandeld worden dan vroeger. Er zijn geen of weinig littekens en de revalidatie periode is aanzienlijk kleiner.

Tags , ,

Wat is een levertransplantatie?

Een levertransplantatie is vaak de enige oplossing voor mensen die een slecht functionerende lever hebben door ziekte of alcoholisme. De lever is een vitaal orgaan en zonder de lever kunnen we niet leven.

Zo zorgt de lever voor:

- Opslag van vitamines en de bouwstoffen van ons lichaam
- Het zorgt voor de stolfactoren in het bloed
- De lever zorgt voor een optimale afbraak van rode bloedcellen
- De lever maakt giftige stoffen minder giftig en scheidt ze zo af in de urine

Levertransplantaties zijn een redelijk nieuw fenomeen. De eerste succesvolle levertransplantatie vond plaats in 1967 maar de operatie zelf wordt pas vaak gebruikt sinds 1983.

De lever is technisch gezien moeilijker om te transplanteren dan de nier. Het slaagpercentage is ook niet zo hoog als bij andere operaties, maar er komt steeds meer verbetering in. Dat wil zeggen betere manieren om afstoting van de nieuwe lever te voorkomen, betere methodes om de donorlever te bewaren en om de geschikte donor te vinden. Door deze factoren neemt het slaagpercentage van een levertransplantatie alleen nog maar meer toe.

Door de lever te transplanteren, kan de patiënt (als de operatie geslaagd is) weer een normaal leven leiden.  De donorlever kan afkomstig zijn van een overleden donor (vaak zijn overleden donoren overleden tijdens een ongeluk en moeten de donororganen zo snel mogelijk verwijderd worden om de versheid te garanderen) of van een familielid of kennis die opgegeven heeft een donor te willen zijn. Ook dan kan er een stuk van de lever (de donor hoeft dan niet overleden te zijn) getransplanteerd worden.

Soms kan het zijn dat de lever na de transplantatie opzwelt omdat het in een lichaam terecht is gekomen dat eerst een slechte leverfunctie had. Aangezien het een slechte leverfunctie had, moet het lichaam nog aan de nieuwe (en goedwerkende) lever wennen.

Na een transplantatie bestaat er altijd een kans dat het lichaam het donororgaan afstoot. Jammer genoeg is deze kans reëel en kan je daar als patiënt het beste rekening mee houden. Het is wel zo dat leverweefsel van een familielid minder snel afgestoten wordt.

Tags , , , , ,

Waarom een hernia-operatie ondergaan?

Een hernia is een abnormale uitstulping van een deel van een orgaan. Hierdoor komt een deel van het orgaan buiten de wand wat het zwak en gevoelig maakt. Meestal komt dit door een verzwakking van de spieren aan de wand van het orgaan.  Een hernia kan zich in elk deel van het lichaam ontwikkelen maar komt het meest voor in de buikstreek.

Omschrijving

Er zijn verschillende soorten hernia’s, zoals een hernia aan de buikwand, liesbreuk, een hernia aan de dij, een navelbreuk of een littekenbreuk. De hernia is behandelbaar als het weefsel terug op zijn juiste plaats kan geplaatst worden.

Een hernia kan ook te groot geworden zijn, waardoor deze niet of moeilijk kan terug geplaatst worden. Mogelijke oorzaken hiervan zijn interne bloedingen of uitzettingen van de hernia zelf. Dit kan zware complicaties veroorzaken en dient ook zo snel mogelijk behandeld te worden.

Oorzaken

De oorzaak van een hernia kan variëren van aangeboren tot opgelopen tijdens het optillen van zware spullen. Ook een verzwakking in de spieren, niezen, hoesten of een verrekking kan een hernia veroorzaken.

Behandeling

De operatie zelf is meestal een lichte operatie waarbij de patiënt dezelfde dag nog naar huis kan. Maar wanneer complicaties voor of na de operatie voorkomen, kan de opname in het ziekenhuis verlengd worden.

Vragen aan je arts

Het is erg belangrijk om je vooraf duidelijk te informeren zodat je niet voor verrassingen komt te staan.

- Welk type hernia is het?
- Is een operatie wel aangeraden?
- Is het een routine operatie of een nieuw soort operatie?
- Zijn er andere mogelijkheden om de aandoening te genezen?
- Wordt er met volledige verdoving gewerkt of zijn er alternatieven?
- Wat zijn de risico’s voor complicaties bij deze operatie?
- Wat is de slaagkans van de operatie?
- Zal het probleem volledig opgelost zijn na de operatie?
- Wat gebeurt er als ik de operatie niet meteen of volledig niet laat uitvoeren?
- Moet ik lang thuisblijven om te recupereren van de operatie?
- Wat kan ik in de toekomst doen om het probleem te voorkomen?

Tags ,

Alles wat je moet weten over een bypassoperatie

Een bypassoperatie is nodig wanneer je een hartaanval hebt gehad of wanneer je ernstige verstoppingen in de hartaderen hebt. Aangezien dat niet meer terug te draaien is, is een bypassoperatie vaak noodzakelijk: de aderen zijn dichtgeslibd of functioneren slecht na bijvoorbeeld een hartaanval.

Leven na een hartaanval

Tijdens een hartaanval stroomt er minder zuurstofrijk bloed door je aderen waardoor je flauwvalt. Het kan zelfs zo zijn dat je hart helemaal stil staat door het tekort aan zuurstof. Deze situatie moet natuurlijk zo snel mogelijk opgelost worden. De artsen stellen dan vaak een bypassoperatie voor om zo het hart weer te kunnen versterken.

Dichtgeslibde aderen: zeer gevaarlijk

Ook wanneer je last hebt van dichtgeslibde aderen, is een bypassoperatie een uitkomst: zo krijgt je hart niet de kans om in een hartaanval terecht te komen.

Wat houdt een bypassoperatie exact in?

Een arts zal je tijdens de bypassoperatie eerst onder narcose brengen en dan aderen die nog in een hele goede conditie verkeren, uit je been (of ander lichaamsdeel) halen. Deze gezonde aderen worden dan in de plaats van de slechte aderen geplaatst.

Tijdens deze operatie zal het hart ook eventjes stilgelegd worden maar er wordt ondertussen wel voor gezorgd dat de functies van het hart goed blijven werken.

Zo neemt het risico op een (volgende) hartaanval af met een groot percentage.

Wat na een bypassoperatie?

Na een bypassoperatie kan je je nog moe en slap voelen maar dat is zeker normaal: je lichaam heeft een zware operatie achter de rug en moet daarvan bekomen. Probeer na de operatie een goede levensstijl aan te kweken: verminder stress, eet gezond(er) en zorg voor een goede routine.

Misschien heb je nog een keer een bypassoperatie nodig, dat hangt van je hart en van je levensstijl af. Vaak zijn een paar maatregelen al voldoende om een volgende operatie te kunnen voorkomen.

Een bypassoperatie is een operatie die jammer genoeg vaak uitgevoerd moet worden door chirurgen en daarom is het een operatie die zeer veel kans op slagen heeft. Je kan ook altijd nog terecht bij de dokter voor vragen.

Tags , , ,

Hoe gaat een hysterectomie in zijn werk?

Soms is het nodig om (een deel van) de vrouwelijke geslachtsorganen te verwijderen. Daarbij neemt de chirurg soms de baarmoeder weg omwille van een gezwel, een tumor of om een andere bedreiging. Die operatie noemen we een hysterectomie. Hoe het in zijn werk gaat en wat de gevolgen zijn kun je hieronder lezen.

Drie manieren

Je baarmoeder laten verwijderen gebeurt niet op één twee drie. Het is namelijk een ingrijpende operatie. Vooraf zal de chirurg met jou bespreken wat de beste manier is om bij jou de baarmoeder weg te halen. Want er bestaan zo een drietal verschillende manieren waarop de chirurg te werk kan gaan.

- Abdominale uterusextirpatie

Via een incisie in de buik wordt de baarmoeder weggenomen.

- Vaginale uterusextirpatie
Bij een vaginale hysterectomie verwijdert de chirurg de baarmoeder via de vagina.

- Laparoscopische hysterectomie
Hierbij maakt de chirurg kleine incisies in de buik. Langs een van die kleine sneden brengt hij een camera in om beter te kunnen volgen op een scherm wat hij doet. De baarmoeder wordt dan losgesneden en via de vagina verwijderd.

Mogelijke risico’s

De baarmoeder verwijderen is niet zomaar een chirurgische ingreep. Hoewel chirurgen ze regelmatig uitvoeren betekent dat niet dat het volledig zonder risico’s is. Zo is er na de ingreep bijvoorbeeld gevaar voor (veel) bloedverlies of voor bloedklonters in je longen of benen. Bloedklonters kunnen gevaarlijk zijn als ze in je hart of hersenen terechtkomen. Wanneer je bloedklonters zou hebben, zal de dokter je bloedverdunners geven.

Een ander risico zijn infecties die je in je blaas, in de wondjes of vagina kan oplopen na de operatie. Normaal gezien krijg je voor de operatie preventieve antibiotica voorgeschreven die mogelijke infecties moet tegengaan. Soms slaat de antibiotica echter niet aan en krijg je toch last van infecties.

Omdat de baarmoeder vrij dicht tegen andere organen, zoals de blaas en de darmen ligt, is het soms ook mogelijk dat die organen bij de ingreep aangetast worden. Meestal kan men dat dan vrij snel achterhalen en kan de chirurg het zonder veel problemen ongedaan maken. Als je alleen je baarmoeder maar je eierstokken niet hebt laten verwijderen, kom je ongeveer vier jaar vroeger in de menopauze.

Advies

Als je te horen krijgt dat je baarmoeder verwijderd moet worden, bespreek het dan rustig met de arts. Hij zal je graag meer informatie geven en al je vragen beantwoorden.

Tags , , ,

Operatie voor het carpale-tunnelsyndroom

Bij het carpale-tunnelsyndroom is de middelste zenuw van de pols, de nervus medianus, gekneld. Dit is een erg pijnlijke aangelegenheid, die meestal door middel van een operatie wordt opgelost.

Omschrijving

In je pols is een holte, de carpale tunnel, waardoor 2 spieren naar de hand worden geleid. De grootste spier, nervus medianus, gaat middendoor deze opening. De andere en kleinere spier loopt aan de kant van de pink. Naast deze spieren bevinden er zich ook een groot aantal pezen, die de vingers besturen, in deze holte.

Samen controleren deze spieren en pezen de volledige beweging van de hand. Maar al deze spieren lopen door eenzelfde holte. Door deze ‘drukte’ is er vrijwel geen extra plaats. Een zwelling in deze tunnel kan deze spieren knellen en veroorzaakt het carpale-tunnelsyndroom.

Oorzaak en preventie

De meest voorkomende oorzaak van carpale-tunnelsyndroom is het te zwaar belasten van de pols. Ook een teveel aan repetitieve bewegingen kan deze aandoening veroorzaken. Hierdoor ontstaat verzuring en kan er een ontsteking komen in deze holte.

De ziekte is soms moeilijk terug te vinden aangezien de klachten, die voortkomen uit carpale-tunnelsyndroom, erg uiteenlopend zijn. Daarbij sluiten de klachten vaak aan bij (symptomen van) andere aandoeningen.

De preventie met betrekking tot dit syndroom is daarom makkelijk en logisch. Vermijd te zware arbeid met je polsen en probeer repetitieve bewegingen uit te sluiten.

Behandeling

De behandeling kan uit verschillende elementen bestaan. Het belangrijkste is om na te gaan hoe erg de aandoening is. Indien de zwelling minimaal is, kan hij al verholpen worden met ontstekingsremmers zoals aspirine. Dit kan je combineren met een verband waarmee je de bewegingen van je pols indijkt.

Wanneer de situatie erger is, kan een operatie nodig zijn. Zeker wanneer de spieren te veel gekneld worden waardoor hun werking in gevaar komt. Dan kan en zal medicatie vaak niet meer werken. Bij de operatie wordt de druk op de spier afgenomen en is er terug bewegingsvrijheid. Hierdoor zullen de pijn en alle andere symptomen verdwijnen.

Tags , , ,

Wat is een arthroscopie of kijkoperatie?

Medische termen zijn vaak moeilijk te begrijpen voor leken. Zeg nu zelf, heb jij al gehoord van een arthroscopie? Waarschijnlijk zegt de term kijkoperatie je meer. Maar wat is een anthroscopie nu precies en waarom, wanneer en hoe wordt het gebruikt?

Wat

Arthroscopie is een procedure waarbij men met behulp van glasvezel de binnenkant van weefsel van een gewricht kan onderzoeken. In de volksmond wordt het vaak een kijkoperatie genoemd. Bij een arthroscopie wordt er via een snede in de huid met een buisje van glasvezel (een arthroscoop) in het gewricht gekeken.

Waarom

Een arthroscopie wordt gebruikt om allerlei weefsel- en gewrichtsaandoeningen op te sporen. Een kijkoperatie laat namelijk vaak toe om de diagnose beter te stellen. Een arthroscopie wordt daarnaast echter ook gebruikt om dergelijke aandoeningen te opereren. Waar een kijkoperatie aanvankelijk slechts een middel was om te zien of het nodig was over te gaan tot een ‘echte’ operatie, wordt het tegenwoordig ook gebruikt om instrumenten door de arthroscoop heen in de holte te brengen en daarmee in de holte te werken om alzo de aandoening ook effectief te opereren.

Wanneer

Arthroscopie is vaak aangewezen wanneer men kampt met artritis. Artritis of gewrichtsontsteking is een medische aandoening die pijn en bewegingsvermindering veroorzaakt in de gewrichten. Aangezien je gewrichten gebruikt worden bij alle alledaagse bewegingen, spreekt het voor zich dat het een erg vervelende en pijnlijke aandoening is.

Arthroscopie kan gebruikt worden om de diagnose te stellen, maar ook om de aandoening ook effectief te behandelen. De randen van het beschadigde kraakbeen worden dan glad gemaakt, waardoor de pijn verlicht wordt. Het herstellen of vernieuwen van kraakbeen is helaas (nog) niet mogelijk.

Hoe

Via prikgaatjes worden er een aantal ‘poorten’ gemaakt waarlangs men kan opereren. De gaatjes worden gemaakt met een trocar. Die bestaat uit een kijkbuis (een arthroscoop) en een lichtbuis. Zij bestaan uit glasvezel en maken alle onderdelen goed zichtbaar. De kijkbuis sluit men meestal aan op een videocamera waardoor de ingreep zeer goed gevolgd kan worden. Vervolgens wordt het geïnspecteerde lichaamsdeel vaak wat opgeblazen, bijvoorbeeld met koolzuurgas, om ruimte voor de werkinstrumenten te maken. De operatie vindt plaats onder plaatselijke of volledige verdoving. Na de operatie worden de sneetjes met één of meerdere hechtingen gesloten.

Tags , , ,

Wat is een hysterectomie?

Een hysterectomie is een zware chirurgische ingreep waarbij de baarmoeder weggenomen wordt. Er bestaan verschillende types van hysterectomie. Bij een totale hysterectomie worden zowel de baarmoeder als de baarmoederhals weggenomen. Een subtotale hysterectomie is de verwijdering van de baarmoeder. Een radicale hysterectomie is de verwijdering van de baarmoeder, de baarmoederhals, de eileider en de eierstokken, de lymfeklieren en een deel van de vagina.

Waarom?

Een hysterectomie kan uitgevoerd worden wanneer er sprake is van volgende gynaecologische klachten:

  • Zware en pijnlijke menstruatie
  • Aanwezigheid van vleesbomen: vleesbomen zijn goedaardige gezwellen of knobbels in de baarmoederwand, die zware en pijnlijke menstruatie kan veroorzaken.
  • Prolaps of verzakking: de baarmoeder of delen van de vaginawand zijn naar onder verzakt.
  • Endometriose: aandoening waarbij het baarmoederslijmvlies (endometrium) buiten de baarmoeder in het bekken voorkomt. Dit kan littekens rond de baarmoeder veroorzaken en kan ertoe leiden dat de blaas of de endeldarm aan de baarmoeder of eileiders ‘plakt’.
  • Verschillende vormen van kanker: baarmoederhals-, baarmoeder-, eileider- of eierstokkanker.

In de meeste gevallen, behalve bij kanker, wordt een hysterectomie alleen uitgevoerd als de andere behandelingen nergens toe geleid hebben.

Operatie

Een hysterectomie kan op verschillende manieren uitgevoerd worden. In de meeste gevallen kan de operatie uitgevoerd worden via de vagina. De chirurg neemt de baarmoeder weg via de vagina. Dit noemen we een vaginale hysterectomie. Een zwaardere ingreep is een abdominale hysterectomie. In dit geval wordt in het onderste deel van de buikwand een snede gemaakt, waarlangs de arts de organen verwijdert. Artsen kiezen voor een abdominale hysterectomie als de operatie via de vagina niet mogelijk is. Een laparoscopische hysterectomie is een vaginale operatie met behulp van laparoscopisch materiaal dat in de buikwand ingebracht wordt;

Risico’s

Een hysterectomie is een ingreep die vaak voorkomt. De meerderheid van de vrouwen ondergaat de operatie zonder complicaties. Er is een klein risico op schade aan de blaas of de urineleiders. Vrouwen met obesitas hebben vaker last van complicaties, zoals zware bloedingen. Een vrouw die een hysterectomie onderging, kan nog steeds een zeer bevredigend seksleven hebben. Volgens veel vrouwen is hun seksleven na de operatie zelfs verbeterd.

Tags , , ,