Tag

Wat is plastische chirurgie?

Vaak wordt plastische chirurgie verward met cosmetische chirurgie. Voor cosmetische chirurgie kiest men eerder vanuit een esthetisch dan vanuit een functioneel oogpunt. Hieronder behoren onder andere de facelift, neuscorrectie, borstvergroting of liposuctie. Plastische chirurgie dient in de eerste plaats om beschadigde huid of beschadigd huidweefsel te herstellen en gebeurt dus eerder vanuit een functioneel oogpunt.

Een korte geschiedenis van de plastische chirurgie

De eerste plastische chirurgie werd in 1816 uitgevoerd in Groot-Brittannië, door een arts die Joseph Constantine Carpue heette. Hij zocht zijn inspiratie in het India van eeuwen voordien. Daar zouden 2000 jaar geleden al technieken voor plastische chirurgie bekend zijn. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kende de plastische chirurgie een enorme impuls door de behoefte om oorlogsverminkingen te herstellen.

Wanneer is plastische chirurgie nodig?

Plastische chirurgie kan nodig zijn in de volgende gevallen:

- Een aangeboren ziekte of aandoening, zoals een hazenlip, open verhemelte of wijnvlekken.
- Een ziekte of aandoening die zich later in het leven ontwikkeld heeft, zoals na een borstamputatie als het gevolg van borstkanker.
- Een ernstige verwonding als het gevolg van een zwaar ongeluk of brand.

Een tak van de plastische chirurgie die vaak vergeten wordt, is de handchirurgie. De handen hebben een bijzonder complexe anatomie door de enorme hoeveelheid aan spieren, ligamenten, pezen, zenuwen en bloedvaten. Door technische moeilijkheidsgraad is deze vorm van chirurgie bij de plastische chirurgie terechtgekomen. Hieronder valt het weer aanzetten van afgerukte vingers of handen, het fixeren van gebroken botten in de hand, ligamentaire problemen, zenuwproblemen, gewrichtsslijtage en bepaalde aangeboren afwijkingen.

De doelstellingen van plastische chirurgie

Het doel van plastische chirurgie is het herstellen van de huid en het weefsel, zodat dit weer zo dicht mogelijk aanleunt bij het normaal functioneren van dat bepaalde lichaamsdeel. Het esthetische aspect hiervan is op zich een secundair doel, maar over het algemeen is dit wel van groot belang voor de emotionele en psychologische gezondheid van de patiënt.

Tags ,

Wat is een gastric bypass?

Een gastric bypass is een operatie waarbij er een maagzakje gemaakt wordt om de voedselinname te limiteren en door een voedsellis verbonden wordt met de twaalfvingerige darm (duodenum) (voorste gedeelte van de dunne darm) en andere delen van de dunne darm om zo malabsorptie te veroorzaken (zodat je minder snel de voedingsstoffen absorbeert). Met andere woorden, een deel van het spijsverteringsstelsel wordt overgeslagen, waardoor je lichaam minder tijd heeft om voedingsstoffen en calorieën op te nemen.

Types gastric bypass-operaties

1. Roux-en-Y gastric bypass

Deze operatie is de standaard gastric bypass. Eerst wordt er een klein maagreservoir gemaakt door een deel van de maag bij elkaar te nieten. Zo wordt je voedselinname beperkt. De rest van je maag blijft gescheiden van het bovenste maagreservoir. Daarna wordt een Y-vormig deel van de dunne darm aan het maagreservoir vastgemaakt. Zo hoeft het voedsel niet voorbij de twaalfvingerige darm (duodenum) en de nuchtere darm (jejunum), de voorste delen van de dunne darm. De absorptie van calorieën en voedingsstoffen wordt dus teruggeschroefd. Deze operatie kan nu uitgevoerd worden met een laparascopie, waarbij de buikholte gecontroleerd wordt met een endoscoop. Hiervoor zijn maar kleine incisies nodig in de buik, waardoor de patiënt sneller herstelt.

2. Biliopancreatische deviatie (uitgebreide gastric bypass)

Deze gastric bypass-operatie is een stuk gecompliceerder. Tijdens de operatie wordt het onderste deel van de maag namelijk verwijderd. Het kleine reservoir dat overblijft, wordt rechtstreeks met het uiteinde van de dunne darm verbonden, waardoor de twaalfvingerige darm en de nuchtere darm volledig overgeslagen worden. Deze operatie is meestal erg succesvol wat gewichtverlies betreft, maar wordt niet vaak uitgevoerd omwille van het risico op nutritionele tekorten.

Risico’s van gastric bypass-operaties

1. De nietjeslijn kan breken.
2. Het maagreservoir rekt uit en krijgt uiteindelijk dezelfde grootte als de maag voor de ingreep
3. Nutritionele tekorten kunnen gezondheidsproblemen veroorzaken.
4. Lekken van de maag in de buikholte (waardoor de maagzuren andere organen kan bereiken, wat erg gevaarlijk is)
5. Dumping-syndroom: wanneer de maaginhoud zich te snel door de dunne darm beweegt. Symptomen zijn: misselijkheid, een zwak gevoel, bleekheid, zweten en soms diarree. je kunt ook geen zoetigheden eten zonder je zwak te voelen.
6. Galstenen, ten gevolg van het snelle gewichtsverlies

Een gastric bypass is een zware ingreep, die je beter niet overweegt als je je obesitas nog op andere manieren kunt verhelpen. Praat op voorhand met je dokter(s) over of jij in aanmerking komt voor obesitaschirurgie.

Tags , , , , ,

Heb jij obesitaschirurgie nodig?

Zware obesitas is niet gemakkelijk te behandelen. Voor sommige mensen is chirurgie die ervoor zorgt dat je gewicht verliest door de voedselinname te beperken of door het spijsverteringsstelsel te onderbreken een goede oplossing. Besef wel dat zo’n operatie een zware ingreep is die zowel voor- als nadelen kent.

Werking van het spijsverteringsstelsel

Als het voedsel door het spijsverteringskanaal gaat, komen er op het juiste moment de nodige spijsverteringssappen en enzymen vrij om de calorieën en voedingsstoffen te verteren. Nadat we ons voedsel hebben doorgeslikt, glijdt het door onze slokdarm naar de maag, waar een zuur het spijsverteringsproces verder zet. Als de maaginhoud naar de twaalfvingerige darm of duodenum (het eerste deel van de dunne darm) gaat, helpen gal- en alvleeskliersappen met de verdere vertering. In de twaalfvingerige darm wordt het ijzer en calcium uit onze voeding geabsorbeerd. De nuchtere darm (jejunum) en de kronkeldarm (ileum), de twee andere delen van de dunne darm, absorberen de overige calorieën en nutriënten. De voedingsdeeltjes die niet verteerd worden in de dunne darm, worden opgeslagen in de dikke darm. Bij obesitaschirurgie worden de maag of de dunne darm aangepast.

Het idee om chirurgie te gebruike, om obesitas onder controle te houden, groeide uit de goede resultaten van kanker- maagzweeroperaties waarbij grote delen van de maag of de dunne darm verwijderd werden. De patiënten die zo’n operatie ondergingen, verloren doorgaans gewicht na de operaties. Geleidelijk aan begonnen dokters deze operaties toe te passen bij obesitaspatiënten. Chirurgen gebruiken twee procedures voor obesitaschirurgie:

  • Maagverkleining: tijdens deze operaties wordt de maag kleiner gemaakt. Een deel van de maag wordt verwijderd of gesloten, zodat de hoeveelheid voedsel, die de maag aankan, beperkt wordt en de patiënt zich sneller vol voelt.
  • Gastric Bypass: De spijsvertering speelt zich grotendeels af in de dunne darm. Bij de gastric bypass wordt de dunne darm ofwel korter gemaakt, ofwel worden er aanpassingen gemaakt op de plaats waar hij verbonden is met de maag. Op die manier wordt de hoeveelheid voedsel die volledig verteerd of geabsorbeerd wordt, gelimiteerd.

Voordelen

1. Gewichtsverlies: meteen na de operatie verliezen de patiënten snel gewicht, tot 18 na 24 maanden na de operatie. Hoewel de meeste patiënten daarna terug een beetje gewicht bijwinnen, is het aantal dat terug op zijn oude gewicht komt zeer klein.
2. Neveneffecten van zwaarlijvigheid tegenwerken: neveneffecten verdwijnen of verbeteren. Na de operatie wordt de bloedsuikerspiegel van de zwaarlijvige patiënten bijvoorbeeld weer normaal.

Nadelen

1. Overgeven: een neveneffect dat vaak voorkomt bij een maagverkleining omdat de kleine maag teveel uitgerekt wordt door voedsel dat niet voldoende gekauwd is.
2. Duming-syndroom: komt voor bij een gastric bypass, wanneer de maaginhoud zich te snel door de dunne darm beweegt. Symptomen zijn: misselijkheid, een zwak gevoel, zweten en soms diarree na het eten. je kunt ook geen zoetigheden eten zonder je zwak te voelen.
3. Nutritionele tekorten: patiënten die een obesitasoperatie ondergingen, kunnen nutritionele tekorten als als bloedarmoede, osteoporose en metabolische botziekten ontwikkelen. Deze tekorten kunnen voorkomen worden als ze de juiste hoeveelheden vitaminen en mineralen blijven innemen.
4. Complicaties: sommige patiënten die obesitaschirurgie ondergingen, moeten daarna nog operaties ondergaan omdat er complicaties opduiken. Complicaties kunnen onder meer abdominale hernia, infecties en uitgerekte maag inhouden.
5. Galstenen: meer dan een derde van de zwaarlijvige patiënten die gastric surgery ondergingen, ontwikkelen galstenen. Galstenen zijn stukjes cholesterol en andere stoffen die zich in de galblaas vormen. Bij snel gewichtsverlies wordt het risico op galstenen groter.
6. Tijdelijk zwangerschap vermijden: vrouwen op de leeftijd om kinderen te krijgen moeten zwangerschap vermijden totdat hun gewicht stabiel wordt. Snel gewichtsverlies en voedseltekorten kunne de foetus schade toebrengen.
7. Bijwerkingen: misselijkheid, braken, diarree, extreem zweten, opgezwollen gevoel en duizeligheid.
Veranderingen van leefstijl: patiënten moeten na een zware operatie van dichtbij gevolgd worden, een heel leven lang een aangepast dieet volgen, aan lichaamsbeweging werken en vitaminen- en mineraalsupplementen innemen.

Iets voor mij?

Als je een body mass index (BMI) van meer dan 40 hebt, ben je extreem zwaarlijvig en zeker een kandidaat voor obesitaschirurgie. Chirurgie kan ook een oplossing bieden voor mensen met een BMI tussen 35 en 40 bij wie hun zwaarlijvigheid problemen als slaapapneu, hartziekten of diabetes veroorzaakt. Kortom, als het sterfrisico groter is dan de risico die ze nemen als ze voor chirurgie kiezen.

Onthoud dat er verschillende andere manieren zijn om obesitas te bestrijden. In veel gevallen zal men de patiënten vragen te bewijzen dat hun vorige pogingen om af te vallen niet effectief waren voordat chirurgie wordt goedgekeurd. De meeste chirurgen vragen van hun patiënten dat ze hun motivatie aantonen en begrijpen dat een zwaar dieet en lichaamsbeweging nodig zijn en ze zich aan de medische richtlijnen moeten houden. De gezondheid van het hart en het hormonale stelsel van de patiënt wordt onderzocht.

Voor patiënten die op andere manieren niet genoeg gewicht verloren, kan chirurgie een goede behandeling zijn. Maar de meeste patiënten moeten gewoon meer inspanningen doen om hun gewicht onder controle te houden: veranderingen in levensstijl en eetgewoontes, meer fysieke activiteit, …

Tags , , , , ,

Hersenschade door chirurgisch gewichtsverlies

Plastische chirurgie om gewicht te verliezen is niet zonder risico’s.  Volgens een Amerikaans onderzoek lopen bepaalde patiënten zelfs kans op hersenschade. Hersenschade kan veroorzaakt worden door een gebrek aan vitamine B. Een tekort aan vitamine B1 (thiamine) kan leiden tot Wernicke’s encefalopatie, een syndroom dat meestal opduikt bij alcoholisten die ondervoed zijn. Het syndroom moet behandeld worden met een vitamine B1-shot, maar als het te laat herkend wordt, kan het uitmonden in permanente hersenschade.

 Het onderzoek werd gevoerd door Sonal Singh en Abbay Kumar, van respectievelijk de Wake Forest University en Iowa University. Bij patiënten die via een cosmetische ingreep gewicht hadden verloren vonden ze 32 gevallen van Wernicke’s encefalopatie.

 De normale symptomen van Wernicke’s encefalopatie zijn: oncontroleerbare oogbewegingen, ongecoördineerde bewegingen en verstrooidheid. Je herkent de symptomen gemakkelijk, maar niet alle patiënten vertonen alle syndromen. Andere, minder vaak voorkomende symptomen van het syndroom zijn: zich zwak voelen, slap gevoel in armen en benen en gehoorverlies. Over het algemeen komen de symptomen 4 tot 12 weken naar boven. Maar bij een van de onderzoekspersonen traden de symptomen pas na een jaar op, bij een ander al na 2 weken. 25 van de 32 onderzochte personen hadden wel een ding gemeenschappelijk: vlak na de operatie moesten ze overgeven.

 Volgens Sonal Singh is een vroege diagnose van groot belang, je moet er dus snel bijzijn en het syndroom behandelen met thiamineshots. Van zodra de latere symptomen zich ontwikkelen, is er al sprake van hersenschade.

Veel van de patiënten hadden een tekort aan thiamine, zelfs als ze supplementen innamen. Het zou kunnen dat ook een tekort aan andere voedingsstoffen kan leiden tot Wernickes encefalopatie. Meer onderzoek is nodig. Patiënten die na hun operatie problemen hebben met hun coördinatie, zicht of gehoor na hun chirurgische ingreep, moeten meteen contact opnemen met een dokter.

Tags , , , ,

Plastische chirurgie voor 20 procent van Amerikanen

Minder dan 10 procent van de Amerikaanse volwassenen heeft ooit enige vorm van plastische chirurgie of een esthetische ingreep ondergaan, toch zou een dubbel zo groot aantal het zeker overwegen in de toekomst. Opvallend is dat de ogen van Jennifer Aniston een van de populairste voorbeelden zijn. 46 procent van de vrouwen zouden de ogen van de Friends actrice prefereren mochten ze zichzelf een lichaamsdeel van een celebrity mogen toe-eigenen. Nog een opvallende bevinding van het onderzoek is dat de helft van de ondervraagden het verschil niet kenden tussen plastische en cosmetische chirurgie.

Tags