Tag

Hoofdpijn tijdens de seks

Hoofdpijn tijdens seks lijkt een grap te zijn, maar toch komt het vaak voor bij mensen. Deze hoofdpijn komt in sommige gevallen voor tijdens de seks en in andere gevallen dan weer niet. Bovendien kan zelfs masturbatie de hoofdpijn al veroorzaken.

Soorten hoofdpijn en hun oorzaak

De redenen hiervoor zijn vrij uiteenlopend, want er zijn ook verschillende soorten hoofdpijnen. Er kan in de eerste plaats bij het orgasme een plotse pijn optreden. Dit wordt veroorzaakt door de samentrekking van bepaalde bloedvaten in de hersenen en het is gelijkaardig aan migraine. De mensen bij wie dit voorkomt hebben doorgaans ook last van migraine. Na een uur zal de hoofdpijn doorgaans zijn weggetrokken en de pijn kan kloppend, aanhoudend of stekend zijn.
Bij migrainelijders kunnen seksuele prikkelingen dus een soort trigger zijn voor een migraineaanval. De hoofdpijn zal na de seks optreden en zal identiek zijn aan een gewone migraine.

Minder voorkomend is de hoofdpijn die zal optreden als de seksuele spanning groter wordt bij een persoon. Dit wordt veroorzaakt door samentrekking van de nekspieren. Deze persoon zal dan een aanhoudend gevoel van krampen hebben aan de achterkant van het hoofd.

De meeste personen hebben bovendien een combinatie van deze hoofdpijn. Hun hoofdpijn zal dus toenemen bij seksuele opwinding en zal zeer krachtig zijn bij een orgasme. Hoofdpijn kan bovendien ook optreden als een bijwerking van de pillen voor de behandeling van erectiestoornissen.

Bij wie komt het voor?

Deze hoofdpijn kan bij iedereen voorkomen, maar toch zijn de personen rond de leeftijd van 20 en de leeftijdscategorie 35-45 er meer vatbaar voor. Mensen die vaker last hebben van migraine kunnen ook eerder hoofdpijn voelen tijdens seks. Het komt ook vaker voor bij mannen dan  bij vrouwen. Er is ook een onderscheid tussen wanneer het juist voorkomt. Zo zal het bij mannen eerder vorkomen bij een orgasme, terwijl het bij vrouwen eerder bij masturbatie voorkomt.

Preventie

De personen die hoofdpijn voelen tijdens seks merken ook dat ze er meer vatbaar voor zijn als ze moe zijn of onder stress staan. Men kan dus best seks vermijden in deze gevallen. Verschillende keren achter elkaar stress kan men best ook vermijden, net zoals een oncomfortabele positie. Een slechte conditie, hoge bloeddruk en overgewicht moet men ook trachten te voorkomen. Men kan ook best de seksuele opwinding gestaag opbouwen. De personen die hoofdpijn voelen aan de achterkant van de kant kunnen de hoofdpijn bovendien voorkomen door hun nekspieren te trainen en beter te ontspannen.

Als je zeer zware hoofdpijn hebt kan je best je dokter raadplegen om te controleren of er geen andere reden is die de hoofdpijn veroorzaakt. Een hersenscan zal uitsluitsel geven en bovendien kan de dokter ook helpen door medicatie voor te schrijven die hoofdpijn kan voorkomen.

Tags ,

Onveilige seks, een wereldwijd probleem

De meeste mensen beleven heel veel plezier aan seks. Seksuele activiteiten bezorgen hen een bevredigend gevoel. Maar seks heeft ook een heel aantal minder leuke kanten. Seksuele overdraagbare aandoeningen of SOA’s zijn een wereldwijd probleem voor de volksgezondheid. En niemand is immuun voor deze aandoeningen. Soa’s kunnen bij elke mens voorkomen, ongeacht hun leeftijd, etnische afkomst of economische status.

De feiten

Besmet raken met een soa is niet enkel een kwestie van overlast en schaamte. Het zorgt ook voor blijvende schadelijke effecten op je gezondheid. Zo zijn soa’s een grote oorzaak van kanker en zelfs de dood. Denk maar aan het HIV-virus. Voor dit virus is er nog altijd geen remedie. Als het virus leidt tot aids, is er een grote kans dat de HIV-patiënt hieraan sterft.

Soa’s kunnen schadelijke invloeden hebben op de organen en zijn ook een oorzaak van zwangerschapsproblemen. Als de seksueel overdraagbare aandoeningen niet behandeld worden, kan dit leiden tot onvruchtbaarheid. Een sociaal probleem is dat soa’s een nefaste invloed kunnen hebben op je relatie(s).

Het voorkomen van seksueel overdraagbare aandoeningen is erg cruciaal. Medische zorg kan effectief zijn, maar dat is niet zo voor alle aandoeningen. De enige manier om jezelf te beschermen tegen soa’s is veilig vrijen. Veilig vrijen is jouw ticket voor een goede gezondheid!

Do’s and don’ts

Als je seksueel actief bent, kan je het risico op een soa voor jezelf en je partner beperken. Wat je kunt doen:

- Gebruik een condoom, zowel bij vaginale, anale en orale seks. De pil zal je niet beschermen tegen seksueel overdraagbare aandoeningen.
- Beperk het aantal seksuele partners. Meer seksuele partners betekent een hoger risisco.
- Wees eerlijk over je seksueel verleden tegenover je partner en verwacht ook van je partner dat hij of zij hierover eerlijk is.
- Ga regelmatig langs bij de arts om een controle op soa’s te laten uitvoeren. Een controle kan nooit kwaad!

Wat je best niet kunt doen:

- Ga er niet van uit dat soa’s aandoeningen zijn die nooit bij jou of je partner kunnen voorkomen. Iedereen is een mogelijk ‘slachtoffer’.
- Vermijd seksuele activiteiten als je zweren hebt of andere tekenen van infectie rond de mond, genitale of anale zone.
-    Bij een soa zijn niet altijd symptomen op te merken. Het is dus niet omdat je geen symptomen opmerkt, dat er niets aan de hand is. Vandaar het belang van regelmatige controles.
- Geloof niet dat soa’s nooit kunnen voorkomen in een vaste relatie.
- Probeer drugs en alcohol te vermijden bij seks. Deze middelen zorgen voor een grotere kans op onveilig vrijen.

Tags , ,

Vruchtbaarheidscyclus, weet wanneer je vruchtbaar bent

Voor wie in verwachting probeert te geraken, is het handig om te weten wanneer je het meest vruchtbaar bent. Het vruchtbaarst ben je rond je ovulatie of eisprong, maar de grootste kans om zwanger te worden, heb je wanneer je regelmatige seks hebt. Waarom dat zo is, lees je hier.

De ovulatie

Je menstruatiecyclus begint op de eerste dag van je menstruatie en loopt tot je volgende menstruatieperiode. De lengte van de cyclus is voor iedere vrouw verschillend, maar duurt gemiddeld 28 dagen.

Tijdens deze menstruatiecyclus worden er hormonen vrijgegeven die je eierstokken stimuleren. In een van de eierstokken is een eicel opgeslagen dat begint te groeien. Als de eicel rijp is, wordt het afgestoten door de eierstok en ‘springt’ het naar je eileiders. Vandaar dat het ook wel de eisprong genoemd wordt.

De eisprong vindt plaats in het midden van je menstruatiecyclus. Dat varieert van gemiddeld tien tot zestien dagen voor het begin van je volgende cyclus.

Sommige vrouwen herkennen een eisprong door bijvoorbeeld gevoelige borsten, buikpijn, een lichte bloeding of waterige vaginale afscheiding.

Na de ovulatie kan de eicel nog enkele uren bevrucht worden. Dat wil niet zeggen dat je juist op dat moment seks moet hebben om zwanger te kunnen raken. De zaadcellen van de man overleven namelijk meerdere dagen

Er bestaan tests om te berekenen wanneer je ovuleert.

Regelmatige seks

Hoewel je rond je ovulatie het meest vruchtbaar bent, heb je de grootste kans om in verwachting te geraken als je op regelmatige basis seks hebt, dit is zeker elke twee of drie dagen.

Een van de redenen hiervoor is het feit dat het plannen van je seksuele betrekkingen rond je eisprong een zekere vorm van stress kan veroorzaken. En elke vorm van stress, hoe licht ook, heeft een nefast effect op je vruchtbaarheid. Dat werkt ook omgekeerd: als je stress hebt, daalt je libido en zal je dus ook minder vaak zin in seks hebben. Regelmatig vrijen houdt je ontspannen en vergroot je kansen op een zwangerschap.

Tags , , , ,

Wat is vaginisme?

Vrouwen die lijden aan vaginisme zijn niet in staat om seksuele betrekkingen te hebben. Bij vaginisme  spreekt men van een vaginistische reactie, dit is het samentrekken van de spieren van de vagina bij een poging tot penetratie,  zonder dat de vrouw hiervoor kiest. Daardoor is geslachtsgemeenschap een zeer pijnlijke ervaring..

Hoe krijg je vaginisme?

Bij vaginisme spreekt men van een spasme, nl. de samentrekking. Dit spasme is normaal gezien een automatische reflex op een pijnlijke prikkel. Zolang deze geconditioneerde respons blijft bestaan, blijft ook het vaginisme bestaan. Deze pijn bij de penetratie wordt ook wel dyspareünie genoemd. Door een verhoogde spanning in de bekkenbodemspieren krijgt de vrouw een nauw en pijnlijk gevoel.

Vooraleerst zijn er twee types vaginisme te onderscheiden:

Primair vaginisme: Wanneer je nog nooit geslachtsgemeenschap hebt kunnen verdragen omdat het zo’n pijn doet. Deze groep patiënten wacht vaak te lang met het zoeken van hulp, daardoor kan na verloop van tijd ook een psychologisch probleem ontstaan.
 Secondair vaginisme: Je hebt wel al seksuele betrekkingen zonder pijn gehad, maar nu niet meer wegens het vaginisme. Dit kunnen vrouwen zijn van allerlei leeftijdscategorieën, dit type van vaginisme wordt vaak over het hoofd gezien omdat men voorheen geen probleem had.

Er is een derde categorie patiënten, namelijk vrouwen die vaginisme krijgen na de bevalling van hun eerste kind. Zij krijgen door een moeilijke bevalling aandoeningen in de bekkenbodemspieren, namelijk incontinentie en pijn bij betrekking.

Niet alle oorzaken van vaginisme zijn gekend. Ze kunnen enerzijds van psychologische aard zijn en anderzijds van lichamelijk aard. Psychologische oorzaken kunnen bijvoorbeeld relatieproblemen of seksueel misbruik zijn. In het laatste geval associeert de vrouw seksuele betrekkingen met pijn, en is het automatische spasme een manier om die pijn te vermijden.

Medische problemen  na een bevalling kunnen vaginale letsels zijn. Pijnlijk littekenweefsel van de episiotomie of oestrogeentekort kunnen seksuele betrekking ondraaglijk maken. De vermoeidheid en aanpassing aan een nieuwe situatie kunnen bovendien bijdragen aan het probleem.

Vooraleer je een therapeut raadpleegt, kan je best naar de huisarts gaan, zodat je lichamelijke oorzaken alvast kan uitsluiten.

Behandeling van vaginisme

Vaginisme wordt vaak onderschat omdat het niet erkend wordt als een reële aandoening. Daardoor komt vaginisme wellicht vaker voor dan men denkt.

Een kinesitherapeutische behandeling is zeer eenvoudig doch effectief bij vaginisme. De behandeling concentreert zich op de spierspasmen en wordt gecombineerd met hulpzame relaxatieoefeningen.

Tags , ,

Wat is een eileiderontsteking?

Een eileiderontsteking is een infectie aan het vrouwelijk voortplantingsorgaan. De baarmoederhals beschermt normaal gezien het voortplantingsorgaan tegen infecties. Toch kunnen bepaalde bacteriën zich verspreiden in het voortplantingsorgaan en de eileider doen ontsteken. Dit is het geval bij sommige seksueel overdraagbare aandoeningen of ‘SOA’s’ zoals gonorroe of chlamydia.

Doordat de baarmoederhals geen bescherming biedt voor deze bacteriën wordt het vrouwelijk voortplantingsorgaan besmet. Dit kan onder andere leiden tot een ontstoken eileider. Een gevolg daarvan is dat de vrouw moeilijk zwanger geraakt.

Een eileiderontsteking kan je krijgen door seksueel contact met iemand die gonorroe of chlamydia heeft. Je kan ook besmet geraken zonder in contact te komen met deze SOA’s, maar voor de oorzaak van dergelijke infectie is nog geen medische zekerheid. Uitzonderlijk kan de bacterie doorgegeven worden ook via een geboorte, miskraam, abortus, of bij het nemen van een uitstrijkje. Dit komt echter zeer weinig voor.

Wat zijn de symptomen van een eileiderontsteking?

Mogelijke symptomen van een eileiderontsteking zijn:

- Zachte pijn in de lage buikstreek
- Vaginale afscheiding die geel of groen is van kleur en een onaangename geur heeft
- Onregelmatige maandstonden
- Hoge koorts, misselijkheid, diarree of overgeven
- Pijn bij seksueel contact
- Pijn in de lage rug
- Pijnlijk urineren

Als je deze symptomen ondervindt moet je zo snel mogelijk naar de dokter. Anders kan je nog meer schade aanrichten en zal je meer pijn hebben.

Hoe behandel je een eileiderontsteking?

Een eileiderontsteking kan behandeld worden met antibiotica. Als je de antibiotica correct inneemt, en na enkele dagen op controle gaat bij de dokter, hoef je niet naar het ziekenhuis.

In ernstigere gevallen is het wel aangeraden naar het ziekenhuis te gaan. Dit is het geval bij zwangere vrouwen, vrouwen onder 18 jaar en vrouwen met het HIV-virus.
Ook je partner moet behandeld worden. Anders kan je immers terug geïnfecteerd geraken.

Om de risico’s voor een eileiderontsteking in te perken kan je de volgende tips volgen:

- Heb geen seks met verschillende sekspartners
- Heb geen onveilige seksuele gewoontes
- Vraag je partner naar eventuele infecties
- Gebruik bij seksueel contact steeds een condoom

Tags , , ,

Wat is chlamydia?

Chlamydia is een bacterie. De bacterie wordt overgedragen via seksueel contact met een persoon die geïnfecteerd is met de bacterie. Een pasgeborene kan chlamydia krijgen als de moeder tijdens het laatste deel van de zwangerschap geïnfecteerd geraakte met de bacterie.

Het risico op chlamydia verhoogt bij een aantal factoren. Die zijn de volgende:
- Bij seksueel contact met een nieuwe partner
- Als je veel sekspartners hebt
- Als je sekspartner veel sekspartners heeft
- Als je geen condoom gebruikt.

Wat zijn de symptomen van chlamydia?

De symptomen van chlamydia zijn vaak niet uitgesproken in de eerste fase van de infectie. Daarom weten veel mensen niet dat ze de bacterie dragen.

Na 1 tot 3 weken komen er wel symptomen. Die kunnen zijn:

- Pijnlijk urineren
- Lage buikpijn
- Pijn bij de geslachtsgemeenschap
- Bij vrouwen: onregelmatige maandstonden en vaginale afscheiding
- Bij mannen: pijn in de teelballen

Hoe behandel je chlamydia?

Voorkomen is beter dan genezen. Daarom is het belangrijk steeds te weten met wie je seksueel contact hebt, het seksueel contact met verschillende partners te limiteren, en steeds een condoom te gebruiken. Bij personen jonger dan 25 jaar met een actief seksueel leven is het aangewezen elk jaar een routineonderzoek naar chlamydia en andere seksueel overdraagbare aandoeningen te laten doen.

Om te weten of je de bacterie hebt, wordt een uitstrijkje van de vagina of penis naar het laboratorium gestuurd, of een urinetest afgenomen. Bij zwangerschappen wordt in ieder geval gecontroleerd op chlamydia, wegens het gevaar voor de pasgeborene.

De behandeling van chlamydia gebeurt aan de hand van antibiotica in pilvorm. Als je chlamydia niet behandelt kan de bacterie zich overdragen naar andere lichaamsdelen.

Dit is gevaarlijk:

- Ogen: kan leiden tot een ooginfectie of blindheid
- Baarmoeder of eileider: leidt tot onvruchtbaarheid of zwangerschappen buiten de baarmoeder
- Teelballen of prostaat: zorgt voor pijnlijk urineren, koorts en rugpijn
- Baby’s: kan zorgen voor een ooginfectie of blindheid bij de pasgeborene

Het belangrijkste is dat je, zodra je weet dat je chlamydia hebt, dit vertelt aan al je sekspartners. Je mag geen seksuele contacten hebben totdat al de antibiotica correct ingenomen zijn. Als je partner ook chlamydia heeft, moet je ook wachten met seksueel contact tot hij de antibioticakuur afgerond heeft.

Tags , , ,

Hoe werkt Viagra?

Viagra is een pil voor de behandeling van erectieproblemen.  Het wordt op de markt gebracht door fabrikant Pfizer.

Een erectie ontstaat als bij seksuele opwinding de bloedvaatjes in de penis zich ontspannen zodat ze zich kunnen vullen met bloed. Viagra helpt bij dit proces, maar het werkt niet als er geen seksuele aanleiding (prikkeling) is. Je mag dus geen Viagra gebruiken als je geen erectiestoornissen hebt.

Qua uitzicht is Viagra gemakkelijk te herkennen. De pillen hebben een blauwe kleur en een afgeronde diamantvorm waarop de naam ‘Pfizer’ gedrukt staat. De tabletten zijn verkrijgbaar in doses van van 25, 50 en 100 mg en zijn verpakt in doordrukstrips van 4 of 12 tabletten.

Hoe snel werkt het?

Na de inname van het tablet duurt het gemiddeld 25 minuten voor de man een erectie krijgt die voldoende is voor seks.

Is Viagra een afrodisiacum?

Viagra verhoogt de zin in seks niet. Het is geen lustopwekkend middel. Het is een middel waarmee je je erectieproblemen kunt verhelpen als je seksueel opgewonden bent.

Werkt het bij iedereen?

Viagra werkt bij 80% van de mannen, maar het effect ervan is afhankelijk van de dosering. De eerste keer zou Viagra wel eens een onbevredigend resultaat kunnen geven. Stress en faalangst spelen hierbij een grote rol.

Tags , , ,

Een erectiestoornis: wat kun je eraan doen?

Mannen praten er niet graag over: erectieproblemen, ook wel impotentie genoemd. Terwijl je je er als man helemaal niet over hoeft te schamen want veel mannen kampen met dit probleem.

Wat gebeurt er bij een erectiestoornis?

In de penis lopen twee sponsachtige weefsels die zich met bloed vullen wanneer de man opgewonden is. Hierdoor zwelt de penis op en ontstaat er een erectie. Zolang er bloed naar dit deel van het lichaam blijft vloeien en de zwellichamen zich ermee blijven vullen, zal de erectie stand houden. Vanaf het moment dat de man geëjaculeerd heeft of als de opwinding voorbij is, stroomt het bloed terug weg en wordt de penis weer slap. Ook het zenuwstelsel speelt hier een belangrijke rol in. Het produceert immers stoffen die er voor zorgen dat de zwellichamen gevuld worden     met bloed. Wanneer er iets misloopt of de ketting onderbroken wordt, spreken we van een erectiestoornis of impotentie. Het eenmalig niet krijgen van een erectie hoeft niet meteen op een stoornis te wijzen. Wel wordt het een probleem als je dagen- of wekenlang geen erectie kunt krijgen.

Psychologische oorzaken

Bij ongeveer 10% van de erectiestoornissen moet je het probleem op psychologisch vlak gaan zoeken. Mannen die in angst leven of enorme stress hebben, kunnen hierdoor soms geen erectie krijgen. Verder kan een depressie of extreme vermoeidheid je parten spelen. Tot slot zijn er nog mannen die niet tevreden zijn met hun partner of met hun relatie. Ook dat laatste draagt bij tot erectiestoornissen.

Fysieke factoren

Naast psychologische oorzaken zijn er ook een aantal fysieke oorzaken die ervoor zorgen dat je geen erectie kunt krijgen. Omdat het zenuwstelsel en het vaatstelsel (bloedsomloop) een belangrijke rol spelen, kunnen problemen hiermee erectiestoornissen veroorzaken. Artrose, een hoge bloeddruk, medicatie en diabetes kunnen bijdragen tot vasculaire problemen. Daarnaast kunnen ook hormonale problemen, lever- of nierziekten en overdadig alcoholgebruik een erectie verhinderen.

Hoe behandelen?

Als je vermoedt dat je erectieproblemen hebt, zet je schroom dan opzij en praat erover met je arts. Hij zal bovenstaande mogelijke factoren met je overlopen door je gedetailleerde vragen te stellen. Als dat nodig zou zijn, zal de dokter een aantal tests uitvoeren om na te gaan of er niets mis is met je bloedsomloop, nieren, lever of zenuwstelsel. Hij kan je meestal een oplossing bieden voor je probleem.

In sommige gevallen waarbij de oorzaak ‘tussen de oren’ zit, raadt men wel eens een sekstherapie aan. Meermaals bleek die therapie positief te werken. Scheelt er iets met je lever, nieren, bloedsomloop of zenuwstelsel, dan zal de arts je daarvoor de geschikte medicatie geven. In andere gevallen kun je ook terugvallen op specifieke medicatie om een erectie te krijgen. Let wel op welke medicatie je neemt en lees ook goed de bijsluiters voor eventuele vervelende neveneffecten.

Tags , , ,

Wat veroorzaakt seksuele disfunctionaliteit bij vrouwen?

Naar schatting lijdt meer dan 40% van de vrouwen aan een seksuele stoornis. Dit kan het gevolg zijn van lichamelijk problemen,maar is nog vaker te wijten aan psychologische factoren. De symptomen van seksuele disfunctie kunnen bestaan uit: minder zin in seks, het onvermogen om van seks te genieten, onvoldoende vaginale bevochtiging of problemen met het krijgen van een orgasme.

Als mannen en vrouwen seksueel opgewonden zijn, vullen hun geslachtsdelen zich met bloed. Bij vrouwen leidt dat tot het groter worden van de clitoris en de omliggende weefsels, afscheiding van vaginaal vocht, ontspanning en verwijding van de vaginale opening, zodat er geslachtsgemeenschap kan plaatsvinden.

Vrouwen die lijden aan seksuele disfunctie willen wel seks hebben, maar hun genitaliën reageren niet op de normale manier, waardoor seks pijnlijk of zelfs onmogelijk wordt.

Oorzaken

Vrouwelijke seksuele stoornissen kunnen veroorzaakt worden door een onderliggende medische aandoening, zoals bijvoorbeeld diabetes of hoge bloeddruk. Het kan ook veroorzaakt worden door irritaties en infecties in de vaginastreek, of reacties op contraceptiemethodes. Medicijnen tegen hoge bloeddruk, maagzweren, depressie, angst en kanker kunnen ook seksuele disfunctionaliteit veroorzaken. De fysieke, hormonale en emotionele veranderingen die de vrouw tijdens de zwangerschap of de borstvoedingsperiode ondergaat, kunnen ook leiden tot seksuele stoornissen.

In de meeste gevallen heeft seksuele disfunctie bij vrouwen psychologische oorzaken:

  • niet-effectief voorspel
  • depressie
  • laag zelfbeeld
  • seksueel misbruik of incest
  • schaamte- of schuldgevoel over seks
  • angst om zwanger te worden
  • stress en vermoeidheid

Sommige vrouwen kunnen nooit een orgasme krijgen, ook niet als ze seksueel opgewonden zijn. Ongeveer 5 tot 10% van de vrouwen heeft nooit een orgasme. Deze aandoening noemen we anorgasmie.

Anorgasmie is vaak het gevolg van seksuele onervarenheid, prestatieangst of ervaringen in het verleden, bijvoorbeeld een seksueel trauma. Sommige vrouwen kunnen wel van seks genieten, ook al kunnen ze geen orgasme krijgen.

Het onvrijwillig samentrekken van de vaginaspieren, waardoor het onmogelijk wordt geslachstsgemeenschap te hebben, isvaginisme. Vaginisme wordt doorgaans veroorzaakt door angst.

Behandeling

Bij klachten over seksuele stoornissen gaan artsen eerst na artsen eerst na welke medicijnen eventueel een negatieve invloed kunnen hebben. Ze controleren ook welke contraceptieve methodes de vrouw gebruikt. Vrouwen die last hebben van droogheid van de vagina worden aangeraden glijmiddelen te gebruiken tijdens de geslachtsgemeenschap.
Artsen raden de vrouwen dikwijls ook aan Kegeloefeningen te doen. Zo trainen ze de spieren rond de vagina, om meer te genieten van seks.

Voor vrouwen bij wie de seksuele stoornissen van psychologische aard zijn, is het een aanrader in therapie te gaan bij een psycholoog of seksuoloog.

Tags , , ,

Wat doe je tegen impotentie en erectiestoornissen?

Impotentie is het onvermogen van de man om een harde erectie te krijgen of te behouden. Erectiestoornissen en impotentie kunnen een zware domper zetten op je seksleven.

Erectie

De penis heeft bovenaan twee kamers vol sponsachtig weefsel: de corpora cavernosa. Bij seksuele opwinding sturen de hersenen van de man impulsen waardoor de spieren in de corpora cavernosa ontspannen. Daardoor kan er bloed binnenvloeien dat de zwellichamen van de penis vult. Er wordt druk uitgeoefend op de corpora cavernosa, waardoor de penis uitzet. De tunica albuginea, een mebraan, zorgt ervoor dat het bloed in de corpora cavernosa blijft. En erectie verdwijnt weer als de seksuele opwinding afneemt en het bloed uit de zwellichamen kan wegstromen.

Oorzaken van impotentie

Er zijn verschillende factoren die kunnen meespelen bij impotentie, zowel lichamekijke als psychische. Het is volkomen normaal dat het eens niet lukt om een erectie te krijgen. Pas als dit drie maanden lang tot een half jaar regelmatig voorkomt kunnen we spreken van erectiestoornissen of impotentie.

Een van de meest voorkomende oorzaken voor impotentie is een slechte werking van de penis. Er kan schade zijn aan de weefsels, de zenuwen, de aders of de spieren. Deze lichamelijke oorzaken zijn vaak te wijten aan ziekten: diabetes, nierfalen, chronisch alcoholisme, multiple sclerosis (MS) en cardiovasculaire ziekten.

De inname van bepaalde geneesmiddelen kan ook leiden tot erectiestoornissen: bloeddrukmedicijnen, antihistaminica, antidepressiva en kalmeermiddelen.

Andere oorzaken zijn van meer psychologische aard: stress, angst, te hoge prestatiedrang en angst om te falen, depressie, laag zelfbeeld, vervelende seksuele ervaringen in het verleden, …

Behandeling

1. Erectiepillen: Het bekendste medicijn is, sinds het eind jaren ’90 op de markt kwam, Viagra. De werkzame component van dit medicijn is sildenafil. Viagra zorgt er niet meteen voor dat de man een erectie krijgt, maar dat het natuurlijke mechanisme dat tot een erectie leidt, gestimuleerd wordt.

Als de man seksueel opgewonden is, ontspannen bepaalde spieren in de penis, waardoor er bloed in kan stromen. Viagra verhoogt het gehalte van chemicaliën die de spieren ontspannen. Andere medicijnen die erectiestoornissen verhelpen, zijn Cialis en Levitra. Erectiepillen mag je niet nemen in combinatie met nitraten.

2. Injectie in de penis: Voordat Viagra en andere medicijnen de markt veroverden, werd er vaak gebruik gemaakt van injecties in de penis. Deze injecties hebben een vaatverwijdend effect op de bloedvaten en worden ingespoten in de zwellichamen aan de zijkant van de penis.

3. Vacuümpomp: wordt over de penis geschoven en zuigt bloed in de zwellichamen. De penis zwelt op en wordt groter, maar wordt vaak niet helemaal stijf. Penetratie wordt wel altijd mogelijk.

4. Erectieprothese: als de andere behandelingen niet werken, kan er door middel van een chirurgische ingreep een erectieprothese in de penis worden geïmplanteerd. In de penis wordt een zwellichaam uit kunststof aangebracht. Dat zwellichaam is verbonden met een reservoir van waaruit het gevukd wordt. in het scrotum wordt een pompje bevestigd, dat het implantaat kan vullen of ledigen.

Voor sommige patiënten waarbij de impotentie onderliggende psychologische oorzaken heeft, is het zeker aan te raden in therapie te gaan.

Tags , , , ,