Tag

Hoe voorkomen dat flesvoeding bij baby’s leidt tot tandbederf?

Doordat zuigelingen tussen de 18 maanden en 3 jaar ’s avonds laat flesvoeding krijgen, kan er tandbederf optreden.’ s Avonds blijft de melk langer in contact met de tanden en daardoor gaan de zuren, die zich in de melk bevinden, de tanden beschadigen.

Ondanks dat flesvoeding geven vlak voor het slapen gaan vaak goed uitkomt voor de ouders, is dit niet ideaal voor de tanden van je kind. Vermijd dat je je kind de fles geeft tussen twee normale voedingstijden. Ook dit kan leiden tot tandbederf.

Oorzaak

De tanden worden te lang blootgesteld aan suikers, die het tandglazuur beschadigen. De suikers komen vooral voort uit melk en fruitsappen. Hoe meer je kind dus drinkt, hoe sneller de tanden achteruitgaan. Het zijn vooral de voortanden die last hebben van tandbederf.

Preventie

Veel problemen kunnen al vermeden worden door ervoor te zorgen dat je baby niet in slaap valt met de fles in zijn mond. Dit geldt zowel voor ’s nachts als voor overdag. Indien je baby er een gewoonte van gemaakt heeft om te gaan slapen met de fles in de mond, vul je de fles best met water.

Een goede preventiestrategie is het aanlengen van de melk met water. Verklein geleidelijk aan de portie melk en vergroot de portie water. Dit blijf je doen tot de fles alleen nog water bevat. Hiermee kan je starten als je baby 12 maanden oud is.

Wanneer je kind ’s nachts alleen nog maar water drinkt , geef je hem of haar best een fles melk ’s morgens. Dit heeft als gevolg dat de smaak van het water of de melk gemengd met water minder goed zal zijn. Uiteindelijk vindt je kind het niet langer nodig om nog een fles te drinken in bed.

Dit hele proces kan je op ongeveer 10 dagen tijd uitvoeren. Wanneer het totaal mislukt en je kind nog steeds een fles wil ’s nachts, moet je deze gewoon niet meer geven. Na enkele woelige nachten beseft je kind dat de fles niet meer mag.

Vragen voor je dokter

Wanneer je bij de dokter komt, kan je volgende vragen stellen in verband met tandbederf bij zuigelingen.

Wat is de beste manier om je baby de fles ’s nachts af te leren?
Wat moet je doen wanneer je baby blijft wenen omdat hij een fles wil?
Bestaat er babyvoeding waarvan hij of zij sterkere tanden krijgt?

Tags , , , ,

Wat is tandbederf?

Tandbederf is een van de meest voorkomende aandoeningen van het gebit. Eerst ontstaan er gaatjes door de tandplak op het gebit, waarin bacteriën zitten. dat kan leiden tot gaatjes in de tanden, verrotting van de tanden en als je niet oplet zlefs uitgroeien tot een lichaamsinfectie. Een overzicht van de verscillende fasen bij tandbederf, ook bekend onder de wetenschappelijke naam cariës.

1. Groei van bacteriën

De hoofdoorzaak van tandbederf zijn streptokokkenbacteriën. De meest voorkomende soort in de tandplak die zich op de tanden vormt (supragingivale tandplak) is Streptococcus mutans. Ook andere soorten bacteriën komen voor in het verrottingsproces, maar in iets mindere mate. Lactobacilli nemen de spleetjes in de kroon in en actinomyces zijn betrokken in het bederf rond de blootgestelde delen van de wortel.

2. Demineralisatie

Bacteriën die gaatjes in de tanden veroorzaken, overleven op een constante levering van koolhydraten, vooral suikers. Een slechte tandhygiëne maakt het mogelijk dat ze blijven groeien. Als de bacteriën suiker metaboliseren, produceren ze genoeg zuur. Dat zuur lost het tandglazuur op. Dat proces noemen we demineralisatie. Deze erosie verloopt zeer traag, om het lichaam voldoende tijd te geven om het tandglazuur aan te vullen. Maar als er genoeg bacteriën zijn, produceren deze genoeg zuur om het tandglazuur sneller op te lossen dan het lichaam het kan aanvullen. Kleine putjes bederven het tandoppervlak en er beginnen gaatjes te verschijnen. Het tandbederfproces duurt verschillende maanden.

3. Eerste fase van het tandbederf

In een eerste fase verschijnen er witte of bruine plekjes op je tanden. Deze zijn enkel waarneembaar voor je tandarts. Een andere aanwijzing voor tandbederf is een ‘schaduw’ of plekje met minder dichtheid op een röntgenstralingfoto. Als je tandbederf in deze fase ontdekt, is er een grote kans dat verrotting voorkomen kan worden.

4. Vorming van gaatjes

Als er niets aan gedaan wordt, zal het zuur uiteindelijk het tandglazuur aantasten, waarna er zich gaatjes zullen vormen. In deze fase kan de tand zich niet meer zelf herstellen. Zowel de minerale kristallen als de levende cellen die het tandbeen samenstellen zijn kwetsbaar voor gaatjes. De verrotting kan zich voortzetten door het tandbeen en delen van het tandweefsel vernietigen die nog bedekt worden door tandglazuur. Op dit moment kan je tand pijn beginnen doen en gevoelig zijn voor hete, koude en zoete etenswaren.

5. Kiespijn (pulpitis)

Zonder tussenkomst blijft het gaatje groeien. Het zal uiteindelijk het zachte tandmerg aantasten en een infectie veroorzaken die we pulpitis noemen. Het aangetaste tandmerg zwelt op, maar het omringende tandbeen voorkomt dat het zich nog verder uitbreidt. Uiteindelijk vernietigt het opgezwollen weefsel de bloedvaten, waardoor de bloedtoevoer naar het tandmerg afgesneden wordt en het tandmerg sterft. De pijn zal dan niet meer te harden zijn.

6. Abces en verspreiding

De infectie kan zich verder verspreiden tot aan de wortel van de tand en zo een ontsteking veroorzaken: een abces. Van daar kan het zich verspreiden in het omringende weefsel. Uiteindelijk kan de infectie bloedstroom binnengaan en in je lichaam een infectie veroorzaken die mogelijk zelfs levensbedreigend is.

Tags , , , , , ,