Tag

Oorzaken en gevolgen van een miskraam

Wanneer de zwangerschap vóórde 20ste week afgebroken wordt, spreekt men van een miskraam. Want als de baby voor die periode geboren wordt, is hij nog niet levensvatbaar. Als je 21 weken ver bent en dan bevalt, spreekt men van een vroeggeboorte. In veel gevallen weet de vrouw in kwestie niet eens dat ze zwanger was en krijgt ze haar maandstonden gewoon een paar dagen later. Over het algemeen onderscheiden we drie soorten miskramen:

Dreigende miskraam

Krampen en bloedverlies kunnen duiden op een dreigende miskraam. Maar  bij bloedverlies alleen is er niet meteen reden tot paniek. Verlies je echter enkele opeenvolgende dagen bloed, ga dan naar de gynaecoloog. Hij kan een bloedtest afnemen of een geluidstest doen om na te gaan of de foetus nog leeft.

Onvermijdelijke miskraam

Heb je als zwangere vrouw echter ernstige vaginale bloedingen en hevige krampen, dan duidt dat op een onvermijdelijke miskraam. Vaak is de baarmoederhals al geopend en is de foetus al onderweg om geboren te worden. Verwittig in dat geval onmiddellijk de hulpdiensten.

Onvolledige miskraam

Soms kan het zijn dat de placenta of de foetus nog in de baarmoeder achterblijven na een spontane miskraam. In dat geval zal de gynaecoloog je baarmoeder leegmaken om infectie en hevig bloedverlies te voorkomen.

Wat zijn de oorzaken van een miskraam?

In bijna 60% van alle gevallen ligt de oorzaak van de miskraam bij fouten in de chromosomen van de ouders. Hierdoor kan de foetus zich niet ontwikkelen zoals het zou moeten en kan je een miskraam krijgen. Andere oorzaken zouden onder andere afwijkingen in het sperma, het eitje of de baarmoeder zijn. Daarnaast kunnen ook een slechte voeding van de moeder en het gebruik van drugs, alcohol of sigaretten een rol spelen.

Als de moeder lijdt aan bepaalde ziektes zoals een infectie, hoge bloeddruk, diabetes, hart- of nierziekten zou dat een miskraam kunnen veroorzaken. Het is echter niet bewezen dat hevige emoties zoals angst, verdriet of woede tot een miskraam zouden leiden. Wel is geweten dat fysieke oefenactiviteitenngen als springen, aerobics en seks een miskraam niet zullen uitlokken.

In een kwart van alle gevallen wordt de werkelijke oorzaak niet achterhaald.

Hoe weet je of je een miskraam gehad hebt?

Bloedverlies alleen is geen doorslaggevende factor om te vermoeden dat je een miskraam had. Je kunt een medisch onderzoek laten doen waarbij de arts zal nagaan of je het HCG-hormoon in je bloedt afneemt. Ook wordt een geluidstest gedaan om te horen of het hartje van de foetus nog klopt.

Kun je een miskraam voorkomen?

Jammer genoeg kun je een miskraam niet voorkomen. Als je een miskraam dreigt te krijgen, zal de arts je bedrust voorschrijven en je vragen niet te douchen of gemeenschap te hebben.

Als je een miskraam gehad hebt…

… is dat zeker geen prettige ervaring. Praat er daarom over en blijf niet met dat gevoel zitten. Voel je dat je het alleen niet verwerkt krijgt, roep dan professionele hulp in.

Tags , ,

Wat is cervixinsufficiëntie?

Vroeggeboorte (in de volksmond ook wel ‘miskraam’ genoemd) treedt vaak op. De oorzaken zijn divers en kunnen van vrouw tot vrouw verschillen. Cervixinsufficiëntie is één van de oorzaken. In dit artikel geven we meer uitleg.

 Wat

Cervixinsufficiëntie is een initieel pijnloze, progressieve ontsluiting van de baarmoederhals (cervix), onder welke omstandigheden vroeggeboorte zonder interventie onvermijdelijk lijkt. Dat is het gevolg van een zwakte in het afsluitingssysteem van de baarmoederhals. Of, om het in andere woorden te stellen: de baarmoederhals is te slap (insufficiënt) waardoor hij reeds tijdens de zwangerschap open gaat staan zodat het risico op vroeggeboorte reëel is.

Diagnose

Cervixinsufficiëntie vaststellen is enorm moeilijk aangezien er geen diagnostische tests beschikbaar zijn die verricht kunnen worden. De diagnose kan alleen via uitsluiting van alle andere mogelijke oorzaken van vroeggeboorte gesteld worden.

Symptomen

Naast de vroegtijdige ontsluiting van de baarmoederhals zijn er geen andere symptomen die op cervixinsufficiëntie wijzen. De ontsluiting zelf verloopt meestal onopgemerkt. Pas daarna voelt de vrouw een massa in haar vagina zakken. Vervolgens breken haar vliezen waardoor de foetus te snel geboren wordt. Bij de geboorte leeft het kindje meestal nog maar door de onvolgroeidheid -cervixinsufficiëntie treedt meestal reeds in het tweede trimester van de zwangerschap op- zal het snel daarna overlijden.

Oorzaken

De oorzaken van cervixinsufficiëntie zijn niet geheel bekend. Wat wel vaststaat is dat de aandoening kan ontstaan als gevolg van het sterk uitrekken van de baarmoederhals. Dat gebeurt wel eens bij abortussen in een gevorderd stadium van de zwangerschap. Ook bij meerlingzwangerschappen is er een grotere kans op de aandoening. Tot slot is ook gebleken dat een eerder trauma van de baarmoederhals, door operaties als een curretage, conisatie, cauterisatie of amputatie, kan leiden tot cervixinsufficiëntie.

Behandeling

Wanneer cervixinsufficiëntie optreedt, is het kwaad eigenlijk al geschied. Cervixinsufficiëntie kan dus met andere woorden niet behandeld worden. Preventie is daarentegen wél mogelijk. Dat kan via een cerclage, ook wel Shirodkar-operatie genoemd. Dat is een operatieve ingreep, die meestal vanaf de veertiende week zwangerschap wordt verricht, waarbij een band(je) of draad(je) om de baarmoederhals wordt aangebracht. Deze band of draad houdt de baarmoederhals dicht totdat de zwangerschap voldragen is en de band of draad verwijderd kan worden.

Tags , ,