Tag

Een geknelde zenuw, pijnlijk!

Zenuwen zijn de uiteinden van de hersenen en het ruggenmerg en lopen doorheen heel ons lichaam. Zo zorgen de zenuwen in ons lichaam ervoor dat onze spieren zich op- of ontspannen en maken ze het mogelijk dat onze huid aanraking voelt.

Een zenuw kan overal in het lichaam gekneld raken wanneer een bot of een pees op deze zenuw drukt.

Symptomen geknelde zenuw

Wanneer een zenuw in de onderrug gekneld raakt, wordt de pijn meestal gevoeld tot in de benen. Dit komt doordat de pijn doorheen de hele lengte van de zenuw gevoeld wordt.

Pijnlijke spierkrampen in de onderrug zijn vaak het gevolg van een geknelde zenuw. Soms beperken de symptomen van een geknelde zenuw zich echter enkel tot het gevoelloos worden van bepaalde plaatsen zonder dat er echt pijn wordt ervaren.

Oorzaken geknelde zenuw

Een geknelde zenuw komt meestal voor wanneer een pees of ligament de zenuw in kwestie samenduwt of wanneer de zenuw gekneld raakt tussen een bot en een pees of ligament.

Diagnose geknelde zenuw

Om de juiste diagnose te stellen, zal de huisarts de medische geschiedenis van de patiënt erbij halen en het lichaam van de patiënt onderzoeken.

Om de exacte oorzaak op te sporen, kan gebruikt gemaakt worden van een CT-scan of röntgenfoto’s.

Behandeling geknelde zenuw

Behandeling is afhankelijk van zowel de oorzaak alsook de plaats van de geknelde zenuw. Mogelijke behandelingen zijn:

- pijnstillende medicatie
- fysieke behandeling
- operatie
- cortisone behandeling

Het doel van al deze behandelingen is de geknelde zenuw meer ruimte te geven.

Tags ,

Wat is neurofibromatose?

Neurofibromatose is een erfelijke aandoening waarbij tumoren ontstaan op het weefsel van de zenuwen. De ziekte kenmerkt zich door afwijkingen aan de huid en aan het beendergestel. Gewoonlijk kunnen artsen al vroeg in de kindertijd de diagnose stellen en zijn de symptomen goed behandelbaar, maar in bepaalde gevallen kunnen er gevaarlijke complicaties optreden. Neurofibromatose kent twee verschillende verschijningsvormen, die men aanduidt als type 1 en type 2.

Type 1

Het eerste type van neurofibromatose komt het meeste voor. Bij deze aandoening ontstaan er tumoren op de zenuwen of vlak onder of op je huid, die men neurofibromen noemt. Meestal zijn deze tumoren goedaardig  en dus geen kankergezwellen, maar ze kunnen wel een risico vormen als ze te groot worden en druk uitoefenen op je organen. In zeldzame gevallen kunnen de neurofibromen wel evolueren naar kankergezwellen.

Symptomen

De eerste symptomen van de ziekte ontwikkelen zich gewoonlijk tijdens je kindertijd. Vooral de neurofibromen en de zogenaamde ‘café au lait-vlekken’ op je huid zijn kenmerkend.

Neurofibromen zien eruit als kleine bobbeltjes onder je huid met het formaat van een erwt. Ze vormen geen risico voor je gezondheid, tenzij ze te groot worden. Je kan de neurofibromen wel laten weghalen als je je stoort aan het uitzicht van de bobbeltjes.

De café au lait-vlekken hebben een lichtbruine kleur en kunnen sterk in grootte variëren. Deze vlekjes zijn ongevaarlijk, net als de vele sproetjes die zich bij patiënten vaak concentreren in de oksels en in de schaamstreek.

Minder vaak voorkomende complicaties zijn:
- vervorming van de beenderen in armen en benen
- scoliose, een aandoening waarbij de ruggengraat scheef groeit
- epileptische aanvallen
- hoge bloeddruk
- problemen met het zicht
- hoofdpijn
- onvermogen om te spreken

Oorzaak

Neurofibromatose is erfelijk. Als je zelf patiënt bent, is er een kans van 50 procent dat je kinderen de ziekte zullen erven. Toch kan neurofibromatose ook voorkomen in families waarin niemand aan de ziekte lijdt: in ongeveer de helft van de gevallen wordt de aandoening veroorzaakt door genetische mutatie.

Behandeling

De neurofibromen en café au lait-vlekken zijn ongevaarlijk en hoeven dus niet behandeld te worden. Houd de neurofibromen wel goed in de gaten: als je de indruk krijgt dat ze snel groeien, moet je je huisarts raadplegen.
Ook de meer ernstige complicaties hoeven geen onoverkomelijk struikelblok te zijn. Als je last krijgt van vervorming van je beenderen of van gezichtsproblemen, dan is de kans groot dat behandeling door een specialist leidt tot een grote verbetering.

Type 2

Neurofibromatose van het tweede type is erg zeldzaam. Bij deze aandoening komen er voornamelijk tumoren voor in de zenuwen van de oren en eventueel ook in de hersenen en in de ruggengraat. Gehoorproblemen en evenwichtsstoornissen zijn de voornaamste symptomen. Waarschijnlijk zal een chirurg je gehoorzenuw operatief moeten verwijderen, maar dit is een hachelijke onderneming waaraan je blijvende doofheid kan overhouden.

Tags , ,

Alles over Multiple Sclerose (MS)

Multiple sclerose (MS) is een aandoening van het centraal zenuwstelsel. De ziekte beschadigt de myelineschede die de zenuwvezels van de hersenen en de ruggengraat beschermt. Je kunt de myelineschedel vergelijken met het omhulsel rond elektriciteitsdraden: als dat er niet was, zouden de draden makkelijk stukgaan. Als je aan MS lijdt, wordt de beschermlaag aangetast. Hierdoor zwelt hij zo hard op dat hij verbrokkelt en uiteindelijk van de zenuwvezels loskomt.

De myelineschedel verdwijnt dus stilaan maar wordt  ook vervangen door andere cellen. Die cellen worden samengesteld uit littekenweefsel dat zorgt voor verharde delen (sclerose) over de zenuwvezels. Wanneer je lichaam zenuwimpulsen verzendt, worden die hierdoor vaak vertraagd of geblokkeerd. Dat leidt tot de symptomen van multiple sclerose.

Hoe krijg je multiple sclerose?

Tot nog toe is de oorzaak van de ziekte niet achterhaald. Dokters en specialisten vermoeden dat het immuunsysteem de myelineschede zelf aantast ten gevolge van onbekende factoren. Ze vermoeden dat de genetica en omgevingsfactoren een rol spelen, maar ook dat is nog niet bevestigd. Wel is bewezen dat vrouwen een groter risico lopen om MS te krijgen dan mannen.

Symptomen

Als je lijdt aan multiple sclerose kan het zijn dat je jarenlang niets voelt en dan opeens last krijgt van een aantal symptomen. Ook is het best mogelijk dat, als de ziekte vastgesteld is, je periodes hebt waarin je weinig tot geen last ervaart en periodes waarin de ziekte weer op de voorgrond treedt. Tot de mogelijke symptomen horen onder andere een oncontroleerbaar getril, gehoor- en gezichtsverlies, gevoelloos- en duizeligheid. Ook spreekt men wel eens van wazig of dubbel zicht, moeilijkheden met stappen en coördinatie, spierkrampen, spasmen en overdreven vermoeidheid.

Diagnose

Om zeker de juiste diagnose te kunnen stellen, zullen dokters je aan neurologische en laboratorische testen onderwerpen. Die zijn nodig om andere ziektes die op multiple sclerose lijken uit te sluiten. Verder zijn ook de symptomen en je volledige medische geschiedenis van belang. Tijdens de onderzoeken zullen de artsen je reflexen en je geheugen testen. Ook zal er bloed geprikt en een MRI-scan genomen worden.

Meestal wordt MS vastgesteld rond je 30ste levensjaar. Al kan het goed zijn dat je rond je 15de al de eerste symptomen van de ziekte had.

Bestaat er een behandeling?

Helaas bestaat er tot op vandaag nog geen wondermiddel om multiple sclerose te genezen. Ook preventief kan je er weinig aan doen. Wel bestaan er verschillende medicamenten die de pijn en de symptomen verlichten of zelfs verhelpen.

Tags , ,