Vrouwen worden op steeds latere leeftijd zwanger. Na je 35ste nog zwanger worden van een gezonde baby is in veel gevallen helemaal geen probleem. Toch zijn er ook een aantal risico’s aan verbonden.
Na je 35ste zwanger worden, brengt bepaalde risico’s met zich mee:
Het kan langer duren voor je zwanger wordt.
Je wordt geboren met een bepaald aantal eicellen, en die verminderen in kwaliteit als je zwanger wordt. Ook als je menstruatie nog regelmatig is, kan je minder vaak een eisprong hebben. Bovendien worden de eicellen niet zo vlug bevrucht als bij jongere vrouwen. Dat betekent natuurlijk niet dat je niet meer zwanger kan worden, het kan alleen wat langer duren.
Je wordt sneller zwanger van een meerling
De kans dat je zwanger wordt van een twee- of meerling wordt groter als je ouder wordt, zeker als er een beroep gedaan werd op IVF (In vitro-fertilisatie).
Je zal sneller last krijgen van zwangerschapsdiabetes
Zwangerschapsdiabetes komt, zoals de naam al aangeeft, enkel voor tijdens de zwangerschap, en meer bij vrouwen die ouder zijn dan 35.
Je hebt sneller een keizersnede nodig
Vrouwen boven de 35 lopen meer risico op complicaties tijdens de zwangerschap.
Het risico op chromosomale afwijkingen wordt groter
Er is een groter risico op chromosomale afwijkingen zoals het syndroom van Down.
Er is een groter risico op miskramen
Het risico op miskramen wordt ook groter als ze ouder wordt.
Als je plant om zwanger te worden, is het aan te raden op voorhand al een afspraak te maken met je dokter. Hij of zij zal je algemene gezondheid onderzoeken en kan je raadgevingen geven met betrekking tot je levensstijl.
Laat je zwangerschap goed opvolgen en meld de kleinste veranderingen of symptomen, ook al lijken ze onbelangrijk.
Eet gezond. Tijdens de zwangerschap heb je meer calcium, ijzer, proteïne, foliumzuur en andere voedingsstoffen nodig.
Blijf fysiek actief: blijf in beweging, maar ga hierover wel ten rade bij je arts of gynaecoloog.
Vermijd risicovolle stoffen. Alcohol, tabak en drugs moeten tijdens je zwangerschap absoluut verboden zijn. Zelfs gematigd alcoholgebruik leidt tot grote risico’s voor de baby. Roken verhoogt het risico op vroeggeboorte, problemen met de placenta en een laag geboortegewicht. Drugs kunnen enorme schade toebrengen aan je baby.
leeftijd, zwanger, zwangerschap Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een zwangerschap die plaatsvindt buiten de baarmoeder. Het is een gevaarlijke situatie, want de gebieden rond de baarmoeder zijn niet gemaakt om een embryo in te laten groeien. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap staat ook bekend onder de wetenschappelijke term extra uteriene graviditeit (EUG).
Bij een normale zwangerschap vindt de bevruchting plaats in de eileider of buiten de eierstok. Het embryo nestelt zich vervolgens in de baarmoeder. Wanneer het embryo zich in de eileider nestelt, leidt dit tot een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Zeldzamer zijn de gevallen waarbij het embryo zich in de eierstok, buik of baarmoederhals nestelt. Een vrucht kan bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap niet voldragen worden.
Een van de belangrijkste oorzaken van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een beschadiging van de eileiders. Dat kan komen door een ontsteking aan de eileider, een eerdere EUG of een operatie aan de eileider.
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is de belangrijkste doodsoorzaak bij zwangere vrouwen. De eileider is niet gemaakt om een embryo te huisvesten. Naarmate het embryo zich ontwikkelt, blijft de eileider uitzetten tot er een bepaalde limiet bereikt wordt. Op dat ogenblik zal de eileider scheuren, wat ernstige bloedingen tot gevolg heeft. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vergroot het risico dat de volgende zwangerschap weer een buitenbaarmoederlijke wordt.
In het begin van de EUG kunnen klachten nog ontbreken. Na verloop van tijd zal er bloedverlies optreden en kan de vrouw pijn aan een kant of onderin de buik krijgen. De symptomen kunnen lijken op die van een late of abnormale menstruatie of aan een miskraam. Klachten treden meestal op tussen de 5de en de 12de week van een zwangerschap.
Een gescheurde eileider is een nog gevaarlijkere situatie. De vrouw ervaart dat als een hevige buikpijn. Het kan gepaard gaan met de symptomen van een shock: braken, misselijkheid, snelle pols, flauwvallen., transpireren.
Na het horen van de klachten, zal je huisarts je verwijzen naar een gynaecoloog. Die kan via een inwendige en vaginale echo zien of er sprake is van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Als je als vrouw te horen krijgt dat je zwangerschap niet loopt zoals het zou moeten, is dat een zware klap. Daarom kan psychologische bijstand nodig zijn. Ook de vele onderzoeken die je moet doorlopen en de operatie om de vrucht te verwijderen zullen immers niet gemakkelijk zijn. Een ontsteking van de eierstokken of andere complicaties kunnen ook veel emoties teweeg brengen. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap mag niet onderschat worden, want in feite is het hetzelfde als een miskraam.
De EUG kan op twee manieren behandeld worden. In de meeste gevallen wordt gekozen voor een operatieve verwijdering van de vrucht. Dit kan gebeuren via een kijkoperatie of een bikinisnede, afhankelijk van de aard van de klachten. In bepaalde gevallen zal ook de eileider verwijderd worden. wat het schadelijkst is voor de vruchtbaarheid is nog niet helemaal duidelijk.
Als de waarde van het HCG-hormoon laag is, is soms behandeling door middel van injecties met het celdodend middel methotrexaat. Daarbij is geen gevaar voor de vruchtbaarheid of voor volgende zwangerschappen.
buitenbaarmoederlijke zwangerschap, zwanger, zwangerschap Een bevalling vindt plaats bij een zwangerschapsduur tussen de 38ste en de 42ste week. Een kind is al levensvatbaar vanaf een zwangerschapsduur van 26 weken. Maar bij zo’n vroeggeboorte is het kind heel kwetsbaar en moet het nog een hele tijd doorbrengen in de couveuse.
De meeste vrouwen bevallen in het ziekenhuis, maar je kunt er ook voor kiezen om thuis te bevallen. In België ligt het percentage vrouwen dat thuis bevalt erg laag, terwijl het in Nederland ten opzichte van andere West-Europese landen erg hoog ligt (30% in 2005).
Een bevalling kan op diverse manieren verlopen. Bij een natuurlijke bevalling kan je voor verschillende houdingen kiezen. Zo kan je plat op je rug liggen, maar kan je ook rechtop zitten of zelfs op handen en knieën bevallen. Als tijdens de bevalling blijkt dat de baby met het gezicht naar boven draait, is het beter dat de vrouw op haar zij gaat liggen.
Een alternatief hiervoor kan de onderwaterbevalling zijn. Deze manier van bevallen wordt steeds populairder omdat het nog steeds een natuurlijke manier van bevallen is, maar het minder pijnlijk is voor de mama. Informeer eens of een onderwaterbevalling mogelijk is in het ziekenhuis van jouw keuze.
Er bestaan ook heel wat hulpmiddelen voor wanneer de bevalling minder vlot verloopt. Zo kan een bevalling ‘ingeleid’ worden omdat de baby over tijd is of omdat de baby niet meer genoeg groeit op het einde. Ook kan je kiezen voor pijnbestrijding tijdens de bevalling. Zo bevallen steeds meer vrouwen met behulp van een epidurale verdoving. De vrouw krijgt dan ruggenprik en maakt de bevalling wel bewust mee, alleen zullen de pijnprikkels van de weeën minder hard gevoeld worden.
Als de bevalling niet goed dreigt te verlopen, bijvoorbeeld als zuurstoftekort dreigt voor het kindje of de bevalling te traag verloopt, kan men terugvallen op een tang- of vacuümverlossing.
Ten slotte kan je ook nog bevallen door middel van een keizersnede. Dit is een operatieve ingreep waarbij de baby via de buikwand ter wereld komt. Een keizersnede is een routineingreep waarbij niet veel kan misgaan, maar de mama zal er wel even van moeten herstellen. Voor een keizersnede wordt gekozen als het bekken van de moeder te nauw is, aks het kindje in een verkeerde houding ligt of als de moeder en het kind fysiek niet in staat zijn om een zware bevalling te doorstaan.
Een bevalling gaat zo van start:
Een handig lijstje:
Na de bevalling zijn er een aantal zaken die moeten gebeuren:
- Geboorteaangifte: dit moet gebeuren door een persoon die bij de bevalling is geweest. Deze persoon heeft er jouw paspoort voor nodig. Hieronder vind je hier meer over.
- Hielprikje: bij de aangifte krijg je de benodigdheden mee voor de hielprik. Deze prik screent baby’s op een paar stofwisselingsziekten en wordt meestal op de vijfde dag uitgevoerd. De kraamhulp zal de prik uitvoeren of anders iemand van het consultatiebureau (als je nog in het ziekenhuis verblijft, het ziekenhuispersoneel).
- Kinderbijslag: de papieren om deze aan te vragen ontvang je automatisch na aangifte van je kind.
- Geboortekaartjes: je kunt er voor kiezen om ze zo snel mogelijk na de geboorte te versturen zodat het meeste kraambezoek de eerste week komt, als je nog kraamhulp hebt. Als je ze later verstuurt, heb je wel een rustige kraamtijd, maar loop je de mogelijkheid om nog maandenlang bezoek te krijgen. Je kunt dit gedeeltelijk opvangen door een kraamfeest te organiseren. Als je wilt, kan je een e-mail (evt. met foto) aan je adressenbestand sturen en/of foto’s op een website plaatsen.
- Kraamzorg en nazorg door de verloskundige. Verder kan je een thuisbezoek van je huisarts/wijkverpleger verwachten voor controle van jou en de baby.
Als je kindje geboren wordt, moet er binnen aangifte worden gedaan aan de burgerlijke stand van de gemeente waar de baby geboren is. Deze akte is het bewijs dat je kindje is opgenomen in het geboorteregister. De vader, de moeder of beide ouders moeten deze aangifte binnen de 15 dagen doen.
bevalling, geboorte, zwanger, zwangerschap Ochtendmisselijkheid associëren we vooral met zwanger zijn. Je hoort zwangere vrouwen dan ook vaak bezig over hoe misselijk ze wel niet zijn. Hoe dat juist komt is niet geweten, maar wel hoe je het kunt voorkomen.
De naam op zich is een beetje misleidend want zo lijkt het of je alleen ’s ochtends misselijk bent. Maar zwangere vrouwen zullen wellicht al ondervonden hebben dat je op eender welk moment van de dag misselijk kunt worden. Vooral als je maag leeg is. Meer dan een derde van alle zwangere vrouwen krijgt in het eerste trimester met ochtendmisselijkheid te maken.
Bij sommige vrouwen houdt die misselijkheid zelfs tot het einde van de zwangerschap aan. Meestal blijft het gelukkig bij gewone misselijkheid waarbij je moet overgeven, je je ellendig voelt en hoofdpijn kunt hebben. In uitzonderlijke gevallen kunnen vrouwen door de misselijkheid niets meer eten, hebben ze ontzettend veel dorst, verliezen ze veel gewicht en hebben ze een verhoogde ademhaling en hartslag. In die gevallen moet de vrouw onmiddellijk naar het ziekenhuis om zichzelf en het kind niet in gevaar te brengen.
Niemand kon tot nu toe exact bepalen waar die ochtendmisselijkheid vandaan komt. Men vermoedt dat het zwangerschapshormoon HCG er voor een deel verantwoordelijk voor is. Maar het kan ook komen door de stretchbewegingen die de baarmoeder maakt of door verhoogde zuren in de maag wanneer je niets of het verkeerde voedsel eet. Emotionele factoren hebben ook hun invloed op ochtendmisselijkheid. Tijdens de eerste zwangerschap ervaar je die misselijkheid waarschijnlijk erger dan bij een latere zwangerschap. Ook al omdat je dan weet wat je te wachten staat en hoe je het kunt beperken.
Zwangere vrouwen zullen dit graag horen: het is inderdaad mogelijk om met enkele trucjes je misselijkheid te voorkomen of te beperken:
- Doe vooral ’s morgens alles rustig en overhaast niets.
- Eet iets wanneer je opstaat (een cracker bijvoorbeeld) want je wordt vaak misselijk omdat je maag leeg en je bloedsuikerspiegel te laag is.
- In plaats van 3 zware eet je beter 4 tot 6 lichte maaltijden per dag. Door de lange pauzes tussen twee maaltijden kun je misselijk worden, maar ook door te veel ineens te eten.
- Vermijd de geur en de smaak van voedsel waarvan je misselijk wordt.
- Eet vlak voor je gaat slapen nog een proteïnerijke maaltijd.
- Probeer stressvolle situaties te vermijden, zowel thuis als op het werk.
- Crackers en beschuiten verminderen de misselijkheid.
- Drink voldoende (water, kruidenthee of fruitsap) zeker als je regelmatig moet overgeven.
- Slaap en rust voldoende uit.
Als bovenstaande methodes je geen stap vooruit helpen, kan je arts je op medicatie gebaseerde behandelingen voorschrijven. Begin tijdens je zwangerschap nooit zomaar iets te nemen maar vraag altijd eerst raad aan je dokter of gynaecoloog.
misselijk, ochtendmisselijkheid, zwanger, zwangerschap Zonder iedereen over dezelfde kam te scheren, dromen de meeste mensen wel van een gezinnetje. Een lieve partner en één – of meerdere - klein(e) wonder(tjes) van jullie beiden. Maar soms loopt het daar vast. Soms speelt Moeder Natuur je parten en hebben jullie moeite om kinderen te krijgen.
Veel mensen kampen met een vruchtbaarheidsprobleem. Men spreekt van een vruchtbaarheidsprobleem als je na een jaar, zonder anticonceptie te gebruiken en seksueel actief te zijn, nog steeds niet zwanger bent. Maak je niet meteen zorgen als je niet zwanger bent, want dat betekent niet dat je nooit kinderen zult krijgen.
In sommige gevallen moet een koppel bijvoorbeeld gewoon exact te weten komen wanneer de vrouw vruchtbaar is. Als ze daar rekening mee houdt, kan het al zijn dat ze binnen een bepaalde tijd wel zwanger geraakt.
Je bent in ieder geval niet de enige die met het probleem kampt. Zo’n 25% van alle koppels krijgen vroeg of laat met vruchtbaarheidsproblemen te maken.
Vruchtbaarheid hangt samen met je leeftijd. Hoe ouder je bent, hoe minder vruchtbaar je wordt. In ongeveer 40% van alle gevallen is het de man die onvruchtbaar is. Toch gaat het meestal om een combinatie van verschillende factoren bij man en vrouw. Wanneer je denkt onvruchtbaar te zijn, bespreek het dan gerust met je arts of gynaecoloog. Zoals al eerder opgemerkt, ben je niet de eerste die vruchtbaarheidsproblemen heeft. Hieronder vind je een aantal zaken die je met je arts kan overlopen om na te gaan of je wel degelijk onvruchtbaar bent:
- Voor veel koppels is het vooral de timing die hen parten speelt. Je kunt uitrekenen wanneer het voor jou het beste moment is om te vrijen zodat het eitje bevrucht kan worden.
- Kwalitatief goed sperma is verder ook van belang. De man kan zich laten onderzoeken indien nodig.
- Ga eens na of je als vrouw een onregelmatige ovulatie hebt.
- Soms kan het zijn dat de baarmoeder niet geschikt is om er een eitje in te laten nestelen en het te laten groeien.
- Laat ook het baarmoederslijmvlies nakijken. Het zou kunnen dat de samenstelling ervan zaadcellen tegenhoudt waardoor het eitje niet bevrucht kan worden.
- In sommige gevallen produceert de vrouw onvoldoende of afwijkend progesteron in de 14 dagen na de eisprong. Dat hormoon noemt men ook wel het zwangerschapshormoon en is nodig voor de bevruchting.
- Een minder goede gezondheid van (een van) de partners kan ook meespelen. Laat je eens volledig checken op ziektes.
onvruchtbaar, vruchtbaarheid, zwanger, zwangerschap Lupus is een aandoening die vooral vrouwen treft die in hun vruchtbare periode zitten (van ongeveer 18 tot 50 jaar).
Tijdens een zwangerschap moet je sowieso al veel voorzichtiger zijn met andere ziekten. Voor lupus geldt dit zeker. Vooral als je zwanger bent, kan lupus vervelende complicaties met zich meebrengen. Het is zeer belangrijk om de lupus te laten behandelen tijdens de zwangerschap omdat lupus tijdens de zwangerschap tot een miskraam kan leiden.
Ook worden er door het lichaam zelf antilichamen gemaakt die er ook nog voor kunnen zorgen dat er een miskraam komt. Vrouwen die aan lupus lijden tijdens de zwangerschap moeten dan ook zeer goed in de gaten gehouden worden door een arts of gynaecoloog. Als je je dan vaak genoeg laat controleren en alles extra goed in de gaten houdt, zal de zwangerschap ondanks de lupus zeer goed verlopen. Ook worden er vaak bloedtesten afgenomen om de ziekte nauwlettend in de gaten te houden.
Na de geboorte kan het zijn dat de baby last heeft van de lupus (die het van de moeder heeft overgekregen via de placenta). Na een aantal maanden (meestal zes) gaat dat ook weer weg. Ook bij de moeder kan het nog even in het lichaam blijven maar uiteindelijk zal het weggaan wanneer de lupus tijdens de zwangerschap is ontstaan. Soms kunnen baby’s last hebben van een trage hartslag en moeten ze een operatie ondergaan om een pacemaker te plaatsen.
Vroeger werd vrouwen met lupus afgeraden om kinderen te krijgen maar aangezien de gezondheid van vrouwen met lupus tijdens de zwangerschap zo goed in de gaten gehouden wordt, hoeft dat niet meer. Vrouwen met lupus kunnen met een gerust hart aan kinderen beginnen.
Wanneer je als vrouw tijdens de zwangerschap lupus hebt, moet je een dokter raadplegen. Desgewenst moet je de resterende tijd van de zwangerschap in het ziekenhuis opgenomen worden. Daardoor is een goede zorg gegarandeerd en is er een veel grotere kans op een goed verloop van de zwangerschap.
lupus, zwanger, zwangerschap Een buitenbaarmoedelijke zwangerschap vindt, zoals het woord het eigenlijk al zelf zegt, plaats buiten de baarmoeder. Dit is een heel gevaarlijke situatie omdat de gebieden buiten de baarmoeder niet gemaakt zijn om een vrucht te laten groeien.
De normale situatie is als volgt: de bevruchting vindt plaats in de eileider of buiten de eierstok en het embryo nestelt zich in de baarmoeder. Als het embryo zich gaat nestelen in de eileider ontstaat er dus een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
De grootste risico’s van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn ontstekingen en beschadigingen van de eileiders, of een miskraam.
Al s er klachten zijn en de vrouw is inderdaad zwanger, dan zal de arts je doorsturen naar een gynaecoloog. Daar krijg je dan een inwendige en vaginale echo waarmee je gynaecoloog kan zien of er sprake is van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap of niet.
Als de diagnose is gesteld, moet je er echt rekening mee houden dat het zo goed als onmogelijk is om het vruchtje te voldragen. De vrucht kan trouwens ook niet in de baarmoeder geplaatst worden.
Het is zwaar als je als vrouw te horen krijgt dat de zwangerschap niet verloopt zoals het zou moeten verlopen. Daar komt dan nog bij dat er een zeer grote kans is dat de vrucht nooit voldragen kan worden. Een hele zware klap dus waarbij psychologische bijstand nodig kan zijn, al is het maar preventief. Daarbij komen ook nog de vele onderzoeken die je dan als vrouw moet ondergaan en een operatie om de vrucht te verwijderen.
Er kan ook een ontsteking optreden van de eierstokken of andere complicaties wat ook weer veel emoties teweeg kan brengen. Soms worden er ook medicijnen gegeven. Het is dus zeker geen ingreep die je mag onderschatten, eigenlijk gebeurt er hetzelfde als wanneer je een miskraam hebt. Het is dan ook heel fijn als je dan terug kan vallen op de steun van je partner, vrienden en familie.
buitenbaarmoederlijke zwangerschap, miskraam, zwanger, zwangerschap Als aanstaande mama heb je waarschijnlijk ontelbaar veel vragen over het verloop van je zwangerschap en het leventje in je buik. Er verandert tenslotte veel in je eigen lichaam en hoewel de meeste veranderingen heel normaal zijn, is het toch niet slecht om bij andere even stil te staan. Zoals bij bloedverlies bijvoorbeeld. Niets om je echt zorgen over te maken, maar je doet er natuurlijk beter aan het in het oog te houden.
Vrouwen krijgen maandelijks te maken met bloedingen, de zogenaamde menstruatie. Iedere maand rijpt er een eitje in de eierstokken. Maar zodra de vrouw zwanger is, en een bevrucht eitje zich in de baarmoederwand genesteld heeft, stopt de maandelijkse bloeding ook. Simpelweg omdat er geen eitje meer rijpt.
Toch kan het zijn dat een vrouw lichte bloedingen heeft in de eerste maand van de zwangerschap. Dat wordt de innestelbloeding genoemd: het eitje dat zich in de baarmoederwand nestelt. Verder kan het zijn dat een vrouw lichtjes bloed verliest in de eerste drie maanden. Eigenlijk niet iets om je zorgen over te maken, want zulke lichte bloedingen stoppen normaal gezien vanzelf.
Zoals gezegd kan je soms bloedingen waarnemen in de eerste twaalf weken van de zwangerschap. Zolang het bij lichte bloedingen blijft en je geen pijn voelt of veel bloed verliest, is het niet zorgwekkend.
Maak je je toch zorgen, dan kan het nooit kwaad om even bij de dokter of gynaecoloog langs te gaan. Hij kan je een antwoord geven op vragen zoals de oorzaak van het bloeden, of het normaal is, wat je eraan kan doen en of er een risico is op een miskraan of vroegtijdige geboorte.
Enkel als de dokter het nodig vindt, zal hij wat bloed afnemen om het te onderzoeken op de hCG-waarde. hCG is namelijk een hormoon dat alleen zwangere vrouwen produceren. Door dit hormoon aan een aantal tests te onderwerpen kan men snel zien of er iets mis zou zijn met de baby. Wanneer de dokter de oorzaak van de bloedingen niet meteen kan vaststellen, zal hij enkele extra testen doen.
We zullen de toekomstige mama’s meteen geruststellen want meestal wordt de oorzaak snel gevonden en is het niets dat jou of de kleine spruit in gevaar brengt. maar soms kan men niet achterhalen wat de oorzaak van de bloedingen is. Omdat het risico dan groter wordt dat je te vroeg bevalt of dat de baby te klein geboren wordt, is het belangrijk speciale voorzorgen in acht te nemen. Vaak betekent dat dat je veel moet rusten, geen zware dingen mag heffen of inspannende activiteiten mag doen. Maar vraag je dokter of gynaecoloog zeker om meer uitleg. Hij zal je graag verder helpen en je proberen gerust te stellen.
bloed, bloedverlies, zwanger, zwangerschap Ieder jaar worden er wereldwijd duizenden baby’s geboren die verwekt zijn door middel van in-vitrofertilisatie (ivf). Bij die voortplantingstechniek worden buiten het lichaam een of meerdere eicellen bevrucht met zaadcellen. De embryo’s die hieruit ontstaan worden terug in de baarmoeder geplaatst. In-vitrofertilisatie staat ook bekend onder de oude naam reageerbuisbevruchting.
De eerste reageerbuisbaby, Louise Brown, werd in 1978 in Engeland geboren. In-vitrofertilisatie kreeg jarenlang kritiek te verduren en is nog steeds erg controversieel. Ivf heeft ongeveer 20% op slagen.
Meestal krijgt de vrouw gedurende een periode vruchtbaarheidshormonen, waardoor ze meer eicellen produceert. Deze hormonen zijn follikelstimulerende hormonen. Hierna worden de eicellen bevrucht in het laboratorium. De vrouw krijgt het hormoon progestageen om het baarmoederslijmvlies klaar te maken voor de innesteling van de bevruchte eicel. Een of twee embryo’s worden dan met behulp van een katheter in de baarmoederholte geplaatst. Als deze operatie slaagt, verloopt de zwangerschap verder op een normale manier.
In de jaren’90 introduceerde de medische wereld een nieuwe techniek: Intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI). Hierbij wordt een spermacel rechtstreeks ingebracht in een eicel. Na 24 uur kunnen artsen vaststellen of de bevruchting geslaagd is. deze methode wordt vooral toegepast als de man onvruchtbaar is, als er weinig eicellen gewonnen kunnen worden en als eerdere pogingen met ivf mislukt zijn.
Vroeger werden er vaak meerdere embryo’s in de baarmoederholte geplaatst. Hiermee werd de kans op meerlingen erg groot. Meerlingen leiden tot een verhoogde kans op complicaties.
De overgebleven embryo’s die niet gebruikt worden en zich normaal ontwikkelen, worden vaak ingevroren voor eventueel later gebruik. Tegenwoordig zijn vruchtbaarheidsproblemen steeds gemakkelijker op te sporen voor de ivf.
ICSI, in vitrofertilisatie, zwanger, zwangerschap Gemiddeld eindigt ongeveer 15% van de zwangerschappen op een miskraam. Meer dan je zou denken dus. Voorzichtigheid is dus zeker geboden. Hieronder vind je enkele tips om het risico op een miskraam zoveel mogelijk te verkleinen.
Als je probeert om zwanger te worden, kun je je best eens op voorhand een volledige check-up laten doen door een arts. Zo leg je risicofactoren als diabetes, hoge bloeddruk, Polycysteus-ovariumsyndroom (PCOS, een afwijking aan de eierstokken), vleesbomen (gezwel in de baarmoederwand) of afwijkingen aan de schildklier bloot. De meeste van deze aandoeningen zijn immers zeer goed te behandelen.
Overloop samen met je arts je medische voorgeschiedenis. Vergeet niet de medicatie en supplementen te vermelden die je gebruikt. Informeer naar geneesmiddelen die een risico inhouden voor de zwangeschap (zoals ibuprofen). Overloop ook de medische problemen van je familie.
Als je een ding moet vermijden als je zwanger wilt worden of als je zwanger bent, is het wel stress. Volgens lopen vrouwen die zich gelukkig, ontspannen en evenwichtig voelen 60% minder risico op een miskraam. Maar anti-stressmiddeltjes als alcohol of tabak zijn tijdens de zwangerschap natuurlijk uit den boze. Zoek eerder je toevlucht tot rustige lichaamsoefeningen, een etentje met vrienden, een middagje shoppen, een filmpje meepikken.
Als je al eerder een miskraam gehad hebt, is het een aanrader een chromosomenanalyse te laten uitvoeren op de twee partners. In ongeveer 5% van de gevallen komt er een afwijkende uitslag uit, waarna je verder verwezen wordt naar een specialist. De meeste miskramen (meer 50%) zijn echter het gevolg van een toevallige chromosoomafwijking van de vrucht, die na de bevruchting plaatsvindt.
Als je al twee of drie miskramen gehad hebt en uit het chromosomenonderzoek bleek dat je chromosomen normaal waren, is er een grote kans dat je probleem op te lossen is. Maar om daar achter te komen, moet je eerst een paar extra testen ondergaan. Zo kun je getest worden op een genetische aanleg voor bloedklonters, een zwakke baarmoederhals, een hormonale onevenwichtigheid. Voor al deze problemen bestaat er trouwens een oplossing.
miskraam, zwanger, zwangerschap